Στο Μάτι η «αξία» της ανθρώπινης ζωής του λαού «μηδενίστηκε» από την Κυβέρνηση για δεύτερη φορά. Η πρώτη ήταν στην Μάνδρα.

Περιβάλλον: Τι έχεις να πεις για την πυρκαγιά στο Μάτι;

Αρχιτέκτονας: Τίποτε

Περιβάλλον: Πως τίποτε. Εδώ χάθηκαν τόσες ζωές.

Αρχιτέκτονας: Γι αυτό ακριβώς. Στο Μάτι η αξία της ανθρώπινης ζωής του λαού «μηδενίστηκε» από την Κυβέρνηση για δεύτερη φορά. Η πρώτη ήταν στην Μάνδρα.

Περιβάλλον: Αυτό που λες είναι πολύ σοβαρό.

Αρχιτέκτονας: Δεν είναι σοβαρό. Είναι η αλήθεια.

Περιβάλλον: Ήταν δύσκολα λένε τα καιρικά φαινόμενα, και η αυθαίρετη δόμηση της περιοχής δεν επέτρεψε την έγκαιρη εκκένωση της περιοχής.

Αρχιτέκτονας: Ναι ήταν η πρώτη φορά που φύσηξε τόσο δυνατός άνεμος.

Περιβάλλον: Για την αυθαίρετη δόμηση όμως δεν μου απάντησες;

 Αρχιτέκτονας: Για ποια αυθαίρετη δόμηση να σου απαντήσω;. Η μισή Ελλάδα είναι κτισμένη αυθαίρετα. Τώρα το ανακαλύψανε; Αυθαίρετη δόμηση στη χώρα μας έχουμε από την δημιουργία του Ελληνικού Κράτους. Και την έχουμε γιατί ήταν επιλογή της κυρίαρχης τάξης της χώρας μας και οι Κυβερνήσεις την στηρίζανε και την πριμοδοτούσανε. Την κυρίαρχη τάξη εξυπηρετούσε. Το «αυθαίρετο των λαϊκών τάξεων» έφερνε  «ψήφο» στις Κυβερνήσεις που εξυπηρετούσαν την κυρίαρχη τάξη. Αυτός ήταν ο ρόλος του. Σου το έχω πει και άλλη φορά. Το «αυθαίρετο των λαϊκών τάξεων» δεν ήταν «φιλανθρωπική παραχώρηση» της εξουσίας ήταν «προγραμματισμένη πολιτική επιλογή εξαπάτησης, παραπλάνησης και εκμετάλλευσης των τάξεων αυτών».

Το θέμα είναι ότι σήμερα η «αυθαίρετη δόμηση των λαϊκών στρωμάτων» δεν εξυπηρετεί πια τους νέους στόχους της κυρίαρχης τάξης. Ο νέος στόχος της κυρίαρχης τάξης είναι η κερδοσκοπική επέμβαση σε μεγάλες περιοχές της πόλης. Η «αναβάθμιση» όπως την έχει βαφτίσει. Βασικό εμπόδιο  σ’ αυτό όμως το σχέδιό της είναι η λαϊκή ιδιοκτησία. Το στήριγμά της στα προηγούμενα χρόνια έγινε σήμερα εμπόδιο. Και όπως όλοι γνωρίζουμε η κυρίαρχη τάξη προκειμένου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά της δεν διστάζει μπροστά σε τίποτε. Έχει ξεκινήσει έναν πόλεμο στην λαϊκή ιδιοκτησία. Και η Κυβέρνηση  με τους πλειστηριασμούς, τις τακτοποιήσεις, τον ΕΝΦΙΑ, τα διάφορα πιστοποιητικά νομιμότητας και ενεργειακής απόδοσης κ.α., και την  υποβάθμιση  όλων εκείνων των υπηρεσιών που εξασφαλίζουν την καλή λειτουργία και προστασία των λαϊκών περιοχών, την εξυπηρετεί.   

Αυτόν τον στόχο στηρίζει η σημερινή Κυβέρνηση, γι αυτό και αναλαμβάνει την "πολιτική ευθύνη".
Ο όρος όμως ο σωστός είναι "πολιτική ευθύνη για τις Κυβερνητικές επιλογές". Για τις "επιλογές" παίρνει την "ευθύνη". Οι "επιλογές" όμως αυτές έφεραν και πάλι "ανθρώπους του λαού νεκρούς".  Γιατί μόνο " ανθρώπους του λαού νεκρούς" μπορούν  να φέρνουν.  Είναι "επιλογές" που σκοτώνουν τον "Λαό", και αναζωογονούν την "κυρίαρχη τάξη".
Αυτή την "πολιτική ευθύνη" πρέπει να ξέρει ότι πήρε, ο κ. Πρωθυπουργός. Αν δεν το κατάλαβε ας αλλάξει τις "επιλογές" του όσο είναι ακόμη καιρός. 
Οι λέξεις έχουν και περιεχόμενο δεν είναι άδεια σακούλια.

Το «ανθρώπινο container airbnb» είναι δημιούργημα της κυρίαρχης τάξης. Είναι εκείνο που σήμερα είναι έτοιμο, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης, να στοιβάξει με τα ίδια του τα χέρια στο «container των ξεριζωμένων» -«container της συμπόνοιας» θα το βαφτίσει η κυρίαρχη τάξη - το λαό που είναι εμπόδιο στις επιλογές της, να το παραδώσει στην κυρίαρχη τάξη να το αδειάσει όπου θέλει. Η κυρίαρχη τάξη θα βγεί κερδισμένη και όταν δεν θα το χρειάζεται πια θα το μετατρέψει σε "μη αξία"

Περιβάλλον: Ήρθα να μιλήσουμε για την «container-οποίηση του λαού».

Αρχιτέκτονας Η «container-οποίηση του λαού» είναι η πολιτική που εφαρμόζει εδώ και χρόνια  η κυρίαρχη τάξη στην  διαχείριση της πόλης, και όχι μόνο στην Πόλη, για να πετύχει τους σκοπούς της που δεν είναι τίποτε άλλο παρά η εξυπηρέτηση των συμφερόντων της. Δεν χρησιμοποιεί βέβαια τον όρο «container-οποίηση»  γιατί είναι σαφές ότι δεν  την εξυπηρετεί. 

Να σου φέρω ένα παράδειγμα για να καταλάβεις τι εννοώ. Θυμάσαι το «νέφος της Αθήνας» θυμάσαι ότι κάθε μέρα είχαμε δελτίο νέφους, είχαμε όλοι μάθει τα όρια, είχαμε όλοι μάθει ότι κινδυνεύουν τα παιδιά μας. Τότε ο Αντώνης Τρίτσης είχε πει  «το νέφος είναι πολιτικό», και ήξερε πολύ καλά τι έλεγε. Εκείνη την εποχή καλλιεργήθηκε από την κυρίαρχη τάξη ότι όσοι μένουν στο κέντρο της Αθήνας πρέπει να φύγουν σε περιοχές έξω από την Αθήνα, μακριά από την Πόλη, και όσοι αντιστάθηκαν τότε και είπαν να μείνουμε και να διεκδικήσουμε  το δικαίωμά μας στην Πόλη θεωρήθηκαν γραφικοί. Θυμάσαι, από τα δελτία ειδήσεων δεν έλειπε ούτε μια μέρα, η υποβάθμιση του κέντρου της Αθήνας.

