Οι νέες «διαδρομές» στην Ακρόπολη, ας μη γελιόμαστε, δεν προορίζονται για τα «άτομα με δυσκολία στην κίνηση»

 

Περιβάλλον: Το διάβασες; Ξεκίνησαν λέει στον αρχαιολογικό χώρο  της Ακρόπολης τα έργα «διαμόρφωσης διαδρομών για άτομα με δυσκολία στην κίνηση».

Αρχιτέκτονας: Ναι. Τα «άτομα με δυσκολία στην κίνηση» δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν στην πόλη , θα μπορούν από δω και πέρα να κυκλοφορούν στην Ακρόπολη. Την «έπιασε» ο πόνος την Κυβέρνηση  για τα «άτομα με δυσκολία στην κίνηση». Για άλλα «άτομα» προορίζεται το έργο. Προορίζεται για τα «άτομα» εκείνα που απαιτούν «διαδρομές» για 11ποντες και 13ποντες γόβες, γιατί με τις σημερινές συνθήκες «έχουν δυσκολία στην κίνηση». Οι «εκδηλώσεις» κ.α  απαιτούν «ευκολία κινήσεων» του εξοπλισμού και των ατόμων. Πως θα ανέβουν οι «κυρίες» στην εκδήλωση, με μακρύ φόρεμα και ίσιο παπούτσι, γίνεται, δεν γίνεται. Και μη ξεχνάς ότι έχουμε και τις «εκδηλώσεις» για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821.

Περιβάλλον: Λες δηλαδή ότι ο αρχαιολογικός χώρος της Ακρόπολης θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς εμπορικούς;

Αρχιτέκτονας: Δεν το λέω εγώ, αυτοί το λένε. Το είπε και ο Υπουργός Περιβάλλοντος στην πρόσφατη ομιλία του για το Νέο Περιβαλλοντικό Νόμο. «Πρέπει» μας είπε «οι επενδυτές να μπορούν να κάνουν την δουλειά τους». Και φροντίσανε με τον Νέο Νόμο να μπορούν να κάνουν την «δουλειά» τους και σε περιοχές «Νatura». Εσύ φαντάζεσαι ότι θα αφήσουν την Ακρόπολη έξω από τις «δουλειές» τους;

   

Ο Νέος Νόμος του ΥΠΕΝ , ή ποιο σωστά, Ο Νέος Νόμος Blackrock –ΥΠΕΝ «Εκσυγχρονισμός της Πολεοδομικής και Χωροταξικής Νομοθεσίας»

 

Περιβάλλον: Διάβασες τον Νέο Νόμο για τον «Εκσυγχρονισμό της Πολεοδομικής και Χωροταξικής Νομοθεσίας» του ΥΠΕΝ;.

Αρχιτέκτονας: Όχι δεν τον διάβασα.

Περιβάλλον: Μα γιατί, νομίζω ότι σε ενδιαφέρει.

Αρχιτέκτονας: Διάβασα την Αιτιολογική Έκθεση του Νόμου και την ομιλία του Υπουργού στη Βουλή. Άμα διαβάσεις αυτά, δεν χρειάζεται να διαβάσεις τον Νόμο, αρκούν για να καταλάβεις ποιος είναι ο σκοπός του Νόμου. Στην ομιλία του ο Υπουργός το είπε ξεκάθαρα, πιο ξεκάθαρα δεν γίνεται:

 «Το νομοσχέδιο αυτό πράγματι είναι φιλικότερο στις επενδύσεις που είναι προϋπόθεση για να προχωρήσει μπροστά η χώρα, δεν γίνεται με ευχές και προσευχές. Είναι φιλικότερο προς τις επενδύσεις, γιατί εκσυγχρονίζει το καθεστώς των χρήσεων γης, μας απαλλάσσει από ένα σοβιετικό μοντέλο υπερ-ρύθμισης που δεν επιτρέπει σε ιδιοκτήτες και επενδυτές να κάνουν τη δουλειά τους! Κάνει τα πράγματα πιο ευέλικτα. Πιο σαφή. Συνδέει αυτά που ισχύουν στην πολεοδομία και την χωροταξία με αυτά που ΨΑΧΝΕΙ το Υπουργείο Οικονομικών. Μιλάμε πια με την ίδια γλώσσα. Θα μιλάνε όλες οι υπηρεσίες με την ίδια γλώσσα». [1]

