Τα «προσφυγικά» σήμερα «ενοχλούν» γιατί είναι ένας χώρος δομημένος σε κεντρικό σημείο του ιστού της Πόλης, ανάμεσα στη ΓΑΔΑ και στο κτίριο του ΕΦΕΤΕΙΟΥ, όπου λειτουργεί μια «ανθρώπινη κοινωνία»- η πραγματική σημερινή ζωή, μέσα στον χώρο της Πόλης της έδειξε τον δρόμο- με γνήσια «ανθρωπιστικά γνωρίσματα». Αυτό «ενοχλεί». Γιατί ο ορισμός και το περιεχόμενο του όρου «κοινωνική κατοικία» που προωθείται στα προσφυγικά, είναι σε πλήρη αντίθεση με τον ορισμό και το περιεχόμενο που προωθεί η κυρίαρχη τάξη.

 

Περιβάλλον: Θα μου πεις την ιστορία των «προσφυγικών» της Λεωφόρου Αλεξάνδρας ;

Αρχιτέκτονας: Δεν την ξέρω για να σου την πω!!

Περιβάλλον: Μα πως. Έχουν γραφτεί τόσα γι αυτά!!! Ήταν, λένε, πρότυπο «κοινωνικής κατοικίας», υψηλό δείγμα Bauhaus!!.

Αρχιτέκτονας: Αυτό το λένε σήμερα αυτοί που θέλουν φανερά ή κρυφά να στηρίξουν την νέα μορφή «στεγαστικού συσσιτίου» που θέλει να καθιερώσει η κυρίαρχη τάξη του τόπου μας για τον Λαό. Τώρα τελευταία φύτρωσε ο ορισμός «κοινωνική κατοικία». Τον έσπειρε η κυρίαρχη τάξη η οποία αφού πήρε με ανήθικους και  ληστρικούς τρόπους την ιδιοκτησία του λαού στα χέρια της, την διευκόλυναν όλες οι Κυβερνήσεις σε αυτό,  -η επίσημη  Αριστερή Κοινότητα Αρχιτεκτόνων  δεν το είδε τάχα, το αντιλήφθηκε όμως μετά την ολοκλήρωση  της ληστείας, γι αυτό και μιλάει μόνο  για την μετά την οικονομική κρίση εποχή, την πριν την έχει σβήσει από την μνήμη της, αλλά η επινόηση  «κοινωνική κατοικία»  κάλυψε  την αβλεψία της, και επεμβαίνει σήμερα με παρεμβάσεις εντυπωσιασμού. - τώρα εμφανίζεται με «κοινωνικό» δήθεν πρόσωπο και ονομάζει το στεγαστικό συσσίτιο, «κοινωνική κατοικία». Θα την σκορπίσει, σε χώρους μικρούς, συγκεκριμένους και ασύνδετους και μεταξύ τους, και με τους γύρω, σαν την μύγα μες στο γάλα, για να είναι ο έλεγχος άμεσος και πραγματοποιήσιμος χωρίς εμπόδια, θα την στολίσει με τα δικά της «κοινωνικά γνωρίσματα», όπως στόλισε την «μεζονέτα» και τους «ημιυπαίθριους» πριν την κρίση, όπως στόλισε την υποβάθμιση του κέντρου της Αθήνας επίσης πριν την κρίση, όπως στολίζει σήμερα την αναβάθμιση, όπως….. όπως…….

Για να δούμε όμως λίγο την ιστορία των «προσφυγικών». Τι είδους «πρότυπο» ήταν τα «προσφυγικά»!!! Έκανα μια μικρή έρευνα στο διαδίκτυο αλλά δεν βρήκα τα βασικά στοιχεία που χρειαζόμουν. Και αυτά είναι:  

1.     Με ποιες δουλειές ασχολιόντουσαν, και που δούλευαν καθημερινά, οι Άνθρωποι που ήρθαν να μείνουν σ’ αυτά. Σε ποιες περιοχές της Πόλης έμεναν πριν μετακομίσουν στα προσφυγικά.

2.     Αν υπήρχε και σε ποια απόσταση  Δημόσιο Δημοτικό  Σχολείο και Γυμνάσιο στην περιοχή.

3.     Μέχρι που έφτανε η έκταση της κύριας Πόλης εκείνη την εποχή. Συνόρευε η περιοχή με την κύρια έκταση της Πόλης ή όχι. Με τι συνόρευε η περιοχή;  

4.     Ποιο ήταν το συγκοινωνιακό δίκτυο  της εποχής.

