Με την ευκαιρία της ψηφιακής πλατφόρμας «ενστάσεων» του ΥΠΕΝ για τους οικισμούς. Το «τραπεζάκι του εγγράμματου» έξω από τις Δημόσιες Υπηρεσίες, που καθιερώθηκε με την ίδρυση του Νεοελληνικού Κράτους, είχε ένα και μοναδικό σκοπό, να εξαπατήσει το Λαό, το ότι σήμερα είναι «ψηφιακό» δεν αλλάζει τον σκοπό του.

 

Περιβάλλον: Διάβασα αυτό: «Οικισμοί: μπαράζ ψηφιακών ενστάσεων ιδιοκτητών για τα νέα όρια, σε πλατφόρμα του ΥΠΕΝ».   « Το υπουργείο προετοιμάζεται για μεγάλο κύμα ψηφιακών αντιδράσεων από τους πολίτες που χάνουν την αρτιότητα και την οικοδομησιμότητα των ακινήτων τους, καθώς στην απόφαση ένταξης του νέου έργου αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι η πλατφόρμα θα υποστηρίξει την ανάρτηση «δεκάδων χιλιάδων οικισμών» και την επεξεργασία «σημαντικού αριθμού ενστάσεων» γράφει το σχετικό ρεπορτάζ.

Αρχιτέκτονας: Από το «τραπεζάκι του εγγράμματου» έξω από τις Δημόσιες Υπηρεσίες περάσαμε στο «ψηφιακό τραπεζάκι του εξειδικευμένου», και θα έχουμε και τις σχετικές διαφημίσεις στα site του τύπου, «ολοκληρωμένες ενστάσεις  από ειδικευμένο γραφείο Νομικών και Μηχανικών σε προσιτές τιμές!!».

Περιβάλλον: Βλέπω μια δόση ειρωνείας;

Αρχιτέκτονας: Όχι. Δεν το συνηθίζω άλλωστε. Κοίταξε η κυρίαρχη τάξη έχει ιστορική μνήμη, και έχει, γιατί  είναι η βάση πάνω στην οποία στηρίζεται για να διατηρεί την υπεροχή της. Ο Λαός θέλει να είναι ανιστόρητος!!! Γι αυτό φροντίζει το μάθημα της ιστορίας στα Σχολεία, από την ίδρυση του Νεοελληνικού Κράτους, να είναι βαρετό. Να δούμε λίγο πως «φυτεύτηκε, ποτίστηκε, φύτρωσε και ρίζωσε γερά» αυτό το τραπεζάκι;

Αν θυμάσαι το 2013 είχαμε κάνει μια συζήτηση σχετικά με την Πολεοδομική ανάπτυξη της Αθήνας από την ίδρυσή της το 1834. Μπορείς να την διαβάσεις ολόκληρη εδώ: https://angelmois.blogspot.com/2013/04/blog-post.html Τότε είχαμε τους «καθαρευουσιάνους»  και τους «Δημοτικιστές». Οι «καθαρευουσιάνοι» δεν θέλανε να μάθει ο λαός γράμματα για να μη μπορεί να διεκδικεί τα δικαιώματά του, οι  «δημοτικιστές» θέλανε να μάθει ο λαός γράμματα για να μπορεί να διεκδικεί  τα δικαιώματά του. Τότε δημιουργήθηκε και μία τρίτη παράταξη η παράταξη της «ημικαθαρεύουσας». Πολύ καθαρεύουσα λίγη δημοτική, ώστε ο λαός να είναι σε σύγχυση. Είναι η παράταξη που καλλιέργησε στον λαό την «ημιμάθεια». Να τι σου είχα πει τότε για το «τραπεζάκι»:

«Το Κράτος δεν είχε καμιά διάθεση να εφαρμόσει το σχέδιο πόλης του Klenze και να προχωρήσει στην κατασκευή των έργων υποδομής που θα οριστικοποιούσαν το σχέδιο. Και δεν θέλησε να το οριστικοποιήσει και γιατί δεν είχε καμιά διάθεση να ξοδέψει χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό για έργα υποδομής σε έναν χώρο που προοριζόταν για την εγκατάσταση των  κατώτερων τάξεων, αλλά το σπουδαιότερο για να μη έρθει σε σύγκρουση με τα μεγαλοϊδιοκτησιακά συμφέροντα που το στηρίζανε, έτσι άφησε την μεγαλοϊδιοκτησία να ρυθμίσει τα θέματα που αφορούσαν την οικιστική ανάπτυξη.

Η μεγαλοϊδιοκτησία λοιπόν καθιέρωσε τότε με την συνδρομή του Κράτους την «κατάτμηση μείζονος εκτάσεως» όπως λέμε. Έτσι τεμάχιζε την ιδιοκτησία της (η κατάτμηση μείζονος εκτάσεως με ιδιωτικούς δρόμους, με τυφλά οικόπεδα κ.α συνεχίστηκε στην χώρα μας μέχρι τη δεκαετία του 1970 μετά το 70 τροποποιήθηκε και ονομάστηκε «σύσταση καθέτου συνιδιοκτησίας») κατά πως ήθελε με δικό της σχέδιο, πούλαγε με αυτό, αδιαφορώντας για το εγκεκριμένο σχέδιο πόλης. Και η Πολιτεία δεν πήρε κανένα μέτρο ούτε για την προστασία των αγοραστών, ούτε για την εξασφάλιση της τήρησης του σχεδίου. Έτσι πολλοί νέοι ιδιοκτήτες που αγόραζαν οικόπεδο διαπίστωναν μετά ότι, είτε το οικόπεδό τους ρυμοτομείται, είτε στη θέση αυτή έχει προβλεφθεί πλατεία, και πολλά άλλα. Ήταν λογικό λοιπόν να διαμαρτύρονται και να επαναστατούν. Η μεγαλοϊδιοκτησία από την άλλη μεριά  ποτέ δεν ήθελε οριστικοποίηση του σχεδίου γιατί ήθελε να έχει το δικαίωμα επιλογής στον τρόπο εκμετάλλευσης της ιδιοκτησία της, και αυτό γιατί η αστικοποίηση γινόταν με πολύ αργούς ρυθμούς.  Και το Κράτος βρήκε την λύση που δεν δέσμευε την μεγαλοϊδιοκτησία, αλλά δέσμευσε με τρόπο παραπλανητικό όλες τις κατώτερες τάξεις. Καθιέρωσε  το «δικαίωμα» σ’ όσους  θεωρούν ότι  θίγεται η ιδιοκτησία τους  από το σχέδιο να υποβάλουν «Αιτήσεις» στις τοπικές αρχές, οι οποίες στην συνέχεια υποβάλλονταν στο Υπουργείο Εσωτερικών και στον Βασιλιά, προκειμένου να  επιλυθεί το πρόβλημα τους. Έτσι κατάφερε δυό πράγματα μαζί. Εξυπηρέτησε την μεγαλοϊδιοκτησία, και παραπλάνησε τις κατώτερες τάξεις γιατί το «δικαίωμα» αυτό το έδωσε με «ταξική διαβάθμιση», με «ανταποδοτική υποχρέωση», και καλλιέργησε και την παραπλανητική πολιτική άποψη στις κατώτερες τάξεις ότι «η άρχουσα τάξη είναι η μόνη που σαν φιλάνθρωπη και εγγράμματη τάξη φροντίζει να ικανοποιούνται τα «δικαιώματα» των αδικημένων αγράμματων κατώτερων τάξεων. Όποιος είναι μαζί της «πετυχαίνει». Το «μόνο σου κοίτα να τα καταφέρεις, μη νοιάζεσαι για τους άλλους, ότι χρειαστείς εγώ είμαι εδώ» ήταν το σύνθημα με το οποίο  η κυρίαρχη τάξη  καλλιέργησε τον «ατομικισμό, την δουλική υποταγή στον ανώτερο, την περιφρονητική στον κατώτερο, τον μιμητισμό, τον ψευτοαριστοκατισμό» στις κατώτερες τάξεις και με τον τρόπο αυτό εξασφάλισε την υποστήριξη τους.    

Εδώ όμως πρέπει να κάνουμε μια παρένθεση, για να δούμε, ποιο ήταν εκείνο το όπλο που είχε και έχει ακόμη  η κυρίαρχη συντηρητική τάξη στη χώρα μας, ώστε να καταφέρει με την παραπλανητική προπαγανδιστική πολιτική που καλλιέργησε στις κατώτερες τάξεις να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά της.

Ένα ήταν και είναι το όπλο  «Η ΠΑΙΔΕΙΑ». Η κυρίαρχη τάξη λοιπόν  καθόρισε τότε  σαν επίσημη γλώσσα την «υπερκαθαρεύουσα» στην Παιδεία, για να συνεχίσει ο λαός να ζει στο πνευματικό σκοτάδι, με περιεχόμενο της  «Παιδείας» σ όλες τις βαθμίδες από το δημοτικό ως το Πανεπιστήμιο, τον  αντιπροοδευτικό  ψευτοκλασικισμό με τον  ιστορισμό και τον στείρο εγκυκλοπαιδισμό. Προσανατόλισε την Παιδεία σε ρόλο αντιοικονομικό και αντιλαϊκό, στη  μέση και στην ανώτερη Παιδεία καλλιέργησε τον «ψευτοαριστοκρατισμό», Το «όποιος μαθαίνει γράμματα δεν δουλεύει, παίρνει θέση, κάθεται και υψώνεται κοινωνικά», ή «το μάθε γράμματα να βρεις μια θέση να βολευτείς» και το «κοίτα να πάρεις το χαρτί όπως μπορείς, αυτό θα σου ανοίξει τις πόρτες»  ήταν τα συνθήματα που προσανατόλισαν τις κατώτερες τάξεις στην περιφρόνηση της παραγωγικής εργασίας, και τις ώθησαν στον παρασιτισμό και την θεσιθηρία.  Έτσι η κυρίαρχη τάξη εξασφάλισε το απαραίτητο προσωπικό για τον κρατικό γραφειοκρατικό μηχανισμό, με την θεσιθηρική παρασιτική νοοτροπία που εκδηλώνεται με την δουλική υποταγή  στον ανώτερο  την περιφρονητική στον κατώτερο και την υπερεσιακή στον πολίτη, εξυπηρετική στους σκοπούς και τις επιδιώξεις της, καταστροφική για την χώρα και το λαό. Καλλιέργησε με την προγονοπληξία «τον παθητικό θαυμασμό των περασμένων μεγαλείων και τον κούφιο αυτοθαυμασμό». «Κληρονομικός τίτλος» χωρίς αντίκρισμα «το αξία έχουμε εμείς οι Έλληνες επειδή είμαστε άξιοι απόγονοι ενδόξων προγόνων. Οι ένδοξοι ημών πρόγονοι εκπολιτίσανε τους λαούς της Ευρώπης». Μέσα σ’ αυτά ήταν και το ότι  «το σχέδιον πρέπει να είναι εφάμιλλον της αρχαίας δόξης και  λαμπρότητος της πόλεως ταύτης, και άξιον του αιώνος εις τον οποίον ζώμεν».

Αλλά ας ξαναγυρίσουμε στο θέμα μας. Το ποσοστό των αγράμματων στην χώρα μας είναι εκείνη την εποχή γύρω στο 80%. Και όπως καταλαβαίνεις ανήκουν όλοι στις κατώτερες τάξεις. Στο λαό αυτό λοιπόν, αγράμματο στο μεγαλύτερο μέρος του, το Κράτος  του δίνει το « δήθεν δικαίωμα» να υποβάλλει «Γραπτώς Αιτήσεις» στην «καθαρεύουσα» για να διεκδικήσει τα δικαιώματά του.

Με τον τρόπο αυτό η κυρίαρχη τάξη καλλιέργησε και καθιέρωσε σιγά-σιγά τον τρόπο σχέσης  Πολίτη-Κρατικής Υπηρεσίας- Κρατικής εξουσίας που ήθελε να επιβάλλει.  Έτσι θεμελίωσε τη γραφειοκρατία, τη συναλλαγή, το μέσον, την εξυπηρέτηση, την εξάρτηση. Το τραπεζάκι του «εγγράμματου» έξω από τις Δημόσιες Υπηρεσίες που έγραφε τις «Αιτήσεις στην καθαρεύουσα» για λογαριασμό του πολίτη με το αζημίωτο, διατηρήθηκε στη χώρα μας μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1970.  Η γραφειοκρατία όμως, η συναλλαγή, το μέσον, η εξυπηρέτηση, η εξάρτηση εμπλουτίστηκαν και συνεχίζουν ακόμη και σήμερα να ισχύουν. Γι αυτό σου είπα ότι το «δικαίωμα» είχε «ταξική διαβάθμιση» εμπεριείχε «ανταποδοτική υποχρέωση» και καλλιέργησε και «παραπλανητικές πολιτικές πεποιθήσεις» στις κατώτερες τάξεις.»

 

Έτσι φυτεύτηκε, ποτίστηκε, φύτρωσε και ρίζωσε  από τις Κυβερνήσεις της Χώρας μας το «τραπεζάκι των  ενστάσεων». Οι «καθαρευουσιάνοι» το στήριξαν με σχολαστικό σθένος, οι «ημικαθαρευουσιάνοι» το εξοικείωσαν με πολλή καθαρεύουσα και λίγη δημοτική, οι Δημοτικιστές κυνηγήθηκαν, εξορίστηκαν, φυλακίστηκαν  γιατί προσβάλανε «το τραπεζάκι» που προστάτευε την «των προγόνων εύκλεια».

 

Μέχρι το 2010 το «τραπεζάκι» έκανε τις δουλίτσες του όποτε χρειαζόταν, αλλά  η χρήση του ήταν εποχιακή και με τα χρόνια η  Λαϊκή εκτίμηση είχε μειωθεί. Προκύπτει όμως ένα θέμα σοβαρό, για την κυρίαρχη τάξη του τόπου μας. Έχει επέλθει Πολεοδομικός κορεσμός, οι Πόλεις ασφυκτιούν, οι περιφέρειες των Πόλεων έχουν γεμίσει με αυθαίρετη δόμηση, οι εκτός σχεδίου περιοχές που είναι ελεύθερες πρέπει να τακτοποιηθούν γιατί τα μελλοντικά σχέδια απαιτούν εκτάσεις  που να ικανοποιούν τις νέες επενδύσεις, μην έχουμε ένα άλλο «Ελληνικό» που τους ταλαιπώρησε τόσο μέχρι να παραχωρηθεί εκεί που έπρεπε. Αρχίζουν λοιπόν να μιλούν για «τακτοποίηση αυθαιρέτων», για «επανάχρηση της Πόλης», για «εξευγενισμό της Πόλης», για «αναβάθμιση», για…………  για ……. Και αποφασίζουν να «αναβαθμίσουν» το «τραπεζάκι» που τόσο καλά τους εξυπηρέτησε τα προηγούμενα χρόνια, πρέπει όμως να το στολίσουν με νέα σύγχρονα στολίδια. Έχουν όμως ήδη φροντίσει γι αυτό. Οι «καθαρευουσιάνοι» αντικαθίστανται από  τους «άριστους», οι «ημικαθαρευουσιάνοι» αντικαθίστανται από τους «εξειδικευμένους», και στους  Δημοτικιστές που μιλούν για «Αγοραία Ανακατάταξη των Λαϊκών Τάξεων στην Πόλη με  Ληστρικούς Νόμους και Μοναδικό σκοπό την Ληστεία της Λαϊκής Ιδιοκτησίας»  εφαρμόζουν τον «Νόμο του ελάχιστου κόπου» που έλεγε και ο Γληνός και ξεμπερδεύουν, έτσι κι αλλιώς ο Λαός «ενημερώνεται» μόνο από τους «άριστους» και «εξειδικευμένους». Τα ΜΜΕ φροντίζουν σε καθημερινή βάση να φιλοξενούν μόνο «άριστους» και «εξειδικευμένους»!!!

Να τι μας λένε οι πρώην  «ημικαθαρευουσιάνοι» και σημερινοί «εξειδικευμένοι»  σε άρθρο τους 2011 με θέμα : « Η νεοκλασική πολεοδομία ως ιδεολογικός μηχανισμός, κατά την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους»   γράφει:  «Η παρέμβαση, ωστόσο, των απλών κατοίκων συνήθως δεν αφορά σε συνολικά προβλήματα σχεδιασμού ή διαχείρισης του δημόσιου χώρου. Ενώ οι μηχανικοί και οι αρχιτέκτονες φαντάζονταν την πόλη σαν μια ολότητα και επεδίωκαν να διατηρήσουν τη λογική του αρχικού σχεδίου, οι κάτοικοι την αντιλαμβάνονταν περισσότερο τεμαχισμένη και έδιναν προτεραιότητα σε εκείνα τα τμήματα που τους αφορούσαν ιδιαίτερα λόγω κατοικίας, εργασίας ή ιδιοκτησίας. Ως επί το πλείστον, οι προτάσεις και αιτήσεις των πολιτών αφορούσαν στον περιορισμό του πλάτους κάποιου δρόμου, ώστε να περιορισθεί το τμήμα της ιδιοκτησίας τους που προβλεπόταν να απαλλοτριωθεί. Αυτού του τύπου οι προτάσεις ή εξαιρέσεις συχνά εγκρίνονταν από τις τοπικές αρχές που ήταν άλλωστε και αυτές που επιβαρύνονταν τα έξοδα των απαλλοτριώσεων και στη συνέχεια υποβάλλονταν στο υπουργείο εσωτερικών και στον βασιλιά.  Αιτήσεις που αμφισβητούσαν τις πολεοδομικές αποφάσεις ή ζητούσαν εξαίρεση, δεν καταθέτονταν μόνο από τους μορφωμένους πολίτες. Κατά τη διαδικασία ανοικοδόμησης των νεοελληνικών πόλεων ακόμα και τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα εξοικειώθηκαν με τα διάφορα πολεοδομικά και γραφειοκρατικά ζητήματα που ανέκυπταν. Έτσι, πολλές φορές «έβαζαν έναν γραφιά ή ένα μορφωμένο μέλος της οικογένειάς τους να τους [...] ετοιμάσει» τις όποιες ενστάσεις ή παρεμβάσεις.»

Μεγαλείο «ημικαθαρευουσιάνων!!! Συγνώμη, διορθώνω «εξειδικευμένων». Αγνοούν  πλήρως την ΑΙΤΙΑ του προβλήματος, που δημιούργησε η μεγαλοϊδιοκτησία με την «κατάτμηση μείζονος εκτάσεως».  Απορούν, αλλά  συγχαίρουν  την συμπεριφορά των κατώτερων τάξεων  που, αν και  αγράμματες – το γιατί ήταν αγράμματες δεν τους ενδιαφέρει -  αντιστάθηκαν, έψαξαν, «εξοικειώθηκαν» με τις γραφειοκρατικές διαδικασίες, και πείστηκαν ότι ο μόνος δρόμος που έπρεπε να βαδίσουν ήταν αυτός που το φιλάνθρωπο Κράτος διέθεσε γι αυτές:  να προσφύγουν στο «τραπεζάκι του εγγράμματου» που με  Κρατική απλοχεριά στήθηκε  έξω από κάθε Δημόσια Υπηρεσία.   

Νομίζω ότι τώρα βλέπεις τις ομοιότητες του τότε με το τώρα. Το Κράτος επέτρεψε, στηρίζοντας συγκεκριμένα μεγαλοσυμφέροντα, να πουλήσουν ιδιοκτησίες με Νόμους κατά παράβαση των συνταγματικών διατάξεων, και τώρα που το συνταγματικό δικαστήριο έκρινε τις ιδιοκτησίες μη οικοδομήσιμες, δίνει το δικαίωμα στους θιγόμενους να υποβάλλουν «ενστάσεις». Και επειδή οι θιγόμενοι ανήκουν στα «κατώτερα κοινωνικά στρώματα», στολίζει τις «ενστάσεις»  με σύγχρονα μέσα «ψηφιακής υποστήριξης» και στήνει το «ψηφιακό τραπεζάκι του εξειδικευμένου»!!

Σημείωση: Το κείμενο τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε για να αποδώσει με μεγαλύτερη ακρίβεια την ιστορική συνέχεια από το 1834 μέχρι σήμερα

Η απάντηση στο ερώτημα: «Αρχιτεκτονική εγκράτεια ή Γλυφαδοποίηση;» είναι «συνοδός πολυτελείας ή πόρνη;»

 

Περιβάλλον: Ήρθα για κάποιες ερωτήσεις σε θέματα που με απασχολούν!

Αρχιτέκτονας: Αυγουστιάτικα;

Περιβάλλον: Ναι!

Αρχιτέκτονας: Τέλος πάντων. Κάντες!

Περιβάλλον: Τι σημάνει «Αρχιτεκτονική  εγκράτεια»;

Αρχιτέκτονας: Δεν ξέρω.

Περιβάλλον: Εδώ έχει ολόκληρο άρθρο με τίτλο: «Μάθημα Αρχιτεκτονικής εγκράτειας»

Αρχιτέκτονας: Αφού το διάβασες γιατί με ζαλίζεις!! Η Αρχιτεκτονική είναι επιστήμη, και σαν επιστήμη δεν έχει χαρακτηριστικά ανθρώπινα. Έχει όμως ιδεολογικό προσανατολισμό. Εμπνέεται είτε από τις αρχές του αστικού ανθρωπισμού –της κυρίαρχης τάξης που λέμε σήμερα-  είτε από τις αρχές του γνήσιου κοινωνικού ανθρωπισμού. Ο πρώτος είναι ατομικιστικός και εξυπηρετεί τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης, ο δεύτερος είναι κοινωνικός και εξυπηρετεί τα συμφέροντα ολόκληρης της κοινωνίας. Ο Αρχιτέκτονας αποφασίζει σε ποιο ιδεολογικό προσανατολισμό θα ενταχθεί!!! Όταν ο Αρχιτέκτονας θέλει να κρύψει τον ιδεολογικό του προσανατολισμό, τότε βάζει την Αρχιτεκτονική μπροστά δίνοντάς της χαρακτηριστικά ανθρώπινα. Είναι συνήθως οι Αρχιτέκτονες που ενώ επί της ουσίας στηρίζουν και εξυπηρετούν ατομικά συμφέροντα, νομίζουν ότι με τον τρόπο αυτό δεν θα κατηγορηθούν ποτέ για την υποκρισία τους. Κάτι τέτοιο είναι και το παραπάνω. Διάβασέ το προσεκτικά, δες και τις φωτογραφίες, και ιδίως αυτή με την γαλάζια γούρνα και θα καταλάβεις.

Περιβάλλον: Συγνώμη, που σε διακόπτω, αλλά διάβασα και ένα άλλο άρθρο που γράφει για την «Γλυφαδοποίηση της Πόλης ». Μιλάει για τα κτίρια που κτίζονται στις περιοχές της Γλυφάδας, της Βούλας, της Βουλιαγμένης όπου κυριαρχεί η επίδειξη πλούτου, κτίζονται λένε κτίρια φουτουριστικά……

Αρχιτέκτονας: Μην συνεχίζεις. Εδώ οι «εγκρατείς» κατηγορούν τους «μη εγκρατείς». Και τους κατηγορούν γιατί εδώ γίνεται φανερό αυτό που λέει ο λαός μας «θέλει η πουτάνα να κρυφτεί αλλά η χαρά δεν την αφήνει». Βλέπεις οι πρώτοι  σαν «εγκρατείς» θεωρούν ότι ανήκουν στην κατηγορία των «συνοδών πολυτελείας»!!!

 

Οι ΥΔΟΜ και η παροιμία «100 ξυλιές σε ξένο κώλο λίγες είναι»

Περιβάλλον: Ήρθα να  συζητήσουμε σε βάθος το πρόβλημα των ΥΔΟΜ. Βέβαια σαν Πολεοδομίες αναφέρονται και σήμερα 15 χρόνια μετά την αλλαγή ονόματος από το δίδυμο Παπακωνσταντίνου –Σηφουνάκη, που ήθελαν να δώσουν νέα «Αίγλη» στην Υπηρεσία, την αναβάπτισαν, την στόλισαν με «υγεία», την απάλλαξαν από τα  «καρκινώματα» που είχαν γεμίσει οι Πολεοδομίες, και την έστειλαν να στολίσει τα γραφεία των Δήμων, με ηλεκτρονικά πρωτόκολλα, με ηλεκτρονικούς ελέγχους, με δικαίωμα παρατηρήσεων σε έλεγχο αδειών χωρίς αιτιολόγηση, με …..με ……με…. και το πιο σπουδαίο χωρίς την παρουσία, στον χώρο εργασίας τους, Μηχανικών και πολιτών να ενοχλούν το «υψηλό» τους έργο.   Αλλά η ΕΜΔΥΔΑΣ που τις εκπροσωπεί κάθε λίγο και λιγάκι διαμαρτύρεται για έλλειψη προσωπικού, για δαίδαλο Νομοθετικό, για…. για… για… Και έχουμε πρόσφατα και το θέμα της ΥΔΟΜ Ρόδου όπου η Εθνική Αρχή Διαφάνειας αποκάλυψε «μπαράζ παραβάσεων της Πολεοδομικής Νομοθεσίας». Και είχαμε και την δήλωση προϊσταμένης ΥΔΟΜ για «επιδημία καταγγελιών», και πρόσφατα η ΕΜΔΥΔΑΣ διαπίστωσε «κενά και ασάφειες» στο Νέο Κώδικα Πολεοδομικής Νομοθεσίας.

Αρχιτέκτονας: Να σου θυμίσω ότι όταν ο Σηφουνάκης αποκάλεσε τις Πολεοδομίες «καρκίνωμα» το συζητήσαμε εδώ: https://angelmois.blogspot.com/2011/06/blog-post.html Θυμίσου πως έκλεισα τότε την συζήτηση: «Έτσι πάνω που το Υπουργείο νόμισε ότι έλυσε το πρόβλημα ήλθε ο Ν-3843/2010 η «τακτοποίηση των Η/Χ». Και τότε οι Πολεοδομίες δηλώσανε ότι για να κάνουν διεκπεραίωση της «τακτοποίησης» το Υπουργείο θα δώσει όλες τις διευκρινήσεις που θα ζητήσουν, την ευθύνη ποιοι  χώροι θα  ενταχθούν στην «ρύθμιση» και πως , θα την έχει το Υπουργείο. Το Υπουργείο έδωσε όλες τις διευκρινήσεις, δεν μπορούσε να κάνει και αλλιώς, λεφτά ήθελε να μαζέψει. Και  «ξεφτίλισε την Επιστήμη της Πολεοδομίας». Ήταν η πρώτη φορά που το Υπουργείο «ξεφτιλίστηκε εγγράφως στην Πολεοδομία». Τώρα όμως έχει να κάνει άλλα πιο σοβαρά πράγματα, «αυθαίρετα» π.χ. κ.α  Δεν μπορεί να έχει την Πολεοδομία να του δημιουργεί προβλήματα. Για τον λόγο αυτό αποφάσισαν στο Υπουργείο να επαναφέρουν τον «Νόμο της χούντας» για τον «τρόπο έκδοσης των οικοδομικών αδειών» και να καταργήσουν τις Πολεοδομίες. Το «αποφασίζουμε και διατάσσουμε» επιστρέφει δια στόματος Υπουργού, και αυτό είναι επικίνδυνο.»  

Ξέρεις γιατί «ξεφτιλίστηκε εγγράφως» το Υπουργείο; Γιατί οι Πολεοδομίες τότε, κατάλαβαν, το γιατί χρησιμοποιήθηκε ο όρος «τακτοποίηση» τι επιπτώσεις έχει ο όρος, ζήτησαν διευκρινήσεις για το τι θα γίνει μετά το πέρας των 40χρόνων της «τακτοποίησης»[i], δήλωσαν ότι ο όρος «περιβαλλοντικό ισοζύγιο» έχει πλατύτερο περιεχόμενο από αυτό που αναφέρεται στο άρθρο 7 του  Ν3843/2010 και ότι η «αποκατάσταση» είναι εικονική και συνεπώς αντισυνταγματική, και ζήτησαν να φύγει η παρ. 2 του άρθρου 2 του Νόμου για την επέκταση της  υποχρέωσης της ταυτότητας κτιρίου  σε υφιστάμενα κτίρια προ 1-1-2011. Και αυτό γιατί οι Πολεοδομίες είχαν «ιστορική μνήμη». Γνωρίζανε ότι ο Νόμος Τρίτση ο 1337/1983 και ο 1512/1985 προέβλεπε ότι μετά την 31/12/1982 δεν θα γινόταν ποτέ πια στο μέλλον νέα μαζική νομιμοποίηση αυθαιρέτων. Γνωρίζανε ότι περιβαλλοντικό ισοζύγιο είναι : «Το περιβαλλοντικό ισοζύγιο δόμησης περιοχής ή πόλης ή οικισμού ορίζεται από το ρυμοτομικό σχέδιο της περιοχής της πόλης ή του οικισμού. Είναι το σχέδιο που  έχει εγκριθεί σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις και καθορίζει τους ειδικούς όρους δόμησης, τους κοινόχρηστους και δομήσιμους χώρους και τις επιτρεπόμενες χρήσεις σε κάθε τμήμα ή ζώνη του οικισμού. Είναι  σχέδιο με  ποσοτικά και ποιοτικά χαρακτηριστικά που ορίζει ποσοτικά και κατανέμει ποιοτικά στον χώρο της περιοχής της πόλης ή του οικισμού το ποσοστό οικοδομήσιμου χώρου τμ/κάτοικο, τμ ελεύθερου χώρου/κάτοικο, τμ πρασίνου/κάτοικο, τμ. κοινόχρηστων χώρων/κάτοικο, κ.α.»[ii] Και αυτό δεν μπορεί να αποκατασταθεί. Εικονικό περιβαλλοντικό ισοζύγιο αποκαθιστά ο Νόμος και αυτό είναι αντισυνταγματικό!!! Και επίσης γνωρίζανε ότι η επέκταση της ταυτότητας κτιρίου σε κτίρια πριν από την 1/1/2011 θα προκαλούσε αδυναμία σύνταξης σε προϋφιστάμενα κτίρια γιατί γνώριζαν το ιστορικό των κατασκευών στη χώρα μας[iii]

 Θυμάμαι την ημέρα που κάλεσε ο Υπουργός τότε τους Διευθυντές των Πολεοδομιών στο Υπουργείο ήμουν στην Πολεοδομία Πειραιά, και έπρεπε να πάρω υπογραφή από την Διευθύντρια, περίμενα λοιπόν να επιστρέψει, για να τελειώσω την δουλειά μου. Γύρισε το μεσημέρι αργά, και όταν την ρώτησα τι έγινε μου είπε: Δεν ήρθε ο Υπουργός έστειλε τον Γραμματέα, ο οποίος …… άστο δεν θέλω να σου πω, αλλά από ότι φαίνεται  είναι αποφασισμένοι να προχωρήσουν, εμάς να ξέρεις δεν μας εκτιμούν, αντίθετα μας απεχθάνονται, γιατί φέρνουμε αντιρρήσεις!!! Οι αντιρρήσεις μας στον Ν3843/2010 της Μπιρμπίλη, τους θύμωσε πολύ!!!

Και είδαμε και βλέπουμε και σήμερα, ότι ακόμη δεν ξέρουμε τι θα γίνει μετά την χρονική λήξη των «τακτοποιήσεων», είδαμε ότι το «περιβαλλοντικό ισοζύγιο» μετατράπηκε σε «περιβαλλοντικό διαζύγιο», και η υποχρέωση σύνταξης  «ταυτότητας κτιρίου» για όλα τα ακίνητα από το 1955 και μετά, ήταν το μέσον της ληστείας της μικρής ιδιοκτησίας στα κέντρα των Πόλεων.

 Οι Πολεοδομίες χαρακτηρίστηκαν «καρκίνωμα» από τον Σηφουνάκη,  και οι ΥΔΟΜ προέκυψαν με λοβοτομή της ιστορικής μνήμης. Γι αυτό και τα αιτήματά τους αφορούν την «διεκπεραίωση» των Νόμων, το περιεχόμενο των Νόμων τους είναι αδιάφορο. Και όσο η ηγεσία των  ΥΔΟΜ αυτό δεν θέλει να το δει, και μιλώ για την ηγεσία, γιατί υπάρχουν Μηχανικοί, λίγοι βέβαια αλλά υπάρχουν, και στις σημερινές ΥΔΟΜ, που βλέπουν τον προορισμό που έχει χαράξει η Εξουσία του ΥΠΕΝ και του ΤΕΕ γι αυτές, δεν πρόκειται ποτέ αυτή η Υπηρεσία να ……….

Περιβάλλον: Να διακόψω γιατί θέλω να ρωτήσω κάτι που άκουσα.

Αρχιτέκτονας: Τι άκουσες;

Περιβάλλον: Άκουσα σε μια συζήτηση Μηχανικών υπαλλήλων ΥΔΟΜ να λέει κάποιος: Είχε δίκιο ο παλιός συνάδελφος που μας είπε το 2010: «Σας δημιουργούν με σκοπό να είστε ο ξένος κώλος που θα τρώει τις 100 ξυλιές». Την ξέρεις την ιστορία;

Αρχιτέκτονας: Ναι την ξέρω. Ήταν ο Ν.Τ. που έλεγε στους νέους τότε συναδέλφους να μελετήσουν τους Νόμους, και μάλιστα τους έλεγε και τον τρόπο με τον οποίο έπρεπε να το κάνουν. Τότε όμως στις Πολεοδομίες υπήρχαν εντάσεις ανάμεσα σε όσους στήριζαν το  νέο πνεύμα της Μπιρμπίλη και τις φανφάρες των Σηφουνάκη –Παπακωνσταντίνου, και σε όσους δεν το στήριζαν. Οι πρώτοι ήταν ευνοούμενοι και έπαιρναν θέσεις περιωπής οι δεύτεροι ήταν «τροχοπέδη» και ………

Ο συνάδελφος ήταν προϊστάμενος στο τμήμα αδειών. Μια μέρα λοιπόν δημιουργείται μια ένταση με ένα Μηχανικό που περνούσε από έλεγχο αδείας . Ο ελέγχων ήταν νέος υπάλληλος, και του είπε να κάνει κάποιες διορθώσεις, ο Μηχανικός του απάντησε ότι αυτά που ζητάει είναι  καθ΄ υπέρβαση των διατάξεων για την έκδοση οικοδομικών αδειών, και δεν πρόκειται να τα κάνει. Του απάντησε λοιπόν, ο ελέγχων υπάλληλος Μηχανικός,  ότι  αν δε τα κάνει , δεν υπογράφει. Και ο ελεγχόμενος Μηχανικός ζήτησε να γράψει τις παρατηρήσεις του στο φύλλο ελέγχου της αδείας, για να απευθυνθεί στον προϊστάμενο. Και επειδή ο ελέγχων δεν τις έγραφε πήγε κατευθείαν στον προϊστάμενο και όπως καταλαβαίνεις, ο προϊστάμενος έδωσε δίκιο στο ελεγχόμενο Μηχανικό, γιατί είχε δίκιο.  

Το μεσημέρι, της ίδιας μέρας είχα ραντεβού για έλεγχο αδείας. Και μπαίνοντας στην αίθουσα βλέπω τους υπαλλήλους του τμήματος όλους μέσα στο γραφείο του προϊστάμενου, και μπήκα και εγώ με έναν άλλο συνάδελφο που είχε και αυτός έλεγχο. Από την μια μεριά είχαν παραταχθεί οι υποστηρικτές του νέου «πνεύματος» και από την άλλη οι υποστηρικτές του προϊσταμένου. Στους πρώτους ήταν η πλειοψηφία των νέων  υπαλλήλων, από την άλλη μόνο ένας νέος υπάλληλος.

 Έχει δίκιο ο Υπουργός, του είπανε, που αποκάλεσε τις Πολεοδομίες «καρκίνωμα».  Με τις ΥΔΟΜ όλα αυτά θα λείψουν. Ο έλεγχος θα είναι ηλεκτρονικός, θα πάψουν να μας ζαλίζουν Μηχανικοί και πολίτες, θα γίνει κωδικοποίηση της Νομοθεσίας, με ένα κλικ θα απαντάμε, δεν θα έχουν δικαίωμα αντίρρησης οι ελεγχόμενοι Μηχανικοί, το ΤΕΕ μας το υποσχέθηκε,  θα ….θα… θα

Και η απάντηση του προϊστάμενου: Κοιτάξτε, εμάς θέλουν να μας φάνε γιατί δεν γίναμε ο «ξένος κώλος να τρώει τις 100 ξυλιές, κάθε φορά που κάνουν λάθος ». Εσείς προσέξτε γιατί θα γίνεται «ο ξένος κώλος που θα τρώει τις 100 ξυλιές, κάθε φορά που θα τους εξυπηρετεί ». Με τον σκοπό αυτό σας δημιουργούν!!! Να το ξέρετε!!!

Περιβάλλον: Θυμάμαι ότι και εσύ το έχεις πει  κάτι τέτοιο αλλά δεν χρησιμοποίησες την παροιμία αυτή. Μου είπες: « σκοπός τους δεν είναι να «λειτουργήσουν» ικανοποιητικά οι Υπηρεσίες Δόμησης, ούτε να «μη λειτουργήσουν», σκοπός τους είναι  να «κακολειτουργούν» για να μπορούν να ρίχνουν τις δικές τους ευθύνες στις Υπηρεσίες Δόμησης».

Αρχιτέκτονας: Ο συνάδελφος ήταν υπάλληλος της Πολεοδομίας, και είχε ζήσει στο πετσί του, την πραγματική  κατάσταση, εγώ ήμουν ελεύθερος επαγγελματίας, γνώριζα αλλά δεν ήταν μέρος της επαγγελματικής μου ζωής. Γι αυτό και το είπα πιο «ευγενικά»!!! Και επειδή θα ρωτήσεις, να στο πω. Ο φίλος και συνάδελφος χαρακτηρίστηκε «τροχοπέδη» στο νέο «πνεύμα» μετατέθηκε σε θέση «ψυγείο» αρχές του 2011 στην Νομαρχία και μετά ένα χρόνο βγήκε στην σύνταξη (μειωμένη).  

 

 

---

[i] Η «τακτοποίηση» έχει χρόνο λήξης. Αυτό σημαίνει ότι μετά τον χρόνο λήξης πρέπει να υπάρχει πρόβλεψη τι θα γίνει. Θα συνεχιστεί με νέα οικονομική επιβάρυνση, θα κατεδαφιστεί, θα πρέπει να νομιμοποιηθεί αν αυτό είναι δυνατό. Και αυτό πρέπει να το ορίζει ο Νόμος.

[ii] Όταν σε μια περιοχή έχουμε υπέρβαση των όρων δόμησης που ορίζει το ρυμοτομικό, σημαίνει ότι αυξάνονται τα  προβλεπόμενα  τ.μ οικοδομής/τ.μ οικοπέδου ,και μειώνονται  τμ ελεύθερου χώρου/κάτοικο, τμ πρασίνου/κάτοικο, τμ. κοινόχρηστων χώρων/κάτοικο. Αυτό σημαίνει ότι για να επανέλθει η περιοχή στο περιβαλλοντικό ισοζύγιο, πρέπει να βρεθεί γη. Να συμπληρωθεί η γη που λείπει σε κάθε  οικόπεδο που πραγματοποιήθηκε αυθαίρετη δόμηση, σε κάθε  κοινόχρηστο χώρο, κ.α .Και αυτό σε περιοχές ήδη δομημένες είναι αδύνατο. Η γη δεν είναι φόρεμα που μας κόντυνε και στένεψε να βάλουμε φάσες πάνω –κάτω, δεξιά –αριστερά να μας χωρέσει!!!

[iii] Το άρθρο 2 του Ν3843/2010 προέβλεπε στην παρ. 1 την σύνταξη ταυτότητας για τα κτίρια που θα ανεγειρόντουσαν μετά την 1/1/2011. Στην παρ. 2 όμως γράφει όμως ότι με Προεδρικό Διάταγμα μπορεί να επεκταθεί και για κτίρια που έχουν ανεγερθεί προ της 1/1/2011. Αν λάβουμε υπ΄οψιν ότι μέχρι το 1985, ούτε ο αρ. οικοδομικής αδείας αναγραφόταν  στα συμβόλαια, καταλαβαίνουμε ποια ήταν η αξία της οικοδομικής άδειας στις μεταβιβάσεις των ακινήτων. 

Για την «αστοχία» στην Κυψέλη.: Της είπαν της μελέτης να «στοχεύσει» κάτω στη γη να δει τι γίνεται αλλά αυτή ήταν αλλήθωρη και στόχευσε επάνω!!.

 

Περιβάλλον: Ήρθα να συζητήσουμε για το πρόβλημα που παρουσιάστηκε σε 200 κατοικίες στην Κυψέλη από τα έργα διάνοιξης για το μετρό. Όλοι οι ειδικοί δηλώνουν ότι δεν υπάρχει πρόβλημα στατικής επάρκειας για τα κτίρια, και ότι η ανάδοχη εταιρεία είναι υποχρεωμένη να αποκαταστήσει όλες τις υλικές ζημιές.

Αρχιτέκτονας: Αφού το δηλώνουν οι ειδικοί, τι θέλεις από μένα.

Περιβάλλον: Να μου πεις την άποψή σου σαν Αρχιτέκτονας. Πρόκειται, λένε, για «αστοχία» της γεωτεχνικής μελέτης.

Αρχιτέκτονας: Ναι της είπαν της μελέτης να «στοχεύσει» κάτω στη γη να δει τι γίνεται αλλά αυτή ήταν αλλήθωρη, σαν τον Βασίλη Αυλωνίτη στην ταινία «Η σωφερίνα», και στόχευσε επάνω!!.

Περιβάλλον: Αυτό τώρα είναι απάντηση;

Αρχιτέκτονας: Ναι απάντηση είναι. Και μάλιστα τεκμηριωμένη. Κάθε φορά που θίγονται με τρόπο  βάρβαρο και αγοραίο λαϊκά δικαιώματα  ακούω την λέξη «αστοχία». Και αυτό ξέρεις τι σημαίνει «στοχεύαμε σε αυτό τον βαθμό να θίξουμε τα λαϊκά σας δικαιώματα, αλλά στην πορεία αποφασίσαμε για κάτι παραπάνω, μια που η νομοθετημένη ανομία μάς δίνει το δικαίωμα να ξεπεράσουμε τα όρια, και αν αυτό βρει εμπόδια, έχουμε τον όρο «αστοχία» για να καλύψουμε την ευθύνη μας!!!».

Περιβάλλον: Τώρα όμως λένε ότι μπαίνουν «ανεξάρτητοι» πραγματογνώμονες από το ΤΕΕ, την Ελληνικό Μετρό, ……

  Αρχιτέκτονας: Θυμήσου την συζήτηση που κάναμε το 2019 για το «ανεξάρτητο» πόρισμα των σοφών για το Μάτι.  Για να μην ψάχνεις,  βάζω εδώ ένα μικρό απόσπασμα  να την θυμηθείς:

Αρχιτέκτονας: Το «Ανεξάρτητη» δεν ισχύει. Είναι «εξαρτημένη». Όλα τα υπόλοιπα είναι «κουραφέξαλα» όπως λέμε στη γλώσσα μας. Ξέρεις κάθε φορά που «θάβουμε  νεκρούς» το ίδιο γίνεται. Η Κυβέρνηση Συγκροτεί μια «Επιτροπή», προσεκτικά επιλεγμένη, της αναθέτει την «διερεύνηση των αιτιών»,  η «Επιτροπή» «μελετά σε βάθος το πρόβλημα» και βγάζει το «πόρισμα». που τυπώνεται σε χαρτί πολυτελείας σαν το σημερινό, με χρώματα επιλεγμένα με μεγάλη προσοχή –πράσινο και πορτοκαλί - στην περίπτωση μας, με περιθώρια μεγάλα για να πιάσει περισσότερες σελίδες, παραδίδεται στους αρμόδιους, οι οποίοι πάντα δηλώνουν ότι «θα λάβουν νομοθετικές πρωτοβουλίες». Όταν οι «νεκροί» είναι λίγοι «κάτω από 100», τα «πορίσματα» ανατίθενται στους «ντόπιους εξαρτημένους», αυτή τη φορά όμως που ξεπέρασαν τους 100 φέραμε και «ξένους εξαρτημένους».

Περιβάλλον: Τι εννοείς;

Αρχιτέκτονας: Τι εννοώ; Γεμίσανε τα νεκροταφεία μας με «διανομείς» που σκοτώνονται γιατί τρέχουν να προλάβουν την παράδοση, ανθρώπους που σκοτώνονται στους χώρους εργασίας γιατί δουλεύουν σε άθλιες συνθήκες ασφαλείας, ανθρώπους που σε κάθε νεροποντή πνίγεται το βιός του και πνίγονται και οι ίδιοι, σε κάθε πυρκαγιά καίγεται το βιός του και καίγονται και οι ίδιοι, ανθρώπους που πεθαίνουν από τα εξαντλητικά ωράρια εργασίας που επιβάλλει η εργοδοσία, νεκροί …..νεκροί ……νεκροί. Και συ μου μιλάς για το  «πόρισμα» μιας «Εξαρτημένης Επιτροπής», και μου ζητάς να το σχολιάσω. Τι να σχολιάσω. Τα «αίτια του προβλήματος» ή τις «προτάσεις για την διαχείριση των πυρκαγιών». Οι τεχνικές ελλείψεις που αναφέρονται, είναι γνωστές, όπως είναι γνωστό πως θα εκλείψουν. Ξέρεις πόσα τέτοια «πορίσματα» έχουμε στη χώρα μας; Έχουμε τον μεγαλύτερο χώρο σε εμβαδόν και όγκο φύλαξης «πορισμάτων». Έχουν όλα το ίδιο περιεχόμενο. Λείπουν απ’ όλα  τα «πολιτικά-κοινωνικά-οικονομικά αίτια» και η «πολιτική-κοινωνική-οικονομική πρόταση».

Περιβάλλον: Γι'  αυτό είπες ότι είναι «εξαρτημένη»

Αρχιτέκτονας: Ναι. Τα «πολιτικά-κοινωνικά-οικονομικά αίτια» θέλουν οι Κυβερνήσεις να λείπουν από τα «πορίσματα» που αναθέτουν και να λείπει η «πολιτική-κοινωνική-οικονομική πρόταση» και αυτή η «Επιτροπή» με το περιεχόμενο της «Έκθεσής» της νομίζω ότι την ικανοποίησε.
 Κοίταξε οι «πολιτικές-κοινωνικές-οικονομικές επιλογές» των Κυβερνήσεων, οι «πολιτικές επιλογές» που λέμε χάριν συντομίας,  καθορίζουν  την «ποιότητα των σχέσεων εργασίας» «την ποιότητα του περιβάλλοντος» την «ποιότητα της ζωής του Λαού». Τα «τεχνικά χαρακτηριστικά» των «σχέσεων εργασίας» της «ποιότητας του περιβάλλοντος» της «ποιότητας ζωής του Λαού» πηγάζουν από τις «πολιτικές επιλογές» που καθορίζουν οι Κυβερνήσεις, για να αλλάξουν λοιπόν, πρέπει να αλλάξουν οι «πολιτικές επιλογές».

 

 

 

Οι ΥΔΟΜ και η «βερικοκιά»

Περιβάλλον: Ήρθα για κάποιες ερωτήσεις.

Αρχιτέκτονας: Ακούω!!

Περιβάλλον: σχετικά με την πολυκατοικία που «κατέρρευσε» στα Πετράλωνα, λένε κάποιοι μεγαλόσχημοι Μηχανικοί, που φιλοξενήθηκαν στα ΜΜΕ,  απαιτούνται εργασίες αντιστήριξης όταν η εκσκαφή γίνεται κάτω από τα θεμέλια του γειτονικού κτίσματος, αλλά, συμπληρώνουν με στόμφο,  η γειτονική πολυκατοικία, αυτή που έπεσε εννοούν,  ήταν χτισμένη πριν την εφαρμογή των αντισεισμικών κανονισμών, κάπου λένε εκεί γύρω στο 72-74. Και η πολύχρονη φθορά και η γήρανση των υλικών ενδέχεται να είχαν μειώσει την αντοχή του φέροντος οργανισμού.

 Αρχιτέκτονας: Ωραίος συλλογισμός!!! Αν δηλαδή ένας Νέος 20 χρονών πέσει με δύναμη επάνω σε έναν ηλικιωμένο και «καταρρεύσει» ο ηλικιωμένος, φταίει ο Νέος που έπεσε επάνω του αλλά φταίει και ο ηλικιωμένος που «κατέρρευσε» γιατί δεν φρόντισε να έχει την αντοχή που είχε σαν Νέος. Είναι αυτό που λέγαμε όταν στο Γυμνάσιο κάναμε «λογική» . «Το μπουζούκι είναι όργανο. Ο χωροφύλακας είναι όργανο. Άρα ο Χωροφύλακας είναι μπουζούκι». Το κτίριο ήταν εκεί εδώ και χρόνια, πέρασε σεισμούς, πέρασε φυσική φθορά, αλλά παρέμενε όρθιο!!! Γερασμένο αλλά όρθιο!!! Και δεν ήταν ερωτευμένο με το διπλανό οικόπεδο, και αποφάσισε να πέσει επάνω του, επειδή το σκάβανε,  για να μείνουν  αγκαλιασμένοι  για πάντα  σαν τον Ρωμαίο και την Ιουλιέττα.

Περιβάλλον: Χθες, γράφουν τα ΜΜΕ, έπεσε τριώροφη πολυκατοικία στη Βαλένθια της Ισπανίας, μάλλον λένε λόγο εργασιών στο γειτονικό οικόπεδο. Και εκεί λένε οι κάτοικοι άκουγαν περίεργους θορύβους, και είδαν ρωγμές. Ευτυχώς εκκενώθηκε η πολυκατοικία και δεν υπήρξαν νεκροί.

Αρχιτέκτονας: Κάποιοι όμως στην Βαλένθια μας ξεπεράσανε. Έχουν και video με την «κατάρρευση». Εμείς έχουμε μόνο «φωτό»!!! Μείναμε πίσω σ’ αυτό!!! Στην επόμενη «κατάρρευση» να φροντίσουμε να έχουμε video.

Περιβάλλον: Δεν έχεις, νομίζω, διάθεση για συζήτηση σήμερα.

Αρχιτέκτονας: Διάθεση έχω, αλλά κάποια πράγματα ξεπερνούν την λογική μου. Άλλη ερώτηση.  

 Περιβάλλον: Επιδημία καταγγελιών στην Πολεοδομία από γείτονες με χρήση τεχνητής νοημοσύνης, δηλώνει Προϊσταμένη ΥΔΟΜ:  «Η Δημοτική Υπηρεσία, κυριολεκτικά, «σηκώνει τα χέρια ψηλά» από τη φρενίτιδα των καταγγελιών που δεν έχουν τέλος, με αποτέλεσμα να αναγκάζονται οι δημοτικοί υπάλληλοι να θυσιάζουν ζωτικό εργασιακό χρόνο με την επίλυση μικροδιαφορών που μπορεί να διχάζουν δύο ή και περισσότερους ιδιώτες, αφού είναι αναγκασμένοι από τον νόμο να απαντήσουν σε όλες, με αποτέλεσμα να μην έχουν τον χρόνο να ασχοληθούν με τα κρίσιμα ζητήματα τα οποία οφείλουν να διαχειριστούν.….. Από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία των καταγγελιών που καταφθάνουν στην Πολεοδομία είναι ότι πολλές από αυτές είναι φτιαγμένες με την Τεχνητή Νοημοσύνη, στην οποία καταφεύγουν πολίτες για να τεκμηριώσουν τις κατηγορίες, που αποδίδουν σε αυτούς που επιχειρούν να οικοδομήσουν. Αυτό, είναι μια εντελώς στρεβλή πρακτική, διότι η Τεχνητή Νοημοσύνη κάνει πάρα πολλά λάθη και δεν πρέπει να την κάνουν «Ευαγγέλιο» όσοι θέλουν να κάνουν μια καταγγελία»

Αρχιτέκτονας: «Επιδημία καταγγελιών» υπήρχε πάντα στις Πολεοδομίες. Και οι Πολεοδομίες το αντιμετώπιζαν άλλες φορές με χιούμορ, άλλες φορές με σοβαρότητα όταν έπρεπε, άλλες φορές…. Και αυτό γιατί μόνο η καταγγελία για επικίνδυνο απαιτούσε τεχνική έκθεση Μηχανικού. Όλες οι υπόλοιπες δεν απαιτούσαν. Και στο τμήμα έκδοσης οικοδομικών αδειών υπήρχε υπάλληλος που έδινε πληροφορίες ΓΟΚ και πληροφορίες στο πολίτη που ερχόταν για να υποβάλλει καταγγελία. Και κάθε μέρα υπήρχε και ένα περιστατικό  το οποίο μας έφτιαχνε το κέφι. Να σου πω ένα από αυτά. Η υπάλληλος είναι ένας άνθρωπος ήρεμος , καλοσυνάτος, με υπομονή, και χιούμορ. Το χιούμορ ήταν απαραίτητο γιατί διαφορετικά δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει τις ερωτήσεις που γινότανε. Έρχεται ένα πρωί μια κυρία, θυμωμένη, αγχωμένη, και  της λέει:

Κυρία: Θέλω να μου πείτε πως θα βγάλω άδεια για να κόψω το δέντρο του διπλανού οικοπέδου.

Υπάλληλος: Το δέντρο του διπλανού δεν μπορείτε να το κόψετε γιατί είναι του διπλανού, δεν είναι στο δικό σας οικόπεδο.

 Κυρία: Ναι αλλά εμένα με ενοχλεί. Είναι μια βερικοκιά που τα μισά κλαδιά της γέρνουν στο δικό μου οικόπεδο, πέφτουν τα βερίκοκα κάτω και μαζεύονται μύγες.

Υπάλληλος: Γιατί δεν τα μαζεύετε πριν πέσουν να τα φάτε. Δεν σας αρέσουν τα βερίκοκα;

Κυρία :Όχι είναι του διπλανού, και δεν τα θέλω.

Υπάλληλος: Μη τα φάτε. Μαζέψετε τα και κάντε τα μαρμελάδα. Είναι ωραία μαρμελάδα.

 Κυρία : Εγώ θα φέρω άνθρωπο να κόψει τα κλαδιά του δέντρου που γέρνουν στο δικό μου οικόπεδο.

 Υπάλληλος: Μη τον φέρετε, γιατί αν κόψετε τα κλαδιά και το δέντρο γύρει και πέσει, και κάνει ζημιά στην μάντρα,  θα έρθω με την αστυνομία και θα συλλάβω και εσάς και τον άνθρωπο, και μετά θα υποχρεωθείτε να πληρώσετε και την ζημιά. Και δεν θέλω να το κάνω αυτό, μου είστε τόσο συμπαθής!!!

 Κυρία : Δεν θα το κάνω. Αλλά τι να κάνω με το πρόβλημα που έχω.

Υπάλληλος: Μαζέψτε τα βερίκοκα και φέρτε τα σε μένα να τα κάνω μαρμελάδα. Μου αρέσει πολύ η μαρμελάδα βερίκοκο.

Κυρία : Όχι. Θα τα μαζέψω εγώ, θα τα κάνω μαρμελάδα και θα σου φέρω ένα βαζάκι. Σε ευχαριστώ. Έχεις δίκιο, θύμωσα και τα έβαλα με ένα δέντρο. Και να σου πω και την αλήθεια, είναι νόστιμα βερίκοκα.

Οι ΥΔΟΜ επέλεξαν η επαφή με τον πολίτη να μην είναι ανθρώπινη, αλλά να γίνεται ψηφιακά. Δεν κατάλαβαν ότι η ανθρώπινη επαφή λύνει προβλήματα, η ψηφιακή όχι.

 

  

Ας σταματήσουμε την υποκρισία!! Οι ΒΑΣΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ της ΑΣΚΗΣΗΣ του ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ του ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ ορίζουν την «προστασία και ασφάλεια» των όμορων οικοπέδων και κτιρίων κατά την εκσκαφή.

 

Περιβάλλον: Σταμάτησαν τα παράθυρα των ΜΜΕ να γεμίζουν με Μηχανικούς, για το θέμα της κατάρρευσης της πολυκατοικίας στα Πετράλωνα.

Αρχιτέκτονας: Και πολύ κράτησαν. Δεν πουλάει πιά. Τα είπαν όλα!!!! Οι ειδικοί ανέλυσαν το θέμα από τις πλευρές που έπρεπε να το αναλύσουν.

Περιβάλλον: Μας είπαν ότι δεν προβλέπονται γεωτεχνικές μελέτες για τα ιδιωτικά κτίρια, μας είπαν ότι δεν προβλέπεται ασφαλιστική κάλυψη, μας είπαν ότι καμιά φορά υποχωρεί ο Μηχανικός στις ορέξεις του εργολάβου γιατί η αντιστήριξη απαιτεί επί πλέον έξοδα, μας είπαν ότι το υφιστάμενο βέβαια κτίριο ήταν του ’70 και βέβαια πρέπει να ελεγχθεί η στατικότατα του, η καλή συντήρηση του γιατί έπεσε πολύ εύκολα, μας είπαν να μη σπέρνουμε τον πανικό γιατί είναι ένα περιστατικό που δεν συμβαίνει συχνά, μας είπαν ότι δεν υπάρχει Νόμος που να υποχρεώνει αντιστήριξη, μας είπαν………

Αρχιτέκτονας: Αυτές είναι οι πλευρές που αναλύονται διεξοδικά. Υπάρχει όμως και μια πλευρά φωτεινή, πολύ φωτεινή, που φωτίζει έντονα, αλλά όλοι φορούν μαύρα γυαλιά, όταν περνά από μπροστά τους, και προσποιούνται ότι είναι τόσο σκοτεινή που κανείς δεν μπορεί να την διαβάσει.  Είναι η πλευρά που γράφει όταν η οικοδομική άδεια προβλέπει εκσκαφές: «Κατά την εκσκαφή θα τηρηθούν όλοι οι ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΕΧΝΗΣ, ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ, για την ασφάλεια της εκσκαφής, και  την ασφάλεια και προστασία των όμορων οικοπέδων και κτιρίων». Το κείμενο αυτό το γράφει ο Μηχανικός που έχει την Γενική ευθύνη της έκδοσης της οικοδομικής αδείας στην ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ του, και είναι υποχρεωμένος να την εφαρμόσει ο έχων την ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΊΒΛΕΨΗ του έργου.  Η ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ σφραγίζεται και υπογράφεται από τον Μηχανικό, και φέρει την σφραγίδα της αρμόδιας Υπηρεσίας. Και είναι ένα από τα υποχρεωτικά έγγραφα που πρέπει να κατατεθούν προκειμένου να εκδοθεί η οικοδομική άδεια. Είναι ΒΑΣΙΚΟΣ  ΚΑΝΟΝΑΣ του ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ. Ένας/ Μία Μηχανικός που έχει δικαίωμα υπογραφής οικοδομικού έργου είναι υποχρεωμένος/η να γνωρίζει τους ΚΑΝΟΝΕΣ του ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ που ασκεί. Γι αυτό και έχει δικαίωμα υπογραφής και άσκησης του επαγγέλματος!!!

Περιβάλλον: Αυτό πράγματι δεν το άκουσα!!

Αρχιτέκτονας: …………..

Η «κατάρρευση» της πολυκατοικίας στα Πετράλωνα – Ο συνταξιούχος οικοδόμος Κυρ-Νίκος και ο «Νεαρός Μηχανικός με το κίτρινο κράνος»

 

Περιβάλλον: Τώρα τελευταία εσείς οι Μηχανικοί είστε κάθε μέρα στις ειδήσεις. Μια το θέμα των Πολεοδομιών όπου διαπιστώθηκαν ότι κάποιοι «λειτουργούσαν» μόνο με «φακελάκι», τώρα με την πολυκατοικία που «κατέρρευσε» στα Πετράλωνα είστε πάλι όλοι στην επικαιρότητα.

Αρχιτέκτονας: Εδώ, κάνεις λάθος. Δεν είμαστε όλοι οι Μηχανικοί στην επικαιρότητα. Κάποιοι Μηχανικοί είναι στην επικαιρότητα.

 Περιβάλλον: Τι θες να πεις; Εδώ σε κάθε δελτίο ειδήσεων εμφανίζονται Μηχανικοί που λένε την άποψή τους, για την «κατάρρευση»  Δεν σε ενδιαφέρει να τους ακούσεις;

Αρχιτέκτονας: Όχι!!! Γιατί όσοι εμφανίζονται παίζουν τον ρόλο του «Νεαρού με το κράνος». Εγώ είμαι με τον Κυρ-Νίκο!!! Και δεν είμαι η μόνη. Υπάρχουν πολλοί Μηχανικοί που είναι με τον Κυρ-Νίκο. Αλλά τα κανάλια «προτιμούν» την φιγούρα του «Νεαρού με το κράνος». «Εντυπωσιάζει» βλέπεις!!!   Να σου θυμίσω την ιστορία.

Όταν πριν από τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004, φτιάχνανε την θολωτή οροφή του σταθμού του Ηλεκτρικού στο Μοναστηράκι, είχανε βάλει σκαλωσιές μέσα στο Σταθμό, και όλοι εμείς περνούσαμε για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα κάτω από τις σκαλωσιές για να βγούμε στην πλατεία, και παρ’ όλο που είχαν τοποθετήσει και ένα χοντρό νάιλον  σε ύψος περίπου 2,50μ καμιά φορά έπεφτε και λίγος σοβάς, λίγη σκόνη, αλλά εμείς περνούσαμε από κάτω γιατί δεν γινόταν διαφορετικά. Τότε κατέβαινα καθημερινά στο σταθμό και μάλιστα είχα γνωριστεί  με τον Κυρ-Νίκο συνταξιούχο οικοδόμο που πήγαινε σε κατάστημα της περιοχής και βοηθούσε, και έβγαζε ένα χαρτζιλίκι να συμπληρώνει την σύνταξη.

Ένα πρωί, φτάνουμε στο σταθμό και βλέπουμε να  έχει τελειώσει το δεξί κομμάτι της οροφής, όπως βγαίνουμε, να  έχουν φύγει οι σκαλωσιές από αυτό , να έχει μπει αυτή η ασπροκόκκινη κορδέλα ανάμεσα στο τελειωμένο τμήμα και στο τμήμα που συνεχιζόταν οι εργασίες, να έχουν κρεμάσει από το ταβάνι  ένα καινούργιο «προστατευτικό πράσινο δίχτυ» για να μη φαίνεται από την καθαρή μεριά, τι γίνεται στην άλλη μεριά που συνεχίζονταν οι εργασίες ,  ο κόσμος που έβγαινε από τον σταθμό εξακολουθούσε να είναι υποχρεωμένος να περνά κάτω από την  σκαλωσιά, και στο τμήμα το καθαρό και αποπερατωμένο είδαμε καμιά δεκαπενταριά ανθρώπους με κίτρινα κράνη  να κοιτούν την αποπερατωμένη οροφή.

Ο Κυρ-Νίκος λοιπόν κοντοστάθηκε δίπλα στην κορδέλα, τράβηξε  το δίχτυ, και ένας νεαρός με  κίτρινο κράνος που τον είδε τον πλησίασε και τον ρώτησε αν θέλει κάτι. Να ο διάλογός τους:

Κυρ-Νίκος: Τι κάνετε παιδί μου εδώ;

Νεαρός με το κράνος: Είμαστε  η Τεχνική Ηγεσία  των Αρμόδιων Υπουργείων και της κατασκευάστριας  εταιρείας και ήρθαμε για να ελέγξουμε το έργο.

Κυρ-Νίκος: Και γιατί παιδί μου φοράτε τα κράνη;

Νεαρός με το κράνος: Γιατί είναι υποχρεωτικά για λόγους ασφαλείας στο εργοτάξιο.  

Κυρ-Νίκος: Και εμείς παιδί μου που περνάμε κάτω από τις σκαλωσιές τόσο καιρό γιατί δεν μας δώσατε κράνη; Εσείς είστε όλοι στο κομμάτι που τελείωσε, δεν υπάρχουν πια σκαλωσιές εκεί, από τι κινδυνεύετε εσείς;

Νεαρός με το κράνος: Είναι υποχρεωτικό πάντως από τον Νόμο, εργαζόμενοι και επισκέπτες σε εργοτάξια  έργα  να φοράνε κράνος.

Κυρ-Νίκος: Εγώ δεν είδα τόσο καιρό κανένα από τους εργαζόμενους πάνω στη σκαλωσιά να φοράει κράνος.

Νεαρός με το κράνος: Είναι πάντως υποχρεωτικό. όλα τα έργα σήμερα έχουν υποχρεωτικά  ΣΑΥ (Σχέδιο Ασφάλειας και Υγείας).

Κυρ-Νίκος: Κοίταξε παιδί μου, αυτό το ΣΑΥ που λες ισχύει για την δική σας μεριά, αν σηκώσεις το «δίχτυ» θα δεις ότι δεν ισχύει πίσω από το δίχτυ.

Νεαρός με το κράνος: Μα τι λέτε; Εμείς οι Μηχανικοί κάνουμε συνεχώς προτάσεις για να βελτιωθούν οι συνθήκες ασφάλειας στα εργοτάξια.

Κυρ- Νίκος: Κοίταξε εγώ από τη μεριά που είμαι βλέπω την πραγματικότητα της δικιάς μου μεριάς και όπως βλέπεις τράβηξα  το «δίχτυ» για να δω  την πραγματικότητα της δικιάς σου μεριάς.. Εσύ αν θέλεις   να δεις την πραγματικότητα της δικιάς μου μεριάς πρέπει να το κατεβάσεις το δίχτυ, γιατί η δικιά μου μεριά ξεκινάει από το πάτωμα και φτάνει μέχρι ψηλά το ταβάνι, ενώ η δική σου φτάνει μόνο μέχρι το μπόι μου.

Νεαρός με το κράνος: Με συγχωρείτε αλλά με καλούν οι ανώτεροί μου. Αφήστε σας παρακαλώ το δίχτυ να πέσει, μη το κρατάτε άλλο.

Και ο κυρ-Νίκος γυρνώντας σε μένα: Βλέπεις ποιο ρόλο παίζει το δίχτυ;

Περιβάλλον: Κατάλαβα. Το «δίχτυ θα το προστατέψω» είναι το «διαπιστευτήριο» που προσκομίζουν στα κανάλια για να τους καλέσουν.

 

Η ιστορική μνήμη της Γυάρου δεν διατηρείται με το να διδάσκεται το «κόστος της ελευθερίας» στη νέα γενιά, διατηρείται με το να διδάσκεται «Το κορυφαίο δικαίωμα της ελευθερίας».

 

Περιβάλλον: Πολλά ερωτήματα προέκυψαν μετά τις τρείς τελευταίες συζητήσεις  μας.

Αρχιτέκτονας: Την άποψή μου είπα. Όποιος δεν συμφωνεί μπορεί να την αντικρούσει. Με επιχειρήματα όμως.

 Περιβάλλον: Ας ξεκινήσουμε από την τελευταία για την Γυάρο. Είπες «ο ΣΦΕΑ να δώσει το θέμα στο φοιτηταριό να το λύσει». Ένα τόσο σοβαρό θέμα μπορεί να το λύσει το «φοιτηταριό»;

Αρχιτέκτονας: Σε κάθε περίπτωση δεν θα το λύσει ο Μητσοτάκης. Είναι μάταιο να  ζητάει ο ΣΦΕΑ από τον Μητσοτάκη να πραγματοποιήσει την «υπόσχεσή» του!!!  Εξήγησα τον λόγο για τον οποίο είπα το να το δώσει στο «φοιτηταριό» των Αρχιτεκτονικών Σχολών. Και Διευκρινίζω, για την προκειμένη περίπτωση, φοιτηταριό  4-5 έτους!!!.