Αν θυμάσαι όταν ψηφίστηκε ο Νέος Οικοδομικός Κανονισμός (ΝΟΚ) το 2012 με Υπουργό τότε Περιβάλλοντος τον Παπακωνσταντίνου και Υφυπουργό τον Σηφουνάκη με ρώτησες γιατί οι Υπουργοί και το Υπουργείο «πανηγυρίζει » για  την ψήφιση  ΝΟΚ. Να τι σου είχα απαντήσει τότε:

 « Το Υπουργείο πανηγυρίζει λέγοντας ότι : Με την πρόταση δίνεται η δυνατότητα αναμόρφωσης ολόκληρων περιοχών  και εφαρμογής νέων προτύπων ανάπτυξης.  Στο βωμό όμως της αναμόρφωσης της περιοχής θυσιάστηκαν τα  δικαιώματα του λαού της περιοχής, θυσιάστηκε η περιουσία  του λαού στην περιοχή, και τώρα θα θυσιαστεί και ο ίδιος ο λαός της περιοχής. Αυτές τις θυσίες απαίτησαν οι «επενδυτές» και το Υπουργείο τις ικανοποίησε με μεγάλη χαρά, απέδειξε στους «επενδυτές» ότι είναι «πιστό στο δόγμα τους», πήρε τα συγχαρητήριά τους, οι Υπουργοί  ανακηρύχτηκαν «άξια τέκνα των επενδυτών» και γι αυτό πανηγυρίζουν» [2]  

Η διαφορά ανάμεσα στο τότε και στο τώρα είναι ότι τότε οι «επενδυτές» δεν είχαν όνομα ενώ σήμερα έχουν και είναι  Blackrock, η οποία από τον Απρίλη του 2020 είναι σύμβουλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να «επιτηρεί  για την σωστή ένταξη των κριτηρίων της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας στις στρατηγικές του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος»[3].

Γι αυτό και ο Υπουργός στην ομιλία του είπε ότι «η πολεοδομία και η χωροταξία, με το νέο νομοσχέδιο, συνδέεται με αυτά που ΨΑΧΝΕΙ το Υπουργείο Οικονομικών»

---

[1]  Ομιλία του Υπουργού

[2]  ΝΕΟΣ ΓΟΚ : Επενδυτές παρόντες - Λαός απών

[3]  Η δήλωση του Υπουργού ΠΕΝ Κωστή Χατζηδάκη : «Το Νέο Περιβαλλοντικό σ/ν είναι ένα μεγάλο βήμα μπροστά» και η Blackrock

Οι δηλώσεις αυθαιρέτων τελείωσαν, ο Πρόεδρος του ΤΕΕ ζητάει η «Πολιτεία» να πει ένα «μεγάλο ευχαριστώ» στους Μηχανικούς της Χώρας, αλλά ο Λαός της Χώρας ποτέ δεν θα τους «ευχαριστήσει»

Περιβάλλον: Τελείωσαν έμαθα οι δηλώσεις του Ν4495/2017 για τα αυθαίρετα. Και ο Πρόεδρος του ΤΕΕ δήλωσε ότι «οι Μηχανικοί αξίζουν ένα μεγάλο ευχαριστώ από την Πολιτεία». Και συγκεκριμένα δήλωσε: «Και ζητώ εγώ, ως Πρόεδρος του ΤΕΕ, αυτό το ευχαριστώ, διότι κάποιος, εκ μέρους της Ελληνικής Πολιτείας, πρέπει επιτέλους να το κάνει, προς τους μηχανικούς που προσπαθούν υπό αντίξοες συνθήκες να υλοποιήσουν μια υποχρέωση της Πολιτείας. Ο κόπος και χρόνος των επιστημόνων που ξενυχτούν, πολλές φορές, για να υλοποιηθεί σωστά μια δημόσια πολιτική, είναι πολύτιμος. Αξίζει σε όλους τους συναδέλφους και ηθική ανταμοιβή: ένα ειλικρινές ευχαριστώ.»[1]

Αρχιτέκτονας: Ναι. Το «μεγάλο ευχαριστώ» είναι γιατί οι Μηχανικοί της χώρας στήριξαν και τους τρείς Νόμους αυθαιρέτων. Στήριξαν  τον 4014/2011 που κρίθηκε «αντισυνταγματικός», τον 4178/2013 που κρίθηκε «οριακά συνταγματικός» και τον 4495/2017 που κρίθηκε «ανεκτά συνταγματικός». Στήριξαν λοιπόν την  «Πολιτεία» που συντάσσει Νόμους «αντισυνταγματικούς», «οριακά συνταγματικούς», «ανεκτά συνταγματικούς», και ποτέ δεν ζήτησαν Νόμους « καθαρά και ξάστερα συνταγματικούς». Γι αυτό το ΤΕΕ ζητάει να μας  «ευχαριστήσει» η «Πολιτεία». Γίναμε «συνένοχοι» στην «αντισυνταγματική» πολιτική  της. και αυτό δεν μας τιμά,  γι αυτό  και ο Λαός αυτής της Χώρας ποτέ δεν θα μας «ευχαριστήσει». Ας το έχουμε υπ’ όψιν μας αυτό γιατί έρχεται και η «Ταυτότητα κτιρίου».   

