Το «ας πρόσεχαν» που ακούστηκε στη δίκη του ΣτΕ για τον ΝΟΚ έχει μακριά ιστορία. Δεν είναι ξεκάρφωτο!! Το φώναζε, το φωνάζει και θα το φωνάζει, το δίδυμο σιαμαίο αδελφάκι του αρμόδιου Υπουργείου. Και είναι αδιαχώριστα σιαμαία, για όσους δεν το ξέρουν και απορούν!!!!

 

Περιβάλλον: Διάβασα το παρακάτω:

 

«Στις αρχές του καλοκαιριού αναμένεται να εκδοθεί η απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, που εκδίκασε την Παρασκευή 6 Μαρτίου 2026 την προσφυγή πέντε Δήμων, με αίτημα την ακύρωση του ΠΔ. 94/2025 του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για την εφαρμογή του μηχανισμού του περιβαλλοντικού ισοδυνάμου σε οικοδομικές άδειες του ΝΟΚ. Για πολύ καιρό όμως φαίνεται ότι ο νομικός και τεχνικός κόσμος που ασχολείται με την υπόθεση θα θυμάται δύο λέξεις μιας φράσης, που ακούστηκαν στη νέα δίκη του ΝΟΚ και άφησαν άναυδο το δικαστήριο.

-«Ας πρόσεχαν» είναι η χαρακτηριστική φράση, που ειπώθηκε από την πλευρά των νομικών παραστατών των Δήμων, για τους πολίτες που έβγαλαν νόμιμα οικοδομικές άδειες και έχτισαν με μπόνους του ΝΟΚ, τα οποία εν συνεχεία ακυρώθηκαν από το ΣτΕ, ως απάντηση στο κυρίαρχο θέμα, που αναδείχθηκε στη δίκη και αφορά στην ασφάλεια δικαίου των δικαστικών αποφάσεων και στην προστασία των νομοταγών πολιτών αλλά και του οικιστικού περιβάλλοντος.

-«Το «ας πρόσεχαν» δεν ήταν φράση της «κακιάς στιγμής» αλλά αποδείχθηκε η «χαρακτηριστική προσέγγιση» στον πυρήνα της εκδικαζόμενης υπόθεσης από την πλευρά των προσφευγόντων Δήμων», σημειώνουν αξιόπιστοι παρατηρητές, αναφέροντας ότι η πλευρά που την εκτόξευσε στο δικαστήριο, αφήνοντας άναυδους τους δικαστές της έδρας, όταν  όλοι τους είδαν να κοιτάζονται απορημένοι μεταξύ τους, επέμεινε στην υπεράσπιση της μέχρι τέλους, παρά τον καταιγισμό αντιδράσεων που προκάλεσε από παριστάμενους δικηγόρους.

Με επιχειρήματα του τύπου «ας έπαιρναν καλούς νομικούς και καλούς μηχανικούς να τους συμβουλέψουν να μην χτίσουν με τα μπόνους του ΝΟΚ ….», η ίδια πλευρά, λένε οι ίδιες πηγές, συνέχισε στην ίδια γραμμή της συγκεκριμένης διατύπωσης.

Ακόμη και όταν οι αντίδικοι νομικοί παραστάτες πήραν ο ένας μετά τον άλλον τον λόγο και μίλησαν για «πρόκληση» και «αναισθησία» προς «νομοταγείς πολίτες, που θα βρεθούν ξαφνικά αυθαιρετούχοι», επισήμαναν ότι «η ίδια η απόφαση του ΣτΕ που ακύρωσε μπόνους του ΝΟΚ, προέβλεψε την προστασία των νομοταγών πολιτών για οικοδομικές άδειες που ακυρώνονται, ώστε το ΥΠΕΝ να προχωρήσει στη δημιουργία του μηχανισμού του περιβαλλοντικού ισοδυνάμου», υπογράμμισαν ότι «η  υπόθεση, που συζητείται στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου, δεν αφορά μόνο τη νομιμότητα συγκεκριμένων ρυθμίσεων, αλλά και τη συνολική ισορροπία ανάμεσα στην προστασία του περιβάλλοντος και την ασφάλεια δικαίου στην αγορά ακινήτων».

 

Αρχιτέκτονας: Κοίταξε το «ας πρόσεχαν» έχει μακριά ιστορία. Είναι το  δίδυμο σιαμαίο αδελφάκι  του  αρμόδιου Υπουργείου, και ποτέ δεν διαχωρίστηκε από αυτό!!! Κάθε φορά που το Υπουργείο ψήφιζε ένα νόμο αντισυνταγματικό, - και είναι πολλοί οι αντισυνταγματικοί Νόμοι του συγκεκριμένου Υπουργείου, μια ματιά στην ιστορία του πείθει -  για να εξυπηρετήσει συγκεκριμένα συμφέροντα, και αυτός έφτανε στις Πολεοδομίες,  το δίδυμο σιαμαίο προειδοποιούσε « πρόσεχε γιατί ο Νόμος είναι αντισυνταγματικός, αν τον ρίξει το ΣτΕ θα την πατήσεις». Και όταν την πατούσε, και ερχόταν κλαίγοντας, το «σιαμαίο»  απαντούσε: «ας πρόσεχες!!!».

Κάποιοι ανιστόρητοι, φορτωμένοι με πολύ υπεροψία, αλλά δουλικά υποταγμένοι στους «επενδυτές» προσπαθούν, χρόνια τώρα, να «διαχωρίσουν» το σιαμαίο «ας πρόσεχες» από το Υπουργείο, αλλά δεν μπορούν.  Είναι αδιαχώριστα σιαμαία!!! 

 

Τα «προσφυγικά» της λεωφ. Αλεξάνδρας σήμερα «ενοχλούν», γιατί είναι ένας χώρος δομημένος σε κεντρικό σημείο του ιστού της Πόλης, ανάμεσα στη ΓΑΔΑ και στο κτίριο του ΕΦΕΤΕΙΟΥ, όπου λειτουργεί μια «ανθρώπινη κοινωνία»-Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ, ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΔΕΙΞΕ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ - με γνήσια «ανθρωπιστικά γνωρίσματα». Αυτό «ενοχλεί»!!! Γιατί ο ορισμός και το περιεχόμενο του όρου «κοινωνική κατοικία» που προωθείται στα προσφυγικά, είναι σε πλήρη αντίθεση με τον ορισμό και το περιεχόμενο που προωθεί η κυρίαρχη τάξη.

 

Περιβάλλον: Θα μου πεις την ιστορία των «προσφυγικών» της Λεωφόρου Αλεξάνδρας ;

Αρχιτέκτονας: Δεν την ξέρω για να σου την πω!!

Περιβάλλον: Μα πως. Έχουν γραφτεί τόσα γι αυτά!!! Ήταν, λένε, πρότυπο «κοινωνικής κατοικίας», υψηλό δείγμα Bauhaus!!.

