Περιβάλλον: Πολλά
είναι τα θέματα, που ήρθα να συζητήσουμε!!!
Αρχιτέκτονας: Δεν έχω όρεξη σήμερα!!
Περιβάλλον: Δεν
μπορεί! Εδώ έχουμε παρατάσεις στις δηλώσεις αυθαιρέτων, κάποιοι Δήμοι
προσφεύγουν στο ΣΤΕ για το «περιβαλλοντικό ισοδύναμο», ο ΝΟΚ των 10 σελίδων
ακόμη να γραφτεί, οι ΥΔΟΜ αντιδρούν στην μετακίνηση τους στο Κτηματολόγιο,
ο………… ο…………
Αρχιτέκτονας: Αυτά τα έχουμε συζητήσει! Ξέρεις τι δεν έχουμε συζητήσει; Δεν έχουμε συζητήσει για την νέα μόδα που «ντύνει» εδώ και καιρό, την Αρχιτεκτονική Πράξη. Πετυχημένος σήμερα, θεωρείται ο Αρχιτέκτονας που μιλάει για το «κτίριο Του»!!! Αν προσέξεις τις δημοσιεύσεις θα το διαπιστώσεις!!! Και αυτό που είναι λυπηρό είναι το ότι το δανείστηκαν και οι οκνηροί στη σκέψη, γιατί τους τρώει το κυνήγι του μεροκάματου, και το μιμούνται!!! Αυτό όμως δείχνει ότι ο πλατύς ορίζοντας του Αρχιτέκτονα στένεψε, έβαλε «παρωπίδες», και δεν βλέπει πέρα από αυτές. Ούτε το κεφάλι του δεν στρέφει να κοιτάξει τι γίνεται στο πλάι!!!
Περιβάλλον: Ναι.
Και εγώ το πρόσεξα. Θα μου πεις το γιατί;
Αρχιτέκτονας: Δυό λόγια θα σου πω.
Η Αρχιτεκτονική σαν βασικό κανόνα έχει τον παρακάτω: το κτίριο πρέπει να εντάσσεται αρμονικά στο
φυσικό και δομημένο περιβάλλον, να μη θίγει τα όμορα, και το γενικό περιβάλλον
της πόλης, του οικισμού, του χωριού, του…….
«Να έχετε πλατύ
ορίζοντα» μας έλεγε θυμάμαι ο Καθηγητής στη Σχολή!!!
Εδώ και χρόνια όμως στις σχολές Αρχιτεκτονικής οι «παρωπίδες» στολιστήκαν με «ψευτοϊδεολογικά κουρέλια μάθησης» από το τέλος του ’80 και μετά θα έλεγα, και φτάσαμε σήμερα να επιβραβεύεται η Αρχιτεκτονική Πράξη, που ικανοποιεί μόνο ατομικά συμφέροντα, τα κοινωνικά τα απορρίπτει γιατί έχει διδαχθεί ότι «Οι περιοριστικοί κανόνες που επιβάλλονται στην δόμηση από τους Νόμους» εμποδίζουν τον « ελεύθερο και εμπνευσμένο σχεδιασμό των Κτιρίων». Οι Νόμοι δεν διδάσκονται, δεν αναλύεται το πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό περιεχόμενό τους, ο ταξικός προσανατολισμός τους είναι «αφορισμένη» έννοια με συνέπειες σοβαρές.
Στις Αρχιτεκτονικές Σχολές όμως υπήρχε και μια άλλη άποψη που έλεγε: «Μέλημα του Αρχιτέκτονα είναι να μετατρέψει τους περιοριστικούς κανόνες δόμησης σε ευνοϊκούς για το κοινωνικό σύνολο, να προσπαθήσει με όλα τα μέσα που του δίνει η επιστήμη του, να τους ενισχύσει με ευνοϊκότερες για το κοινωνικό σύνολο λύσεις, όσο μπορεί και οι κοινωνικές συνθήκες επιτρέπουν, και μέσα από αυτούς να πραγματοποιήσει την καλύτερη λύση για το κοινωνικό σύνολο». Η άποψη όμως αυτή σιγά-σιγά, έχει υπομονή η κυρίαρχη τάξη όταν προγραμματίζει τέτοιου είδους «αλλαγές», αδυνάτησε γιατί δεν βρήκε εφαρμογή στην πράξη. Ο δρόμος έκλεινε κάθε μέρα λίγο –λίγο και το λυπηρό είναι ότι η Αριστερή Πανεπιστημιακή Κοινότητα δεν βοήθησε να τον κρατήσει ανοιχτό.
Αντίθετα η άποψη του «ελεύθερου και εμπνευσμένου σχεδιασμού του κτιρίου Μου» βρήκε τις πόρτες της εφαρμογής στην πράξη ανοιχτές, ορθάνοιχτες. Ήταν αυτή της αυθαίρετης δόμησης της εικοσιπενταετίας 1985-2010. Οι περιοριστικοί κανόνες δόμησης πήγαν στα «άχρηστα» και ο «ελεύθερος και εμπνευσμένος σχεδιασμός κτιρίων» επιβραβεύτηκε, κι ας παραβίαζε τους κανόνες δόμησης, κι ας έθιγε τους όμορους, και ας προκαλούσε στο περιβάλλον βλάβη ανεπανόρθωτη!!! Η αυθαίρετη δόμηση, πέρα από τους γενικούς κοινωνικούς- πολιτικούς- οικονομικούς σκοπούς, είχε και σαν στόχο να ανατραφεί η μερίδα εκείνη των Αρχιτεκτόνων που στολισμένη με εκφράσεις του τύπου «ΤΟ κτίριο ΜΟΥ» να λειτουργεί σε όλα τα φανερώματα της επαγγελματικής ζωής, με τρόπους εξυπηρετικούς στα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης, γι’ αυτό και ήταν πολύχρονη!!! Γι' αυτό και ο ΝΟΚ υποστηρίχτηκε το 2012 και υποστηρίζεται και σήμερα από μεγάλη μερίδα σήμερα Αρχιτεκτόνων, γι' αυτό και το κλείσιμο των Πολεοδομιών ενθουσίασε, γι’ αυτό και η επαναφορά του νόμου της χούντας για έκδοση οικοδομικών αδειών χωρίς έλεγχο αλλά με ευθύνη ιδιώτη Μηχανικού χειροκροτήθηκε με ενθουσιασμό, γι' αυτό και τα υπόσκαφα κτίρια βρήκαν θερμούς υποστηρικτές, γι' αυτό και η δόμηση εκτός σχεδίου σε οικόπεδα χωρίς πρόσωπο σε δρόμο στηρίχθηκε, γι' αυτό και τα εικονικά περιβαλλοντικά ισοδύναμα θεωρήθηκαν προσφορά καλής θέλησης στους διαμαρτυρόμενους, πρόσεξε όχι στους θιγόμενους, γιατί κατά την άποψή τους δεν θίγονται αντίθετα είναι τυχεροί που θα έχουν δίπλα τους ένα κτίριο σύγχρονο με εντυπωσιακό σχεδιασμό!!!, γι' αυτό και μοναδικό αίτημα σήμερα είναι να κωδικοποιηθεί η διεκπεραίωση των Νόμων, για αλλαγή καμιά συζήτηση, γι' αυτό ………
Και όσο στις Αρχιτεκτονικές Σχολές η «παρωπίδες» είναι βασικό «στόλισμα» της Αρχιτεκτονικής Μόρφωσης, τα φαινόμενα αυτά θα πολλαπλασιάζονται!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου