Άλλο σκοπό είχε η «καταστολή» στα Εξάρχεια άλλο στο Κουκάκι

Περιβάλλον: Διάβασες τι έγινε στο Κουκάκι;

Αρχιτέκτονας : Διάβασα.

Περιβάλλον: Τι έχεις να πεις;.                                                                  

Αρχιτέκτονας: Τίποτε.

Περιβάλλον: Πως τίποτε. Εδώ «καταστρατηγήθηκαν» βασικά  δικαιώματα των πολιτών της περιοχής. και εσύ δεν έχεις να πεις τίποτε;

Αρχιτέκτονας: Και στα Εξάρχεια «καταστρατηγήθηκαν», αλλά κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να δει το πρόβλημα στην πραγματική του διάσταση. Ούτε βέβαια στο Κουκάκι θέλουν να το δουν στην πραγματική του διάσταση. Στα Εξάρχεια η «καταστολή» σκοπό είχε να «καταστείλει» την αντίσταση των κατοίκων στην «container-οποίση» του λαού και της περιοχής. Στο Κουκάκι η «καταστολή» σκοπό είχε να καθαρίσει μια ήδη «container-οποιημένη» περιοχή, για να τοποθετηθούν τα «νέα γυαλιστερά container» που επιθυμούν κάποιοι «επενδυτές», και με αγωνία περιμένουν κάποιοι πολίτες της περιοχής γιατί νομίζουν ότι έτσι θα «αναβαθμιστεί» η περιοχή τους και το βιός τους.

Στα Εξάρχεια επινόησαν τον όρο «παραβατικότητα» και ξεμπέρδεψαν, στο Κουκάκι όμως τι να πουν ότι πολεμούν την «μικρο-airbnb-κανονικότητα» γιατί θέλουν να την καταργήσουν,  δεν εξυπηρετεί πιά, πρέπει να κλείσει τον κύκλο της, ότι είχε να προσφέρει το πρόσφερε, και να επιβάλλουν την «μεγαλοεπενδυτική- airbnb- κανονικότητα»; Το θέμα είναι ότι δεν θέλουν ακόμη να το καταλάβει αυτό ο λαός της περιοχής Κουκάκι, όπως δεν θέλανε να καταλάβει ο λαός ότι στα Εξάρχεια δεν πολεμήθηκε η «παραβατικότητα» αλλά η «λαϊκή αντίσταση».  Αυτά θέλουν να κρύψουν, και πολύ τους βολεύει ο ντόρος που γίνεται για την επιθέσεις των «δυνάμεων καταστολής», και γι αυτό τον καλλιεργούν, αυτόν το σκοπό έχουν οι προκλητικές δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών, και των διάφορων φασιστοειδών,  και θα συνεχίσουν να τον καλλιεργούν μέχρι να πετύχουν τον πραγματικό σκοπό τους.

Το θέμα είναι ότι με τους πραγματικούς σκοπούς  δεν ασχολείται κανείς. Και αναρωτιέμαι: Γιατί άραγε;

Περιβάλλον: Γιατί πιστεύεις εσύ;

Αρχιτέκτονας: Γιατί κανείς δεν θέλει να «εκτεθεί» στα «επενδυτικά συμφέροντα». Το να απαντάς σε «προκλητικές δηλώσεις» και σε «φασιστοειδή»», χωρίς να αγγίζεις τους πραγματικούς σκοπούς που εξυπηρετούν αυτοί,  είναι εύκολο, δεν «θίγει» τα «επενδυτικά συμφέροντα», και δεν έχει κόπο. Είναι η εφαρμογή του  «νόμου του ελάχιστου κόπου» όπως έλεγε και ο Γληνός[i]: «Στην Ελλάδα, καθώς ξέρετε ισχύει περισσότερο από κάθε αλλού ο νόμος του ελάχιστου κόπου. Νόμος σωστός, όταν τον εφαρμόζουν οι άνθρωποι που θέλουν να κάνουν σοβαρή δουλειά και επομένως υποτάζονται στους νόμους του έργου και ζητούν να οικονομήσουν μόνο κάθε σπατάλη δυνάμεων. Νόμος ολέθριος, όταν τον εφαρμόζουν οι οκνηροί στη σκέψη και στη δράση, που θέλουν μόνο εικονικό αποτέλεσμα, ανεξάρτητα από το έργο και για σκοπούς έξω από αυτό.»

Συμπλήρωμα 24/12/2019: Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύθηκε στο blog «Συσπείρωση Αριστερών Μηχανικών». http://syspeirosiaristeronmihanikon.blogspot.com/2019/12/blog-post_22.html    Έγινε  η  παρακάτω ερώτηση: 
«Architetto καλά τα λες. Αλλά αυτό με τα "ανθρώπινα container" και την "container-οποίηση" είναι λίγο δύσκολο. Μπορείς να το κάνεις πιό εύκολο να το καταλάβουμε Ποιές π.χ. είναι οι διαφορές ανάμεσα στα Εξάρχεια και στο Κουκάκι;»

Παρακάτω δημοσιεύεται η απάντηση στην παραπάνω ερώτηση

 Στο Κουκάκι έχουμε ένα «ανθρώπινο container- airbnb». Είναι το «ανθρώπινο container» το οποίο σαν «ανθρώπινο» έχει μοναδική «ανθρωπιστική αξία» την ατομική κερδοσκοπία από το «airbnb».  Όλες λοιπόν οι «ανθρωπιστικές αξίες» του διαμορφώνονται με βάση την συγκεκριμένη οικονομική δραστηριότητα,   έχουν «ατομικιστικό» ανθρωπιστικό περιεχόμενο, και όχι «κοινωνικό» ανθρωπιστικό περιεχόμενο. Την συγκεκριμένη  «οικονομική δραστηριότητα» την παραχώρησε  η κυρίαρχη τάξη μέσω των Κυβερνήσεων της χώρας, που εξυπηρετούν τα συμφέροντά της, προκειμένου να πετύχει τους δικούς της κερδοσκοπικούς σχεδιασμούς. Για να το πετύχει  αυτό  καλλιεργεί  συγκεκριμένες  «ατομικιστικές» ανθρωπιστικές αξίες, δημιουργεί δηλαδή ένα «ανθρώπινο» σύνολο που λειτουργεί  και συμπεριφέρεται με συγκεκριμένο τρόπο, όπου το ατομικό συμφέρο μπαίνει πάνω από το κοινωνικό, στολίζεται με ψευτοκοινωνικά συνθήματα, απαραίτητα για την αποδοχή. και δημιουργεί το «ανθρώπινο container» όπου υπάρχει μια βασική ομοιότητα,  όλοι και όλα λειτουργούν με τις συγκεκριμένες «ατομικιστικές ανθρωπιστικές  αξίες» που η κυρίαρχη τάξη καλλιεργεί για τους δικούς της σκοπούς, αλλά για να τους πραγματοποιήσει χρειάζεται και το ανάλογο «ανθρώπινο container» που θα την βοηθήσει και θα την στηρίξει. Στο Κουκάκι λοιπόν σήμερα το «ανθρώπινο container-airbnb» έχει υπερισχύσει στην περιοχή και μέσω αυτού, η κυρίαρχη τάξη καθορίζει τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα όλων των κατοίκων της περιοχής.