Αρχιτέκτονας: Αυτό το λένε σήμερα αυτοί που θέλουν φανερά ή κρυφά να στηρίξουν την νέα μορφή «στεγαστικού συσσιτίου» που θέλει να καθιερώσει η κυρίαρχη τάξη του τόπου μας για τον Λαό. Τώρα τελευταία φύτρωσε ο ορισμός «κοινωνική κατοικία». Τον έσπειρε η κυρίαρχη τάξη η οποία αφού πήρε με ανήθικους και  ληστρικούς τρόπους την ιδιοκτησία του λαού στα χέρια της, την διευκόλυναν όλες οι Κυβερνήσεις σε αυτό,  -η επίσημη  Αριστερή Κοινότητα Αρχιτεκτόνων  δεν το είδε τάχα, το αντιλήφθηκε όμως μετά την ολοκλήρωση  της ληστείας, γι αυτό και μιλάει μόνο  για την μετά την οικονομική κρίση εποχή, την πριν την έχει σβήσει από την μνήμη της, αλλά η επινόηση  «κοινωνική κατοικία»  κάλυψε  την αβλεψία της, και επεμβαίνει σήμερα με παρεμβάσεις εντυπωσιασμού. - τώρα εμφανίζεται με «κοινωνικό» δήθεν πρόσωπο και ονομάζει το στεγαστικό συσσίτιο, «κοινωνική κατοικία». Θα την σκορπίσει, σε χώρους μικρούς, συγκεκριμένους και ασύνδετους και μεταξύ τους, και με τους γύρω, σαν την μύγα μες στο γάλα, για να είναι ο έλεγχος άμεσος και πραγματοποιήσιμος χωρίς εμπόδια, θα την στολίσει με τα δικά της «κοινωνικά γνωρίσματα», όπως στόλισε την «μεζονέτα» και τους «ημιυπαίθριους» πριν την κρίση, όπως στόλισε την υποβάθμιση του κέντρου της Αθήνας επίσης πριν την κρίση, όπως στολίζει σήμερα την αναβάθμιση, όπως….. όπως…….

Για να δούμε όμως λίγο την ιστορία των «προσφυγικών». Τι είδους «πρότυπο» ήταν τα «προσφυγικά»!!! Έκανα μια μικρή έρευνα στο διαδίκτυο αλλά δεν βρήκα τα βασικά στοιχεία που χρειαζόμουν. Και αυτά είναι:  

1.     Με ποιες δουλειές ασχολιόντουσαν, και που δούλευαν καθημερινά, οι Άνθρωποι που ήρθαν να μείνουν σ’ αυτά. Σε ποιες περιοχές της Πόλης έμεναν πριν μετακομίσουν στα προσφυγικά.

2.     Αν υπήρχε και σε ποια απόσταση  Δημόσιο Δημοτικό  Σχολείο και Γυμνάσιο στην περιοχή.

3.     Μέχρι που έφτανε η έκταση της κύριας Πόλης εκείνη την εποχή. Συνόρευε η περιοχή με την κύρια έκταση της Πόλης ή όχι. Με τι συνόρευε η περιοχή;  

4.     Ποιο ήταν το συγκοινωνιακό δίκτυο  της εποχής.

5.     Ποιος ήταν ο αριθμός των μελών των οικογενειών που εγκαταστάθηκαν σ αυτά. Ποιο το επίπεδο μόρφωσης, εγγράμματοι, αγράμματοι, τι;

 Αν τα έβρισκα, θα τα έβαζα  πάνω σε ένα χάρτη της εποχής. Ο χάρτης θα μου έδειχνε  την ποιότητα του χώρου της Πόλης όπου το Κράτος επέλεξε να «εγκατασταθούν » οι «πρόσφυγες». Και με διαδοχικούς χρονολογικούς  χάρτες της εξέλιξης της Πόλης και της περιοχής, και σε σχέση με τα ιστορικά, πολιτικά – κοινωνικά – πολιτιστικά –οικονομικά, στοιχεία της Χώρας,  θα μπορούσα να σου δώσω να καταλάβεις πολλά πράγματα. Δεν τα βρήκα όμως!!! Αλλά την ουσία, κατά την άποψή μου του προβλήματος, θα σου την πω με λίγα λόγια.

Μιλάμε για ένα σύνολο  8 κτιρίων, με 228 διαμερίσματα των 50,00τ.μ περίπου το καθένα. Παράλληλα μεταξύ τους και παράλληλα στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, τα οποία ως προς την εμφάνισή τους, και την θέση τους στον χώρο,  ανήκουν στις χωρικές τοποθετήσεις και στις  μορφές κτιρίων που εκείνη την εποχή εξέφραζε η σχολή του Bauhaus. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι  η μορφή και η θέση των κτιρίων στον δομήσιμο χώρο που η σχολή Bauhaus πρότεινε, δημιούργησε  και  «κοινωνικά πρότυπα». Τα «κοινωνικά πρότυπα» τα δημιουργούν βασικά τα πέντε στοιχεία που σου ανέφερα παραπάνω. Ο συνοικισμός των προσφυγικών, τον χρόνο εγκατάστασης των 228 οικογενειών στις κατοικίες  έχει δίπλα του, τις φυλακές Αβέρωφ, απέναντι το γήπεδο, και πιο πέρα χωράφια από ότι διάβασα. Και όλοι γνωρίζουμε ποιοι φυλακίζονταν τότε στις συγκεκριμένες φυλακές https://angelmois.blogspot.com/2014/10/villa.html  . Οι νέοι κάτοικοι και έβλεπαν και άκουγαν, και  τι γινόταν μέσα στην φυλακή και έξω από αυτή!!! Και οπωσδήποτε επηρεάστηκαν τα κοινωνικά τους συναισθήματα!! Αρνητικά ή θετικά!! Και δεν ήταν το Bauhaus, που τους επηρέασε !!! Ο άμεσος περίγυρος ήταν!!! Κάποια όμως «κοινωνικά χαρακτηριστικά» διαμορφώνονται και αποκρυσταλλώνονται από την σχέση του «συνοικισμού» με την Πόλη, με τις δραστηριότητες, κοινωνικές-πολιτικές-πολιτιστικές-οικονομικές, της Πόλης. Όταν η πρόσβαση στην Πόλη είναι κοντινή , απρόσκοπτη και η συμμετοχή εύκολη, τότε συνήθως ανθίζουν, όταν όμως είναι μακρινή και δύσκολη δεν αναπτύσσονται, μαραίνονται και πολλές φορές ξεστρατίζουν!!! Αυτό μας λέει η πραγματική ιστορία!!! Θυμήσου την συζήτησή μας : https://angelmois.blogspot.com/2024/07/blog-post.html

Όπως καταλαβαίνεις, δεν μπορώ να σου πω, τι είδους «πρότυπο» ήταν τα προσφυγικά. Μου λείπουν τα στοιχεία. Αλλά δεν θα τα «αγιοποιήσω» όμως κιόλας, γιατί σήμερα μου χρειάζεται η «αγιοποίηση» για να χρησιμοποιήσω τον όρο «κοινωνική κατοικία». Να παραπλανήσει θέλει όποιος σήμερα τα «αγιοποιεί»!!!  

