Ας διαβάσουμε όλοι το κείμενο διαμαρτυρίας μαθητών Λυκείου της συνοικίας Caivano στην περιφέρεια της Νάπολι (Ιταλία).- «Οι μαθητές του Λυκείου Braucci στη συνοικία Caivano της Νάπολι διαμαρτύρονται για την τηλεοπτική σειρά της κρατικής τηλεόρασης (RΑΙ1) «La Preside» («Η Διευθύντρια») : « Παρουσιάζει την κοινότητά μας σαν μια γελοία καρικατούρα».

 

Περιβάλλον: Γιατί με φώναξες;

Αρχιτέκτονας: Σε φώναξα για να σου διαβάσω το κείμενο διαμαρτυρίας των μαθητών του Λυκείου της Νάπολι Niccolò Braucci που βρίσκεται στην συνοικία Caivano για την τηλεοπτική σειρά «La Preside» ( Η Διευθύντρια), που προβάλει η Ιταλική Κρατική Τηλεόραση (RAI1) και αναφέρεται στον αγώνα της Eugenia Carfora  κατά της σχολικής διαρροής στην  περιοχή. Αν θυμάσαι πέρσι που πήρε το Πρωτάθλημα η Νάπολι σου είχα διηγηθεί την ιστορία των παιδιών από 5 μέχρι 12 χρονών που πήγαν από μια συνοικία της περιφέρειας  στο κέντρο να γιορτάσουν το Πρωτάθλημα. Από την συνοικία Caivano ήταν. Τώρα μιλάνε  παιδιά Λυκείου. Και μας δίνουν μάθημα ζωής, πραγματικής ζωής!!! Να τι μας λένε στην επιστολή τους: 

 

 Η Μαθητική Συλλογικότητα του Λυκείου «Niccolò Braucci» στο Caivano πιστεύει ότι είναι απαραίτητο να παρέμβει στη δημόσια συζήτηση σχετικά με τo σενάριο του έργου που εξελίσσεται  στην  κοινότητά μας,  στην παραγωγή της RAI «La Preside» (Η Διευθύντρια).  

Το Caivano  είναι μια κοινότητα που δυστυχώς στιγματίζεται και υποφέρει  βαθιά από τις προκαταλήψεις και τις  διακρίσεις που έχουν καλλιεργήσει οι διάφορες ιστορίες εγκληματικής δραστηριότητας.

Κάθε φορά που γίνεται συζήτηση  για το σχολείο μας, νιώθουμε το στίγμα που βαραίνει την περιοχή μας.

Μια εξαιρετική μαθήτρια στο Λύκειο Braucci περιέγραψε περιστατικά διακρίσεων που βίωσε κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης Scuola Futura 2024, που πραγματοποιήθηκε στο Κάλιαρι. Η μαθήτρια ανέφερε ότι αυτή και οι συμμαθήτριές της αναγνωρίστηκαν ως «κορίτσια από το Caivano», ακόμη και από μέλη των ίδιων των διοργανωτών της εκδήλωσης, ενώ όλοι οι άλλοι μαθητές αναφέρθηκαν με το όνομα του σχολείου ή του λυκείου τους.

Το να ζεις εδώ σημαίνει να αγωνίζεσαι καθημερινά ενάντια στο στερεότυπο που παρουσιάζει αυτό τον τόπο, ως τόπο οργανωμένου εγκλήματος. Ωστόσο, σημαίνει επίσης να βλέπεις και τις προσπάθειες της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών, που με αφοσίωση διεκδικούν πραγματική  δικαιοσύνη και νομιμότητα, αλλά δυστυχώς αυτά δεν προσελκύουν κοινό. (δεν πουλάνε που λέμε, δεν έχουν υψηλά νούμερα ακροαματικότητας)

Πιστεύουμε ότι όταν κανείς εργάζεται  πάνω σε ένα καλλιτεχνικό έργο που αναφέρεται σ' ένα περιβάλλον όπως το δικό μας, οι λέξεις-κλειδιά θα πρέπει να είναι ο σεβασμός και η υπευθυνότητα, ειδικά όταν το ίδιο το έργο χρηματοδοτείται με δημόσια κεφάλαια.