Στα Εξάρχεια όσο κι αν έχει προσπαθήσει αυτό δεν μπορεί να το πετύχει. Και δεν μπορεί γιατί στην περιοχή είναι βαθειά ριζωμένες  «ανθρωπιστικές αξίες» με  «κοινωνικό ανθρωπιστικό περιεχόμενο» και όσο κι αν προσπάθησε και προσπαθεί δεν μπορεί να δημιουργήσει στην περιοχή ένα αντίστοιχο «ανθρώπινο container με ατομικιστικές ανθρωπιστικές αξίες» ικανές να στηρίξουν τα συμφέροντά της.

Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στα Εξάρχεια και στο Κουκάκι. Στην πρώτη κυριαρχούν οι «κοινωνικές ανθρωπιστικές αξίες» στην δεύτερη οι «ατομικιστικές ανθρωπιστικές αξίες». Οι πρώτες έχουν πλατύ περιεχόμενο και δεν χωράνε σε «container» οι δεύτερες έχουν στενό περιεχόμενο και χωράνε.

Ελπίζω να ήμουνα αρκετά κατανοητή, και να έλυσα τις απορίες σου.

---

[i] https://angelmois.blogspot.com/2013/04/blog-post_26.html

Για τον όρο «container-οποίηση» :

  https://angelmois.blogspot.com/2018/07/container.html

  https://angelmois.blogspot.com/2018/07/container-airbnb-container-container_21.html

Ο Δελμούζος- το κτίριο της οδού «Μπουμπουλίνας» - τα Εξάρχεια

Περιβάλλον:  Έχω μια απορία. Αν δεν έρθω εγώ να συζητήσουμε, ποτέ από μόνος σου δεν μιλάς, δεν γράφεις, δεν … δεν…

Αρχιτέκτονας: Εμένα δεν μου αρέσει  ούτε να μιλώ μόνος μου, ούτε να γράφω για να γράψω.

Περιβάλλον: Μα εδώ συμβαίνουν κάθε μέρα τόσα πολλά και έχουν γεμίσει τα blog και οι εφημερίδες με άρθρα, για θέματα που αφορούν τους Αρχιτέκτονες.

Αρχιτέκτονας: Τα διαβάζω.

Περιβάλλον: Και τι έχεις να πεις;

Αρχιτέκτονας: Τίποτε. Ο καθένας λέει την άποψή του. Τις προάλλες διάβασα ένα άρθρο στο tvxs  για τον Δελμούζο με τίτλο « Δελμούζος: ο μεγάλος παιδαγωγός που μίσησαν η Εκκλησία και η Πολιτεία»[i] Το άρθρο αναφέρεται στη ζωή του Δελμούζου μέχρι το 1925, λες και δεν έζησε μέχρι το 1956 λες και δεν ήταν αυτός που προκάλεσε την διάσπαση του «Εκπαιδευτικού Ομίλου» λες και δεν έκανε μετά δεξιά στροφή, και τον αγάπησε η δεξιά Πολιτεία, λες… λες….

Περιβάλλον: Μα αυτό είναι ένα άρθρο που δεν αφορά τους Αρχιτέκτονες.

Αρχιτέκτονας: Αφορά όμως την ιστορία του τόπου, και αφορά κάθε επιστήμονα που σέβεται την επιστήμη του. Γιατί με το ίδιο σκεπτικό θα βρεθεί αύριο κάποιος άλλος που θα γράψει την ιστορία του κτιρίου της οδού Μπομπουλίνας , και θα αναφερθεί σ’ αυτό από την εποχή που έγινε έδρα του Υπουργείου Πολιτισμού, και θα παραλείψει ότι ήταν τόπος βασανιστηρίων επί χούντας. Και με το ίδιο σκεπτικό  θα γράψει κάποιος άλλος για τα Εξάρχεια ότι η σημερινή επίθεση των δυνάμεων καταστολής στα Εξάρχεια σκοπό είχε να καταστείλει την «παραβατικότητα» της περιοχής, και όχι την «αντίσταση» της περιοχής στις ορέξεις των «επενδυτικών συμφερόντων».

Και το άρθρο αυτό για τον Δελμούζο δημοσιεύθηκε σε μία ιστοσελίδα που θέλει να λέγεται «προοδευτική». Η αλήθεια όμως έχει και μια άλλη όψη. Στο blog «Ο παιδαγωγός Κ.Δ. Σωτηρίου 1889-1966» δημοσιεύεται ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Ανταίος» το 1947 και αναφέρεται στον Δελμούζο. Ας δούμε τι γράφει[ii]:

ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

«Παιδεία και κόμμα» Ομιλητής ο κ. Αλέκος Δελμούζος

 «Ανταίος» Χρόνος Β αρ. 10-12  σελ. 284, 31 Δεκεμβρίου 1947

Με το θέμα τούτο επιχείρησε να ασχοληθεί ο παιδαγωγός  Αλέκος Δελμούζος  στη δημόσια ομιλία του, που οργάνωσε τον περασμένο μήνα η Πολιτική Λέσχη «Τρικούπης».

Αντί όμως να αναπτύξει το σπουδαίο τούτο θέμα με την σοβαρότητα που  έπρεπε, χρησιμοποίησε το βήμα για δυό άλλους σκοπούς. Πρώτα για να απολογηθεί για την πισωδρομική πορεία που βάδισε με γοργό ρυθμό  από τη διάσπαση του «Εκπαιδευτικού Ομίλου» που ο ίδιος προκάλεσε. Και μετά για να δικαιολογήσει τη γνωστή ουτοπιστική και αντικοινωνιολογική αντίληψή του, πως υπάρχει πραγματικά υπερταξική και υπερκομματική παιδεία, και πως η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση μπορεί να πραγματοποιηθεί και να ριζώσει στη χώρα μας, μόνον άμα σταθεί πάνω από τα κόμματα και τους κοινωνικούς αγώνες.