Τότε η κυρίαρχη τάξη για να επισπεύσει την διαδικασία αυτή δίνει την «αυθαίρετη δόμηση» που δεν είχε κανένα άλλο σκοπό παρά να καλλιεργήσει τις «νέες κοινωνικές αξίες» που ήθελε να περάσει σε συγκεκριμένες τάξεις, εξυπηρετικές στα συμφέροντά της.  Σου το είπα και όταν συζητήσαμε για την αυθαίρετη δόμηση της τελευταίας εικοσπενταετίας (1985-2010). Σου είχα πει τότε: «οι νέες κοινωνικές αξίες αφομοιώθηκαν», « η αναπαραγωγή του ανθρώπινου δυναμικού με τις νέες κοινωνικές αξίες έγινε ». Το «αυθαίρετο των νέων κοινωνικών αξιών» εκπλήρωσε τον σκοπό του.  Και όταν ο σκοπός εκπληρώνεται ο κύκλος κλείνει». Αν θέλεις να το ξαναδιαβάσεις είναι εδώ:"Το αυθαίρετο των νέων κοινωνικών αξιών"

Στην διάρκεια της εικοσπενταετίας  αυτής η κυρίαρχη τάξη καλλιέργησε συγκεκριμένες  παραπλανητικές  αντιλήψεις για θέματα της Πόλης: 1. καλλιέργησε την αντίληψη ότι κανείς και ποτέ δεν θα πληρώσει για την αυθαίρετη δόμηση. Για τον λόγο αυτό υποβάθμισε τότε την νομιμότητα και αναβάθμισε την αυθαιρεσία. 2. Καλλιέργησε την αντίληψη ότι συγκεκριμένες περιοχές της Πόλης πρέπει να εγκαταλειφθούν ως «φτωχό  παρελθόν» από τους κατοίκους (βλέπε κέντρο Αθήνας)  που θέλουν να έχουν μια «αναβαθμισμένη κοινωνική θέση» στις σύγχρονες συνθήκες γι αυτό και δημιούργησε προγράμματα κατάκτησης κοινωνικής θέσης, πρότυπα μιμητισμού, ψευτοαριστοκρατισμού και επιβράβευσε τον παρασιτισμό και την θεσιθηρία. 3. Καλλιέργησε την αντίληψη ότι οι περιοχές του «φτωχού παρελθόντος» είναι περιοχές όπου οι «φτωχοί κάτοικοι» φταίνε για την υποβάθμισή τους, και όχι οι συνθήκες διαβίωσης που έχουν επιβληθεί σ΄ αυτούς.

Με τον τρόπο αυτό πέτυχε : 1. Η υποβάθμιση των συγκεκριμένων περιοχών να γίνεται χωρίς εμπόδια. 2. Η επέμβαση  των  δυνάμεων καταστολής στις περιοχές αυτές να είναι κοινωνικά αποδεκτές. 3. Η αξίες των ακινήτων να πέσουν και να αγοράσει κοψοχρονιά όπως λέμε.4. Και το πιο σπουδαίο. Οι κάτοικοι που εγκατέλειψαν τις περιοχές αυτές ως «φτωχό παρελθόν», απέκτησαν νοοτροπία «ανθρώπινου container» όπου η privacy αντικατέστησε την κοινωνικότητα, το ιδιωτικό αυτοκίνητο την δημόσια συγκοινωνία, το ιδιωτικό σχολείο το δημόσιο, το παιδικό παιχνίδι έγινε «δραστηριότητα επί πληρωμή» κ.α. Η απεργία ανήκε στο «φτωχό παρελθόν», η διαμαρτυρία το ίδιο, η συμμετοχή σε συνδικαλιστικές οργανώσεις  επιβάρυνε αρνητικά το « νέο κοινωνικό τους προφίλ», και κατά συνέπεια δεν ενόχλησε η κατεδάφιση των  φυλακών Αβέρωφ –σύμβολο λαϊκών αγώνων για την δημοκρατία- η επίθεση στη Βίλα Αμαλία, οι επιθέσεις των φασιστών  στις περιοχές του «φτωχού παρελθόντος» ήταν κάτι που δεν τους αφορούσε πια. 

Σήμερα όμως οι περιοχές αυτές, όπου τα προηγούμενα χρόνια είχαμε την «μεζονέτα» «σύμβολο κοινωνικής καταξίωσης»  έχουν μετατραπεί σε περιοχές «χωρίς αξία». Και  έχουν μετατραπεί σε περιοχές «χωρίς αξία» γιατί η περιοχή διαμορφώθηκε με χαρακτηριστικά «ανθρώπινου container» που η κυρίαρχη τάξη δημιούργησε για να εξυπηρετήσει τα δικά της συμφέροντα. Ήταν το «ανθρώπινο container» που εξυπηρέτησε την κυρίαρχη τάξη στηρίζοντας τις «κοινωνικές αξίες» του πιο αντιδραστικού αστικού ανθρωπισμού.

 Το «container της μεζονέτας» δεν το χρειάζεται πια, τον σκοπό του τον εκπλήρωσε. Και όταν ο σκοπός της κυρίαρχης τάξης εκπληρώνεται, το «ανθρώπινο container» που χρησιμοποίησε για να πετύχει τον στόχο της χάνει την αξία του, μετατρέπεται αυτόματα σε μια «μη αξία».

Σήμερα έχει την ανάγκη να δημιουργήσει νέα «ανθρώπινα container» που θα εξυπηρετήσουν τους νέους σκοπούς της. Και έχει ήδη αρχίσει να τα δημιουργεί. Στόχος της είναι, εδώ και χρόνια, να περάσει η ακίνητη περιουσία του λαού στα χέρια της. Αυτό θα της επιτρέψει να έχει τον πλήρη έλεγχο στη διαχείριση του δομημένου περιβάλλοντος της χώρας, πράγμα που σημαίνει ότι θα ελέγχει την ποιότητα της στέγης, την ποιότητα της πόλης, την ποιότητα της ζωής των ανθρώπων. Θα της επιτρέψει δε, και αυτό θα είναι το μεγαλύτερο κέρδος γι αυτήν, να καθορίζει τα «όρια» των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του λαού, να καθορίζει δηλαδή το μέγεθος της «σκλαβοποίησης» του λαού. Θέλει να δημιουργήσει μια πόλη με χαρακτηριστικά «ανθρώπινων container». Σήμερα η κυρίαρχη τάξη έχει χωρίσει την Πόλη σε πέντε είδη περιοχών: περιοχές ευπόρων, περιοχές αναβαθμισμένες, περιοχές σε αναβάθμιση, περιοχές με δυνατότητες αναβάθμισης, περιοχές με καμιά δυνατότητα αναβάθμισης.

Για την επίτευξη του στόχου αυτού σήμερα δημιουργεί ένα νέο «ανθρώπινο container» με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που θα στηρίξει τις επιλογές της. Είναι το «ανθρώπινο container airbnb». Είναι το «ανθρώπινο container» που σήμερα είναι έτοιμο, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης, να στοιβάξει με τα ίδια του τα χέρια, τους μόνιμους κατοίκους που είναι εμπόδιο στις επιλογές της, στο «container των ξεριζωμένων» - «container της συμπόνοιας» θα το βαφτίσει η κυρίαρχη τάξη-  να της το παραδώσει να το αδειάσει όπου θέλει.  Αυτό θα πάρει την ευθύνη για το ξερίζωμα των μόνιμων κατοίκων της περιοχής, και την μετακίνησή τους σε όποια περιοχή η κυρίαρχη τάξη επιλέξει, αυτό θα φταίει για όλα. Η κυρίαρχη τάξη θα βγει κερδισμένη, και όταν δεν θα το χρειάζεται πια θα το μετατρέψει σε «μη αξία».