Η τηλεοπτική σειρά της RAI δείχνει στην Ιταλία ένα Caivano που δεν ανταποκρίνεται καθόλου στην πραγματικότητα, στερεοτυποποιώντας πολλές και  πολύπλοκες έννοιες και νοήματα,  μετατρέποντας την κοινότητά μας σε μια γελοία καρικατούρα.

Προβλήματα σίγουρα υπάρχουν, αλλά η κατάστασή μας δεν διαφέρει πολύ από αυτήν πολλών ιταλικών προαστίων, τα οποία επίσης αντιμετωπίζονται με ακραία επιφανειακή στάση, παραβλέποντας την πλειονότητα των έντιμων κατοίκων.

Ένα άλλο κρίσιμο σημείο που πρέπει να αντιμετωπιστεί είναι η κεντρική θέση της  διευθύντριας, καθώς η σειρά μας παρουσιάζει το πορτρέτο μιας «υπερηρωίδας» που μάχεται μόνη της το έγκλημα. Το αριστουργηματικό έργο της διευθύντριας που ενέπνευσε την ιστορία -της Eugenia Carfora - είναι προφανώς αναμφισβήτητο, αλλά η υπερβολή  του «υπερηρωισμού» αναπόφευκτα μειώνει, την προβολή και την ανάδειξη  του αγώνα που η τοπική κοινωνία στο σύνολό της έχει δώσει και θα συνεχίζει να δίνει .

Ένα τελευταίο σημείο που η Φοιτητική Συλλογικότητα θεωρεί απαραίτητο να θέσει αφορά τη σύνδεση μεταξύ του Διατάγματος Caivano (Νομοθετικό Διάταγμα αριθ. 123 της 15ης Σεπτεμβρίου 2023) και της «σειράς» (fiction)  της RAI. Η «σειρά» (fiction),  χαρακτηρίζεται από δυναμική, που απλοποιεί  υπερβολικά,  σύνθετες έννοιες και νοήματα , περιέχει εντελώς παραπλανητικά μηνύματα,  προβάλλει με «θεαματοποίηση» τον χαρακτήρα της Διευθύντριας,  που μας θυμίζουν όμως  έντονα, τις δημαγωγικές πολιτικές που οδήγησαν στο Διάταγμα Caivano, επίσης προϊόν της εκπαιδευτικής  προσέγγισης της κυβέρνησής μας στο «η τιμωρία εκπαιδεύει».

Είναι η  λογική που, ενώ  αποδείχθηκε με μεγαλοπρέπεια αναποτελεσματική, το Υπουργικό μας Συμβούλιο φαίνεται πρόθυμο να συνεχίσει να ακολουθεί χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις πραγματικές ανάγκες του Caivano και των ιταλικών προαστίων γενικότερα.

Η Μαθητική Κοινότητα του Λυκείου Niccolò Braucci επιθυμεί αυτό το μήνυμα να φτάσει σε όλη την Ιταλία, για να βοηθήσει όσους δεν ζουν στην περιοχή μας να καταλάβουν ότι τα πράγματα δεν είναι όπως περιγράφονται και παρουσιάζονται. 

Στις 31 Αυγούστου 2023, η  Πρωθυπουργός μας βρισκόταν στο Caivano και είπε, παραθέτοντας τα λόγια του Αγίου Αυγουστίνου: «Ξεκινήστε κάνοντας ό,τι είναι απαραίτητο, μετά ό,τι είναι δυνατό, και ίσως βρεθείτε να κάνετε το αδύνατο».

Ελπίζουμε ότι μπορούμε πραγματικά να ξεκινήσουμε από τα απαραίτητα για να πετύχουμε το αδύνατο, ελπίζοντας ότι τα περιττά μέτρα, που καθοδηγούνται από λαϊκίστική πολιτική λογική, θα μπορέσουν να παραμεριστούν.

Παρόλα τα παραπάνω, τα  προγράμματα θεάματος και τα απατηλά διατάγματα σίγουρα δεν θα μας κόψουν την ελπίδα.