5.     Ποιος ήταν ο αριθμός των μελών των οικογενειών που εγκαταστάθηκαν σ αυτά. Ποιο το επίπεδο μόρφωσης, εγγράμματοι, αγράμματοι, τι;

 Αν τα έβρισκα, θα τα έβαζα  πάνω σε ένα χάρτη της εποχής. Ο χάρτης θα μου έδειχνε  την ποιότητα του χώρου της Πόλης όπου το Κράτος επέλεξε να «εγκατασταθούν » οι «πρόσφυγες». Και με διαδοχικούς χρονολογικούς  χάρτες της εξέλιξης της Πόλης και της περιοχής, και σε σχέση με τα ιστορικά, πολιτικά – κοινωνικά – πολιτιστικά –οικονομικά στοιχεία της Χώρας,  θα μπορούσα να σου δώσω να καταλάβεις πολλά πράγματα. Δεν τα βρήκα όμως!!! Αλλά την ουσία, κατά την άποψή μου του προβλήματος, θα σου την πω με λίγα λόγια.

Μιλάμε για ένα σύνολο  8 κτιρίων, με 228 διαμερίσματα των 50,00τ.μ περίπου το καθένα. Παράλληλα μεταξύ τους και παράλληλα στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, τα οποία ως προς την εμφάνισή τους, και την θέση τους στον χώρο,  ανήκουν στις χωρικές τοποθετήσεις και στις  μορφές κτιρίων που εκείνη την εποχή εξέφραζε η σχολή του Bauhaus. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι  η μορφή και η θέση των κτιρίων στον δομήσιμο χώρο που η σχολή Bauhaus πρότεινε, δημιούργησε  και  «κοινωνικά πρότυπα». Τα «κοινωνικά πρότυπα» τα δημιουργούν βασικά τα πέντε στοιχεία που σου ανέφερα παραπάνω. Ο συνοικισμός των προσφυγικών, τον χρόνο εγκατάστασης των 228 οικογενειών στις κατοικίες  έχει δίπλα του, τις φυλακές Αβέρωφ, απέναντι το γήπεδο, και πιο πέρα χωράφια από ότι διάβασα. Και όλοι γνωρίζουμε ποιοι φυλακίζονταν τότε στις συγκεκριμένες φυλακές. Οι νέοι κάτοικοι και έβλεπαν και άκουγαν, και  τι γινόταν μέσα στην φυλακή και έξω από αυτή!!! Και οπωσδήποτε επηρεάστηκαν τα κοινωνικά τους συναισθήματα!! Αρνητικά ή θετικά!! Και δεν ήταν το Bauhaus, που τους επηρέασε !!! Ο άμεσος περίγυρος ήταν!!! Κάποια όμως «κοινωνικά χαρακτηριστικά» διαμορφώνονται και αποκρυσταλλώνονται από την σχέση του «συνοικισμού» με την Πόλη, με τις δραστηριότητες κοινωνικές-πολιτικές-πολιτιστικές-οικονομικές της Πόλης. Όταν η πρόσβαση στην Πόλη είναι κοντινή , απρόσκοπτη και η συμμετοχή εύκολη, τότε συνήθως ανθίζουν, όταν όμως είναι μακρινή και δύσκολη δεν αναπτύσσονται, μαραίνονται και πολλές φορές ξεστρατίζουν!!! Αυτό μας λέει η πραγματική ιστορία!!! Θυμήσου την συζήτησή μας : https://angelmois.blogspot.com/2024/07/blog-post.html

Όπως καταλαβαίνεις, δεν μπορώ να σου πω, τι είδους «πρότυπο» ήταν τα προσφυγικά. Μου λείπουν τα στοιχεία. Αλλά δεν θα τα «αγιοποιήσω» όμως κιόλας, γιατί σήμερα μου χρειάζεται η «αγιοποίηση» για να χρησιμοποιήσω τον όρο «κοινωνική κατοικία». Να παραπλανήσει θέλει όποιος σήμερα τα «αγιοποιεί»!!!  

Τα «προσφυγικά» σήμερα «ενοχλούν» γιατί είναι ένας χώρος δομημένος σε κεντρικό σημείο του  ιστού της Πόλης, ανάμεσα στη ΓΑΔΑ και στο κτίριο του ΕΦΕΤΕΙΟΥ, όπου  λειτουργεί μια «ανθρώπινη κοινωνία»- η πραγματική σημερινή ζωή, μέσα στον χώρο της Πόλης της έδειξε τον δρόμο-  με γνήσια «ανθρωπιστικά γνωρίσματα». Αυτό «ενοχλεί».  Γιατί ο ορισμός και το περιεχόμενο του όρου «κοινωνική κατοικία»  που προωθείται στα προσφυγικά, είναι σε πλήρη αντίθεση με τον ορισμό και το περιεχόμενο  που προωθεί η κυρίαρχη τάξη.