Τα «προσφυγικά» σήμερα «ενοχλούν» γιατί είναι ένας χώρος δομημένος σε κεντρικό σημείο του  ιστού της Πόλης, ανάμεσα στη ΓΑΔΑ και στο κτίριο του ΕΦΕΤΕΙΟΥ, όπου  λειτουργεί μια «ανθρώπινη κοινωνία»- Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ, ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΔΕΙΞΕ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ-  με γνήσια «ανθρωπιστικά γνωρίσματα». Αυτό «ενοχλεί»!!!  Γιατί ο ορισμός και το περιεχόμενο του όρου «κοινωνική κατοικία»  που προωθείται στα προσφυγικά, είναι σε πλήρη αντίθεση με τον ορισμό και το περιεχόμενο  που προωθεί η κυρίαρχη τάξη.  

 

 

Για την πυρκαγιά στην βιομηχανία «Γιολάντα»

 

Περιβάλλον: Ήρθα να συζητήσουμε για την πυρκαγιά στη βιομηχανία «Γιολάντα».

Αρχιτέκτονας: Να διαβάσεις εφημερίδες και site να ενημερωθείς. 

 Περιβάλλον: Διαβάζω, αλλά, έχω απορίες!!!

Αρχιτέκτονας: Τις απορίες σου στην τεχνητή νοημοσύνη.

 Περιβάλλον:  Μα εγώ θέλω να συζητήσω, να μιλήσω, να ρωτήσω, να….. να…… Εξ άλλου εσύ μου είπες ότι η τεχνητή νοημοσύνη είναι το νέο μέσο με το οποίο η κυρίαρχη τάξη θα κατευθύνει την «λαϊκή επιμόρφωση της νέας αμορφωσιάς».  

Αρχιτέκτονας: Έχεις δίκιο. Ας συζητήσουμε λοιπόν. Στη βιομηχανία «Γιολάντα» έχασαν την ζωή τους, 5 εργαζόμενες. Το ότι ήταν γυναίκες, δεν αυξάνει τον πόνο, για  τον άδικο και τραγικό θάνατο. Δεν έκανε επιλογή η πυρκαγιά να κάψει μόνο γυναίκες!!! Έκαψε ότι βρήκε στον δρόμο της!!! Ας αφήσουμε λοιπόν τα περί «εργασιακής γυναικοκτονίας» που διάβασα. Ο  «ντόρος» γίνεται γιατί «κάηκαν όλες μαζί στον ίδιο εργασιακό χώρο», 5 στον αριθμό. Από τότε όμως έχουν χαθεί 10 εργαζόμενες/οι σε εργατικά ατυχήματα σε διάφορες περιοχές της Χώρας.  Και γι αυτά σιωπή. Δεν επέλεξαν να «σκοτωθούν» όλοι/ες μαζί, βλέπεις, για να έχουν το «δικαίωμα» ο «δημοσιογραφικός» κόσμος να ασχοληθεί μαζί τους!!. Και ας έρθουμε τώρα στις ευθύνες. Τις «ευθύνες» τις ορίζουν οι Νόμοι. Νόμοι υπάρχουν, και αποδίδουν ευθύνες, για όποιον θέλει να δει την πραγματικότητα!!!  Δεν θα συνεχίσω. Αλλά θα σου απαντήσω.  

Διάβασα προχθές ότι θα επανέλθει η τακτοποίηση αυθαιρέτων της Κατηγορίας 5 - σημαίνει ότι ή έχουν αυθαίρετες υπερβάσεις πάνω από 40% ή έχουν ανεγερθεί χωρίς οικοδομική άδεια-   για κτίρια δημοτικά  των Δήμων. Και όπως γράφει το ρεπορτάζ πρόκειται για  «σχολεία, νηπιαγωγεία, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, αθλητικές εγκαταστάσεις ιδιοκτησίας του δήμου». Να τι λέει το σχετικό ρεπορτάζ:  Απαντώντας σε σχετική ερώτηση στη Βουλή ο κ. Ταγαράς επισήμανε πως προωθείται λύση για τα συγκεκριμένα ακίνητα, διότι οι Δήμοι δεν μπορούν να εφαρμόσουν προγράμματα ενεργειακής αναβάθμισης, λειτουργικής ανακαίνισης και στατικής ενίσχυσης των κτιρίων τους. “Εκείνο στο οποίο θα μπορούσα να αναφερθώ σε ό,τι αφορά την εξέλιξη για την κατηγορία 5 είναι αυτό που ανακοινώθηκε και στο συνέδριο της ΚΕΔΕ στην Αλεξανδρούπολη, για την δυνατότητα τακτοποίησης ακινήτων κατηγορίας 5, δημοτικά κτίρια που αφορούν στους δήμους: σχολεία, νηπιαγωγεία, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, αθλητικές εγκαταστάσεις ιδιοκτησίας του δήμου. Θέλω να σας πω ότι ως προς αυτό το σημείο πριν από τρία χρόνια είχα λάβει ένα email από έναν Δήμαρχο στη Βόρεια Ελλάδα και μου έκανε τα παράπονα δικαιολογημένα. Ήθελε να προχωρήσει στην ενεργειακή αναβάθμιση 14 κτιρίων. Από τα 14 κτίρια, τα 12 ήταν σχολεία” τόνισε μεταξύ άλλων ο αρμόδιος Υφυπουργός, εξηγώντας ότι ο δήμος δεν είχε τη δυνατότητα να το κάνει επειδή τα κτίρια αυτά κατατάσσονται στην κατηγορία αυθαιρέτων 5.»

Το γιατί  υπάρχουν «σχολεία, νηπιαγωγεία, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, αθλητικές εγκαταστάσεις ιδιοκτησίας του δήμου» που έχουν ή ανεγερθεί αυθαίρετα χωρίς οικοδομική άδεια, ή έχουν αυθαίρετες παραβάσεις πάνω από 40% κάλυψης, δόμησης,  και το ότι  σ’ αυτά πηγαίνουν καθημερινά παιδιά του Λαού, δεν απασχόλησε τον Υφυπουργό!! Και δεν απασχόλησε  κανένα ΜΜΕ!!!

Αν προκύψει «μαζικότητα ατυχήματος» θα ασχοληθούν!!! Και ο «ντόρος», σ' αυτές τις περιπτώσεις, γίνεται  απαραίτητος για να μην φανερωθεί  το πρόβλημα  στην πραγματική του διάσταση, και να μην απαιτεί πραγματικές λύσεις!!! 