Το  Caivano μπορεί να ονειρεύεται. Το Caivano πρέπει να ονειρεύεται».

Υστερόγραφο: Το Ιταλικό κείμενο το μετέφρασα εγώ σε ελεύθερη μετάφραση για να αποδώσω το νόημα. 

https://internapoli.it/gli-studenti-del-liceo-braucci-di-caivano-contro-la-preside-trasformati-in-una-buffa-caricatura/

Όταν στις Αρχιτεκτονικές Σχολές οι «Παρωπίδες» είναι βασικό «στόλισμα» της Αρχιτεκτονικής Μόρφωσης, η μόρφωση του/της Αρχιτέκτονα………

Περιβάλλον: Πολλά είναι τα θέματα, που ήρθα να συζητήσουμε!!!

Αρχιτέκτονας: Δεν έχω όρεξη σήμερα!!

Περιβάλλον: Δεν μπορεί! Εδώ έχουμε παρατάσεις στις δηλώσεις αυθαιρέτων, κάποιοι Δήμοι προσφεύγουν στο ΣΤΕ για το «περιβαλλοντικό ισοδύναμο», ο ΝΟΚ των 10 σελίδων ακόμη να γραφτεί, οι ΥΔΟΜ αντιδρούν στην μετακίνηση τους στο Κτηματολόγιο, ο…………  ο…………

Αρχιτέκτονας: Αυτά τα έχουμε συζητήσει! Ξέρεις τι δεν έχουμε συζητήσει; Δεν έχουμε συζητήσει για την νέα μόδα που «ντύνει» εδώ και καιρό, την Αρχιτεκτονική Πράξη.  Πετυχημένος σήμερα, θεωρείται ο Αρχιτέκτονας που μιλάει  για το «κτίριο Του»!!! Αν προσέξεις τις δημοσιεύσεις θα το διαπιστώσεις!!! Και αυτό που είναι λυπηρό είναι το ότι το δανείστηκαν και οι οκνηροί στη σκέψη, γιατί  τους τρώει το κυνήγι του μεροκάματου, και το μιμούνται!!! Αυτό όμως δείχνει ότι ο πλατύς ορίζοντας του Αρχιτέκτονα στένεψε, έβαλε «παρωπίδες», και δεν βλέπει πέρα από αυτές. Ούτε το κεφάλι του δεν στρέφει να κοιτάξει τι γίνεται στο πλάι!!!

Περιβάλλον: Ναι. Και εγώ το πρόσεξα. Θα μου πεις το γιατί;

Αρχιτέκτονας: Δυό λόγια θα σου πω.

Η Αρχιτεκτονική σαν βασικό κανόνα έχει τον παρακάτω: το κτίριο πρέπει να εντάσσεται αρμονικά στο φυσικό και δομημένο περιβάλλον, να μη θίγει τα όμορα, και το γενικό περιβάλλον της πόλης, του οικισμού, του χωριού, του…….

«Να έχετε πλατύ ορίζοντα» μας έλεγε θυμάμαι ο Καθηγητής στη Σχολή!!!

Εδώ και χρόνια όμως στις σχολές Αρχιτεκτονικής οι «παρωπίδες» στολιστήκαν με «ψευτοϊδεολογικά κουρέλια μάθησης»  από το τέλος του ’80 και μετά θα έλεγα, και φτάσαμε σήμερα να επιβραβεύεται η Αρχιτεκτονική Πράξη, που ικανοποιεί μόνο ατομικά συμφέροντα, τα κοινωνικά τα απορρίπτει γιατί έχει διδαχθεί  ότι «Οι περιοριστικοί κανόνες που επιβάλλονται στην δόμηση από τους Νόμους»  εμποδίζουν τον  « ελεύθερο και εμπνευσμένο σχεδιασμό των  Κτιρίων». Οι Νόμοι δεν διδάσκονται, δεν αναλύεται το πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό περιεχόμενό τους, ο ταξικός προσανατολισμός τους είναι «αφορισμένη» έννοια με συνέπειες σοβαρές.