Υποστήριξε πως στην Ελλάδα ως τα 1922 δεν είχε μπει το κόμμα στην παιδεία. Το κόμμα, είπε, μπορεί να την επηρέαζε έμμεσα, μόνο για να βολέψει με τη φαυλοκρατική διοίκηση τους φίλους του δασκάλους. Το κόμμα πρωτομπαίνει στην  παιδεία έπειτα από την μικρασιατική καταστροφή. Το έμπασαν οι αριστεροί εκπαιδευτικοί, που πλήθαιναν μέρα με τη μέρα. Αυτοί λησμόνησαν την καθαρά εκπαιδευτική αποστολή τους, και άρχισαν να προπαγανδίζουν μέσα στα σχολεία ολοένα και εντονότερα την κοσμοθεωρία και το πολιτικό πρόγραμμα του κομμουνιστικού κόμματος. Από τον κίνδυνο τούτον αγωνίστηκε, είπε, να προφυλάξει τον Εκπαιδευτικό Όμιλο, δεν το κατόρθωσε όμως, γιατί υπερίσχυσαν οι αριστεροί εκπαιδευτικοί. Δεν πρέπει, λοιπόν, τόνισε, να παραπονιούνται για το διωγμό τους και δίκαια σήμερα «εξυγιαίνονται». Και κατάληξε κάνοντας έκκληση σ’ όλα τα νόμιμα κόμματα, να καθορίσουν όλα μαζί σε κοινή σύσκεψη το κοινό εκπαιδευτικό τους πρόγραμμα, και ν’ αναλάβουν αλληλέγγυα την υποχρέωση να το σεβαστούν και να το εφαρμόσουν.

Είναι, αλήθεια, λυπηρό, να βλέπουμε έναν παιδαγωγό, που τόσο ψηλά είχε ανεβάσει στη συνείδησή του ο εκπαιδευτικός κλάδος, από ουτοπιστής σοσιαλιστής που ήταν, όταν ξεκίνησε, να καταντήσει στυλοβάτης της αντίδρασης. Είναι ακόμη πιο λυπηρό να τον βλέπουμε, να μην είναι σε θέση να ερμηνέψει και να κατανοήσει πρόσφατα ιστορικά γεγονότα και να δικαιώνει τους αλλεπάλληλους διωγμούς των εκπαιδευτικών τα τελευταία τριάντα χρόνια και τη σημερινή πρωτάκουστη «εξυγίανσή» τους. Είναι ακόμη πιο λυπηρό να τον βλέπουμε να πιστεύει και έπειτα από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, πως υπάρχουν αιώνιες και ακατάλυτες αξίες, και ενώ κηρύχνει πως θέλει την παιδεία υπερταξική, υπερκομματική, να καλεί όλα τα σημερινά νόμιμα κόμματα να κάνουν όργανό τους την Παιδεία, για να αναστηλώσουν την κυριαρχία τους και να σταματήσουν την πρόοδο της κοινωνίας.

ΚΩΣΤΑΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ

Και με το άρθρο αυτό, του tvxs, κανείς δεν ασχολήθηκε, κανείς δεν απάντησε. Και μη μου πεις ότι η «αλήθεια» είναι γνωστή. Δεν είναι καθόλου «γνωστή». Και σήμερα κυκλοφορούν άρθρα που αναφέρονται στα Εξάρχεια,  και όλα αναφέρονται στην μακράς διάρκειας «παραβατικότητα» της περιοχής. Η «αντίσταση» βαφτίστηκε «παραβατικότητα» και σε πολλούς «άρεσε» η νέα αυτή «λέξη» που επινόησε η κυρίαρχη τάξη όπως παλαιότερα το «άβατο των Εξαρχείων» την δανείστηκαν  και την χρησιμοποιούν στις αναλύσεις τους. Η διαφορά όμως ανάμεσα στην «αντίσταση» και την «παράβαση» είναι πολύ μεγάλη.

Βλέπεις λοιπόν ότι το άρθρο για τον Δελμούζο όπως δημοσιεύθηκε στην  «προοδευτική» όπως θέλει να λέγεται ιστοσελίδα tvxs, σκοπό είχε να εξυπηρετήσει την κυρίαρχη τάξη, στην επίθεση που κάνει σήμερα στην Παιδεία. Το ίδιο κάνουν και όσοι δημοσιεύουν άρθρα για τα Εξάρχεια και μιλούν για «παραβατικότητα», εξυπηρετούν την κυρίαρχη τάξη στην επίθεση που κάνει στην περιοχή αυτή της πόλης για να την «εξευγενίσει» όπως λέει.    

---

[i] https://tvxs.gr/news/san-simera/o-megalos-paidagogos-poy-misise-i-ekklisia-kai-i-politeia

[ii] http://arxeiokdsotiriou.blogspot.com/2017/04/1947-1948.html

Οι «Καρυάτιδες στο Ελληνικό» - Ο «ψευτοκλασικισμός στο μεγαλείο του»

Περιβάλλον: Είδες το σχέδιο για τους ουρανοξύστες στο Ελληνικό;

Αρχιτέκτονας: Το είδα.

Περιβάλλον: Τι έχεις να πεις;

Αρχιτέκτονας: Τίποτε.

Περιβάλλον: Πως τίποτε. Είναι λένε «εμπνευσμένοι από τις Καρυάτιδες». Στο twitter και το face book έγινε χαμός. Γελάνε όλοι.

Αρχιτέκτονας: Αυτό σημαίνει ότι ο «ψευτοκλασικισμός» στη χώρα μας «καλά κρατεί». Μας έριξε η «εξουσία» την πεπονόφλουδα, και εμείς την «πατήσαμε» και «γελάμε». Μόνο που το δικό μας «γέλιο» ήταν είναι και θα είναι μικρής, πολύ μικρής διάρκειας, ενώ της «εξουσίας» το «γέλιο» ήταν είναι και θα είναι, αν συνεχίσουμε έτσι πολύ μεγάλης διάρκειας, θα έλεγα παντοτινής. Τον «ψευτοκλασικισμό» τον χρησιμοποιεί η «εξουσία» του τόπου μας χρόνια τώρα, από την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους, για να πετυχαίνει τους σκοπούς της. Θυμήσου τη συζήτηση που είχαμε για το  «Ξανασκέψου την Αθήνα».