 

Η Αρχιτεκτονική έχει απαντήσεις στο ερώτημα: «Αφού υπάρχει ήδη και λειτουργεί στα προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας «κοινωνική κατοικία» γιατί η Κυβέρνηση μέσω της Περιφέρειας δεν την αναγνωρίζει;» . Και οι Αρχιτέκτονες που θέλουν να στηρίξουν την «κοινότητα» να διευκρινίσουν πρώτα ξεκάθαρα ποια απάντηση της Αρχιτεκτονικής στηρίζουν!!!

 

Περιβάλλον: Ήρθα να συζητήσουμε για τα προσφυγικά της λεωφόρου Αλεξάνδρας. Θα μου πεις κάτι; Στις 11 Φλεβάρη η «κοινότητα των κατειλημμένων προσφυγικών» έδωσε και συνέντευξη τύπου όπου μίλησαν και Αρχιτέκτονες.

 Αρχιτέκτονας:  Την συνέντευξη την είδα. Ολόκληρη!!! Και το μήνυμα που στέλνει η  κοινότητα είναι μήνυμα γνήσιου Ανθρωπισμού. Το λέει  η Βαλεντίνη, μέλος της επιτροπής στην παρέμβασή της. Άκουσέ την με προσοχή. Η κοινότητα «ΖΕΙ» εφαρμόζοντας κανόνες γνήσιου ανθρωπισμού[i]

  Και αυτό είναι που «ενοχλεί, και πολύ μάλιστα» τους Κυβερνώντες. Και η «κοινότητα» το ξέρει!!! Και θα αγωνιστεί ακριβώς γιατί ξέρει το γιατί αγωνίζεται!!! Αγωνίζεται για να «ζήσει» όχι για να «επιβιώσει»!!! Αυτό της δίνει  «δύναμη»!!! Φάνηκε καθαρά και από τις επεμβάσεις των άλλων μελών της κοινότητας.

Περιβάλλον: Μίλησαν και τρεις Αρχιτέκτονες στην συνέντευξη. Ο κ. Σταυρίδης, ο .κ Παπαϊωάννου και η κ. Κατερίνη 

Αρχιτέκτονας: Τους άκουσα.

Περιβάλλον: Και δεν έχεις κάτι να πεις;

Αρχιτέκτονας: Όχι!!!

Περιβάλλον: Σε κάτι όμως θα μου απαντήσεις. Η Κυβέρνηση μιλάει για την δημιουργία «κοινωνικής κατοικίας» στην περιοχή. Και εδώ διατυπώθηκε μια απορία. Αφού υπάρχει ήδη και λειτουργεί στα προσφυγικά «κοινωνική κατοικία» γιατί η Κυβέρνηση μέσω της Περιφέρειας δεν την αναγνωρίζει;  Μάλιστα υπάρχουν και κάποια δημοσιεύματα που θέτουν το ερώτημα. Θα μου απαντήσεις;

Αρχιτέκτονας: Ο όρος «κοινωνική κατοικία» έχει επινοηθεί, για να εξυπηρετήσει συγκεκριμένους σκοπούς. Και είναι επινόηση της κυρίαρχης τάξης. η οποία αφού πήρε, τα σπίτια του λαού στην ιδιοκτησία της, το με ποιους τρόπους το έχουμε συζητήσει πολλές φορές, δεν τους επαναλαμβάνω,  τα «εξευγενίζει» πάντως σήμερα και τα πουλάει σε «εξευγενισμένες» τιμές, τώρα προχωράει στην τεχνητή δημιουργία αντιπαλότητας στα λαϊκά στρώματα δημιουργώντας τον όρο «κοινωνική κατοικία» που σημαίνει ότι δημιουργεί τρόπους στέγασης των φτωχών, άνεργων, άστεγων,  ευάλωτων ομάδων, κ.α. που η ίδια δημιούργησε Και γιατί προχωράει, θα με ρωτήσεις. Προχωράει γιατί  θέλει να εξασφαλίσει το μέρος εκείνο του λαού, που σαν «πριμοδοτούμενο», έτσι θα φροντίσει να «πιστεύουν», θα ακολουθεί πιστά και με ενθουσιασμό το «ατομικό δίκιο» του. Θα το «στολίζει» βέβαια με «ομαδικές κραυγές», αλλά ποτέ δεν θα το αφήσει να πάρει «γνήσια χαρακτηριστικά κοινωνικού ανθρωπισμού». Οι τρόποι παραπλάνησης πολλοί!!! Αυτό το τμήμα του λαού, το εξυπηρετικό στα  αντιλαϊκά συμφέροντα που στηρίζει  «προετοιμάζει» η Κυβέρνηση και η Περιφέρεια. Όταν το ετοιμάσει θα το ρίξει στην περιοχή να διαμαρτύρεται, να κάνει δηλώσεις στα ΜΜΕ, να …να…..  θυμήσου: https://angelmois.blogspot.com/2018/07/container.html 

 https://angelmois.blogspot.com/2018/07/container-airbnb-container-container_21.html

Τα γνήσια  κοινωνικά ανθρωπιστικά  χαρακτηριστικά των ανθρώπων που δημιούργησαν την «κοινότητα των κατειλημμένων κατοικιών των  προσφυγικών», δώσανε στις «κατοικίες» τον χαρακτηρισμό «κοινωνική». Οι αγώνες τους το αποδεικνύουν!!! Δεν καλλιεργούν  οι «κατοικίες» επειδή βαφτίζονται «κοινωνικές» στους ανθρώπους που θα τις κατοικήσουν τα γνήσια ανθρωπιστικά κοινωνικά χαρακτηριστικά.

 Η  Περιφέρεια την «Ανθρώπινη κοινότητα των κατειλημμένων προσφυγικών» της λεωφόρου Αλεξάνδρας, θέλει να διώξει, γιατί το παράδειγμά της δημιουργεί πρόβλημα στις επιδιώξεις των συμφερόντων που εξυπηρετεί. Την με τους δικούς της όρους και περιεχόμενο «κοινωνική κατοικία» θέλει να εγκαταστήσει στην περιοχή. Και ποιοι είναι οι όροι και το περιεχόμενο; Οι φτωχοί, οι άστεγοι, οι άνεργοι, οι ευάλωτες ομάδες, οι….., οι….. να  ευγνωμονούν ες αεί τους έχοντες που σαν φιλάνθρωποι φροντίζουν πάντα να μοιράζουν οι ίδιοι το καθημερινό «ΣΥΣΣΙΤΙΟ ΣΤΕΓΗΣ»!!! Όποιος ξεστρατίζει  τιμωρείται με στέρηση!!!