---

[1] https://web.tee.gr/aythaireta-anakoinoseis/1-10-2020-1-9-ekat-ktiria-me-aythairesies-echoyn-katagrafei-stoys-nomoys-aythaireton/

Η Κ.Υ.Α για την «Λειτουργία των Σχολείων» και η «τρισδιάστατη διάβαση πεζών»

 

Περιβάλλον: Διάβασες την Κοινή Υπουργική Απόφαση (Κ,Υ.Α) για την λειτουργία των Σχολείων;

Αρχιτέκτονας : Την διάβασα. Μόνο που δεν είναι Απόφαση για την λειτουργία των Σχολείων. Είναι απόφαση για τους κανόνες  λειτουργίας του  «parking παιδιών» που χάριν ευφημισμού ονομάζονται «Σχολεία».

Περιβάλλον: Μπορείς να μου το εξηγήσεις αυτό;

Αρχιτέκτονας: Κοίταξε το Σχολείο  υπάρχει  για να ικανοποιεί  ανάγκες παιδιών (μαθησιακές, κοινωνικές, κ.α). Δεν υπάρχει για να ικανοποιούν τα παιδιά τις απαιτήσεις του Σχολείου. Όταν οι όροι αυτοί αντιστρέφονται τότε ο χώρος του Σχολείου γίνεται χώρος «parking παιδιών», όπου τα παιδιά  υποχρεώνονται να  λειτουργούν με κανόνες «parking», και ξέρουμε ποιους εξυπηρετούν οι κανόνες αυτοί. Και η Κ.Υ.Α αυτό κάνει. Έχουμε μια απόφαση που περιγράφει με απίστευτη προχειρότητα ένα σχέδιο αντιμετώπισης του «κορονοϊού» το οποίο όμως δεν έλαβε υπ΄ όψιν του την υφιστάμενη πραγματικότητα, δεν άκουσε τις απόψεις των ανθρώπων που ζουν καθημερινά αυτή την πραγματικότητα, γονείς και εργαζόμενους. Είναι σαν να κτίζεις ένα σπίτι χωρίς να λαμβάνεις υπ΄ όψιν σου τις ανάγκες αυτού που θα το κατοικήσει.

Και για να σου εξηγήσω καλύτερα. Τον Οκτώβρη του 2019 δημοσιεύθηκε σε αρκετές εφημερίδες ένα άρθρο με τον φανταχτερό τίτλο :Ενισχύουν την ασφάλεια. Oι πρώτες τρισδιάστατες διαβάσεις πεζών στην Αθήνα φτιάχτηκαν στο Χαλάνδρι  Και τονίζει  στο άρθρο «Στόχος του συγκεκριμένου πρότζεκτ είναι να ευαισθητοποιηθεί το κοινό σε θέματα σωστής οδικής συμπεριφοράς και ταυτόχρονα να ενισχυθεί η ασφάλεια στους δρόμους, δημιουργήθηκαν οι  διαβάσεις τριών διαστάσεων (3D), περιμετρικά του 2ου Δημοτικού Σχολείου και του 2ου Νηπιαγωγείου Χαλανδρίου, στις οδούς Φιλ. Λίτσα, Σεβ. Καλλισπέρη και Αισχύλου στο κέντρο του Χαλανδρίου. Οι διαβάσεις αυτές είναι σχεδιασμένες ώστε να μοιάζουν ότι αιωρούνται πάνω από το οδόστρωμα, δημιουργώντας μία οφθαλμαπάτη που είναι ορατή από τους οδηγούς που πλησιάζουν στα εν λόγω σημεία.» 