Περιβάλλον: «Ο χώρος αυτός μπορεί να γίνει μόνο δημόσιος χώρος μνήμης, ιστορίας και πολιτισμού, όπου οι νέες γενιές μαθητών, φοιτητών, ερευνητών και παιδιά του λαού θα επισκέπτονται ελευθέρα για να διδάσκονται το κόστος της ελευθερίας …» ζητάει ο ΣΦΕΑ, σου επεσήμανε σχόλιο   

Αρχιτέκτονας: Τι σημαίνει «κόστος ελευθερίας». Ποιος το υπολόγισε; Πως το υπολόγισε;  Ποιο είναι το ιδεολογικό περιεχόμενο του μαθήματος «κόστος ελευθερίας» που θα διδάσκεται η νέα Γενιά; Η «ελευθερία» δεν είναι προϊόν να κοστολογείται, και να διδάσκεται η «κοστολόγηση», είναι ΚΟΡΥΦΑΙΟ  ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ!!! Ο αστικός ανθρωπισμός «κοστολογεί» την ελευθερία των κατώτερων τάξεων, γιατί  οι περιορισμοί της ελευθερίας που επιβάλλει η κυρίαρχη αστική τάξη στις κατώτερες,  καθορίζουν το ποσοστό τού κέρδους της από την εκμετάλλευση των τάξεων αυτών. Αυτό το «κοστολόγιο» θέλουμε να διδάξουμε; Μας το «χάρισε το κοστολόγιο της» η κυρίαρχη τάξη και θεωρούμε υποχρέωσή μας να το διαδώσουμε;  Τις αρχές του γνήσιου ανθρωπισμού τις ξεχάσαμε;

 Απόσπασμα από το αρχείο του Παιδαγωγού Κώστα Σωτηρίου 

Α ΒΑΣΙΚΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ

Για να καθορίσουμε το σημερινό περιεχόμενο του ανθρωπιστικού ιδανικού, για να κατανοήσουμε την ουσία του γνήσιου ανθρωπισμού είναι απαραίτητο να ανασκοπήσουμε τα χαρακτηριστικά του γνωρίσματα. Τέσσερα είναι τα βασικά.

ΠΡΩΤΟ ΓΝΩΡΙΣΜΑ: Η αναγνώριση, ο σεβασμός και η εχτίμηση στην αξία και αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Κορύφωμα: το δικαίωμα του κάθε ανθρώπου, μα και το χρέος του να καταχτήσει την ελευτερία του μέσα στη φύση και μέσα στην κοινωνία. Ο άνθρωπος βρίσκεται στο ανώτερο σκαλοπάτι, όπου έχει φτάσει η ζωή στην εξέλιξή της. Ο άνθρωπος αξίζει για την ανθρώπινη του υπόσταση. Είναι το «πιο πολύτιμο κεφάλαιο» είναι «καθολική αξία». Προικισμένος με πλούσιες πνευματικές ικανότητες, και με πανίσχυρο όργανό του την επιστήμη, που ο ίδιος με μόχθο και ιδρώτα δημιούργησε, υψώνεται ο άνθρωπος κυρίαρχος μέσα στη φύση, την υποτάσσει γνωρίζοντάς την ολοένα και βαθύτερα, και γίνεται δημιουργός. Αξίζει λοιπόν ο άνθρωπος όλη την εχτίμηση, και όλο το σεβασμό.

Μα καμιά αναγνώριση της αξίας και της αξιοπρέπειας του ανθρώπου δεν είναι νοητή, χωρίς το δικαίωμα και το χρέος του να καταχτήσει την ελευτερία του, χωρίς το λυτρωμό του από τον πολιτικό, οικονομικό και πνευματικό καταναγκασμό, χωρίς λοιπόν την απελευθέρωσή του από κάθε ζυγό, από κάθε καταπίεση, ταπείνωση και εκμετάλλευση. Ο λυτρωμός του από κάθε σκλαβιά, είναι η πρώτη προϋπόθεση, για να πραγματώνεται η ανθρώπινη υπόστασή του. Αλλιώς ο άνθρωπος είναι δούλος, δεν πολυδιαφέρει από τα ζώα, ξεπέφτει και χάνει το καθαυτό ανθρώπινο μέσα του.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ο γνήσιος ανθρωπισμός κηρύχνει, πως δεν επιτρέπεται η ελευτερία να είναι προνόμιο των λίγων. Και πολύ περισσότερο δεν επιτρέπεται να είναι προνόμιο εκείνων, που καρπώνονται την παραγωγική εργασία των άλλων. Το γνήσιο ανθρωπιστικό ιδανικό εμπνέει, φλογίζει και καθοδηγεί τους λαούς και τα άτομα στον αγώνα τους να λυτρωθούν από την πολύπλευρη σκλαβιά και  την εκμετάλλευση.

https://arxeiokdsotiriou.blogspot.com/2013/10/blog-post_20.html#more

 Είναι και μια ευκαιρία να δούμε, η σημερινή Νεολαία  με ποιο ιδεολογικό-πολιτικό - κοινωνικό  υπόβαθρο και  περιεχόμενο, Αρχιτεκτονικής και Πολεοδομικής ιστορικής μνήμης, προετοιμάζεται να αποφοιτήσει  από τις Αρχιτεκτονικές Σχολές. Και δυστυχώς το ιδεολογικό-πολιτικό-κοινωνικό υπόβαθρο και περιεχόμενο θα δούμε ότι λείπει σε μεγάλο ποσοστό.  Η ιστορική μνήμη που καλλιεργείται στις Αρχιτεκτονικές Σχολές είναι «κούφια», και είναι «κούφια» γιατί στηρίζεται σε τρεις «ετικέτες» που έχουν παραποιήσει, παραχαράξει και πλαστογραφήσει την ιστορία του τόπου μας. Η πρώτη είναι η «άναρχη πολεοδομική ανάπτυξη της Αθήνας από την ίδρυση του Νέου Ελληνικού Κράτους και μετά» η δεύτερη «η αντιπαροχή κατέστρεψε τις Πόλεις μας μεταπολεμικά» και η τρίτη η «Αυθαίρετη δόμηση των λαϊκών στρωμάτων  βασική αιτία των πολεοδομικών  προβλημάτων». Αυτές οι τρείς «ετικέτες» είναι το «χαϊμαλί» που οι Αρχιτεκτονικές Σχολές κρεμούν στο λαιμό των απόφοιτων Αρχιτεκτόνων με την εντολή να το φορούν για πάντα και να το χρησιμοποιούν σαν «πυξίδα». Και έχουν και οι τρείς ένα και μοναδικό σκοπό: Την παραπλάνηση του ΔΟΥΛΕΥΤΗ ΛΑΟΥ!!, που έλεγε και ο αείμνηστος Παιδαγωγός Κώστας Σωτηρίου!!  Και δίνεται σήμερα η ευκαιρία στον ΣΦΕΑ το «χαϊμαλί» αυτό να το ξεκρεμάσει από το λαιμό της Νεολαίας. Αλλά για να το ξεκρεμάσει πρέπει να την αφήσει «ελεύθερη» να κάνει την σύνδεση με το παρελθόν.

Αν διάβασες για τις παραπάνω «ετικέτες» έχω διατυπώσει  διαφορετική άποψη. Η άποψη όμως αυτή δεν ήρθε ουρανοκατέβατη, ήρθε μετά από μελέτη και έρευνα. Η μελέτη και η έρευνα μας βοήθησαν να εμπλουτίσουμε την ιστορική μας μνήμη. Και αυτό έγινε γιατί στο φοιτηταριό που ανήκα κάποτε και εγώ, είδαμε ότι για να καταλάβουμε τα Πολεοδομικά προβλήματα και την Αρχιτεκτονική που επικράτησε την δεκαετία του 70 στη χώρα μας έπρεπε  να εξετάσουμε το γιατί επικράτησαν αυτές οι τρείς απόψεις, ποιούς σκοπούς  εξυπηρέτησαν, και ποιες ήταν οι επιπτώσεις  στα κοινωνικά στρώματα. Όταν είπαμε στον καθηγητή μας ότι  «Το γιατί!!» θέλουμε να δούμε, μας είπε: Προχωρήστε ελεύθερα!!! Και είδαμε ξεκάθαρα ότι :

1.   Καθόλου άναρχη δεν ήταν η Πολεοδομική ανάπτυξη της Αθήνας αντίθετα ήταν, όπως σου είχα πει στη συζήτηση που κάναμε τότε:  «Από την σύντομη τούτη ιστορική κριτική ανασκόπηση βλέπουμε ξεκάθαρα ότι η «πηγή» που δημιούργησε το πρόβλημα ήταν η «κατάτμηση μείζονος εκτάσεως» στην οποία το  Κράτος δεν επέβαλλε κανένα περιορισμό, αντίθετα στήριξε όλες τις κερδοσκοπικές επιλογές της «μεγαλοϊδιοκτησίας», και μετέφερε τις υποχρεώσεις της που προέκυπταν από την «Πολεοδόμηση» τής γης της στην «μικροϊδιοκτησία» επάνω στην οποία η «μεγαλοϊδιοκτησία» κερδοσκόπησε.Η άποψη λοιπόν ότι η Αθήνα αναπτύχθηκε «άναρχα Πολεοδομικά» δεν ανταποκρίνεται στην ιστορική πραγματικότητα. Η Αθήνα αναπτύχθηκε «Με ταξική ιεραρχία. Ικανοποιήθηκαν τα συμφέροντα της μεγαλοϊδιοκτησίας,  οι υποχρεώσεις της φορτώθηκαν στα λαϊκά στρώματα, τα λαϊκά στρώματα αντέδρασαν, και όταν τα λαϊκά στρώματα αντιδρούν, αντιδρούν «άναρχα», γι αυτό και η «έκπληξη» «περιμέναμε να υποβάλλουν ενστάσεις οι μορφωμένοι αλλά μας ήρθαν και οι αγράμματοι». Αναλυτικά:  https://angelmois.blogspot.com/2013/04/blog-post.html   και  https://angelmois.blogspot.com/2019/01/airbnb.html
2.  Ούτε ήταν το η «αντιπαροχή κατέστρεψε τις πόλεις μας»  και να γιατί: «Τις διαφορές αυτές στην δόμηση, τα ποσοτικά και ποιοτικά δηλαδή χαρακτηριστικά των περιοχών της πόλης,  δεν τις καθόριζε η «αντιπαροχή», είναι επιλογές της Πολιτικής ηγεσίας του Κράτους, και είναι αυτές που καθορίζουν την κατανομή των τάξεων στον χώρο της πόλης. «Αντιπαροχή» πραγματοποιήθηκε και στο Παλαιό Ψυχικό και στην Φιλοθέη  και στο κέντρο της Αθήνας. Τις ποσοτικές και ποιοτικές διαφορές της «αντιπαροχής» ανάμεσα στο Παλιό Ψυχικό και τους Αμπελόκηπους π.χ. τις καθόρισε το Κράτος, καθορίζοντας την Πολεοδομική ποιότητα των περιοχών, δεν τις καθόρισε η «αντιπαροχή», και τις καθόρισε με ταξικά κριτήρια. Την Πολεοδομική ποιότητα  των περιοχών με κάλυψη οικοπέδου 70% με κτίρια σε επαφή το ένα με το άλλο, με κουζίνες και λουτρά να φωτίζονται και να αερίζονται από φωταγωγούς 1,20μx1,20μ, με κοινόχρηστους εσωτερικούς διαδρόμους πλάτους 1,00μ,, δεν τις καθόρισε η «αντιπαροχή» τις καθόρισε το Κράτος, αυτό επέλεξε αυτή την ποιότητα  κατοικίας για τα κατώτερα οικονομικά στρώματα. Τα ανήλιαγα και υγρά υπόγεια που πουλιόταν τότε σαν «διαμερίσματα» από τους εργολάβους, το Κράτος μπορεί να μην τους έδωσε πολεοδομική νομιμότητα, τους έδωσε όμως συμβολαιογραφική νομιμότητα, αφού νόμιμα μεταβιβάζονταν,  και  οι δημόσιες Υπηρεσίες όπως τα υποθηκοφυλακεία  νόμιμα μετέγραφαν το συμβόλαια. Η ιστορική πραγματικότητα λοιπόν μας λέει ότι το Κράτος καθόρισε την Πολεοδομική ποιότητα των περιοχών της πόλης, και όχι η «αντιπαροχή». Η «αντιπαροχή» ανέλαβε απλώς «εργολαβία» να τηρήσει τις «ταξικές επιλογές» της Πολεοδομικής ποιότητας των διάφορων περιοχών της πόλης, που το Κράτος καθόρισε.». Αναλυτικά:   https://angelmois.blogspot.com/2019/01/airbnb.html
3.   Η δε αυθαίρετη δόμηση των λαϊκών στρωμάτων δεν ήταν μια φιλανθρωπική παραχώρηση της κυρίαρχης τάξης ήταν: «Στην πρώτη περίοδο, τέλος του 1950 αρχές της δεκαετίας του 1960, η εσωτερική μετανάστευση φέρνει στις μεγάλες Πόλεις, κυρίως Αθήνα και Θεσσαλονίκη, μεγάλα τμήματα αγροτικού πληθυσμού που από την γεωργία  δεν μπορούσε να ζήσει, και έρχεται στην Πόλη και γίνεται εργάτης, θυρωρός, κλητήρας, μικροπωλητής κ.α.   Στις εκλογές του 1958 η Ε.Δ.Α είναι αξιωματική αντιπολίτευση. Η αντιδραστική κυρίαρχη τάξη του τόπου μας, ανησυχεί. Εκμεταλλεύεται λοιπόν την ανάγκη για στέγη των στρωμάτων αυτών της κοινωνίας, και «παραχωρεί την αυθαίρετη δόμηση». Στην δεύτερη περίοδο, μετά την χούντα, τα λαϊκά στρώματα ζητούν εκδημοκρατισμό της χώρας, καλύτερες συνθήκες ζωής, τα αριστερά κόμματα είναι σε άνοδο, η κυρίαρχη τάξη δεν θέλει να προχωρήσει στον αστικοδημοκρατικό μετασχηματισμό της χώρας, και πως άλλωστε να θέλει αφού είναι σφοδρά αντιδραστική. «Παραχωρεί» λοιπόν την «αυθαίρετη δόμηση της εξοχικής κατοικίας στα λαϊκά στρώματα» και καλλιεργεί  την παραπλανητική πεποίθηση ότι η «αυθαίρετη εξοχική κατοικία» αναβαθμίζει την «ποιότητα της ζωής του λαού».  Η τρίτη  περίοδος ξεκινά στην δεύτερη τετραετία του ΠΑΣΟΚ, όταν αυτό έχει πια συμβιβαστεί με την βαθειά αντιδραστική κυρίαρχη τάξη του τόπου μας, ο λαός όμως ακόμη έντονα πολιτικοποιημένος αντιδρά. Η κυρίαρχη τάξη καταλαβαίνει ότι για να συνεχίσει να κυβερνά αυτόν τον τόπο, πρέπει η ψήφος του λαού να απολιτικοποιηθεί, και ξεκινά την προπαγάνδα «απολιτικοποίησης» του λαού, καλλιεργώντας την παραπλανητική  άποψη ότι η «ψήφος συναλλαγής» έχει αξία, η «πολιτική ψήφος» είναι ξεπερασμένη. Δίνει λοιπόν την «αυθαίρετη δόμηση στα λαϊκά στρώματα» εμπλουτισμένη με τόση «συναλλαγή» όσο ποτέ άλλοτε, και πετυχαίνει τον σκοπό της. Από την σύντομη τούτη ιστορική ανασκόπηση βλέπουμε ότι η «αυθαίρετη δόμηση των λαϊκών στρωμάτων» ήταν ένα από τα μέσα που χρησιμοποίησε η κυρίαρχη τάξη του τόπου μας, με στόχο  να αποπροσανατολίσει τμήματα των λαϊκών στρωμάτων από τα πραγματικά τους προβλήματα και να τα οδηγήσει σε εκλογικές συμπεριφορές εξυπηρετικές στα συμφέροντά της. Για το λόγο  αυτό και η «αυθαίρετη δόμηση των λαϊκών στρωμάτων» στη χώρα μας έχει διαφορετικά «πολεοδομικά χαρακτηριστικά» στις τρεις χρονικές περιόδους που πραγματοποιήθηκε. Και έχει διαφορετικά «χαρακτηριστικά» γιατί στην πρώτη περίοδο θέλει να εγκλωβίσει  τα πιο φτωχά στρώματα της κοινωνίας, να μην πολιτικοποιηθούν, και το κάνει καλλιεργώντας τον φόβο, την υποταγή, στην δεύτερη περίοδο ικανοποιεί την μικροαστική τάξη που θέλει να ανέβει κοινωνικά και οικονομικά, και αισθάνεται ότι την χάνει από το εκλογικό της σώμα, και στην τρίτη περίοδο απευθύνεται και στην μικροαστική με τους ημιυπαίθριους και στην μεσοαστική με τις μεζονέτες, τάξεις και οι δύο στήριγμά της στις οποίες καλλιεργεί μέσω της «αυθαίρετης δόμησης» τις νέες «κοινωνικές αξίες» που θέλει να επιβάλλει για να συνεχίζουν να την στηρίζουν" . Αναλυτικά:   https://angelmois.blogspot.com/2011/06/blog-post_2147.html  και  https://angelmois.blogspot.com/2018/08/1955-2011-airbnb.html

Η παραποίηση, η παραχάραξη, η πλαστογράφηση της πραγματικής ιστορίας του τόπου μας με σκοπό την ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ ΤΟΥ ΔΟΥΛΕΥΤΗ ΛΑΟΥ νομίζω ότι γίνεται φανερή τώρα!!!  

Και η Γυάρος, σχετίζεται, στην ουσία της,- είναι το αδιαχώριστο παρελθόν-,  με την σημερινή πραγματικότητα πολιτική-κοινωνική –οικονομική. Είναι συνδεδεμένη με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κοινότητα των  προσφυγικών της Αλεξάνδρας, με τα σημερινά προβλήματα στέγασης των λαϊκών στρωμάτων, με τα κόκκινα δάνεια, με το Ελληνικό, με την ληστρική κλοπή της λαϊκής κατοικίας, με την ραγδαία αύξηση των εργατικών ατυχημάτων, με την οικονομική-πνευματική και κοινωνική  φτώχεια, που επιβάλλεται η πρώτη με την  νέα εργατική νομοθεσία, η δεύτερη με το νέο περιεχόμενο της Παιδείας ,και η τρίτη  με την καλλιέργεια δήθεν νέων ανθρωπιστικών αξιών, αντιανθρωπιστικές στην ουσία, που  προπαγανδίζονται όμως σαν  αναγκαίες για την σημερινή ανθρώπινη επιβίωση- πρόσεξε όχι ζωή, επιβίωση-  ώστε να γίνονται απερίσκεπτα αποδεκτές,  με πολύμορφα  φαινόμενα βίας, με …. με…..  Και όλα αυτά είναι δημιουργήματα της κυρίαρχης τάξης. Τα δημιούργησε και τα επιβάλλει γιατί με τον τρόπο αυτό  μείωσε για πολλοστή φορά, με νέες μεθόδους,  το «κοστολόγιο της ελευθερίας»  των κατώτερων τάξεων και αύξησε τα κέρδη της. Η μορφή άλλαξε, η ουσία παρέμεινε ίδια! 

Η «αναστήλωση και συντήρηση» δεν φτάνει για να διατηρηθεί η ιστορική μνήμη της Γυάρου. Πρέπει η Νεολαία, να την συνδέσει, με τα πολιτικά-κοινωνικά-οικονομικά προβλήματα της σημερινής κατάστασης, που αντιμετωπίζει σήμερα η ίδια. Αυτό που λέγανε οι Καθηγητές μας στη Σχολή, «ΤΟ  ΦΟΙΤΗΤΑΡΙΟ ΝΑ ΒΓΕΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΣΧΟΛΗ,  να αφουγκραστεί την πραγματική κοινωνία,  να ακούσει προβλήματά της, να πάρει εμπειρίες για τη ζωή μέσα στη πραγματική κοινωνική ζωή. Γιατί μόνο έτσι μπορεί να κατανοήσει την σημερινή πραγματικότητα, μόνο έτσι μπορεί να διαπιστώσει την εξάρτησή της από τα περασμένα, να  δει την προοπτική που διαμορφώνεται για το αύριο, και να κάνει την δική του πρόταση για το αύριο», δεν ήταν ένα «σλόγκαν», ήταν απόρροια της ιστορικής τους εμπειρίας!!

 

Περιβάλλον: Γράφει κάποιος, ότι,  ο ΣΑΔΑΣ Αττικής κάλεσε τα μέλη του να «απέχουν» από τον διαγωνισμό. Και ζήτησε: «Να δοθεί άμεσα γενναία κρατική χρηματοδότηση για να προχωρήσει η αποκατάσταση των ιστορικών κτιρίων και η δημιουργία υποδομών για να καταστεί το νησί επισκέψιμο. Σε αυτό το πλαίσιο καλούμε να αναλάβουν οι αρμόδιοι φορείς του δημοσίου με τη συμμετοχή του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ τη διεξαγωγή αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για την προώθηση συγκεκριμένης πρότασης – πλαίσιο για την απόλυτη προστασία και την ανάδειξη της ιστορικής μνήμης της Γυάρου και άλλων αντίστοιχων τόπων εξορίας που ρημάζουν».

Αρχιτέκτονας: Άποψη του ΣΑΔΑΣ Αττικής………….

 

Για την Γυάρο, με την ευκαιρία της απονομής των Βραβείων «αναμόρφωσης και αξιοποίησης», και την αντίδραση του ΣΦΕΑ

Περιβάλλον: «Στις 29 Απριλίου 2026 πραγματοποιήθηκε εκδήλωση στο Ευγενίδειο Ίδρυμα για τη βράβευση σχεδίων «αναμόρφωσης και αξιοποίησης» του χώρου ιστορικής μνήμης της Γυάρου. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε από την ιδιωτική εταιρεία ALUMIL και την Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Πολιτιστικού και Κοινωφελούς Έργου ΑΙΓΕΑΣ, με συνδιοργάνωση και εποπτεία από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας,» γράφει   η ιστοσελίδα «Ημεροδρόμος». «Τα σχέδια –γράφει – προκάλεσαν  οργή στα μέλη της αντιπροσωπείας του Συνδέσμου Φυλακισθέντων, Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974».

Αρχιτέκτονας: Το διάβασα το κείμενο!! Και είδα και τις προτάσεις που βραβεύθηκαν και αυτές που επαινέθηκαν!!

  Περιβάλλον: Το σχόλιό σου θέλω.

Αρχιτέκτονας: Οι «προτάσεις» ανταποκρίνονται στην «αναμόρφωση και αξιοποίηση» που ζήτησαν οι εντολείς. Ο ΣΦΕΑ μιλάει για «αναστήλωση και συντήρηση».

Περιβάλλον: Ο ΣΦΕΑ απαιτεί- γράφει το ρεπορτάζ-  «ο χώρος αυτός να μείνει αναλλοίωτος. Να μείνει διατηρητέος δεν θέλουμε καμία παρέμβαση, δεν θέλουμε καμία τουριστική αξιοποίηση, τι θέλουμε; Θέλουμε συντήρηση αυτών των φυλακών, του χώρου των νεκροταφείων, συντήρηση της προβλήτας, για να είναι επισκέψιμοι οι χώροι αυτοί.».

Αρχιτέκτονας: Μάλιστα. Και ζητάει ο ΣΦΕΑ γράφει το ρεπορτάζ « β) στην υλοποίηση, το ταχύτερο δυνατόν, των έργων που δρομολογήθηκαν  το 2001 με ταυτόσημες Αποφάσεις των υπουργών Αιγαίου και Πολιτισμού (ΦΕΚ 722/2001, ΦΕΚ 1680/Β/2001) – λαμβάνοντας υπόψη ότι τις μελέτες των έργων αυτών ενέκρινε το Κεντρικό Συμβούλιο Νεότερων Μνημείων και την Α’ φάση τους παρέλαβε και πλήρωσε το Κράτος, αλλά δεν υλοποιήθηκαν ποτέ μέχρι σήμερα». Μόνο που από το 2001 πέρασαν και 25 χρόνια, και αυτό σημαίνει ότι οι «μελέτες» θέλουν ενημέρωση.

Περιβάλλον: «Ο χώρος αυτός μπορεί να γίνει μόνο δημόσιος χώρος μνήμης, ιστορίας και πολιτισμού, όπου οι νέες γενιές μαθητών, φοιτητών, ερευνητών και παιδιά του λαού θα επισκέπτονται ελευθέρα για να διδάσκονται το κόστος της ελευθερίας και έχοντας την υποχρέωση να τη φτάσουν μέχρι το τέλος, μέχρι την πλήρη κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Όταν στη Γυάρο πέφτει το σκοτάδι, λυσσομανάν οι άνεμοι κι ακούμε συριγμούς… είναι οι ψυχές των κρατουμένων! Ποιος θα τα διαχειριστεί αυτά;» είπε ο Κος Στέργιος Βασιλείου, μέλος του ΣΦΕΑ, στο τέλος της ομιλίας του.

Αρχιτέκτονας: Δίκιο έχει!!!

Περιβάλλον: Σε βλέπω πολύ σκεφτική. Δεν θέλεις να το συζητήσουμε;

Αρχιτέκτονας: Στο έχω πει και σε παλαιότερη συζήτησή μας. Η Γυάρος δεν είναι κάτι «εύκολο». Ο ΣΦΕΑ ζητάει «συντήρηση των φυλακών, του χώρου των νεκροταφείων, της προβλήτας». «Συντήρηση» σημαίνει να γίνουν κάποιες επεμβάσεις για να αποφευχθούν περεταίρω φθορές.  Από ότι είδα όμως σε φωτογραφίες πρόσφατες του κτιρίου των φυλακών, έχουμε μεγάλες φθορές, και το κτίριο χρειάζεται «αναστήλωση» και όχι απλή  «συντήρηση». Και στην μία και στην άλλη περίπτωση όμως αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γίνει λεπτομερής φωτογράφιση της υφιστάμενης κατάστασης, λεπτομερής αποτύπωση του υφιστάμενου κτιρίου, καταγραφή των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν, καταγραφή των τεχνικών που χρησιμοποιήθηκαν, κ.α  Είναι μια διαδικασία που πρέπει να γίνει επί τόπου και απαιτεί χρόνο. Να μελετηθεί το κτίριο μετά την ολοκλήρωση των παραπάνω αναφερόμενων εργασιών, και όταν λέμε μελέτη εννοούμε, σύνταξη λεπτομερούς «Αιτιολογικής-Τεχνικής Έκθεσης» όπου αναλύεται και περιγράφεται ολόκληρη η  ιστορία της κατασκευής του κτιρίου, σε συνάρτηση, και με τις μαρτυρίες των ανθρώπων που βίωσαν την κατασκευή (1947-1950), και με αυτούς που φυλακίστηκαν στα χρόνια της χούντας (1967-1974).  Και να ξέρεις ότι η μελέτη αυτή κρύβει πολλές φορές «εκπλήξεις» μεγάλης ιστορικής σημασίας για την εποχή. Τα ίδια βέβαια πρέπει να γίνουν και για τους άλλους χώρους που ο ΣΦΕΑ ζητάει «συντήρηση». 