 Στις Αρχιτεκτονικές Σχολές όμως υπήρχε και μια άλλη άποψη που έλεγε: «Μέλημα του Αρχιτέκτονα είναι να μετατρέψει τους περιοριστικούς κανόνες δόμησης σε ευνοϊκούς για το κοινωνικό σύνολο, να προσπαθήσει με όλα τα μέσα που του δίνει η επιστήμη του, να τους ενισχύσει με ευνοϊκότερες για το κοινωνικό σύνολο λύσεις, όσο μπορεί και οι κοινωνικές συνθήκες επιτρέπουν, και μέσα από αυτούς να πραγματοποιήσει την καλύτερη λύση για το κοινωνικό σύνολο».  Η άποψη όμως αυτή σιγά-σιγά, έχει υπομονή η κυρίαρχη τάξη όταν προγραμματίζει τέτοιου είδους «αλλαγές», αδυνάτησε γιατί δεν βρήκε εφαρμογή στην πράξη. Ο δρόμος έκλεινε κάθε μέρα λίγο –λίγο και το λυπηρό είναι ότι η Αριστερή Πανεπιστημιακή Κοινότητα δεν βοήθησε να τον κρατήσει ανοιχτό.

Αντίθετα η άποψη του «ελεύθερου και εμπνευσμένου σχεδιασμού του κτιρίου Μου» βρήκε τις πόρτες της εφαρμογής στην πράξη ανοιχτές, ορθάνοιχτες. Ήταν αυτή της αυθαίρετης δόμησης της εικοσιπενταετίας 1985-2010. Οι περιοριστικοί κανόνες δόμησης πήγαν στα «άχρηστα» και ο «ελεύθερος και εμπνευσμένος σχεδιασμός κτιρίων» επιβραβεύτηκε, κι ας παραβίαζε τους κανόνες δόμησης,  κι ας έθιγε τους όμορους, και ας προκαλούσε στο περιβάλλον βλάβη  ανεπανόρθωτη!!! Η αυθαίρετη δόμηση, πέρα από τους γενικούς κοινωνικούς- πολιτικούς- οικονομικούς σκοπούς, είχε και σαν στόχο να ανατραφεί η μερίδα εκείνη των Αρχιτεκτόνων που στολισμένη με εκφράσεις του τύπου «ΤΟ κτίριο  ΜΟΥ» να λειτουργεί σε όλα τα φανερώματα της επαγγελματικής  ζωής, με τρόπους εξυπηρετικούς στα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης, γι’ αυτό και ήταν πολύχρονη!!!  Γι' αυτό και ο ΝΟΚ υποστηρίχτηκε το 2012  και υποστηρίζεται και σήμερα από μεγάλη μερίδα σήμερα Αρχιτεκτόνων,  γι'  αυτό και το κλείσιμο των Πολεοδομιών ενθουσίασε, γι’  αυτό και η επαναφορά του νόμου της χούντας για έκδοση οικοδομικών αδειών χωρίς έλεγχο αλλά με ευθύνη ιδιώτη Μηχανικού χειροκροτήθηκε με ενθουσιασμό,  γι' αυτό και τα υπόσκαφα κτίρια βρήκαν θερμούς υποστηρικτές, γι' αυτό και η δόμηση εκτός σχεδίου σε οικόπεδα χωρίς πρόσωπο σε δρόμο στηρίχθηκε, γι' αυτό και τα εικονικά περιβαλλοντικά ισοδύναμα θεωρήθηκαν προσφορά καλής θέλησης στους διαμαρτυρόμενους, πρόσεξε όχι στους θιγόμενους, γιατί κατά την άποψή τους δεν θίγονται αντίθετα είναι τυχεροί που θα έχουν δίπλα τους ένα κτίριο σύγχρονο με εντυπωσιακό σχεδιασμό!!!, γι' αυτό και μοναδικό αίτημα σήμερα είναι να κωδικοποιηθεί η διεκπεραίωση των Νόμων, για αλλαγή καμιά συζήτηση,  γι' αυτό ………

Και όσο στις  Αρχιτεκτονικές Σχολές η «παρωπίδες» είναι βασικό «στόλισμα» της Αρχιτεκτονικής Μόρφωσης, τα φαινόμενα αυτά θα πολλαπλασιάζονται!!!