Τώρα αν δούμε με λίγη προσοχή τις φωτογραφίες θα διαπιστώσουμε ότι οι διαβάσεις αυτές είναι εντελώς άχρηστες, γιατί τα πεζοδρόμια που υπάρχουν από την μια και την άλλη πλευρά της διάβασης είναι τόσο στενά που κανένα παιδί δεν χωράει να περπατήσει  μα ασφάλεια και άνεση, γιατί υπάρχουν και τα πεύκα στο πεζοδρόμιο με τους λάκκους που τα περιβάλλουν και κινδυνεύει να σπάσει και κανένα πόδι αν γλιστρήσει. Πως λοιπόν το παιδί θα χρησιμοποιήσει την διάβαση αυτή αφού ούτε από την μία ούτε από την άλλη πλευρά της διάβασης δεν υπάρχει ασφαλές και άνετο πεζοδρόμιο; 

ι.

Το να πας ένα παιδί είτε στο 2^ο  Νηπιαγωγείο είτε στο 2^ο  Δημοτικό Σχολείο  του Χαλανδρίου είναι Γολγοθάς και το ξέρω από προσωπική πείρα. Το παιδί είναι υποχρεωμένο να περπατά σε στενά πεζοδρόμια είναι υποχρεωμένο να αναπνέει την μπόχα των κάδων σκουπιδιών που δεν έχουν πλυθεί ποτέ, είναι υποχρεωμένο να περπατά στους δρόμους γιατί τα πεζοδρόμια είναι κατειλημμένα  είτε από αυτοκίνητα είτε από τους λάκκους των δέντρων. είναι υποχρεωμένο………

Και αντί να κάτσουν κάτω και να δουν πως θα διορθώσουν το πρόβλημα της υφιστάμενης κατάστασης που αντιμετωπίζουν γονείς και παιδιά για να πάνε είτε στο Νηπιαγωγείο είτε στο Δημοτικό Σχολείο, φτιάξανε μια  «τρισδιάστατη διάβαση που ενισχύει την ασφάλειά» λένε, έξω από το Σχολείο και νομίζουν ότι με αυτό έλυσαν το πρόβλημα της μετακίνησης με ασφάλεια των παιδιών.

Με το ίδιο πνεύμα συντάχθηκε και η Κ.Υ. Α.  για την λειτουργία των  Σχολείων. 

Η Κ.Υ.Α  

Τα παιδιά μας κ Γκίκα Μαγιορκίνη δεν είναι τα παιδιά της «lego» και δεν πάνε στο Σχολείο της «lego». Πάνε σε πραγματικό Σχολείο και πάνε με τα δικά τους πόδια γιατί περπατάνε, αναπνέουν, μιλάνε, βλέπουν, ακούν, δεν είναι «lego»

Περιβάλλον: Είδες το σχέδιο του κ. Γκίκα Μαγιορκίνη, με το οποίο δείχνει  ότι μείωση  των μαθητών  στις σχολικές τάξεις από 25 σε 15 μαθητές δεν εξασφαλίζει σημαντικό κέρδος στη μετάδοση του ιού 

Αρχιτέκτονας: Το είδα. Μόνο που δεν έκανε σχέδιο, έπαιξε με τα lego. Τα παραλληλόγραμμα «τουβλάκια» είναι τα θρανία και τα στρόγγυλα «τουβλάκια» είναι τα παιδιά της «lego». Ένα «χέρι» τα τοποθετεί επάνω σε ένα τραπέζι όπως θέλει και αυτά μένουν «ακούνητα» μέχρι να έρθει πάλι το ίδιο «χέρι» να τα κουνήσει. Πίσω από το παραλληλόγραμμο «τουβλάκι» βάζεις ένα ή δύο στρόγγυλα «τουβλάκια» χωράνε βλέπεις, lego είναι, και τραβάς και τις γραμμές όπως θέλεις και χωρίς υπολογισμούς δείχνεις αυτό που  θέλεις. Τα στρόγγυλα «τουβλάκια» δεν κουνιούνται αν δεν τα κουνήσει το θαυματουργό «χέρι», δεν χρειάζονται διαδρόμους γιατί δεν περπατάνε. Η τάξη έχει, σταθερό πλάτος και για 15 και για 25 παιδιά, τον ίδιο διάδρομο, γιατί τα παιδιά της lego δεν χρειάζονται διαδρόμους, και  απέραντο βάθος, (8x1,50=12,00μ) αλλά αυτό δεν ενοχλεί. Στην τάξη δεν υπάρχει ούτε δάσκαλος, ούτε πίνακας, δεν είχε η lego, γιατί η lego δεν τα χρειάζεται, και αφού δεν τα χρειάζεται η lego είναι μάλλον περιττά.

Αυτό έκανε ο κ. Γκίκας Μαγιορκίνης, θεώρησε ότι τα παιδιά μας είναι τα παιδιά της «lego» και πάνε στο Σχολείο της «lego».