Βραβεία "Ξανασκέψου την Αθήνα" Τα μηνύματα της εξουσίας

Περιβάλλον: Τι θέλεις να πεις δηλαδή.

Αρχιτέκτονας: Θέλω να πως ότι η «έμπνευση» εξυπηρετεί μόνο την «επικοινωνιακή προπαγάνδα»  της «επένδυσης». Και η «εξουσία» είναι πολύ ευχαριστημένη που ασχοληθήκαμε με τις «Καρυάτιδες». Αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά ότι ο «ψευτοκλασικισμός» στη χώρα μας   «καλά κρατεί».  



Το «Πόρισμα» του ΣΑΔΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ για το Συνέδριο «ΑΤΤΙΚΗ ΣΕ ΚΡΙΣΗ» και η «ημικαθαρεύουσα»

Η νεοσύστατη εταιρεία «Ανάπλαση της Αθήνας» και η δήλωση του επικεφαλή της καθηγητή του Πολυτεχνείου της Αθήνας κ. Νίκου Μπελαβίλα

Στα Εξάρχεια δεν είναι η «κατοίκηση σε κρίση» είναι η «ξεκατοίκηση σε έξαρση»

Περιβάλλον: Έχουμε εδώ και αρκετό καιρό έναν νέο «όρο» που χρησιμοποιείτε εσείς οι Αρχιτέκτονες. Τον όρο «κατοίκηση».

Αρχιτέκτονας: Όρους μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε πολλούς. Το θέμα είναι ποιο «περιεχόμενο» δίνουμε στον όρο που χρησιμοποιούμε. Ποιο είναι δηλαδή το «συγκείμενο» του όρου, όπως λένε κάποιοι σήμερα μεταφράζοντας την λέξη  context από τα Αγγλικά (contestο στα Ιταλικά).

Περιβάλλον: Μα κάποιοι λένε ότι σήμερα η «κατοίκηση» είναι σε «κρίση».

Αρχιτέκτονας: Όσοι το λένε αυτό είναι  ανιστόρητοι. Είναι «ιστορικά ανάπηροι» όπως έλεγε κάποιος σοφός δάσκαλος. Ο χώρος της πόλης δεν έχει τα ίδια ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά «κατοίκησης» σε όλους τους χώρους της πόλης. Και αυτό είναι τόσο «φανερό» που μόνο ένας που δεν θέλει να το δει δεν το βλέπει. Τα χαμηλά οικονομικά στρώματα της κοινωνίας πάντα ζούσαν και ζουν σε συνθήκες «κατοίκησης κρίσης», γιατί τα ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά της «κατοίκησης» της περιοχής έχουν προδιαγραφές «κρίσης». Οι προδιαγραφές «κατοίκησης» του Ψυχικού και της Φιλοθέης ήταν εξ αρχής  και εξακολουθούν να είναι και σήμερα πολύ ανώτερες από τις προδιαγραφές «κατοίκησης» των Αμπελοκήπων και της Κυψέλης. Και όταν μιλάμε για «προδιαγραφές κατοίκησης» μιλάμε για «Πολεοδομικές σταθερές» ποσοτικές και ποιοτικές (όροι δόμησης, αναλογία κοινών και  κοινόχρηστων χώρων, αναλογία πρασίνου κλπ- ποιότητα κατασκευών, ποιότητα κατοικίας, ποιότητα κοινών και κοινοχρήστων χώρων, ποιότητα πρασίνου κλπ). Και τις «προδιαγραφές» αυτές κάποιος τις επιβάλλει, δεν πέφτει ο «χάρτης» της περιοχής από τον ουρανό.

Στην πόλη λοιπόν έχουμε περιοχές «κατοίκησης» με «πολεοδομικές σταθερές» ανώτερες, μεσαίες και κατώτερες, που καθορίζουν και την πολεοδομική ποιότητα της ζωής των κατοίκων που ζουν στις αντίστοιχες περιοχές. Γι αυτό λέμε ότι η πόλη έχει ταξική διάρθρωση.

Δεν είναι λοιπόν σήμερα η «κατοίκηση σε κρίση» είναι η «ξεκατοίκηση σε έξαρση». Παράδειγμα τρανό όσα συμβαίνουν σήμερα στα Εξάρχεια.

«Ελληνικό»- Το «όραμα» του «καζινοεπενδυτή»

Περιβάλλον: Διάβασες τα τελευταία νέα για το «Ελληνικό»; Η νέα Κυβέρνηση βιάζεται λένε να «μπούνε οι μπουλντόζες» και να ξεκινήσει το έργο.

Αρχιτέκτονας. Για να ξεκινήσει το «έργο» πρέπει πρώτα να εξασφαλιστούν τα κέρδη του επενδυτή.

Περιβάλλον: Μα η νέα Κυβέρνηση ήδη έχει προχωρήσει σε τροπολογίες, με ευνοϊκότερες ρυθμίσεις από την προηγούμενη, για να ξεκινήσει το έργο.

Αρχιτέκτονας: Για να ξεκινήσει το έργο πρέπει να υπάρχει «ζήτηση» και να είναι και μεγαλύτερη από την «προσφορά», γιατί μόνον έτσι εξασφαλίζονται τα υπερκέρδη της «επένδυσης». Το ερώτημα λοιπόν είναι: υπάρχει σήμερα «ζήτηση»; Εγώ δεν βλέπω να υπάρχει. Το «Ελληνικό- Ένα όραμα για έναν νέο τρόπο ζωής- Μια νέα εποχή- Ένας νέος τρόπος να ζεις» όπως διαφημίστηκε δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί, και αυτό είναι γνωστό από την αρχή. Τον «χώρο» ήθελε να εξασφαλίσει η Lamda. Ήξερε από την αρχή ότι ο αρχικός σχεδιασμός της «πόλης στο Ελληνικό» δεν θα της εξασφάλιζε τα επιθυμητά κέρδη, γιατί θα ήταν μια πόλη νεκρή, μια πόλη «φάντασμα» όπως λέμε. Ήξερε από την αρχή ότι  στη χώρα μας δεν υπάρχουν οι οικονομικές εκείνες δραστηριότητες που να δημιουργούν θέσεις εργασίας υψηλόμισθες, ικανές να δημιουργήσουν την αντίστοιχη «ανθρώπινη τάξη» που θα πιέσει για τις συγκεκριμένες συνθήκες «κατοικίας, διασκέδασης και χαλάρωσης», όπως λέγανε στην διαφήμιση. Και αυτό το ξέρανε και η προηγούμενη Κυβέρνηση και η τωρινή. Ας μη γελιόμαστε. Η «Επένδυση στο Ελληνικό» φανερώνει τον πραγματικό αρχικό της προσανατολισμό. Γι αυτό και οι τροποποιήσεις. Οι τροποποιήσεις ήταν προγραμματισμένες, απλώς με την αλλαγή Κυβέρνησης επιβάλλονται «άκομψα», με την προηγούμενη θα επιβάλλονταν  «κομψά». Τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο.   

Περιβάλλον: Θα ξεκινήσουν λένε με την κατασκευή του καζίνο. Ήδη έχει προκηρυχτεί διαγωνισμός.

Αρχιτέκτονας: Πολύ ωραία. Το «όραμα για έναν νέο τρόπο ζωής»  ξεκινάει από το «καζίνο». Το «καζίνο» όμως από μόνο του δεν λειτουργεί. Χρειάζεται και το ανάλογο «ανθρώπινο κοινό». Και κανένα «καζίνο» δεν απευθύνεται μόνο σε «πλούσια πορτοφόλια», απευθύνεται και σε «φτωχά». Χρειάζεται ακόμη τους τοκογλύφους, τους εμπόρους ναρκωτικών και διεγερτικών ουσιών, τα βαποράκια κάθε είδους και μορφής, τις συνοδούς πολυτελείας για τα πλούσια πορτοφόλια, και τις πόρνες για τα φτωχά, τους μπράβους, τους προστάτες ,κ.α  Είναι οι «υποστηρικτικές υπηρεσίες» που  λειτουργούν στον χώρο γύρω από κάθε «καζίνο». Και αυτές οι «υποστηρικτικές υπηρεσίες» πρέπει να εξασφαλιστούν στον «χώρο», είναι μέσα στις απαιτήσεις του «καζινοεπενδυτή». Και να είσαι σίγουρος ότι εάν ξεκινήσουν από το «καζίνο» οι «υποστηρικτικές υπηρεσίες» θα καθορίσουν και την γύρω εξέλιξη της «επένδυσης» στο χώρο του «Ελληνικού».

Η «Επένδυση στο Ελληνικό» αλλάζει «περιτύλιγμα»

Περιβάλλον: Το διάβασες; Ο νέος Υφυπουργός Χωροταξίας και Αστικού Περιβάλλοντος ήταν πρώην σύμβουλος της «Lamda» για το Ελληνικό.

Αρχιτέκτονας: Το διάβασα.

Περιβάλλον: Και τι έχεις να πεις;

Αρχιτέκτονας: Τίποτε.

Περιβάλλον: Πως τίποτε. Ο ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε την άμεση αποπομπή του.

Αρχιτέκτονας: Και ο λαός του Μαρουσιού και του Χαλανδρίου ζήτησε την «άμεση αποπομπή» της «μετεγκατάστασης  του Καζίνο της Πάρνηθας» στην περιοχή του, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ τον έγραψε στα «παλιά του τα παπούτσια» και υπέγραψε την ΚΥΑ (Κοινή Υπουργική Απόφαση) στις 4 του Ιούλη, 3 μέρες πριν τις εκλογές.  

Περιβάλλον: Τι θέλεις να πεις;

Αρχιτέκτονας: Κοίταξε στο έχω πει και άλλη φορά. Η «Επένδυση στο Ελληνικό» όταν και όποτε πραγματοποιηθεί θα πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τις απαιτήσεις του «Επενδυτή» γιατί η κυρίαρχη τάξη επεμβαίνει στην Πόλη μόνο και όταν εξυπηρετούνται τα δικά της συμφέροντα. Και αυτό δεν το λέω εγώ, το λέει η ιστορική πραγματικότητα. Η διαφορά ανάμεσα στο χθες και στο σήμερα είναι στο «περιτύλιγμα» της «αγοραίας μορφής με την οποία ικανοποιούνται τα συμφέροντα του «επενδυτή»». Το «περιτύλιγμα» αλλάζει.   Θυμάσαι τις δηλώσεις του πρώην Πρωθυπουργού Κ. Τσίπρα για την σύμβαση,  «Μια εμβληματική επένδυση ξεκινάει και δε θα μείνει μόνη». Το είχαμε συζητήσει τότε. https://angelmois.blogspot.com/2018/01/blog-post.html  Θυμάσαι την διαφήμιση  της «επένδυσης»; Ήταν το τότε «περιτύλιγμα». Δεν περιείχε καμιά δόση της πραγματικής αλήθειας για το «Ελληνικό», αλλά εξυπηρετούσε την Κυβέρνηση στην «επικοινωνιακή λαϊκή παραπλάνηση». Σήμερα άλλαξε η Κυβέρνηση και αλλάζει και το «περιτύλιγμα».

Περιβάλλον: Βγήκε και η απόφαση του ΣτΕ για το «Ελληνικό..  «Οι σύμβουλοι Επικρατείας». γράφουν τα ΜΜΕ « ερμηνεύοντας τις σχετικές διατάξεις, έκριναν πως ο αριθμός των έξι ειδικών κτιρίων είναι εύλογος προκειμένου αυτά να επιτελούν την αρχιτεκτονική τους λειτουργία ως τοποσήμων». Τι θέλει να πει μ’ αυτό;

Αρχιτέκτονας: Θέλει να πει ότι τα έξι αυτά κτίρια, για έξι κτίρια με ύψος έως 200,00μ μιλάμε, τα έχει επιλέξει η κυρίαρχη τάξη, τα «επενδυτικά συμφέροντα» όπως αρέσκονται κάποιοι να τα λένε σήμερα, σαν «σύμβολα της κυριαρχίας της» στον χώρο της Πόλης, και το ΣτΕ επέλεξε να «επιτελέσει» την «επιλογή» της αυτή. Αυτή την αλήθεια θέλει να κρύψει πίσω από το «αρχιτεκτονική λειτουργία ως τοποσήμων». Είναι το «περιτύλιγμα» που επινόησε για να κρύψει την αλήθεια.

Θυμήσου αυτό: Στο «περιτύλιγμα»  περιορίστηκαν οι διαφορές ανάμεσα στην πρώην  Κυβέρνηση και την πρώην Αξιωματική Αντιπολίτευση, στο «περιτύλιγμα» θα περιοριστούν οι διαφορές ανάμεσα στη σημερινή Κυβέρνηση και τη σημερινή Αξιωματική Αντιπολίτευση.