Η «τουριστικοποίηση της πόλης» που τόσο διαφημίζει η κυρίαρχη τάξη στόχο έχει την «container-οποίηση των λαού» - Ας αφήσουμε λοιπόν την «τουριστικοποίηση» και ας μιλήσουμε για την «container-οποίηση του λαού»

Περιβάλλον: Ήρθα να πάρω την ανάλυση της «τουριστικοποίησης της πόλης», την έχεις έτοιμη;

Αρχιτέκτονας: Όχι. Αλλά συνεχίζεις να μιλάς για «τουριστικοποίηση της πόλης». Μου θυμίζεις αυτούς που μιλούν για την «κρίση της πόλης» για το «δικαίωμα στην πόλη» για την «κρίση στη στέγη» για το «δικαίωμα στη στέγη». Έχουμε μιλήσει παλιότερα για τα θέματα αυτά. Η κυρίαρχη τάξη χρησιμοποιεί πάντα γενικούς χαρακτηρισμούς γιατί έτσι εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντά της. Εφαρμόζει πάντα τις αρχές του «αστικού ανθρωπισμού» που τις προσαρμόζει πάντα στις επιδιώξεις της.

Η πόλη είναι  χώρος ταξικός. Οι διάφορες περιοχές της πόλης εκφράζουν την ταξικότητα των ανθρώπων που κατοικούν ή εργάζονται στις περιοχές αυτές..Είναι χώρος εκμεταλλευτών και εκμεταλλευόμενων, όπως λέγαμε παλιά. Εκμεταλλευτές  και εκμεταλλευόμενοι ζουν στην ίδια «πόλη» αλλά  σε διαφορετικές περιοχές της «πόλης». Έχουν χρησιμοποιηθεί πολλοί «όροι» για την ταξικότητα της «πόλης». Περιοχές κυρίαρχων και κυριαρχημένων τάξεων. Περιοχές μεγαλοαστικής, μεσοαστικής, μικροαστικής και εργατικής τάξης. Όλοι εκφράζουν την ταξικότητα της πόλης. Αταξική «πόλη» δεν υπάρχει.

Όταν λοιπόν θέλουμε να μιλήσουμε για την «πόλη» δεν μπορούμε να μη λάβουμε υπ’ όψιν μας την ταξικότητα της «πόλης». Η «κρίση της πόλης» εντοπίζεται στις περιοχές των «λαϊκών τάξεων» δεν εντοπίζεται στις περιοχές της «κυρίαρχης τάξης». Το «δικαίωμα στην πόλη» το στερούνται οι «λαϊκές τάξεις» δεν το στερείται η «κυρίαρχη τάξη». Την  «κρίση στη στέγη» την υφίστανται οι «λαϊκές τάξεις» δεν την υφίσταται η «κυρίαρχη τάξη». Το «δικαίωμα στη στέγη» το στερούνται οι «λαϊκές τάξεις» δεν το στερείται η «κυρίαρχη τάξη».

Η κυρίαρχη τάξη έχει λόγους, εξυπηρετικούς  στα προνόμια και τα συμφέροντά της, γι αυτό και χρησιμοποιεί γενικούς όρους όταν μιλάει για την «πόλη» και τα προβλήματά της. Π.χ. Μιλάει για την «κρίση της  πόλης» γιατί δεν την εξυπηρετεί να φανεί ότι:1. αυτή επέβαλλε την κρίση στις περιοχές των  «λαϊκών τάξεων» 2. αυτή θέλει τώρα να ξεριζώσει τις «λαϊκές τάξεις» από τις περιοχές της «κρίσης» γιατί αυτό εξυπηρετεί τα κερδοσκοπικά της συμφέροντα.

Σήμερα λοιπόν η κυρίαρχη τάξη μιλάει για «τουριστικοποίηση της πόλης». Αυτό την εξυπηρετεί στο σκοπό της. «Τουριστικοποιούνται» όμως σήμερα συγκεκριμένες περιοχές της πόλης. «Τουριστικοποιούνται» «υποβαθμσμένες» περιοχές της πόλης, τις οποίες η ίδια η κυρίαρχη τάξη υποβάθμισε, υποβαθμίζοντας το βιοτικό, κοινωνικό και πολιτιστικό επίπεδο των λαϊκών τάξεων που ζουν στις περιοχές αυτές.

«Τουριστικοποίηση συγκεκριμένων περιοχών των λαϊκών τάξεων της πόλης» σημαίνει «ξερίζωμα των συγκεκριμένων τάξεων από την συγκεκριμένη περιοχή της πόλης, και εγκατάσταση νέων τάξεων». Η τάξη που θα φύγει, θα φύγει σε ένα «container» ασφυκτικά γεμάτο και θα ξεφορτωθεί εκεί που η κυρίαρχη τάξη θα το στείλει, και η τάξη που θα έρθει θα ζει σε περιοχή  με προδιαγραφές «container», τις προδιαγραφές που η κυρίαρχη τάξη θα έχει καθορίσει για την περιοχή. Βασικός της στόχος λοιπόν είναι η  «container-οποίηση όλων των λαϊκών τάξεων». Η «container-οποίηση» αυτή θα έχει πάλι χαρακτηριστικά και περιεχόμενο ταξικό. Όλες όμως θα έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Από όλες τις τάξεις  θα λείπει  η αίσθηση του χώρου και του τόπου γιατί θα έχει χαθεί η ιστορική αφηγηματικότητα του χώρου και του τόπου. Και όταν λέμε ιστορική αφηγηματικότητα εννοούμε εκείνη που έχει  κοινωνικό, πολιτιστικό και πολιτικό περιεχόμενο. Και είναι αποδεδειγμένο ότι όταν μια περιοχή χάνει την ιστορική αφηγηματικότητά της τότε, χάνεται η αίσθηση του χώρου και του τόπου και μειώνονται οι μορφές αντίστασης και ανθεκτικότητας στην κερδοσκοπία. Η περιοχή της πόλης, που χάνει αυτό το χαρακτηριστικό, μετατρέπεται σε ένα «container ανθρώπινο» μία «μη αξία», και η μόνη «αξία» που συνεχίζει να  υπάρχει και να κυριαρχεί είναι αυτή της κερδοσκοπίας των ακινήτων.

 Η κυρίαρχη τάξη  φροντίζει εδώ και χρόνια  σε κάθε λεπτομέρεια και με σχέδιο  την «αποϊστορικοποίηση των λαϊκών τάξεων», γιατί ξέρει ότι αυτό είναι το μέσο για να πετύχει τον τελικό στόχο της, αυτόν της «container-οποίησης του λαού».

Ας αφήσουμε λοιπόν την «τουριστικοποίηση» και ας μιλήσουμε για την  «container-οποίηση του λαού» .