Ο  κ.Γκίκας Μαγιορκίνης δεν κατάλαβε, ή δεν θέλει να καταλάβει,  ότι τα παιδιά μας  πάνε σε πραγματικό Σχολείο και πάνε με τα δικά τους πόδια γιατί περπατάνε, δεν είναι «lego». Και χρειάζονται και διαδρόμους για να περπατάνε  και αέρα για να αναπνέουνε.  Άλλους διαδρόμους χρειάζεται μια τάξη με 15 παιδιά και άλλους μία με 25 παιδιά. Αλλιώς επιβαρύνεται ο αέρας της τάξης με 15 παιδιά και αλλιώς με 25 παιδιά.

Και εδώ σταματώ, δεν νομίζω ότι χρειάζεται να πω περισσότερα. 

το σχέδιο του κ. Γκίκα Μαγιορκίνη

Τα σοφά λόγια του Κυρ-Νίκου, συνταξιούχου οικοδόμου, και η «τουριστικοποίηση», ο «εξευγενισμός», ο «Μεγάλος Περίπατος» κ.α

Περιβάλλον: Τα έμαθες ο «Μεγάλος Περίπατος» πάει «περίπατο» λένε. Μάλιστα η εφημερίδα «Αυγή» δημοσίευσε και άρθρο με τίτλο «Ο Μεγάλος Περίγελος». Ήδη παραδίδεται μια επιπλέον λωρίδα στα αυτοκίνητα επί της Πανεπιστημίου….

Αρχιτέκτονας: Μη συνεχίζεις,  έχω διαβάσει  όλα τα σχετικά. Η επικοινωνιακή πολιτική του Δημοτικού Άρχοντα που πηγάζει από την βαθιά περιφρόνηση που τρέφει για το λαό, ενόχλησε ακόμη και αυτά τα κερδοσκοπικά συμφέροντα, που ήθελε να εξυπηρετήσει. Γι αυτό και η δήθεν «οπισθοχώρηση» στο «Μεγάλο Περίπατο». Τα κερδοσκοπικά συμφέροντα δεν εκφράζουν ποτέ την βαθιά περιφρόνηση που τρέφουν για τους λαούς, αντίθετα συνδέουν πάντα τις επεμβάσεις τους με δήθεν λαϊκά αιτήματα. Πουλάνε στο λαό  αυτό που λέμε «φούμαρα για μεταξωτές κορδέλες» και η επιτυχία τους εξαρτάται από το πόσοι θα πιστέψουν ότι πράγματι τα «φούμαρα» είναι «μεταξωτές κορδέλες». Και αυτό ξέρεις δεν πουλιέται με «επιθέσεις» στο κοινό στο οποίο απευθύνεται. Λάθος στην επιλογή του «πωλητή» κάνανε και προσπαθούν τώρα να τα μαζέψουν. Και το «μάζεμα» σήμερα είναι δύσκολο, και είναι δύσκολο γιατί ο λαός «έζησε» την «θρασύτητα» της εξουσίας σε όλο της το μεγαλείο. Δεν ξεκινάς ποτέ ένα έργο δημιουργώντας προβλήματα σ’ αυτούς που ισχυρίζεσαι ότι απευθύνεται το έργο, γιατί δημιουργείς «πραγματικότητες» που ανατρέπουν τους ισχυρισμούς σου.  

Περιβάλλον: Μα κάποιοι πανηγυρίζουν γι αυτό.