Για το κείμενο της «Διαμαρτυρίας των Μαχόμενων Ελεύθερων Μηχανικών»

Περιβάλλον: Είδα ότι διάβασες την «Διαμαρτυρία των Μαχόμενων Ελεύθερων Μηχανικών» και έγραψες και ένα σχόλιο γι αυτή. Γράφεις ότι έχουμε δίκιο να διαμαρτυρόμαστε αλλά…….»

Αρχιτέκτονας: Ναι την διάβασα. Ξέρεις δεν μου αρέσει να γράφω σχόλια, αλλά αυτή τη φορά παρασύρθηκα και έγραψα.

Περιβάλλον: Ήρθα να την συζητήσουμε. Γιατί και κάποιος έγραψε ότι θα μπορούσες να γράψεις ένα κείμενο πιο ολοκληρωμένο, με το σύντομο σχόλιό σου δεν βοηθάς.  Θα σου διαβάζω τις παραγράφους του κειμένου και εσύ θα μου λες την άποψή σου.

Αρχιτέκτονας: Αυτός ο τρόπος δεν μου αρέσει. Τα κείμενα κρίνονται στο σύνολό τους. Το σύνολο εκφράζει το ουσιαστικό νόημα. Γι αυτό και δεν θέλω να γράφω σχόλια. Έχει δίκιο ο φίλος με την παρατήρησή του. Αλλά ας ξεκινήσουμε τη συζήτησή μας. 

Περιβάλλον: Το κείμενο ξεκινάει ως εξής: « Μετά από οκτώ χρόνια με πέντε νόμους αυθαιρέτων (Ν.3775/2009, Ν.3843/10, Ν.4014/11,Ν.4178/13, Ν.4495/17), εκ των οποίων ο ένας κρίθηκε αντισυνταγματικός (Ν.4014/11), μετά την εφαρμογή της ηλεκτρονικής έκδοσης αδειών, τις αλλεπάλληλες αλλαγές στον τρόπο ανάθεσης δημοσίων έργων, την συνεχόμενη καθίζηση της Ελληνικής Οικονομίας και ως ΑΦΟΡΜΗ την έκδοση της διευκρινιστικής ΕΓΚΥΚΛΙΟΥ 2 του Ν.4495/17 (1,5 χρόνο μετά την έκδοση του νόμου και λίγους μήνες πριν την επίσημη λήξη του).

ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ στην απαξίωση στην οποία οδηγήθηκε το επάγγελμα του μηχανικού και ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΑΜΕΣΑ τα εξής:»

Αρχιτέκτονας: Μια επισήμανση εδώ: ο 4014/11 κρίθηκε αντισυνταγματικός, ο 4178/13 κρίθηκε, να τι γράφει η απόφαση: ««από τη δέσμη μέτρων που θεσμοθετούνται προς αποτροπή της άνομης οικοδομικής δραστηριότητας για το μέλλον κρίνεται ότι  οι σχετικές ρυθμίσεις του νόμου 4178/2013 που αναφέρονται στα αυθαίρετα του παρελθόντος είναι συνταγματικά ανεκτές». Θυμάσαι τότε που το συζητήσαμε σου είχα πει: «Αυτό το «ανεκτές» με προβληματίζει γιατί  ανοίγει τον δρόμο της «ανοχής». Και αυτό είναι ανησυχητικό». Βλέπεις όμως ότι στο  παραπάνω κείμενο, που μου διάβασες,  αυτό ούτε καν αναφέρεται.

Πάμε τώρα στο δεύτερο «αντιδρούμε στην απαξίωση στην οποία οδηγήθηκε το επάγγελμα του μηχανικού και Διεκδικούμε  Άμεσα τα εξής» λένε. Και εδώ προκύπτει ένα ερώτημα : Ποιος το οδήγησε, πως το οδήγησε, γιατί το οδήγησε στην «απαξίωση»  Σίγουρα δεν οδηγήθηκε από μια αόρατη δύναμη με υπερφυσικές ικανότητες. Και το λέω αυτό γιατί εδώ και 30 περίπου χρόνια διατυπώνεται στις διαμαρτυρίες των Μηχανικών με τον ίδιο τρόπο, γενικά και αόριστα. Καμία αναφορά στο «Ποιος, Πως, Γιατί»

 Αν πάμε λίγο πίσω στο χρόνο, στις αρχές του 80, θα δούμε ότι η παγκόσμια κυρίαρχη τάξη, προκειμένου να συνεχίσει να κυριαρχεί, βάζει έναν νέο στόχο, πολύ σημαντικό γι αυτή. Δεν θέλει με κανένα τρόπο να βρεθεί πάλι μπροστά σε έναν Μάη του 68, ούτε στις φοιτητικές  διεκδικήσεις της δεκαετίας του 70, ούτε να βρει μπροστά της αύριο στο στίβο της πραγματικής ζωής επιστήμονες «ευαίσθητους στα ακούσματα της κοινωνίας» όπως έλεγε κάποιος σοφός δάσκαλος. Στόχος της λοιπόν είναι να «αποκοινωνικοποιηθεί» η επιστήμη και κατά συνέπεια  ο επιστήμονας,   Για να το πετύχει αυτό χρησιμοποιεί όλα τα μέσα που έχει στην διάθεσή της: τις Κυβερνήσεις, το Καθηγητικό κατεστημένο στα Πανεπιστήμια, τις ηγεσίες των επαγγελματικών οργανώσεων. Η «αποκοινωνικοποίηση» όμως της επιστήμης και του επιστήμονα έχει σαν αποτέλεσμα την δημιουργία της «προσοντούχας» επιστήμης και του «προσοντούχου» επιστήμονα, ο οποίος απογυμνωμένος από κάθε κοινωνικό σκοπό μετατρέπεται σε «διεκπεραιωτή προσοντούχο επαγγελματία», που «αξιώνεται» όταν  εξυπηρετεί τις  απαιτήσεις του «εργοδότη», και «απαξιώνεται» όταν δεν τις εξυπηρετεί. Και αυτός ήταν ο στόχος της κυρίαρχης τάξης, άσχετα αν δεν το παραδέχεται ούτε πρόκειται ποτέ να το παραδεχτεί. 