Τι κρύβεται κάτω από τον όρο «Τουριστικοποίηση της πόλης»

Περιβάλλον: Τώρα τελευταία χρησιμοποιείται πολύ ο όρος «τουριστικοποίηση της πόλης», δηλαδή η μεγάλη εξάπλωση της ενοικίασης ακινήτων μέσω της airbnb. Τι σημαίνει όμως «τουριστικοποίση της πόλης»; .

Αρχιτέκτονας: Πρώτα –πρώτα δεν έχουμε «τουριστικοποίηση» της πόλης. Έχουμε «τουριστικοποίηση» συγκεκριμένων περιοχών της πόλης, η οποία εντοπίζεται  κυρίως στις  «υποβαθμισμένες» λεγόμενες  περιοχές της πόλης. Παράδειγμα η «τουριστικοποίηση» του κέντρου της Αθήνας. Η κυρίαρχη οικονομική τάξη ντόπια και ξένη έχει εδώ και καιρό στόχο να σπάσει όλα εκείνα τα εμπόδια που δεν της επιτρέπουν  την «ανακατάταξη των λαϊκών τάξεων» στην πόλη. Παλαιότερα χρησιμοποίησε το «ξανασκέψου την Αθήνα» (Re-think Athens), χρησιμοποίησε τη βία και καταστολή, την «επιχείρηση σκούπα» των Χρυσοχοϊδη Λοβέρδου ποιος την ξεχνάει,  χρησιμοποίησε την παραπληροφόρηση και την συκοφαντία  για όσους αντιλαμβανόμενοι τον σκοπό της δημιουργούσαν κοινωνικές εστίες αντίστασης, τρανό παράδειγμα οι συλλήψεις των καταληψιών της βίλας Αμαλία, και άφησε, προσποιούμενη ότι δήθεν δεν τα αντιλήφθηκε, τα φασιστικά στοιχεία να λειτουργούν ελεύθερα στην περιοχή, υποστηρικτικά στα συμφέροντά της επιθετικά στα λαϊκά συμφέροντα.

Τώρα λοιπόν επανέρχεται δυναμικά. Θέλει να προχωρήσει στην «εντατικοποίηση της διαδικασίας ανακατάταξης των λαϊκών τάξεων στην πόλη». Βαφτίζει την διαδικασία αυτή «τουριστικοποίηση»  γιατί θέλει να κρύψει τον πραγματικό σκοπό της, και για το λόγο αυτό δημιουργεί έναν «προσανατολιστικό όρο» καθοδηγητικό στους «ειδικούς» - υποστηρικτές ή επικριτές της «τουριστικοποίησης»- να περιοριστούν στις αναλύσεις τους  στην  ««πολλαπλότητα των συνεπειών του μαζικού τουρισμού στην αναδιάρθρωση των αστικών χώρων ή σε ορισμένα τμήματα του».     

Ο πραγματικός όμως σκοπός της είναι να καλλιεργήσει και να πείσει τα λαϊκά στρώματα  ότι η «μόνιμη κατοικία» δεν είναι ούτε ευέλικτη, ούτε ελαστική, ούτε οικονομικά εξυπηρετική, ενώ αντίθετα η «προσωρινή κατοικία», (η «προσωρινή διαμονή» ή «προσωρινή κατοίκηση»  είναι κύριο χαρακτηριστικό του τουρισμού, από εδώ παίρνει τον όρο «τουριστικοποίηση») είναι ευέλικτη, όποτε θέλεις την αλλάζεις, ελαστική, χρειάζεσαι λιγότερα ή περισσότερα μέτρα έχεις την ευκαιρία να τα βρεις, η αγορά έχει ευκαιρίες, οικονομικά εξυπηρετική ανάλογα με τις οικονομικές σου δυνατότητες βρίσκεις αυτήν που σε εξυπηρετεί.

Θέλει να απαγκιστρώσει τα λαϊκά στρώματα από την έννοια της «μόνιμης κατοικίας», να γίνει η   «προσωρινή κατοικία» τρόπος ζωής τους, και  χωρίς ρίζες, χωρίς τοπικό προσδιορισμό, χωρίς τοπικές διεκδικητικές κοινωνίες, χωρίς κοινωνική αλληλεγγύη  να  «μετακινούνται» σύμφωνα με τις κερδοσκοπικές,  πολιτικές και ιδεολογικές της απαιτήσεις.

 Αυτός είναι ο πραγματικός σκοπός της.  

Το σύνθημα της είναι η «μόνιμη κατοικία σε δεσμεύει ενώ η προσωρινή  σε απελευθερώνει». Είναι σαν το σύνθημα που η κυρίαρχη τάξη εφάρμοσε και για την έννοια της εργασίας  «η μόνιμη εργασία σε δεσμεύει ενώ η ελαστική σε απελευθερώνει» και είδαμε τα αποτελέσματα.   

Η απόφαση του ΣτΕ για το «Ελληνικό» : Όταν το «δημόσιο έγκλημα» βαφτίζεται «δημόσιο συμφέρον» τότε το «Σχέδιο Ολοκληρωμένης Αρπαγής» βαφτίζεται «Σχέδιο Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης» και εγκρίνεται

Περιβάλλον: Το έμαθες  η Ολομέλεια του Συμβούλιου Επικρατείας  ενέκρινε το «Σχέδιο Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης (Σ.Ο.Α.) του Μητροπολιτικού Πόλου Ελληνικού- Αγίου Κοσμά περιφέρειας Αττικής» και αποφάνθηκε ότι δεν προσκρούει σε συνταγματικές και νομοθετικές διατάξεις, ενώ έκανε νομοτεχνικού περιεχομένου παρατηρήσεις.

Αρχιτέκτονας: Ενέκρινε το «Σχέδιο ολοκληρωμένης Αρπαγής του Μητροπολιτικού Πόλου Ελληνικού- Αγίου Κοσμά» και αποφάνθηκε ότι όταν η «Αρπαγή» γίνεται με  «Σχέδιο ολοκληρωμένο» δεν προσκρούει σε συνταγματικές και νομοθετικές διατάξεις.

Περιβάλλον: Συγκεκριμένα, οι σύμβουλοι Επικρατείας αναφορικά με τους προβλεπόμενους ουρανοξύστες οι οποίοι πρόκειται να κατασκευαστούν, επισημαίνουν ότι «οι παρεκκλίσεις από τις πάγιες πολεοδομικές διατάξεις ως προς τους όρους δόμησης και τη δυνατότητα κατασκευής υψηλών κτιρίων, δικαιολογούνται για την εξυπηρέτηση σκοπού δημοσίου συμφέροντος («έντονου» κατά τη διατύπωση του νόμου 4062/2012)».

Αρχιτέκτονας: Μόνο που οι «παρεκκλίσεις από τις πάγιες πολεοδομικές διατάξεις» δίνονται μόνο για την εξυπηρέτηση «σκοπού ιδιωτικού συμφέροντος» που βαφτίζονται «δημόσια». «Παρεκκλίσεις» δόθηκαν για την μεταφορά συντελεστή δόμησης, παρεκκλίσεις δίνονται για το γήπεδο της ΑΕΚ, για το Mall, για την ανέγερση του «Academy Gardens» στην Ακαδημία Πλάτωνος, και θα δοθούν και άλλες όπως άκουσα.