Και ερχόμαστε στην «πρόταση». Εδώ δεν θα συμφωνήσω με το «και έχοντας την υποχρέωση…..» του Κου Βασιλείου γιατί προτιμώ το «και να αισθανθούν  βαθιά μέσα τους την ανάγκη  να την φτάσουν…..». Και αυτό γιατί πιστεύω ότι οι «νέες γενιές διδάσκονται….» μόνο όταν, όπως λέγανε  οι Καθηγητές μου στη Σχολή Αρχιτεκτόνων της Φλωρεντίας την δεκαετία του '70: «ΤΟ  ΦΟΙΤΗΤΑΡΙΟ ΝΑ ΒΓΕΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΣΧΟΛΗ,  να αφουγκραστεί την πραγματική κοινωνία,  να ακούσει προβλήματά της, να πάρει εμπειρίες για τη ζωή μέσα στη πραγματική κοινωνική ζωή. Γιατί μόνο έτσι μπορεί να κατανοήσει την σημερινή πραγματικότητα, μόνο έτσι μπορεί να διαπιστώσει την εξάρτησή της από τα περασμένα, να  δει την προοπτική που διαμορφώνεται για το αύριο, και να κάνει την δική του πρόταση για το αύριο».

Και είναι μια ευκαιρία ο ΣΦΕΑ να δώσει το θέμα που τον απασχολεί χρόνια τώρα, στο ΦΟΙΤΗΤΑΡΙΟ να το λύσει!!! Να το εμπιστευθεί!!

Προσωπική εμπειρία για το -ΤΟ  ΦΟΙΤΗΤΑΡΙΟ ΝΑ ΒΓΕΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΣΧΟΛΗ-  διάβασε εδώ:  Για τη Γυάρο

Και η άποψή μου για την Γυάρο : Για τη Γυάρο (2). Απάντηση στα σχόλια. 

Το στεγαστικό πρόβλημα

 

Περιβάλλον: Πολλές οι συζητήσεις για το στεγαστικό πρόβλημα. Πολλές οι προτάσεις για την επίλυσή του. Αλλά ……….

Αρχιτέκτονας: Για να βρούμε την λύση πρέπει πρώτα να δούμε ποιος και γιατί το δημιούργησε. Δεν γεννήθηκε ξαφνικά. Ξέρεις η Πόλη υπάρχει γιατί ζουν άνθρωποι σ αυτή, δεν ζουν οι άνθρωποι επειδή υπάρχει η Πόλη. Στο έχω πει πολλές φορές αυτό!!. Και η ΠΟΛΗ είναι ταξικά διαμορφωμένη. Υπάρχουν περιοχές όπου κατοικούν τα κυρίαρχα στρώματα της κοινωνίας της Πόλης, περιοχές όπου κατοικούν τα μεσαία, περιοχές όπου κατοικούν τα μικρομεσαία και περιοχές όπου κατοικούν τα  εργατικά. Όποιος δεν το βλέπει αυτό, δεν θέλει να το δει!!! Είναι ξεκάθαρο αυτό.

Δεν θα ξεκινήσω βέβαια ούτε από την των  «προγόνων εύκλεια», ούτε από το τέλος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Θα ξεκινήσω από το τέλος της δεκαετίας του 2000. Εκεί γύρω στο 2008 οι Πόλεις μας έχουν φτάσει σε κτιριακό κορεσμό, και στα κέντρα και στην επέκτασή τους στην περιφέρεια γύρω από αυτές. Το κτιριακό απόθεμα στα κέντρα των Πόλεων έχει υποβαθμιστεί σε μεγάλο βαθμό, στην δε περιφέρεια των Πόλεων  έχουν εξαντληθεί οι δυνατότητες επέκτασης. Η φυγή όμως των μεσαίων και των μικρομεσαίων στρωμάτων (1990-2010) από τα κέντρα των Πόλεων στην περιφέρεια των Πόλεων δεν ήταν μια αυθόρμητη κίνηση των στρωμάτων αυτών της κοινωνίας της Πόλης. Ήταν μια ισχυρά προπαγανδισμένη πολιτική των κυρίαρχων μεγάλων- ιδιοκτησιακών και μεγάλων-κατασκευαστικών συμφερόντων, που φρόντισαν η «εγκατάλειψη» των κέντρων να έχει σαν βασικό γνώρισμα την «φυγή από το φτωχό παρελθόν» και την εγκατάσταση στο «νέο αναβαθμισμένο μέλλον»!!!. Αυτό το βασικό γνώρισμα της «φυγής» διευκόλυνε και την  υποβάθμιση των κέντρων των Πόλεων. Τα κέντρα των Πόλεων έχασαν σιγά-σιγά  την ιστορική τους αφηγηματικότητα, έχασαν δηλαδή το κοινωνικό, πολιτιστικό και πολιτικό περιεχόμενό τους. Και είναι αποδεδειγμένο ότι όταν μια περιοχή χάνει την ιστορική αφηγηματικότητά της τότε, χάνεται η αίσθηση του χώρου και του τόπου και μειώνονται οι μορφές αντίστασης και ανθεκτικότητας στην κερδοσκοπία. Και η κερδοσκοπία βρήκε τον δρόμο ανοικτό και «καλοστρωμένο».

Σήμερα «αναβαθμίζει» με τα νέα δικά της πρότυπα τα κέντρα των Πόλεων, όπου φροντίζει η ιστορική αφηγηματικότητα να μην έχει δυνατότητες αναδημιουργίας ούτε στο σήμερα ούτε στο μέλλον. Και ένας τρόπος για να την πολεμήσει, είναι να αναγνωρίσει το «στεγαστικό πρόβλημα» που η ίδια δημιούργησε, και να προτείνει λύσεις που θα εξυπηρετούν την ίδια. Γι'  αυτό και η εφεύρεση του όρου «κοινωνική κατοικία»!!!

Η υποβάθμιση των κέντρων των Πόλεων στην Χώρα μας, διήρκησε 20 ολόκληρα χρόνια (1990-2010) και διήρκησε τόσο γιατί οι περιοχές είχαν ισχυρή ιστορική αφηγηματικότητα. Τώρα όμως η κυρίαρχη τάξη του τόπου μας «βιάζεται» γιατί έχει την μεγάλη ευκαιρία να δημιουργήσει την Πόλη με τις προδιαγραφές που η ίδια χρόνια τώρα έχει προγραμματίσει. Γι'  αυτό και στο forum των Δελφών ακούσαμε τα περί «μακροζωίας» , περί «κοινωνικής κατοικίας» κ.α Τα φερέφωνά της διαγωνίζονται να πάρουν το βραβείο του «Εμπνευσμένου εξυπηρετητή των συμφερόντων της!!!».

 

Στο «forum» των Δελφών: «Απανθρωπίστηκε» η Φιλοσοφία της Αρχιτεκτονικής/ Το «Στεγαστικό πρόβλημα» το περιόρισαν στο: «Η «μακροζωία» των γονιών θίγει τους νέους!!»/ Και δεν ντράπηκαν ούτε για το πρώτο, ούτε για το δεύτερο. Η «ντροπή» όμως «ντράπηκε!!!»

 

Περιβάλλον: Έρχομαι από το forum των Δελφών!!

Αρχιτέκτονας: Καλώς όρισες!!

Περιβάλλον: Άκουσα κάποιες ομιλίες Αρχιτεκτονικού ενδιαφέροντος και ήρθα να τις συζητήσουμε.

 Αρχιτέκτονας: Σ’ αφήσανε να μπεις;

 Περιβάλλον: Όχι!!! Μου είπανε πολύ ευγενικά ότι έχουν το δικό τους «Περιβάλλον» στον Χώρο. Μάλιστα μου το έδειξαν κιόλας!! Καθόταν στο ουρανοξύστη του Ελληνικού και «συνομιλούσε», μου είπαν,  με την Ακρόπολη!!! Διάβασα όμως τις σχετικές δημοσιεύσεις  «Η Φιλοσοφία της Αρχιτεκτονικής και η ανάπλαση των πόλεων» και για την «Στεγαστική κρίση», και επειδή κάτι δεν μου πάει καλά, ήρθα να σε ρωτήσω!

Αρχιτέκτονας: Ακούω!!!

Περιβάλλον: Συζητήθηκε  «Η Φιλοσοφία της Αρχιτεκτονικής και η ανάπλαση των πόλεων»!! Ο Κος Δημήτρης Ανδριόπουλος, Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου DIMAND, ανέφερε «Το όμορφο κτίριο δεν είναι από μόνο του όμορφο, καθώς συνομιλεί με το περιβάλλον του». Και χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τον ουρανοξύστη στο Ελληνικό ο κ. Ανδριόπουλος επισήμανε ότι το κτίριο «συνομιλεί» με την Ακρόπολη, αναδεικνύοντας τη σημασία της αρχιτεκτονικής ένταξης στο αστικό και ιστορικό περιβάλλον».

Αρχιτέκτονας: Να ρωτήσω. Η «Ακρόπολη», στη «συνομιλία», είπε κάτι στον « Περιβάλλον που καθόταν στον Ουρανοξύστη» για το τσιμέντωμά της από την Μενδώνη;

Περιβάλλον: Θέλω σοβαρή απάντηση. Εξ άλλου όπως διάβασα στην «AI Mode» ο όρος στην Αρχιτεκτονική χρησιμοποιείται για …….

Αρχιτέκτονας: Ο όρος χρησιμοποιείται όταν ο Αρχιτέκτονας  «Απανθρωπίζει» την  Αρχιτεκτονική. Τότε και μόνο τότε «φιμώνει» τον ΑΝΘΡΩΠΟ και δίνει «φωνή» στα κτίρια. Τελεία και παύλα!!

Περιβάλλον: Ο κ. Τάτσης, Καθηγητής Φιλοσοφίας της Πληροφορίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, τόνισε ότι η έννοια του ωραίου συνδέεται με το μέτρο του ανθρώπου και θα πρέπει να σέβεται το σώμα μας καθώς αυτό κινείται στον χώρο. Με αφορμή την Αθήνα, υποστήριξε ότι η συγκρότηση των πόλεων μετά την Οθωμανική περίοδο συνοδεύτηκε από το άγχος της αρχαίας κληρονομιάς, καθώς και από ένα αίσθημα «ενοχής» απέναντι στους προγόνους, λόγω της αδυναμίας πλήρους ανταπόκρισης στην εικόνα που είχε διαμορφωθεί από τους φιλέλληνες. «Εμείς αισθανόμασταν κάπως σαν το γιο που προσπαθεί να φτάσει τον πατέρα και τον παππού και δεν τα καταφέρνει. Μας αρέσει το όμορφο μόνο όταν αυτό μπορεί να εξαργυρωθεί………..

Αρχιτέκτονας: Μη συνεχίζεις!! Το παραπάνω είναι το απαραίτητο «παρακολούθημα» του «Απανθρωπισμού»: «Προγονοπληξία και ψευτοκλασικισμός»!! Εδώ βέβαια έχει και φτωχό περιεχόμενο.

Περιβάλλον: Ας έρθουμε τώρα στη «στεγαστική κρίση»:  «Η Αλεξάνδρα Τραγάκη, Καθηγήτρια Οικονομικής Δημογραφίας στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, μία εκ των ομιλητών, υπογράμμισε ότι το δημογραφικό συνδέεται με το στεγαστικό κυρίως μέσω της δυσκολίας των νέων να στεγάσουν τις οικογένειές τους, υπάρχει όμως και ένας ακόμη κρίσιμος παράγοντας: η μακροζωία.

Όπως ανέφερε, ο αριθμός των ατόμων άνω των 65 ετών αυξάνεται, όπως και το προσδόκιμο ζωής, με αποτέλεσμα να διαμορφώνεται μια νέα κατηγορία ζήτησης για κατοικία, αλλά και για διαφοροποιημένες μορφές στέγασης.

«Η μακροζωία αλλάζει το τοπίο της στέγασης με έναν τρόπο που δεν λαμβάνουμε επαρκώς υπόψη ούτε στις πολιτικές μας ούτε στον σχεδιασμό. Περισσότεροι ηλικιωμένοι ζουν σήμερα σε μεγάλα σπίτια, σε κατοικίες που υπερβαίνουν τόσο τις ανάγκες όσο και τις δυνατότητές τους, ακόμη και ως προς τη συντήρησή τους», επισήμανε η κ. Τραγάκη.

Η ίδια σχολίασε πως λόγω της μακροζωίας, γενιές που ανέμεναν να κληρονομήσουν την κατοικία των γονιών τους για να στεγάσουν τη δική τους οικογένεια ενδέχεται τελικά να μη φτάσουν ποτέ σε αυτό το στάδιο, με αποτέλεσμα το ακίνητο να περνά απευθείας στα εγγόνια. Αυτό, όπως εξήγησε, περιορίζει σημαντικά την κινητικότητα των κατοικιών και δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες της αγοράς».

Αρχιτέκτονας: Είναι ξεκάθαρο τι εννοεί!! Τι δεν καταλαβαίνεις!!! Κάνει μια πρόταση για το επόμενο «forum»: « Αρχιτεκτονικές προτάσεις και συζήτηση για σχεδιασμό «Καιάδα» με σύγχρονες προδιαγραφές»!!!

  Περιβάλλον: Το ίδιο μου είπε και η «ντροπή» που «ντράπηκε» όταν της το διάβασα!!!