Η «ανακατάταξη των λαϊκών κοινωνικών τάξεων στην Πόλη» και η ιδεολογία του «Ανθρωπισμού»

 

Περιβάλλον: Πολλά είναι τα θέματα που απασχολούν τον κλάδο σας. Κάθε μέρα έχουμε και μια δημοσίευση, τι θα γίνει με τον ΝΟΚ, τι θα γίνει με τις παρατάσεις αυθαιρέτων, τι θα γίνει με την προσφυγή των Δήμων στο ΣΤΕ για το «περιβαλλοντικό ισοδύναμο», τι θα γίνει με τους πλειστηριασμούς των ακινήτων των τραπεζών και όχι μόνο, το ΜΙΔΑ, τα πολεοδομικά σχέδια που πρέπει να διεκπεραιωθούν μέσα στο ’26, τα….  τα…

Αρχιτέκτονας: Έχουμε σε εφαρμογή την τελευταία «φάση» της «ανακατάταξης των λαϊκών  κοινωνικών τάξεων στις πόλεις», σε μεγάλη κλίμακα, και είναι ακριβώς αυτή που προκαλεί όλα τα παραπάνω!!! Η «ανακατάταξη των λαϊκών  κοινωνικών τάξεων-μεσοαστικές, μικροαστικές, εργατικές-  στην Πόλη» από την κυρίαρχη τάξη, σε μεγάλη κλίμακα, είναι μια διαδικασία που πέρα από Πολεοδομικούς Νόμους, απαιτεί αλλαγή κοινωνικών συμπεριφορών, και όχι μόνο, των λαϊκών τάξεων. Πρέπει να καλλιεργηθούν στα λαϊκά στρώματα,  σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο νέες ανθρωπιστικές αξίες, να αφομοιωθούν, να γίνει η απαραίτητη εφαρμογή ώστε να πειστούν ότι με αυτές πρέπει να βαδίσουν στη «ζωή», και να γίνει και η αναπαραγωγή του ανθρώπινου δυναμικού που θα έχει ανατραφεί με αυτές και θα συμπεριφέρεται με αυτές σε όλα τα γνωρίσματα της ζωής. Δεν είναι απλό και εύκολο εγχείρημα!! Απαιτεί χρόνο!!! Απαιτεί συνεχή και  πολύμορφη προπαγανδιστική στήριξη!!

Περιβάλλον: Γιατί τονίζεις το «μεγάλη κλίμακα»

Αρχιτέκτονας: Το τονίζω γιατί είναι η πρώτη φορά που έχουμε τέτοιου είδους «ανακατάταξη». Μέχρι το τέλος του 1980  στον χώρο της Πόλης οι ανακατατάξεις, ήταν τοπικές και μικρής κλίμακας. Στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης είχαμε την μετεγκατάσταση τμημάτων των εργατικών στρωμάτων στη περιφέρεια των Πόλεων σε νέες συνοικίες, η οποία βέβαια, ικανοποίησε και άλλους σκοπούς, εξυπηρετικούς, πολύ εξυπηρετικούς, στα συμφέροντα  της κυρίαρχης τάξης. Καλλιέργησε και προσανατόλισε την εργατική τάξη στο να αποδεχτεί νέες μορφές εργασίας, αυτή του «φασόν» - ανασφάλιστη ατομική εργασία- και αποδυνάμωσε το συνδικαλιστικό εργατικό κίνημα. Η εργασία «φασόν» καλλιέργησε τον ατομικισμό, τον ανταγωνισμό, την περιφρόνηση στην κοινωνική ομαδικότητα. Γιατί δημιουργήθηκε μια περιοχή όπου όλοι εργάζονται για ένα αφεντικό, αλλά ο καθένας μόνος του και ανταγωνιστικά με αυτόν της διπλανής πόρτας. Ο ατομικισμός, ο ανταγωνισμός, και η περιφρόνηση στην κοινωνική ομαδικότητα είναι αντιανθρωπιστικές  αξίες όμως, ολέθριες όταν τις ασπάζεται η εργατική τάξη για το εργατικό κίνημα, αφάνταστα όμως εξυπηρετικές για την κυρίαρχη. Να το θυμάσαι αυτό!!!