 Περιβάλλον:  Λένε οι Σύμβουλοι: Το δημόσιο συμφέρον «συνίσταται στη δημιουργία μητροπολιτικού πόλου πολλαπλών λειτουργιών εθνικής εμβέλειας και διεθνούς αναφοράς, στην κατασκευή και συντήρηση μητροπολιτικού πάρκου πρασίνου και αναψυχής στην Αττική και στην ίδρυση μητροπολιτικού πόλου ανάπτυξης στην περιοχή, με πολλαπλούς ειδικότερους στόχους που αφορούν, μεταξύ άλλων, στην αντιμετώπιση της οξείας οικονομικής κρίσης, την ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας, την αύξηση της απασχόλησης και στη μείωση της ανεργίας, στην καταπολέμηση της φτώχειας, την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, τη μείωση του δημοσίου χρέους, την ανάδειξη της Αθήνας σε πολιτιστική μητρόπολη, σε τουριστικό πόλο διεθνούς ακτινοβολίας, σε σημαντικό κέντρο οικονομικής ανάπτυξης και επιχειρηματικότητας κ.ά.».

Αρχιτέκτονας: Θέλεις να το σχολιάσω;

Περιβάλλον:  Ναι.

Αρχιτέκτονας: Το «δημόσιο συμφέρον» στην χρήση της Πόλης «συνίσταται» στην ποσότητα και την ποιότητα των δημόσιων και ιδιωτικών χώρων της Πόλης, στο στενό περιεχόμενο της Πολεοδομίας. Το «δημόσιο συμφέρον» λοιπόν απαιτεί  η «ποσότητα και η ποιότητα» των δημόσιων και ιδιωτικών χώρων της Πόλης να εξασφαλίζουν την «περιβαλλοντική» ποιότητα ζωής των κατοίκων σε όλη την πόλη. Όταν για να «εξασφαλιστεί»  η «περιβαλλοντική  ποιότητα» σε ένα τμήμα της Πόλης, οδηγούνται σε «περιβαλλοντική ασφυξία» οι υπόλοιπες περιοχές της Πόλης τότε δεν πρόκειται για «δημόσιο συμφέρον» αλλά για «δημόσιο έγκλημα».

Το «Ελληνικό» η «Κοινή Επιτροπή Αγώνα για το Ελληνικό» και τα «Εξάρχεια»

Περιβάλλον: Τα έμαθες για το «Ελληνικό» η Κυβέρνηση ενέκρινε το Π.Δ. με τις  νέες απαιτήσεις του «επενδυτή», το Π.Δ. πήρε το δρόμο για το  Συμβούλιο Επικρατείας,  και ο Πρωθυπουργός μέσω twitter  δήλωσε ότι: «Σήμερα κερδίσαμε ένα πρώτο μεγάλο στοίχημα ταχύτητας και αποτελεσματικότητας……. Ξεπεράσαμε δύσκολα εμπόδια και προχωράμε…. Μια εμβληματική επένδυση ξεκινάει και δε θα μείνει μόνη».  

Αρχιτέκτονας: Ξεκάθαρα τα λέει. Τι δεν καταλαβαίνεις;

 Περιβάλλον: Ποιοι και με ποιους είχαν βάλει «στοίχημα ταχύτητας και αποτελεσματικότητας»;

Αρχιτέκτονας: Το «δίδυμο» «Κυβέρνηση-Επενδυτής» με το «Λαό». Η Κυβέρνηση στην Μάνδρα κατηγορήθηκε από τον Λαό για «καθυστέρηση και αναποτελεσματικότητα». Γι αυτό άλλαξε «ταίρι» και απέδειξε ότι με «ταίρι» τον «Επενδυτή» και «ταχύτητα» έχει και «αποτελεσματικότητα».

Περιβάλλον: Και ποια εμπόδια ξεπέρασε;

Αρχιτέκτονας: Τα εμπόδια που ονομάζονται «Λαϊκά συμφέροντα»

Περιβάλλον: Και γιατί είναι εμβληματική η επένδυση;

Αρχιτέκτονας: Γιατί θα είναι «εμβληματική» η ασφυξία του Λαού της Αττικής. .

Περιβάλλον: Η « Κοινή Επιτροπή Αγώνα για το Ελληνικό» όμως κάνει «Έκκληση συμπαράστασης» για να καλύψει τα έξοδα των δικαστικών αγώνων, καθώς και για να διαδώσουνε τις θέσεις τους  στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Αρχιτέκτονας: Το «Ελληνικό» το πήγαμε  και στο «εσωτερικό» και  στο «εξωτερικό». Αν θυμάμαι καλά  ήταν ένα από τα θέματα που παρουσιάστηκαν στην Μπιενάλε της Βενετίας το  2016. Σε άλλο «εξωτερικό» θα το πάμε τώρα; Δεν  «συμπαραστάθηκε» ο Aravena, που τόσο θαύμαζαν κάποιοι για τις εμπνεύσεις του;

Περιβάλλον: Μου φαίνεται ότι δεν έχεις διάθεση για συζήτηση. Εδώ μιλάνε για δικαστικό αγώνα!.

Αρχιτέκτονας: Και για το Mall έγινε δικαστικός αγώνας, και το Mall και ζει και βασιλεύει. Και για την μεταφορά του Συντελεστή δόμησης έγινε δικαστικός αγώνας, και χτίστηκε όλη η Κηφισίας και όχι μόνο με μεταφορά συντελεστή δόμησης. Και  το 2015 το Συμβούλιο Επικρατείας ανακάλυψε τον όρο «Συνταγματικά ανεκτός» και  πέρασε τον Νόμο 4178/2013 για τα αυθαίρετα. Και τώρα μέχρι να κριθεί το Π.Δ. για το «Ελληνικό» κάποιον «όρο» θα ανακαλύψει για να το περάσει.

Κοίταξε είναι συνειδητή  υποκρισία να μιλάει κανείς για «υφαρπαγή» δημόσιας γης,  για «μοναδικό σημαντικού μεγέθους ελεύθερο δημόσιο χώρο» για «περιβαλλοντική  και οικιστική υποβάθμιση της Αττικής» για «κλιματική αλλαγή», και συγχρόνως να ξεκινάει το κείμενό του  με την διαπίστωση  ότι :«Η Αττική γη, παρ’ όλη την άναρχη και συχνά αυθαίρετη δόμηση και την έλλειψη επαρκών ελεύθερων χώρων στη μικροκλίμακα των διάφορων περιοχών, διατηρεί στους αρχαιολογικούς χώρους και την ιστορική πόλη όπως και στο παράκτιο μέτωπο που παραμένει στην μεγαλύτερή του έκταση αδόμητο, με σημαντικά μνημεία της φύσης και του πολιτισμού, ζωντανή την ιστορία από τους αρχαίους μέχρι τους νεώτερους χρόνους».

Έκκληση συμπαράστασης από την επιτροπή αγώνα Ελληνικού 

Και να στο εξηγήσω γιατί μιλάω για «συνειδητή υποκρισία».