 Το επάγγελμα του Μηχανικού στη χώρα μας «οδηγήθηκε στην αποκοινωνικοποίηση», και κατά συνέπεια στην «απαξίωση», με τρόπο μελετημένο από συγκεκριμένα πολιτικά-οικονομικά συμφέροντα, με Όνομα Επώνυμο Διεύθυνση, Πολιτική θέση και Οικονομική δύναμη. Οδηγήθηκε από τους εκπροσώπους των Κυβερνήσεων που είχαμε, το Καθηγητικό κατεστημένο στο Πολυτεχνείο με το σχολαστικό  ακαδημαϊκίστικο πνεύμα και τον κοντόθωρο επαγγελματισμό, από τις ηγεσίες του ΤΕΕ και τις ηγεσίες των Συλλόγων. Η εποχή ξεκινά  από τα μέσα της δεκαετίας του 80 με δειλά βήματα στην αρχή, γίνεται έντονη την δεκαετία του 90 και αποκορυφώνεται στην δεκαετία του 2000.  Η «αυθαίρετη δόμηση» που πριμοδοτήθηκε από τις Κυβερνήσεις της χώρας μας  1985-2010 και πραγματοποιήθηκε με την συνδρομή των Μηχανικών, αλλιώς δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί, είναι η πρώτη «απακοινωνικοποίση», η πρώτη «απαξίωση» σε μεγάλη κλίμακα του επαγγέλματος των Μηχανικών. Είναι τα χρόνια που χλευάστηκε τα μέγιστα η «νομιμότητα» και θεοποιήθηκε η «ανομία». Είναι τα χρόνια που «υποβαθμίστηκε» το περιεχόμενο των οικοδομικών αδειών και «αναβαθμίστηκε» το περιεχόμενο των οικοδομικών αυθαιρεσιών, «σχέδια εφαρμογής» ονομάστηκαν λόγω «κομψότητας». Είναι τα χρόνια που δεν ήταν απαραίτητη η γνώση των Νόμων και των Πολεοδομικών κανονισμών, αλλά ήταν απαραίτητη η γνώση των «επιτρεπόμενων αυθαιρεσιών», τις μάθαινες στους διαδρόμους των Πολεοδομιών. Είναι τα χρόνια που καλλιεργήθηκαν απόψεις του τύπου «αν δεν κάνεις αυθαίρετα δεν έχεις και δουλειά, μην είσαι χαζός» «όλοι τα κάνουν εσύ θα κάνεις τον ήρωα» κ.λ.π. και μεγάλο μέρος των «Ελεύθερων Επαγγελματιών» στήριξε τις απόψεις αυτές, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας.  Είναι τα χρόνια  που σκηνοθετήθηκαν «τεχνικές αντιπαλότητες» ανάμεσα στους Ελεύθερους Επαγγελματίες και τους Μηχανικούς των Δημόσιων Υπηρεσιών. Κατασυκοφαντήθηκαν και τιμωρήθηκαν υπάλληλοι που τηρούσαν την νομιμότητα, επιβραβεύθηκαν όσοι δεν την τηρούσαν. Και πολλοί από τους «Ελεύθερους Επαγγελματίες» στήριξαν  την κατασυκοφάντηση και των υπαλλήλων και των Υπηρεσιών. «Δεν έχουν πνεύμα διεκπεραιωτικό» ισχυριζόντουσαν τότε. Πίστευαν ότι «η αυθαιρεσία» θα διαρκέσει ες αεί. Και αυτό ήταν το μεγάλο λάθος των Μηχανικών.

Αλά το 2010 δεν άργησε να έρθει. Και ήρθε με μνημόνια. Και μαζί με τα μνημόνια ήρθε και η «τακτοποίηση» των αυθαιρέτων με τον Ν3843/2010 για τους «ημιυπαίθριους» όπως επικράτησε να λέγεται, άσχετα αν μπήκαν στον Νόμο και εκατό άλλες παραβάσεις πιο επιβαρυντικές από τους «ημιυπαίθριους». Ο Νόμος στην αρχή δεν προέβλεπε την συνδρομή Μηχανικού για την «δήλωση», ήταν προαιρετική.  Το ΤΕΕ έκανε πολλή φασαρία λέγοντας ότι «τακτοποίηση χωρίς τους Μηχανικούς δεν γίνεται» με σκοπό μοναδικό να γεμίσει το ταμείο του με το 2% υπέρ ΤΕΕ, για το περιεχόμενο του Νόμου τσιμουδιά. Και καθόρισε για την «διαίρεση», γιατί για μια διαίρεση επρόκειτο επί της ουσίας, ο Μηχανικός να αμείβεται με 230,00ευρώ. Είναι η δεύτερη μεγάλη «απαξίωση» του επαγγέλματός των Μηχανικών, που ξενυχτούσαν έξω από τις Πολεοδομίες της χώρας για να είναι πρώτοι στη σειρά, θυμάσαι τα σχετικά ρεπορτάζ των ΜΜΕ. Διαμαρτυρόντουσαν για τις ουρές στις Πολεοδομίες, αλλά για το περιεχόμενο του Νόμου καμιά κριτική. Πολλοί ούτε καν τον διάβασαν. Τους αρκούσε ότι για μια «διαίρεση» πληρώνονταν 230,00ευρώ.  

Και ήρθε και η σειρά των «αυθαιρέτων» που δεν συμπεριέλαβε ο 3843/2010. Μεγάλη η χαρά των Μηχανικών που οι «δηλώσεις» θα γίνονταν ηλεκτρονικά μέσω ΤΕΕ,  και όχι από τις Πολεοδομίες, νάναι καλά Σηφουνάκης που τις έκλεισε σκεφτήκανε, δεν θα περνούν πια από έλεγχο.  Με ένα κλικ θα τελειώνουν, άντε με δυο-τρία. Διαπίστωσαν όμως με μεγάλη «έκπληξη» ότι χρειάζονται και κάποιες συγκεκριμένες γνώσεις για την εφαρμογή του Νόμου.  Η «διαίρεση» του Ν3843/2010  δεν φτάνει. Χρειάζεται το λιγότερο η γνώση του ΓΟΚ 55,73,85 και η τροποποίηση του 2000. Και ξαφνικά ανακάλυψαν ότι τα πράγματα είναι δύσκολα. Ανακάλυψαν τις ποινικές ευθύνες, πάντα είχαμε αλλά με την κατάργηση του Δημόσιου ελέγχου περάσανε όλες στις πλάτες μας, ανακάλυψαν ασάφειες κενά και παρερμηνείες των νόμων, πάντα υπήρχαν  γιατί εξυπηρετούν συγκεκριμένους σκοπούς, ανακάλυψαν ότι η δουλειά τους απαιτεί και τις ελάχιστες απαραίτητες νομικές γνώσεις, από πάντα το απαιτούσε, αφού τα συμβόλαια συντάσσονται σύμφωνα με τα σχέδια του Μηχανικού, ανακάλυψαν ότι ουσιαστικά είναι «εισπράκτορες γραφειοκράτες», από το 2010 αυτό κάνουν ουσιαστικά, τώρα το ανακαλύψανε κι αυτό.