Αλλά ας έρθουμε στα προβλήματα της Χώρας μας. Πρέπει όμως πρώτα να σου επισημάνω κάτι σοβαρό, πολύ σοβαρό, κατά την άποψή μου. Με την πτώση του τείχους του Βερολίνου το 1989 έχουμε μια μετακίνηση της κυρίαρχης τάξης σε πολύ συντηρητικές μορφές των αξιών του  αστικού ανθρωπισμού, και μια μετατόπιση των αριστερών κομμάτων και των κομμουνιστικών από τις αξίες του γνήσιου κοινωνικού ανθρωπισμού σε προοδευτικές αξίες αστικού ανθρωπισμού όμως. Ο αστικός ανθρωπισμός όμως σε όλες του τις μορφές παραμένει αστικός , τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης στηρίζει, δεν στηρίζει τα συμφέροντα των λαϊκών στρωμάτων. Όσο κι αν φτιασιδωθεί με αριστερό ή κομμουνιστικό φτιασίδωμα, αστικός παραμένει!! Ο γνήσιος ανθρωπισμός έχει όραμα ζωής που αγκαλιάζει  όλους τους ανθρώπους, ο αστικός ανθρωπισμός έχει όραμα «ζωής» για την κυρίαρχη τάξη και όραμα «το κυνήγι της επιβίωσης» για τις κατώτερες. Και τα αριστερά και κομμουνιστικά κόμματα φτιασίδωσαν το «κυνήγι της επιβίωσης» με φτιασίδια «ζωής» και νόμισαν ότι αυτό αρκούσε για να μην «παρασυρθεί ο λαός» που λένε. Δεν κατάλαβαν ή δεν θέλησαν να καταλάβουν, ή ……  ότι η «ζωή» έχει  όραμα, η «επιβίωση» δεν έχει, την πνίγει ο ανταγωνισμός, ο ατομικισμός, ο……, ο….. !!!  Η κυρίαρχη τάξη τους άφησε τον χώρο ελεύθερο σκόπιμα, γιατί γνώριζε ότι αν τον πατήσουν, αυτή θα πετύχει τους σκοπούς της!!! Και πέτυχε!!!

Τριάντα πέντε χρόνια κρατάει η «ανακατάταξη». Καλλιεργήθηκε ο ατομικισμός και ο άκρατος ανταγωνισμός στην Παιδεία από το νηπιαγωγείο μέχρι και το Πανεπιστήμιο, στους χώρους εργασίας, στις κοινωνικές συμπεριφορές, η «ατομική επιτυχία» θεοποιήθηκε και ας έγινε σε βάρος άλλων, το θράσος του αναρριχητή  ονομάστηκε  «δυναμική προσωπικότητα» , κ.α  

Η μετακίνηση των λαϊκών στρωμάτων από τα κέντρα των πόλεων στην περιφέρεια έγινε με μεγάλη ευκολία, η υποβάθμιση των κέντρων των πόλεων είχε όλες τις προδιαγραφές επιτυχημένης υποβάθμισης, η αναβάθμιση σήμερα γίνεται χωρίς εμπόδια και πριμοδοτείται κιόλας, και η κλοπή της ακίνητης ιδιοκτησίας του λαού είναι σε καλό δρόμο. Θέλει λίγο χρόνο ακόμη αλλά θα γίνει!!! Και όλος ο σαματάς σήμερα δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας σαματάς για να μη αντιληφθεί ο λαός τι λένε χαμηλόφωνα αυτοί που κινούν τα νήματα.

Και όσο η αριστερά και το κομμουνιστικό κόμμα παραμένουν πιστοί στον φτιασιδωμένο και με πατερίτσες στηριγμένο δήθεν «ανθρωπισμό» τους, τα πράγματα για τον λαό δεν θα αλλάξουν.