 Γνωρίζουμε ότι στην Αττική όπως και σε κάθε καπιταλιστική πόλη, η ιστορία το έχει αποδείξει ότι,  «άναρχη δόμηση» είναι ο όρος που χρησιμοποιεί η κυρίαρχη τάξη όταν ιεραρχώντας η ίδια τα συμφέροντά της διαμορφώνει την πόλη σύμφωνα με αυτά, αλλά θέλοντας να κρύψει τον σκοπό αυτό, δημιουργεί μια «ιεραρχημένη αναρχία» στην Πολεοδομική Πολιτική και Πρακτική, και με τον τρόπο αυτό καλλιεργεί και διαμορφώνει συγκεκριμένες πεποιθήσεις και  συμπεριφορές των κατώτερων τάξεων, εξυπηρετικούς στους σκοπούς και στις επιδιώξεις της. Η «κατάτμηση μείζονος εκτάσεως» που επέτρεψε το Κράτος στηρίζοντας την μεγαλοϊδιοκτησία ήταν που δημιούργησε την «ιεραρχημένη αναρχία» στην δόμηση. Ήταν «ιεραρχημένη» για να πουλήσει η μεγαλοϊδιοκτησία, και έγινε «άναρχη» μόλις η μεγαλοϊδιοκτησία πούλησε το τελευταίο οικόπεδο.

 Επίσης γνωρίζουμε ότι άλλα είναι τα χαρακτηριστικά της «αυθαίρετης δόμησης» της κυρίαρχης τάξης και άλλα τα χαρακτηριστικά της «αυθαίρετης δόμησης» των κατώτερων στρωμάτων. Η κυρίαρχη τάξη χρησιμοποιεί τον όρο «αυθαίρετη δόμηση» γενικά γιατί θέλει να κρύψει ότι σε αντίθεση με τα δικά της «αυθαίρετα» που δεν έχουν ούτε χρονικά όρια ούτε περιορισμούς, το αυθαίρετο των κατώτερων κοινωνικά τάξεων, πριμοδοτείται και πραγματοποιείται όταν αυτή σαν  κυρίαρχη τάξη θέλοντας να καλλιεργήσει συγκεκριμένες  πολιτικές-οικονομικές-κοινωνικές πεποιθήσεις και συμπεριφορές στις κατώτερες τάξεις, την επιτρέπει, καθορίζοντας βέβαια και την χρονική της διάρκεια και  τα απαραίτητα χαρακτηριστικά που  εξυπηρετούν  τον σκοπό της. Για τον λόγο αυτό και η «αυθαίρετη δόμηση» της δεκαετίας του 50-60 δεν έχει καμία σχέση με την «αυθαίρετη δόμηση» της τελευταίας 25ετίας.

Οι περιοχές με «έλλειψη ελεύθερων χώρων» έχουν όνομα, θέση, και κατοικούνται από συγκεκριμένες  κοινωνικές τάξεις.  «Έλλειψη ελεύθερων χώρων» δεν έχει  π.χ. το Παλαιό Ψυχικό, ούτε η Φιλοθέη,  έχουν η Κυψέλη και οι Αμπελόκηποι. Στις πρώτες ο Συντελεστής Δόμησης δεν ξεπερνά το 1,00 στις δεύτερες είναι πάνω από 3,50 , η Κάλυψη του οικοπέδου στις πρώτες είναι 40% στις δεύτερες 70% κ.α. Στις πρώτες το Κράτος αποζημίωσε και διατήρησε τους ελεύθερους χώρους που προέβλεπε το σχέδιο στις δεύτερες «ξέχασε» να αποζημιώσει και οι ελεύθεροι χώροι κτίστηκαν πανηγυρικά.

Το «Ελληνικό» δεν είναι ένα εύκολο θέμα που αντιμετωπίζεται με κείμενα σαν αυτό της «Κοινής Επιτροπής Αγώνα». Θέλει ιστορική κριτική ανασκόπηση της πραγματικής Πολεοδομικής και Περιβαλλοντικής Ανάπτυξης της Αττικής, ανάδειξη των πραγματικών προβλημάτων, ανάδειξη των επιδιώξεων της κυρίαρχης τάξης στην περιοχή της Αττικής κατά περιοχή και στο σύνολο, της σύνδεσης των επιδιώξεων αυτών μεταξύ τους, και τρόπους αντιμετώπισης των επιδιώξεων αυτών προς όφελος του λαού. Η κυρίαρχη τάξη στην χώρα μας ντόπια και ξένη έχει ανοίξει πολλά μέτωπα στην Αττική. Ξέρει ότι για κάποια χρειάζεται χρόνος για να τα πετύχει και γι αυτό θέλει να περάσει ότι π.χ. σήμερα στο κέντρο της Αθήνας έχει «οπισθοχωρήσει»,  στο θέμα «αναβάθμιση». Θυμάσαι το 2012 το «Ξανασκέψου την Αθήνα»; και την «σκούπα» του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη στο κέντρο της Αθήνας; Θυμάσαι την βίαιη απομάκρυνση και φυλάκιση των παιδιών της κατάληψης της Βίλας Αμαλίας;  Θυμάσαι τα «κροκοδείλια δάκρυα» της κυρίαρχης τάξης που δεν εγκρίθηκε το ΕΣΠΑ για την πραγματοποίηση της μελέτης «Ξανασκέψου την Αθήνα»; Βέβαια δεν «έκλαψε» και πολύ γιατί άλλος ήταν ο πραγματικός σκοπός της. Ο πραγματικός σκοπός της ήταν η «αναβάθμιση» του «υποβαθμισμένου» κέντρου της Αθήνας προς όφελος των συμφερόντων της.  Κάποιοι τότε πανηγύρισαν γιατί δεν «εγκρίθηκε το φαραωνικό έργο», αλλά κανείς δεν «ανέδειξε» τον πραγματικό σκοπό της κυρίαρχης τάξης. Εμείς σε κάποια συζήτησή μας νομίζω ότι ασχοληθήκαμε με το θέμα αυτό.

Ας δούμε όμως σύντομα τι συμβαίνει σήμερα στην Αθήνα. Στο κέντρο σήμερα έγινε πολύ της μόδας το airbnb, και κάποιοι ιδιοκτήτες  που έχουν ολόκληρα ακίνητα ή διαμερίσματα στην ιδιοκτησία τους θέλουν να τα μετατρέψουν σε airbnb, και μάλιστα το αστείο είναι ότι όλοι λένε ότι ήταν κατειλημμένα από πρόσφυγες ή μετανάστες, κανείς δεν παραδέχεται ότι τα νοίκιαζε στους πρόσφυγες ή τους  μετανάστες. Αυτό θα οδηγήσει σε άνοδο των τιμών των ενοικίων στις περιοχές αυτές, θα δημιουργήσει μετακινήσεις πληθυσμού, θα δημιουργήσει περιοχές με συγκεκριμένες λειτουργίες.

Μια περιοχή όμως που δυσκολεύει την επιδίωξη αυτή της κυρίαρχης τάξης είναι τα Εξάρχεια.  Τα Εξάρχεια  είναι ο τελευταίος φραγμός που μας έμεινε για να μην μετατραπεί το κέντρο της Αθήνας σε χώρο προσωρινής διαμονής. Η συνεχής επίθεση των ΜΜΕ, Εκπροσώπων Πολιτικών Κομμάτων και των δυνάμεων καταστολής στα Εξάρχεια έναν από τους σκοπούς που θέλει να κρύψει είναι αυτός.  

Για το «Ελληνικό» η κυρίαρχη τάξη  πέτυχε το «maximum» στις απαιτήσεις της, έχει υπολογίσει και τις υποχωρήσεις που θα κάνει, γιατί γνωρίζει ότι το σχέδιο το σημερινό δεν είναι αυτό που θα πραγματοποιηθεί τελικά, γιατί στην πορεία της πραγματοποίησης ενός τέτοιου έργου διάρκειας 25 χρόνων , θα προκύψει η ανάγκη να τροποποιηθεί και να προσαρμοστεί στις  νέες  απαιτήσεις. Και ξέρει ότι αυτές θα ικανοποιηθούν.