Όταν λοιπόν οι Αρχιτέκτονες  μιλάμε για «κοινωνική κατοικία» πρέπει να έχουμε το θάρρος, να  διευκρινίσουμε για ποιο περιεχόμενο «κοινωνικής κατοικίας» μιλάμε. Μιλάμε για «κοινωνική κατοικία με όρους και περιεχόμενο τον γνήσιο κοινωνικό Ανθρωπισμό» ή για «κοινωνική κατοικία με όρους και περιεχόμενο τον αστικό Ανθρωπισμό και κατά συνέπεια την υποταγή του λαού στο  φιλάνθρωπο «συσσίτιο στέγης» που του προσφέρει η κυρίαρχη τάξη»!!! ‘Όταν ο/η Αρχιτέκτονας αποφεύγει την ξεκάθαρη διευκρίνιση και καταφεύγει σε ιστορικές αναμνήσεις για σχεδιαστικά πρότυπα, και άλλες άνευ ουσίας αναφορές, τότε στην ουσία  το «συσσίτιο στέγης» στηρίζει, απλά το στολίζει με Αρχιτεκτονικά ψεύτικα στολίδια, για να το κρύψει, να το ξέρει αυτό η «κοινότητα»!!! Τρανό παράδειγμα οι «προοδευτικοί» τάχα  Αρχιτέκτονες  και ο δήθεν «αριστερός» τότε ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ που στήριξαν το 2015- 2016, τις απόψεις του Aravena.

https://angelmois.blogspot.com/2015/10/blog-post_30.html

https://angelmois.blogspot.com/2016/03/reporting-from-front-aravena.html

Η Αρχιτεκτονική έχει απαντήσεις!!! 

 

 

 

---

[i]  -"Ο γνήσιος ανθρωπισμός κηρύχνει, πως βασικό κίνητρο στην κοινωνική ζωή, πρέπει να είναι τα ανώτερα και ευγενικά ανθρωπιστικά συναιστήματα, που κλείνει μέσα της η αληθινή αγάπη στον άνθρωπο. Κι αυτά είναι ο αλληλοσεβασμός ανάμεσα σ όλα τα άτομα και σ όλους τους λαούς, μικρούς και μεγάλους, η αλληλεγγύη, η αλληλοβοήθεια, η αδελφοσύνη, η συνεργασία και η ευγενική άμιλλα αναμεταξύ τους για το γενικό καλό. Ο γνήσιος ανθρωπισμός προβάλλει την κοινωνική δικαιοσύνη, το υπέρτατο τούτο ανθρωπιστικό αγαθό, με ανώτατο κοινωνικό λειτούργημα τη δημιουργική παραγωγική εργασία για την ευτυχία της κοινωνίας, και διδάσκει, πως μόνο μέσα στην ευτυχία ολόκληρης της κοινωνίας μπορεί να ριζώσει και να ανθίσει και η ατομική ευτυχία."-https://arxeiokdsotiriou.blogspot.com/

 

Ας διαβάσουμε όλοι το κείμενο διαμαρτυρίας μαθητών Λυκείου της συνοικίας Caivano στην περιφέρεια της Νάπολι (Ιταλία).- «Οι μαθητές του Λυκείου Braucci στη συνοικία Caivano της Νάπολι διαμαρτύρονται για την τηλεοπτική σειρά της κρατικής τηλεόρασης (RΑΙ1) «La Preside» («Η Διευθύντρια») : « Παρουσιάζει την κοινότητά μας σαν μια γελοία καρικατούρα».

 

Περιβάλλον: Γιατί με φώναξες;

Αρχιτέκτονας: Σε φώναξα για να σου διαβάσω το κείμενο διαμαρτυρίας των μαθητών του Λυκείου της Νάπολι Niccolò Braucci που βρίσκεται στην συνοικία Caivano για την τηλεοπτική σειρά «La Preside» ( Η Διευθύντρια), που προβάλει η Ιταλική Κρατική Τηλεόραση (RAI1) και αναφέρεται στον αγώνα της Eugenia Carfora  κατά της σχολικής διαρροής στην  περιοχή. Αν θυμάσαι πέρσι που πήρε το Πρωτάθλημα η Νάπολι σου είχα διηγηθεί την ιστορία των παιδιών από 5 μέχρι 12 χρονών που πήγαν από μια συνοικία της περιφέρειας  στο κέντρο να γιορτάσουν το Πρωτάθλημα. Από την συνοικία Caivano ήταν. Τώρα μιλάνε  παιδιά Λυκείου. Και μας δίνουν μάθημα ζωής, πραγματικής ζωής!!! Να τι μας λένε στην επιστολή τους: 

 

 Η Μαθητική Συλλογικότητα του Λυκείου «Niccolò Braucci» στο Caivano πιστεύει ότι είναι απαραίτητο να παρέμβει στη δημόσια συζήτηση σχετικά με τo σενάριο του έργου που εξελίσσεται  στην  κοινότητά μας,  στην παραγωγή της RAI «La Preside» (Η Διευθύντρια).  

Το Caivano  είναι μια κοινότητα που δυστυχώς στιγματίζεται και υποφέρει  βαθιά από τις προκαταλήψεις και τις  διακρίσεις που έχουν καλλιεργήσει οι διάφορες ιστορίες εγκληματικής δραστηριότητας.

Κάθε φορά που γίνεται συζήτηση  για το σχολείο μας, νιώθουμε το στίγμα που βαραίνει την περιοχή μας.

Μια εξαιρετική μαθήτρια στο Λύκειο Braucci περιέγραψε περιστατικά διακρίσεων που βίωσε κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης Scuola Futura 2024, που πραγματοποιήθηκε στο Κάλιαρι. Η μαθήτρια ανέφερε ότι αυτή και οι συμμαθήτριές της αναγνωρίστηκαν ως «κορίτσια από το Caivano», ακόμη και από μέλη των ίδιων των διοργανωτών της εκδήλωσης, ενώ όλοι οι άλλοι μαθητές αναφέρθηκαν με το όνομα του σχολείου ή του λυκείου τους.

Το να ζεις εδώ σημαίνει να αγωνίζεσαι καθημερινά ενάντια στο στερεότυπο που παρουσιάζει αυτό τον τόπο, ως τόπο οργανωμένου εγκλήματος. Ωστόσο, σημαίνει επίσης να βλέπεις και τις προσπάθειες της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών, που με αφοσίωση διεκδικούν πραγματική  δικαιοσύνη και νομιμότητα, αλλά δυστυχώς αυτά δεν προσελκύουν κοινό. (δεν πουλάνε που λέμε, δεν έχουν υψηλά νούμερα ακροαματικότητας)

Πιστεύουμε ότι όταν κανείς εργάζεται  πάνω σε ένα καλλιτεχνικό έργο που αναφέρεται σ' ένα περιβάλλον όπως το δικό μας, οι λέξεις-κλειδιά θα πρέπει να είναι ο σεβασμός και η υπευθυνότητα, ειδικά όταν το ίδιο το έργο χρηματοδοτείται με δημόσια κεφάλαια.