Αλλά  δεν ανακάλυψαν ότι το κλείσιμο των Πολεοδομιών της χώρας ήταν μια κακή για τους Μηχανικούς επιλογή, και κακώς στηρίχθηκε τότε από τους ελεύθερους επαγγελματίες Μηχανικούς, η επιλογή του ΤΕΕ για την υποβολή των δηλώσεων χωρίς τον έλεγχο των Δημόσιων Υπηρεσιών δημιουργεί προβλήματα, δεν λύνει. Οι ποινικές ευθύνες που φορτώθηκαν σήμερα στις πλάτες των Μηχανικών από αυτό πηγάζουν. Και συνεχίζουν να στηρίζουν τον θεσμό του «ελεγκτή δόμησης», που κατάργησε τον Δημόσιο έλεγχο των ακινήτων.

Δεν κατάλαβαν ότι τον δρόμο που «χάραξαν» για αυτούς τα «μεγάλα αφεντικά» δεν έπρεπε να τον ακολουθήσουν. Ξέχασαν, γιατί δεν τους ενόχλησε φαίνεται,  αυτό που έγινε  στο 11 Συνέδριο των Αρχιτεκτόνων, το Μάρτη του 2011,  τις διαμαρτυρίες των Αρχιτεκτόνων για την παρουσία του Σηφουνάκη, ο οποίος λίγες μέρες πριν είχε διαλαλήσει σε όλους τους τόνους ότι το «καρκίνωμα των Πολεοδομιών θα κλείσει», και ο Σύλλογος  προσποιήθηκε ότι δεν άκουσε τίποτε, και δεν στήριξε ούτε τους διαμαρτυρόμενους συναδέλφους  Αρχιτέκτονες ούτε τους συναδέλφους Μηχανικούς δημόσιους υπαλλήλους. Ξέχασαν, γιατί πάλι δεν τους ενόχλησε φαίνεται, το απαράδεκτο εκείνο κείμενο του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων  στο 16ο τεύχος του περιοδικού «Αρχιτέκτονες», το 2015, με το οποίο μας έλεγε ότι σήμερα «διαμορφώνεται ένα νέο προφίλ  Αρχιτέκτονα, αυτό του παιδαγωγού-διαμεσολαβητή-ερμηνευτή» αυτού δηλαδή που θα «παιδαγωγήσει» τις λαϊκές τάξεις να αποδεχτούν την πραγματικότητα που επιβάλλει η κυρίαρχη τάξη, του «διαμεσολαβητή» αυτού δηλαδή που θα παίξει τον βρώμικο ρόλο να μεσολαβήσει ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι της, του «ερμηνευτή» αυτού δηλαδή που θα ερμηνεύσει νόμους και διατάξεις με τρόπο υποστηρικτικό στην κυρίαρχη τάξη και παραπλανητικό στα λαϊκά συμφέροντα.

Το κείμενο «Διαμαρτυρίας των Ελεύθερων Μαχόμενων Μηχανικών» λέει στην ουσία «θέλουμε να συνεχίσουμε να είμαστε διεκπεραιωτές», έχουμε δείξει καλή διαγωγή, το πολιτικό-οικονομικό-κοινωνικό περιεχόμενο των νόμων δεν το  θίξαμε, τη διάλυση των Δημόσιων Υπηρεσιών τη στηρίξαμε και εξακολουθούμε  να την στηρίζουμε, καλύψτε μας και εσείς για να συνεχίσουμε το έργο που μας έχετε αναθέσει. Αν το διαβάσει κανείς προσεκτικά θα δει ξεκάθαρα ότι αυτό το σκοπό έχουν. Αγνοούν όμως ότι οι Νόμοι έχουν πολιτικό-οικονομικό-κοινωνικό περιεχόμενο, και ταξικό προσανατολισμό (Αιτιολογική έκθεση του Νόμου). Ο Νόμος περιέχει την τεχνική εφαρμογή της Αιτιολογικής έκθεσης του Νόμου. Η νομοθεσία λοιπόν περιέχει την «επιστημονική» αλήθεια της τάξης που νομοθετεί, είναι «ξεκάθαρη» όσο αφορά τα συμφέροντα της τάξης που στηρίζει και εφαρμόσιμη, τα κενά και οι παρερμηνείες, είναι σκόπιμες, δίνουν την εντύπωση ότι μπορούν όλοι να ευνοηθούν από το κενό του νόμου και την ερμηνεία του, αλλά είναι υποστηρικτικές μόνο στα ταξικά συμφέροντα που εξυπηρετεί ο νόμος. Αυτό φαίνεται ότι ακόμη  δεν το έχουν καταλάβει.

Δεν έχουν  καταλάβει ότι  έχουν αποδεχθεί την «απαξίωση» και όσο μένουν σ’ αυτό  τον δρόμο αυτή θα μεγαλώνει, δεν θα μικραίνει, με όσα φανταχτερά στολίδια κι αν  την στολίσουν.

Αν θέλουν να  αλλάξουν δρόμο,  ας «κοινωνικοποιήσουν» την επιστήμη τους σήμερα, πάνω στη  νέα κοινωνική πραγματικότητα που έχει  διαμορφωθεί, και ας καθορίσουν ποιο ρόλο θέλουν να έχουν μέσα στο κοινωνικό σύνολο, να καθορίσουν δηλαδή την ταξική τους θέση. Και μη μου πει κανείς ότι μέχρι τώρα δεν έχουν πάρει ταξική θέση, έχουν πάρει. Ποτέ η κυρίαρχη τάξη του τόπου μας δεν φαντάστηκε ότι θα είχε τόσο πρόθυμους «διεκπεραιωτές Μηχανικούς» στα συμφέροντά της. Αποδείχθηκε από την πράξη αυτό. Το θέμα είναι αν θέλουν να το δουν, ή δεν θέλουν. Και με το κείμενο της «Διαμαρτυρίας» τους φαίνεται ότι δεν θέλουν να το δουν.

 "Διαμαρτυρία Μαχόμενων Ελεύθερων Μηχανικών"