Την εξυπηρετεί λοιπόν αυτή την χρονική στιγμή να «απασχολεί» τον λαό της Αθήνας με το «Ελληνικό» και να μην «ασχολείται» με το κέντρο της Αθήνας.

Το «Ελληνικό» και τα «Εξάρχεια» είναι συνδεδεμένα στις επιδιώξεις της κυρίαρχης τάξης για την Αττική. Στο πρώτο λειτουργεί  σήμερα  «επιθετικά» στο δεύτερο προσποιείται ότι λειτουργεί  «οπισθοχωρητικά».  Και τα δυό όμως αποβλέπουν στην επιδίωξή της να «περάσει η ιδιοκτησία του λαού» στα χέρια της. Απλώς κάνει τον προγραμματισμένο ελιγμό. Εμείς οι Αρχιτέκτονες  δεν μπορούμε να κάνουμε ότι δεν το καταλαβαίνουμε.  

Η πλημμύρα στην Δυτική Αττική – Οι δηλώσεις των κ.κ. Τσίπρα , Σκουρλέτη & Δούρου – Δυό χρονογραφήματα του Κώστα Βάρναλη τον Νοέμβρη του 1953

Περιβάλλον : Πλημμύρισαν οι Δυτικές συνοικίες της Αττικής  Απολογισμός 17 νεκροί 5 αγνοούμενοι. Ο Πρωθυπουργός της χώρας επισκέφτηκε  την περιοχή και συνοφρυωμένος δήλωσε:  «είμαι σοκαρισμένος με όσα είδα». ο Υπουργός κ. Σκουρλέτης μας τόνισε  ότι χρειάζεται «master plan» για την περιοχή. Η Περιφερειάρχης κ. Δούρου τα έβαλε  με τα «αυθαίρετα» της περιοχής. Πως σου φάνηκαν οι δηλώσεις ;

Αρχιτέκτονας : Η αλήθεια είναι ότι ο κ. Πρωθυπουργός μπορεί να «σοκάρεται» αλλά έχει το «χάρισμα» να  «ξεσοκάρεται» σε χρόνο ρεκόρ. «Σοκαρίστηκε» με το αποτέλεσμα του  Δημοψηφίσματος αλλά το ίδιο βράδυ «ξεσοκαρίστηκε» και υπέγραψε το τρίτο μνημόνιο, το Ελληνικό,  το γήπεδο της ΑΕΚ, τις Σκουριές στην Χαλκιδική, τις μειώσεις μισθών και συντάξεων,  κ.α. 

Ο Υπουργός κ. Σκουρλέτης  έχει δει και εγκρίνει  τα «master plan» του Ελληνικού, του Γηπέδου της ΑΕΚ, της νομιμοποίησης του Maul, της Ekdorado στις Σκουριές, το «Ίδρυμα Νιάρχος» έχει ενθουσιαστεί  με την «πληρότητα των φακέλων» αυτών, και  είναι λογικό μα μην  μπορεί πια να ασχολείται με «plan» χωρίς «master». 

Και η Περιφερειάρχης κ. Δούρου λογικό να τα βάζει με τα «αυθαίρετα» της Μάνδρας , με τι να τα βάλει, με το Maul που σκοτώνονται ποιος θα το νομιμοποιήσει χωρίς πρόστιμο,  με το Ελληνικό που προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι έργο «πνοής» η ασφυξία του λαού,  με το γήπεδο της ΑΕΚ, που αντί να προσαρμοστεί  η μελέτη  στις ανάγκες της περιοχής, προσαρμόζεται η περιοχή στις παράλογες  απαιτήσεις του ιδιοκτήτη του  γηπέδου;

Οι απαντήσεις αυτές είναι ίδιες εδώ και πολλά χρόνια. Τα ίδια και τα ίδια λένε στον λαό. Τον Νοέμβριο του  1953 στην Αθήνα έπεσε η στέγη του 2^ου Δημοτικού Σχολείου στους Αγίους Αναργύρους με αποτέλεσμα να καταπλακωθούν πάνω από 100 παιδιά, 15 τραυματίστηκαν σοβαρά και 13  ελαφρά.  Τότε ο Κώστας Βάρναλης που ήταν «δημοτικιστής» έγραψε στην «Αυγή» στη στήλη που είχε «Λόγια που καίνε» στις 25 και 27 Νοέμβρη δύο χρονογραφήματα  για το περιστατικό. Διάβασέ τα και θα καταλάβεις τι σου λέω.

 «ΑΥΓΗ» 25 Νοέμβρη 1953

ΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΚΑΙΝΕ

«ΚΑΤΙ ΤΡΕΧΕΙ….»

Το χρονογράφημα του κ .Κ. Βάρναλη

  Τι έγινε λέει; Έπεσε μια στέγη ενός σκολειού στο συνοικισμό «Μυκονιάτικα» των «Αγίων Αναργύρων» και παρέσυρε καμιά εκατοστή παιδάκια! Κ’ ύστερα; Κάτι τρέχει στα Γύφτικα – δηλαδή στα Μυκονιάτικα. Εδώ δεν έμεινε λίθος επί λίθου στα Εφτάνησα και αλλού. Εδώ πνιγήκανε χωριά στο νερό, και το Κράτος δεν έχασε την … ψυχραιμία του! Δεν γύρισε καθόλου να κοιτάξει προς τα εκεί. Ο νους του και το βλέμμα του είτανε κι είναι πάντα προσηλωμένα στα μεγάλα «εθνικά» μας προβλήματα, όπως των πετρελαίων του Ιράν, του Ισθμού του Σουέζ, της Τεργέστης, του Γιβραλτάρ, της Κίνας… Κι εχθροί του Έθνους κάθονται και δημιουργούνε ζητήματα, για το τίποτα!.....Για μια παλιοστέγη!...

-       Και για εκατό παιδιά!

-       Παιδιά του λαού!

-       Διαφέρει;

-       Και βέβαια διαφέρει. Ίδια κι όμοια τα  χεις τα καθαρόαιμα κολωνακιωτάκια  και τα κουτάβια του σκυλολαού!...

-       Αλοίμονο!

-       Αλλά κι αυτό θα περάσει και θα ξεχαστεί! Αυτή είναι η «Λήθη» που υποσχέθηκε η πατρική μας κυβέρνηση… Κι άλλων σχολειών οι στέγες έχουνε πέσει και ξεχαστήκανε… Άλλα πέσανε με διάκριση. Την ώρα του διαλείμματος ή κυριακάτικα, που τα σχολειά είναι κλειστά. Αυτή όμως η στέγη έπεσε δευτεριάτικα και κατά την ώρα των μαθημάτων. Είναι ή δεν είναι στη μέση  «δάκτυλος συνοδοιποριακός»;

-       Άϊ βρες τινε!

-       Ένια σου! Με λίγην ανάκριση «τρίτου βαθμού»…

-       Καλά λες!

-       Όχι ψέματα! Να κόβει το ξερό σου. Αυτό το σχολειό είτανε πριν από δυό χρόνια σταύλος κι αποθήκη σανού. Γιατί δεν έπεσε τότες η στέγη του, όταν κλωτσούσανε μέσα τα μουλάρια και τα γαϊδούρια κ’ έπεσε τώρα; Άρα « δάκτυλος»….