Αρχιτέκτονας:  Το μόνο που άλλαξε, τροποποιείται για  την ακρίβεια, είναι το επικοινωνιακό κομμάτι του έργου, ο «Μεγάλος Περίπατος». Αν αυτό ικανοποιεί κάποιους και χαίρονται είναι δικό τους θέμα. Εμένα δεν με ικανοποιεί και δεν χαίρομαι καθόλου. Και στο «Ξανασκέψου την  Αθήνα» υποχώρησε, και επανήλθε με το «Μεγάλο Περίπατο». Τώρα δείχνει ότι «υποχωρεί» στον «Μεγάλο Περίπατο» για να επανέλθει με, και εγώ δεν ξέρω τι τίτλο, στολισμένο όμως πάντα με την αρχαία καταγωγή μας, γιατί η κυρίαρχη τάξη του τόπου μας πάντα παίζει με τον «ψευτοκλασικισμό» όταν θέλει να ξεγελάσει το λαό. Και  είναι ξέρεις  ικανοποιημένη από τον δρόμο που πήρε η κριτική στο έργο. Ασχολήθηκαν οι Εκπρόσωποι της Επίσημης Αρχιτεκτονικής του τόπου ((Σύλλογοι, Καθηγητές Πανεπιστημίου, Υποψήφιοι Διδάκτορες κ.α) με το κυκλοφοριακό, με τις ζαρντινιέρες,  εκτεταμένα με την «τουριστικοποίηση» και τον «εξευγενισμό» (gentrification) , και όχι με την πραγματικότητα που θέλει να διαμορφώσει, γιατί, είτε δεν κατάλαβαν, είτε δεν θέλησαν να καταλάβουν,  ότι τους όρους «τουριστικοποίηση» και «εξευγενισμό» τους δημιούργησε  η ίδια, για να κρύψει τους πραγματικούς σκοπούς  της. Το έχουμε συζητήσει παλαιότερα και σου είχα πει  τότε αν θυμάσαι: «Θέλει να προχωρήσει στην «εντατικοποίηση της διαδικασίας ανακατάταξης των λαϊκών τάξεων στην πόλη». Βαφτίζει την διαδικασία αυτή «τουριστικοποίηση»  γιατί θέλει να κρύψει τον πραγματικό σκοπό της, και για το λόγο αυτό δημιουργεί έναν «προσανατολιστικό όρο» καθοδηγητικό στους «ειδικούς» - υποστηρικτές ή επικριτές της «τουριστικοποίησης»- να περιοριστούν στις αναλύσεις τους  στην  ««πολλαπλότητα των συνεπειών του μαζικού τουρισμού στην αναδιάρθρωση των αστικών χώρων ή σε ορισμένα τμήματα του».»Τι κρύβεται κάτω από τον όρο «Τουριστικοποίηση της πόλης». Και απ’ ότι φαίνεται οι «ειδικοί» αυτό το δρόμο ακολούθησαν. Και όταν οι «ειδικοί» ακολουθούν αυτό τον δρόμο, δεν δίνουν απαντήσεις στα προβλήματα του λαού, απλώς «φτιασιδώνουν» την πραγματικότητα, γιατί δεν σηκώνουν «το προστατευτικό πράσινο δίχτυ» που έχει στρώσει πάνω από την περιοχή η κυρίαρχη τάξη, να δουν την πραγματικότητα που υπάρχει από κάτω. Το «δίχτυ πρέπει να κατεβάσεις», είχε πει θυμάμαι ο σοφός συνταξιούχος οικοδόμος Κυρ-Νίκος σε ένα νέο Μηχανικό, στον Ηλεκτρικό Σταθμό στο Μοναστηράκι.

Θα σου διηγηθώ την ιστορία γιατί αξίζει να την ακούσεις:

Όταν πριν από τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004, φτιάχνανε την θολωτή οροφή του σταθμού του Ηλεκτρικού στο Μοναστηράκι, είχανε βάλει σκαλωσιές μέσα στο Σταθμό, και όλοι εμείς περνούσαμε για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα κάτω από τις σκαλωσιές για να βγούμε στην πλατεία, και παρ’ όλο που είχαν τοποθετήσει και ένα χοντρό νάιλον  σε ύψος περίπου 2,50μ καμιά φορά έπεφτε και λίγος σοβάς, λίγη σκόνη, αλλά εμείς περνούσαμε από κάτω γιατί δεν γινόταν διαφορετικά. Τότε κατέβαινα καθημερινά στο σταθμό και μάλιστα είχα γνωριστεί  με τον Κυρ-Νίκο συνταξιούχο οικοδόμο που πήγαινε σε κατάστημα της περιοχής και βοηθούσε, και έβγαζε ένα χαρτζιλίκι να συμπληρώνει την σύνταξη.

Ένα πρωί, φτάνουμε στο σταθμό και βλέπουμε να  έχει τελειώσει το δεξί κομμάτι της οροφής, όπως βγαίνουμε, να  έχουν φύγει οι σκαλωσιές από αυτό , να έχει μπει αυτή η ασπροκόκκινη κορδέλα ανάμεσα στο τελειωμένο τμήμα και στο τμήμα που συνεχιζόταν οι εργασίες, να έχουν κρεμάσει από το ταβάνι  ένα καινούργιο «προστατευτικό πράσινο δίχτυ» για να μη φαίνεται από την καθαρή μεριά, τι γίνεται στην άλλη μεριά που συνεχίζονταν οι εργασίες ,  ο κόσμος που έβγαινε από τον σταθμό εξακολουθούσε να είναι υποχρεωμένος να περνά κάτω από την  σκαλωσιά, και στο τμήμα το καθαρό και αποπερατωμένο είδαμε καμιά δεκαπενταριά ανθρώπους με κίτρινα κράνη  να κοιτούν την αποπερατωμένη οροφή.