Η τηλεοπτική σειρά της RAI δείχνει στην Ιταλία ένα Caivano που δεν ανταποκρίνεται καθόλου στην πραγματικότητα, στερεοτυποποιώντας πολλές και  πολύπλοκες έννοιες και νοήματα,  μετατρέποντας την κοινότητά μας σε μια γελοία καρικατούρα.

Προβλήματα σίγουρα υπάρχουν, αλλά η κατάστασή μας δεν διαφέρει πολύ από αυτήν πολλών ιταλικών προαστίων, τα οποία επίσης αντιμετωπίζονται με ακραία επιφανειακή στάση, παραβλέποντας την πλειονότητα των έντιμων κατοίκων.

Ένα άλλο κρίσιμο σημείο που πρέπει να αντιμετωπιστεί είναι η κεντρική θέση της  διευθύντριας, καθώς η σειρά μας παρουσιάζει το πορτρέτο μιας «υπερηρωίδας» που μάχεται μόνη της το έγκλημα. Το αριστουργηματικό έργο της διευθύντριας που ενέπνευσε την ιστορία -της Eugenia Carfora - είναι προφανώς αναμφισβήτητο, αλλά η υπερβολή  του «υπερηρωισμού» αναπόφευκτα μειώνει, την προβολή και την ανάδειξη  του αγώνα που η τοπική κοινωνία στο σύνολό της έχει δώσει και θα συνεχίζει να δίνει .

Ένα τελευταίο σημείο που η Φοιτητική Συλλογικότητα θεωρεί απαραίτητο να θέσει αφορά τη σύνδεση μεταξύ του Διατάγματος Caivano (Νομοθετικό Διάταγμα αριθ. 123 της 15ης Σεπτεμβρίου 2023) και της «σειράς» (fiction)  της RAI. Η «σειρά» (fiction),  χαρακτηρίζεται από δυναμική, που απλοποιεί  υπερβολικά,  σύνθετες έννοιες και νοήματα , περιέχει εντελώς παραπλανητικά μηνύματα,  προβάλλει με «θεαματοποίηση» τον χαρακτήρα της Διευθύντριας,  που μας θυμίζουν όμως  έντονα, τις δημαγωγικές πολιτικές που οδήγησαν στο Διάταγμα Caivano, επίσης προϊόν της εκπαιδευτικής  προσέγγισης της κυβέρνησής μας στο «η τιμωρία εκπαιδεύει».

Είναι η  λογική που, ενώ  αποδείχθηκε με μεγαλοπρέπεια αναποτελεσματική, το Υπουργικό μας Συμβούλιο φαίνεται πρόθυμο να συνεχίσει να ακολουθεί χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις πραγματικές ανάγκες του Caivano και των ιταλικών προαστίων γενικότερα.

Η Μαθητική Κοινότητα του Λυκείου Niccolò Braucci επιθυμεί αυτό το μήνυμα να φτάσει σε όλη την Ιταλία, για να βοηθήσει όσους δεν ζουν στην περιοχή μας να καταλάβουν ότι τα πράγματα δεν είναι όπως περιγράφονται και παρουσιάζονται. 

Στις 31 Αυγούστου 2023, η  Πρωθυπουργός μας βρισκόταν στο Caivano και είπε, παραθέτοντας τα λόγια του Αγίου Αυγουστίνου: «Ξεκινήστε κάνοντας ό,τι είναι απαραίτητο, μετά ό,τι είναι δυνατό, και ίσως βρεθείτε να κάνετε το αδύνατο».

Ελπίζουμε ότι μπορούμε πραγματικά να ξεκινήσουμε από τα απαραίτητα για να πετύχουμε το αδύνατο, ελπίζοντας ότι τα περιττά μέτρα, που καθοδηγούνται από λαϊκίστική πολιτική λογική, θα μπορέσουν να παραμεριστούν.

Παρόλα τα παραπάνω, τα  προγράμματα θεάματος και τα απατηλά διατάγματα σίγουρα δεν θα μας κόψουν την ελπίδα.

Το  Caivano μπορεί να ονειρεύεται. Το Caivano πρέπει να ονειρεύεται».

Υστερόγραφο: Το Ιταλικό κείμενο το μετέφρασα εγώ σε ελεύθερη μετάφραση για να αποδώσω το νόημα. 

https://internapoli.it/gli-studenti-del-liceo-braucci-di-caivano-contro-la-preside-trasformati-in-una-buffa-caricatura/

Όταν στις Αρχιτεκτονικές Σχολές οι «Παρωπίδες» είναι βασικό «στόλισμα» της Αρχιτεκτονικής Μόρφωσης, η μόρφωση του/της Αρχιτέκτονα………

Περιβάλλον: Πολλά είναι τα θέματα, που ήρθα να συζητήσουμε!!!

Αρχιτέκτονας: Δεν έχω όρεξη σήμερα!!

Περιβάλλον: Δεν μπορεί! Εδώ έχουμε παρατάσεις στις δηλώσεις αυθαιρέτων, κάποιοι Δήμοι προσφεύγουν στο ΣΤΕ για το «περιβαλλοντικό ισοδύναμο», ο ΝΟΚ των 10 σελίδων ακόμη να γραφτεί, οι ΥΔΟΜ αντιδρούν στην μετακίνηση τους στο Κτηματολόγιο, ο…………  ο…………

Αρχιτέκτονας: Αυτά τα έχουμε συζητήσει! Ξέρεις τι δεν έχουμε συζητήσει; Δεν έχουμε συζητήσει για την νέα μόδα που «ντύνει» εδώ και καιρό, την Αρχιτεκτονική Πράξη.  Πετυχημένος σήμερα, θεωρείται ο Αρχιτέκτονας που μιλάει  για το «κτίριο Του»!!! Αν προσέξεις τις δημοσιεύσεις θα το διαπιστώσεις!!! Και αυτό που είναι λυπηρό είναι το ότι το δανείστηκαν και οι οκνηροί στη σκέψη, γιατί  τους τρώει το κυνήγι του μεροκάματου, και το μιμούνται!!! Αυτό όμως δείχνει ότι ο πλατύς ορίζοντας του Αρχιτέκτονα στένεψε, έβαλε «παρωπίδες», και δεν βλέπει πέρα από αυτές. Ούτε το κεφάλι του δεν στρέφει να κοιτάξει τι γίνεται στο πλάι!!!

Περιβάλλον: Ναι. Και εγώ το πρόσεξα. Θα μου πεις το γιατί;

Αρχιτέκτονας: Δυό λόγια θα σου πω.