-       Για ποιο λόγο;

-       Γι να συκοφαντήσουνε το «έργον» της Ανασυγκροτήσεως. Τάχα μας η κυβέρνηση παραμελεί την «εθνικήν» … Απαιδευσία! Όταν τ’ αχούρια τα κάνει σκολειά, καταλαβαίνεις πως έχουμε τόσα σκολειά, που θα κάνουμε κι εξαγωγή!

-       Μαζί με τα εκατό παιδάκια (ευτυχώς του λαού, όπως λες!) πλάκωσε και τον δάσκαλο…

-       Αμ τι ήθελες; Να πλακώσει τον επιθεωρητή της περιφερείας και το σχολικό γιατρό και τον αρχιτέκτονα του Υπουργείου μαζί με τον Υπουργό και μαζί με ολάκερο το Υπουργικό Συμβούλιο;

-       Θεός φυλάξει! Άλλ’ οι πατεράδες φταίνε…

-       Για λέγε! Για λέγε!

-       Που δεν αρπάξανε τα σκουπόξυλα, να βαστήξουνε τη στέγη να μην πέσει!...

-       Άκου φίλε μου. Δε πα να πέσουν όλες οι στέγες της Ελλάδας! Τις στέγες των καλυβιών και των αχερώνων θα κοιτάμε τώρα ή τα θεμέλια του … τέταρτου ελληνικού πολιτισμού; Για σήκωσε λιγάκι το κεφάλι σου! Τι βλέπεις; Ακαδημίες, Πανεπιστήμια Ανώτατες Σχολές – για το Λαό! Και πιο πέρα «Παρθενώνες» «Πρεσβείες» - και πού σαι ακόμα!...

-       Μάλιστα!.. Και δε μου λες: η στέγη του σχολειού… έφυγε;

-       Που να πάει;

-       Μα οι παράγκες κ΄ οι τέντες των σεισμόπληκτων φεύγουνε στον αγύριστο. Τις παίρνουν οι άνεμοι…

-       Είδες; Να μην γκρινιάζουμε το λοιπόν. Μπορεί να παραχώθηκαν εκατό παιδιά, μα τα κεραμίδια  μείνανε ….

****

«ΑΥΓΗ» 27 Νοέμβρη 1953

ΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΚΑΙΝΕ

 «ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΑΨΙΜΟ»

Το χρονογράφημα του κ .Κ. Βάρναλη

-       Και τώρα τι λες να γίνει μετά το θάψιμο των 107 παιδιών του λαού, κάτω από τη στέγη του … «διδακτηρίου» των;

-       Ό,τι γίνεται πάντα σε τέτοιες περιστάσεις και με «πατρικές» κυβερνήσεις. Τι έγινε με τα άλλα σκολειά, που γκρεμιστήκανε προτύτερα και με τα Εφτάνησα που κονιορτοποιηθήκανε;

-       Τίποτα!

-       Ακριβώς! Το σκολειό έθαψε τα παιδιά και το υπουργείο θα θάψει το …σκολειό!

-       Αν κατάλαβα καλά, πρώτα θα το κάνει «παρελθόν» κ’ ύστερα θα βρεθεί υποχρεωμένο να εφαρμόσει την κυβερνητικήν υπόσχεση της «λήθης του παρελθόντος»!

-       Καλά κατάλαβες. Και να τώρα, πως θα εξελιχτεί το ζήτημα. Πρώτα- πρώτα θα σπεύσει το υπουργείο ν’ αποσείσει κάθε ευθύνη. Δε φταίω εγώ. Φταίνε οι προηγούμενες «αντεθνικές» κυβερνήσεις,  που μου κληροδοτήσανε ταβέρνες, μπαρμπέρικα, καφενεία, εκκλησίες, φυλάκια χωροφυλακίστικα για σκολειά…

-       Και καλά! Γιατί η σημερινή κυβέρνησις δεν διορθώνει το κακό;

-       Θα το διορθώσει «αύριο». «Εις «εύθετον χρόνον και με λογικήν σειράν» . Φέτος είτανε το «Έτος του Αγρότου», από σήμερα αρχίζει το «Έτος του Μισθοβιώτου» και στο ερχόμενο το «Έτος του Σχολείου». Υπομονή! Όχι σπασμωδικά και πρόσκαιρα μπαλώματα. Πρώτα θα γκρεμιστούνε μονάχα τους όλ’ οι αχυρώνες και τα ταβερνεία κ’ ύστερα θα χτιστούνε τα σκολειά.

-       Όπως πρώτα πρέπει να σταματήσουν οι σεισμοί, οι θύελλες, οι νεροποντές στα Εφτάνησα κ’ ύστερα ν’ αρχίσει η ανοικοδόμηση. Όχι μια να χτίζουμε εμείς και μια να γκρεμίζοντ’  εκείνα.

-       Λογικόν! Και για να μην πλήτουνε περιμένοντας, στέλνουμε μουσικές στους άστεγους και τους τσίτσιδους, και παιχνιδάκια στα παιδάκια τους να παίζουνε ξυπόλυτα μεταξύ ουρανού και γης!

-       Αφού λοιπόν το υπουργείο αποσείσει την ευθύνη τη δικιά του, ύστερα θα διατάξει ανακρίσεις για να εξακριβώσει τις ευθύνες των «άλλων». Μα οι «άλλοι» είναι όλοι τους «ημέτεροι», επομένως ανεύθυνοι.

-       Και τότε;

-       Θα πιάσει μερικούς πατεράδες, που θα διαμαρτύρονται λιγάκι ζωηρά και θα τους στείλει «εις τόπον δροσερόν, εις τόπον χλοερόν» για να «μάθουνε γράμματα» πρώτ’ αυτοί κ’ ύστερα τα παιδιά τους.

-       Κ’ ύστερα;

-       Ύστερα, αφού θα μελετιέται το ζήτημα μερικά χρόνια, αφού θα γίνουνε διαμαρτυρίες η μια μετά την άλλη, γι να εγκριθεί ο … πλειοδοτών, θα βρεθεί, πως τις πιστώσεις που ψήφισε το υπουργείο της Παιδείας δεν τις εγκρίνει το υπουργείο των Οικονομικών ή πως τις πιστώσεις, που εγκρίνει το υπουργείο των Οικονομικών δεν τις εγκρίνει ο πραγματικός Αφέντης του Τόπου…

-       Κ’ ύστερα;

-       Από «ανωτέραν βίαν» θα καταφύγουμε στο μοναδικό φάρμακο που χρησιμοποιεί το «πατρικό» μας Κράτος: στους Εράνους. Κ’ έτσι αντί να δίνει παίρνει!...  Κι όταν θα συσταθεί σχετική επιτροπή εράνων από «ημετέρους» και γίνουνε καρφιτσώματα των διαβατών στους δρόμους και φιλανθρωπικές γιορτές, θα κόψει το ποσόν η νέα «νομισματική αναπροσαρμογή» κι οι γονείς θα φωνάζουν:

-       Αμάν. Ας μείνει το .. βύσσινο. δηλ. το διδαχτήριο… Μερεμετίστε τον αχυρώνα, για να περιμαζέψουμε τα παιδιά μας, που πέντε χρόνια τώρα μπερμπαντεύουνε στους δρόμους!