Ο Κυρ-Νίκος λοιπόν κοντοστάθηκε δίπλα στην κορδέλα, τράβηξε  το δίχτυ, και ένας νεαρός με  κίτρινο κράνος που τον είδε τον πλησίασε και τον ρώτησε αν θέλει κάτι. Να ο διάλογός τους:

Κυρ-Νίκος: Τι κάνετε παιδί μου εδώ;

Νεαρός με το κράνος: Είμαστε  η Τεχνική Ηγεσία  των Αρμόδιων Υπουργείων και της κατασκευάστριας  εταιρείας και ήρθαμε για να ελέγξουμε το έργο.

Κυρ-Νίκος: Και γιατί παιδί μου φοράτε τα κράνη;

Νεαρός με το κράνος: Γιατί είναι υποχρεωτικά για λόγους ασφαλείας στο εργοτάξιο.  

Κυρ-Νίκος: Και εμείς παιδί μου που περνάμε κάτω από τις σκαλωσιές τόσο καιρό γιατί δεν μας δώσατε κράνη; Εσείς είστε όλοι στο κομμάτι που τελείωσε, δεν υπάρχουν πια σκαλωσιές εκεί, από τι κινδυνεύετε εσείς;

Νεαρός με το κράνος: Είναι υποχρεωτικό πάντως από τον Νόμο, εργαζόμενοι και επισκέπτες σε εργοτάξια  έργα  να φοράνε κράνος.

Κυρ-Νίκος: Εγώ δεν είδα τόσο καιρό κανένα από τους εργαζόμενους πάνω στη σκαλωσιά να φοράει κράνος.

Νεαρός με το κράνος: Είναι πάντως υποχρεωτικό. όλα τα έργα σήμερα έχουν υποχρεωτικά  ΣΑΥ (Σχέδιο Ασφάλειας και Υγείας).

Κυρ-Νίκος: Κοίταξε παιδί μου, αυτό το ΣΑΥ που λες ισχύει για την δική σας μεριά, αν σηκώσεις το «δίχτυ» θα δεις ότι δεν ισχύει πίσω από το δίχτυ.

Νεαρός με το κράνος: Μα τι λέτε; Εμείς οι Μηχανικοί κάνουμε συνεχώς προτάσεις για να βελτιωθούν οι συνθήκες ασφάλειας στα εργοτάξια.

Κυρ- Νίκος: Κοίταξε εγώ από τη μεριά που είμαι βλέπω την πραγματικότητα της δικιάς μου μεριάς και όπως βλέπεις τράβηξα  το «δίχτυ» για να δω  την πραγματικότητα της δικιάς σου μεριάς.. Εσύ αν θέλεις   να δεις την πραγματικότητα της δικιάς μου μεριάς πρέπει να το κατεβάσεις το δίχτυ, γιατί η δικιά μου μεριά ξεκινάει από το πάτωμα και φτάνει μέχρι ψηλά το ταβάνι, ενώ η δική σου φτάνει μόνο μέχρι το μπόι μου.

Νεαρός με το κράνος: Με συγχωρείτε αλλά με καλούν οι ανώτεροί μου. Αφήστε σας παρακαλώ το δίχτυ να πέσει, μη το κρατάτε άλλο.

Και ο κυρ-Νίκος γυρνώντας σε μένα: Βλέπεις ποιο ρόλο παίζει το δίχτυ;

 

  

 

Ο «Μεγάλος Περίπατος» και τα Εξάρχεια

Περιβάλλον: Γράφονται πολλά άρθρα τώρα τελευταία για τον «Μεγάλο Περίπατο», και  είναι όλα επικριτικά, μιλούν για «τουριστικοποίηση» του κέντρου, μιλούν για τα συγκοινωνιακά  προβλήματα που δημιουργεί, μιλούν ότι είναι ένα έργο για το οποίο δεν έγινε ούτε η απαραίτητη διαβούλευση με τους ενδιαφερόμενους φορείς και τις οργανώσεις των πολιτών, μιλούν για έλλειψη Αρχιτεκτονικού διαγωνισμού, μιλούν…..

Αρχιτέκτονας: Φτάνει. Τα διαβάζω.  