 

Απόσπασμα από το αρχείο του Παιδαγωγού Κώστα Σωτηρίου: https://arxeiokdsotiriou.blogspot.com/

Κ.Δ.ΣΩΤΗΡΙΟΥ:

"Ο γνήσιος ανθρωπισμός κηρύχνει, πως βασικό κίνητρο στην κοινωνική ζωή, πρέπει να είναι τα ανώτερα και ευγενικά ανθρωπιστικά συναιστήματα, που κλείνει μέσα της η αληθινή αγάπη στον άνθρωπο. Κι αυτά είναι ο αλληλοσεβασμός ανάμεσα σ όλα τα άτομα και σ όλους τους λαούς, μικρούς και μεγάλους, η αλληλεγγύη, η αλληλοβοήθεια, η αδελφοσύνη, η συνεργασία και η ευγενική άμιλλα αναμεταξύ τους για το γενικό καλό. Ο γνήσιος ανθρωπισμός προβάλλει την κοινωνική δικαιοσύνη, το υπέρτατο τούτο ανθρωπιστικό αγαθό, με ανώτατο κοινωνικό λειτούργημα τη δημιουργική παραγωγική εργασία για την ευτυχία της κοινωνίας, και διδάσκει, πως μόνο μέσα στην ευτυχία ολόκληρης της κοινωνίας μπορεί να ριζώσει και να ανθίσει και η ατομική ευτυχία."

 Ανθρωπισμός

ΜΙΔΑ= «Μητρώο Ιδιοτελούς Δολοφονίας Ακινήτων» του Λαού

 

Περιβάλλον: Ξεκινάνε, λένε, σε λίγες μέρες οι δηλώσεις ακινήτων στον ΜΙΔΑ –Μητρώο Ιδιοκτησίας Διαχείρισης Ακινήτων - . Αφορά , λένε, περίπου 7 εκατομμύρια ιδιοκτήτες. Υπάρχουν βέβαια προβλήματα, θα χρειαστούν οι ιδιοκτήτες,  πάλι Μηχανικό, δικηγόρο, λογιστή αλλά στο Υπουργείο Οικονομικών, λένε, ότι με το ΜΙΔΑ «το Δημόσιο επιχειρεί να αποκτήσει για πρώτη φορά πλήρη εικόνα για το τι ακίνητα υπάρχουν, πώς χρησιμοποιούνται και αν φορολογούνται σωστά»!!!

Αρχιτέκτονας: «Μητρώο Ιδιοκτησίας Διαχείρισης Ακινήτων» το λένε αυτοί που το φτιάξανε, για τον Λαό σημαίνει ένα άλλο «Μητρώο Ιδιοτελούς Δολοφονίας Ακινήτων» ΤΟΥ. Θέλουν να ξέρουν τι έμεινε στα χέρια του Λαού, από τις τακτοποιήσεις αυθαιρέτων από τις ταυτότητες κτιρίου, για να δουν πως θα δρομολογήσουν την αρπαγή!!! Και για να γίνω πιο σαφής, πως θα δρομολογήσουν την «επιδότηση»!!! Θα σου αρπάξουν το ακίνητο και μετά θα σου δώσουν μια «επιδότηση» να έχεις να πορεύεσαι!!! Αυτός είναι ο στόχος!!! Το να έχει ο Λαός ιδιοκτησία στα χέρια του είναι «ασύμφορο», η «επιδότηση» είναι «συμφέρουσα». Καταργείται ή μειώνεται με μια Υπουργική Απόφαση.

Αυξάνονται τα ενοίκια ανεξέλεγκτα …. Μη ψάχνεις το γιατί!! Πάρε μια επιδότηση ενοικίου και σιώπα!!!

Αυξάνονται τα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος…. Μη ψάχνεις το γιατί!! Πάρε μια επιδότηση ρεύματος και σιώπα!!!

Δεν τα βγάζεις πέρα με του μισθούς πείνας…… Μη ψάχνεις το γιατί!!! Πάρε μια επιδότηση για το «καλάθι της αγοράς» και σιώπα!!!

Και δεν συνεχίζω ……..