Η Αρχιτεκτονική σαν βασικό κανόνα έχει τον παρακάτω: το κτίριο πρέπει να εντάσσεται αρμονικά στο φυσικό και δομημένο περιβάλλον, να μη θίγει τα όμορα, και το γενικό περιβάλλον της πόλης, του οικισμού, του χωριού, του…….

«Να έχετε πλατύ ορίζοντα» μας έλεγε θυμάμαι ο Καθηγητής στη Σχολή!!!

Εδώ και χρόνια όμως στις σχολές Αρχιτεκτονικής οι «παρωπίδες» στολιστήκαν με «ψευτοϊδεολογικά κουρέλια μάθησης»  από το τέλος του ’80 και μετά θα έλεγα, και φτάσαμε σήμερα να επιβραβεύεται η Αρχιτεκτονική Πράξη, που ικανοποιεί μόνο ατομικά συμφέροντα, τα κοινωνικά τα απορρίπτει γιατί έχει διδαχθεί  ότι «Οι περιοριστικοί κανόνες που επιβάλλονται στην δόμηση από τους Νόμους»  εμποδίζουν τον  « ελεύθερο και εμπνευσμένο σχεδιασμό των  Κτιρίων». Οι Νόμοι δεν διδάσκονται, δεν αναλύεται το πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό περιεχόμενό τους, ο ταξικός προσανατολισμός τους είναι «αφορισμένη» έννοια με συνέπειες σοβαρές.

 Στις Αρχιτεκτονικές Σχολές όμως υπήρχε και μια άλλη άποψη που έλεγε: «Μέλημα του Αρχιτέκτονα είναι να μετατρέψει τους περιοριστικούς κανόνες δόμησης σε ευνοϊκούς για το κοινωνικό σύνολο, να προσπαθήσει με όλα τα μέσα που του δίνει η επιστήμη του, να τους ενισχύσει με ευνοϊκότερες για το κοινωνικό σύνολο λύσεις, όσο μπορεί και οι κοινωνικές συνθήκες επιτρέπουν, και μέσα από αυτούς να πραγματοποιήσει την καλύτερη λύση για το κοινωνικό σύνολο».  Η άποψη όμως αυτή σιγά-σιγά, έχει υπομονή η κυρίαρχη τάξη όταν προγραμματίζει τέτοιου είδους «αλλαγές», αδυνάτησε γιατί δεν βρήκε εφαρμογή στην πράξη. Ο δρόμος έκλεινε κάθε μέρα λίγο –λίγο και το λυπηρό είναι ότι η Αριστερή Πανεπιστημιακή Κοινότητα δεν βοήθησε να τον κρατήσει ανοιχτό.

Αντίθετα η άποψη του «ελεύθερου και εμπνευσμένου σχεδιασμού του κτιρίου Μου» βρήκε τις πόρτες της εφαρμογής στην πράξη ανοιχτές, ορθάνοιχτες. Ήταν αυτή της αυθαίρετης δόμησης της εικοσιπενταετίας 1985-2010. Οι περιοριστικοί κανόνες δόμησης πήγαν στα «άχρηστα» και ο «ελεύθερος και εμπνευσμένος σχεδιασμός κτιρίων» επιβραβεύτηκε, κι ας παραβίαζε τους κανόνες δόμησης,  κι ας έθιγε τους όμορους, και ας προκαλούσε στο περιβάλλον βλάβη  ανεπανόρθωτη!!! Η αυθαίρετη δόμηση, πέρα από τους γενικούς κοινωνικούς- πολιτικούς- οικονομικούς σκοπούς, είχε και σαν στόχο να ανατραφεί η μερίδα εκείνη των Αρχιτεκτόνων που στολισμένη με εκφράσεις του τύπου «ΤΟ κτίριο  ΜΟΥ» να λειτουργεί σε όλα τα φανερώματα της επαγγελματικής  ζωής, με τρόπους εξυπηρετικούς στα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης, γι’ αυτό και ήταν πολύχρονη!!!  Γι' αυτό και ο ΝΟΚ υποστηρίχτηκε το 2012  και υποστηρίζεται και σήμερα από μεγάλη μερίδα σήμερα Αρχιτεκτόνων,  γι'  αυτό και το κλείσιμο των Πολεοδομιών ενθουσίασε, γι’  αυτό και η επαναφορά του νόμου της χούντας για έκδοση οικοδομικών αδειών χωρίς έλεγχο αλλά με ευθύνη ιδιώτη Μηχανικού χειροκροτήθηκε με ενθουσιασμό,  γι' αυτό και τα υπόσκαφα κτίρια βρήκαν θερμούς υποστηρικτές, γι' αυτό και η δόμηση εκτός σχεδίου σε οικόπεδα χωρίς πρόσωπο σε δρόμο στηρίχθηκε, γι' αυτό και τα εικονικά περιβαλλοντικά ισοδύναμα θεωρήθηκαν προσφορά καλής θέλησης στους διαμαρτυρόμενους, πρόσεξε όχι στους θιγόμενους, γιατί κατά την άποψή τους δεν θίγονται αντίθετα είναι τυχεροί που θα έχουν δίπλα τους ένα κτίριο σύγχρονο με εντυπωσιακό σχεδιασμό!!!, γι' αυτό και μοναδικό αίτημα σήμερα είναι να κωδικοποιηθεί η διεκπεραίωση των Νόμων, για αλλαγή καμιά συζήτηση,  γι' αυτό ………

Και όσο στις  Αρχιτεκτονικές Σχολές η «παρωπίδες» είναι βασικό «στόλισμα» της Αρχιτεκτονικής Μόρφωσης, τα φαινόμενα αυτά θα πολλαπλασιάζονται!!!

Η «ανακατάταξη των λαϊκών κοινωνικών τάξεων στην Πόλη» και η ιδεολογία του «Ανθρωπισμού»

 

Περιβάλλον: Πολλά είναι τα θέματα που απασχολούν τον κλάδο σας. Κάθε μέρα έχουμε και μια δημοσίευση, τι θα γίνει με τον ΝΟΚ, τι θα γίνει με τις παρατάσεις αυθαιρέτων, τι θα γίνει με την προσφυγή των Δήμων στο ΣΤΕ για το «περιβαλλοντικό ισοδύναμο», τι θα γίνει με τους πλειστηριασμούς των ακινήτων των τραπεζών και όχι μόνο, το ΜΙΔΑ, τα πολεοδομικά σχέδια που πρέπει να διεκπεραιωθούν μέσα στο ’26, τα….  τα…