Περιβάλλον: Και τι έχεις να πεις;

Αρχιτέκτονας: Τι  να πω.  Προχθές  (5/7) είχαμε νέα «εκκαθάριση» στα Εξάρχεια, χθες τα ΜΑΤ καθάρισαν την πλατεία Βικτωρίας από πρόσφυγες και συνέλαβαν αλληλέγγυους πολίτες, και εμείς ασχολούμαστε με το συγκοινωνιακό, με την «τουριστικοποίηση», με την έλλειψη  δημόσιας διαβούλευσης, με την έλλειψη Αρχιτεκτονικού διαγωνισμού, με …… 

Περιβάλλον: Γιατί το λες αυτό;

Αρχιτέκτονας: Κοίταξε, ξεκινάμε από το τι έπρεπε να γίνει για να ωφεληθεί ο λαός, ενώ πρέπει να ξεκινήσουμε από το ποιος είναι ο πραγματικός σκοπός της κυρίαρχης τάξης στην περιοχή. Γιατί είναι φανερό, φωνάζει από παντού, ότι το σχέδιο δεν ενδιαφέρεται να ικανοποιήσει λαϊκά συμφέροντα, ενδιαφέρεται να ικανοποιήσει κυρίαρχα συμφέροντα. Πρέπει λοιπόν να δούμε ποιος είναι ο  στόχος των κυρίαρχων συμφερόντων στην περιοχή, και αυτός δεν είναι η «τουριστικοποίηση», και δεν είναι η «τουριστικοποίηση» γιατί ο όρος δημιουργήθηκε από την κυρίαρχη τάξη για να κρύψει τους πραγματικούς της σκοπούς, και ο πραγματικός της σκοπός είναι η «ανακατάταξη» των λαϊκών στρωμάτων της κοινωνίας στην πόλη να περάσει στον πλήρη έλεγχό της, να γίνεται δηλαδή αυτόματα, χωρίς διαμαρτυρίες και διεκδικήσεις. Το «εφήμερο» έχει αξία σήμερα και όχι το «μόνιμο» είναι το δόγμα που καλλιεργεί στα λαϊκά στρώματα χρόνια τώρα. Και δεν το καλλιεργεί χωρίς σκοπό. Καλλιεργούν στους λαούς την αξία του «εφήμερου» για να εξασφαλίσουν την δική τους «μονιμότητα».

Το έργο απευθύνεται στον λαό της πόλης βασικά, γιατί χωρίς αυτόν σε καμιά πόλη δεν μπορεί να πετύχει, και το ξέρει αυτό η κυρίαρχη τάξη, ας μη γελιόμαστε. Ξέρει επίσης ότι θα πρέπει να κάνει και «τροποποιήσεις» και τις έχει ήδη υπολογισμένες, προκειμένου να πετύχει. Δεν την ενδιαφέρει να το ασπαστεί  όλος ο λαός, την ενδιαφέρει να το ασπαστεί ένα τμήμα αριθμητικά ικανοποιητικό. Ας μη ψάχνουμε λοιπόν να δούμε τα λάθη της κυρίαρχης τάξης, και ας δούμε τα δικά μας λάθη. Δεν έχουμε καταλάβει ακόμη ότι η κριτική που περιορίζεται  μόνο στην «τουριστικοποίηση», στις «ζαρντινιέρες», στο συγκοινωνιακό, στο …… δεν την ενοχλεί, αντίθετα την εξυπηρετεί γιατί δεν ξεσκεπάζεται ο πραγματικός της σκοπός, γι αυτό και απαντά  με περισσή ξεδιαντροπιά; 

Φαίνεται ότι δεν έχουμε καταλάβει ακόμη ότι οι συνεχείς επιθέσεις στα Εξάρχεια των δυνάμεων καταστολής γίνονται γιατί στα Εξάρχεια ο λαός διεκδικεί το «μόνιμο», αυτό είναι που εξοργίζει τα κυρίαρχα συμφέροντα, και τα εξοργίζει γιατί στα Εξάρχεια κινδυνεύει να ξεσκεπαστεί σε όλο του το «μεγαλείο» ο πραγματικός τους σκοπός, και αυτό πάντα φόβιζε και πάντα θα φοβίζει την κυρίαρχη τάξη.

Αν δεν το έχουμε καταλάβει ακόμη, μήπως είναι καιρός  να το  καταλάβουμε και να αλλάξουμε «ρότα»; 

Για το όρο "τουριστικοποίηση" δες εδώ:  Τι κρύβεται κάτω από τον όρο «Τουριστικοποίηση της πόλης»