Αρχιτέκτονας: Έχουμε σε εφαρμογή την τελευταία «φάση» της «ανακατάταξης των λαϊκών  κοινωνικών τάξεων στις πόλεις», σε μεγάλη κλίμακα, και είναι ακριβώς αυτή που προκαλεί όλα τα παραπάνω!!! Η «ανακατάταξη των λαϊκών  κοινωνικών τάξεων-μεσοαστικές, μικροαστικές, εργατικές-  στην Πόλη» από την κυρίαρχη τάξη, σε μεγάλη κλίμακα, είναι μια διαδικασία που πέρα από Πολεοδομικούς Νόμους, απαιτεί αλλαγή κοινωνικών συμπεριφορών, και όχι μόνο, των λαϊκών τάξεων. Πρέπει να καλλιεργηθούν στα λαϊκά στρώματα,  σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο νέες ανθρωπιστικές αξίες, να αφομοιωθούν, να γίνει η απαραίτητη εφαρμογή ώστε να πειστούν ότι με αυτές πρέπει να βαδίσουν στη «ζωή», και να γίνει και η αναπαραγωγή του ανθρώπινου δυναμικού που θα έχει ανατραφεί με αυτές και θα συμπεριφέρεται με αυτές σε όλα τα γνωρίσματα της ζωής. Δεν είναι απλό και εύκολο εγχείρημα!! Απαιτεί χρόνο!!! Απαιτεί συνεχή και  πολύμορφη προπαγανδιστική στήριξη!!

Περιβάλλον: Γιατί τονίζεις το «μεγάλη κλίμακα»

Αρχιτέκτονας: Το τονίζω γιατί είναι η πρώτη φορά που έχουμε τέτοιου είδους «ανακατάταξη». Μέχρι το τέλος του 1980  στον χώρο της Πόλης οι ανακατατάξεις, ήταν τοπικές και μικρής κλίμακας. Στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης είχαμε την μετεγκατάσταση τμημάτων των εργατικών στρωμάτων στη περιφέρεια των Πόλεων σε νέες συνοικίες, η οποία βέβαια, ικανοποίησε και άλλους σκοπούς, εξυπηρετικούς, πολύ εξυπηρετικούς, στα συμφέροντα  της κυρίαρχης τάξης. Καλλιέργησε και προσανατόλισε την εργατική τάξη στο να αποδεχτεί νέες μορφές εργασίας, αυτή του «φασόν» - ανασφάλιστη ατομική εργασία- και αποδυνάμωσε το συνδικαλιστικό εργατικό κίνημα. Η εργασία «φασόν» καλλιέργησε τον ατομικισμό, τον ανταγωνισμό, την περιφρόνηση στην κοινωνική ομαδικότητα. Γιατί δημιουργήθηκε μια περιοχή όπου όλοι εργάζονται για ένα αφεντικό, αλλά ο καθένας μόνος του και ανταγωνιστικά με αυτόν της διπλανής πόρτας. Ο ατομικισμός, ο ανταγωνισμός, και η περιφρόνηση στην κοινωνική ομαδικότητα είναι αντιανθρωπιστικές  αξίες όμως, ολέθριες όταν τις ασπάζεται η εργατική τάξη για το εργατικό κίνημα, αφάνταστα όμως εξυπηρετικές για την κυρίαρχη. Να το θυμάσαι αυτό!!!

Αλλά ας έρθουμε στα προβλήματα της Χώρας μας. Πρέπει όμως πρώτα να σου επισημάνω κάτι σοβαρό, πολύ σοβαρό, κατά την άποψή μου. Με την πτώση του τείχους του Βερολίνου το 1989 έχουμε μια μετακίνηση της κυρίαρχης τάξης σε πολύ συντηρητικές μορφές των αξιών του  αστικού ανθρωπισμού, και μια μετατόπιση των αριστερών κομμάτων και των κομμουνιστικών από τις αξίες του γνήσιου κοινωνικού ανθρωπισμού σε προοδευτικές αξίες αστικού ανθρωπισμού όμως. Ο αστικός ανθρωπισμός όμως σε όλες του τις μορφές παραμένει αστικός , τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης στηρίζει, δεν στηρίζει τα συμφέροντα των λαϊκών στρωμάτων. Όσο κι αν φτιασιδωθεί με αριστερό ή κομμουνιστικό φτιασίδωμα, αστικός παραμένει!! Ο γνήσιος ανθρωπισμός έχει όραμα ζωής που αγκαλιάζει  όλους τους ανθρώπους, ο αστικός ανθρωπισμός έχει όραμα «ζωής» για την κυρίαρχη τάξη και όραμα «το κυνήγι της επιβίωσης» για τις κατώτερες. Και τα αριστερά και κομμουνιστικά κόμματα φτιασίδωσαν το «κυνήγι της επιβίωσης» με φτιασίδια «ζωής» και νόμισαν ότι αυτό αρκούσε για να μην «παρασυρθεί ο λαός» που λένε. Δεν κατάλαβαν ή δεν θέλησαν να καταλάβουν, ή ……  ότι η «ζωή» έχει  όραμα, η «επιβίωση» δεν έχει, την πνίγει ο ανταγωνισμός, ο ατομικισμός, ο……, ο….. !!!  Η κυρίαρχη τάξη τους άφησε τον χώρο ελεύθερο σκόπιμα, γιατί γνώριζε ότι αν τον πατήσουν, αυτή θα πετύχει τους σκοπούς της!!! Και πέτυχε!!!

Τριάντα πέντε χρόνια κρατάει η «ανακατάταξη». Καλλιεργήθηκε ο ατομικισμός και ο άκρατος ανταγωνισμός στην Παιδεία από το νηπιαγωγείο μέχρι και το Πανεπιστήμιο, στους χώρους εργασίας, στις κοινωνικές συμπεριφορές, η «ατομική επιτυχία» θεοποιήθηκε και ας έγινε σε βάρος άλλων, το θράσος του αναρριχητή  ονομάστηκε  «δυναμική προσωπικότητα» , κ.α  

Η μετακίνηση των λαϊκών στρωμάτων από τα κέντρα των πόλεων στην περιφέρεια έγινε με μεγάλη ευκολία, η υποβάθμιση των κέντρων των πόλεων είχε όλες τις προδιαγραφές επιτυχημένης υποβάθμισης, η αναβάθμιση σήμερα γίνεται χωρίς εμπόδια και πριμοδοτείται κιόλας, και η κλοπή της ακίνητης ιδιοκτησίας του λαού είναι σε καλό δρόμο. Θέλει λίγο χρόνο ακόμη αλλά θα γίνει!!! Και όλος ο σαματάς σήμερα δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας σαματάς για να μη αντιληφθεί ο λαός τι λένε χαμηλόφωνα αυτοί που κινούν τα νήματα.

Και όσο η αριστερά και το κομμουνιστικό κόμμα παραμένουν πιστοί στον φτιασιδωμένο και με πατερίτσες στηριγμένο δήθεν «ανθρωπισμό» τους, τα πράγματα για τον λαό δεν θα αλλάξουν.

 

Απόσπασμα από το αρχείο του Παιδαγωγού Κώστα Σωτηρίου: https://arxeiokdsotiriou.blogspot.com/

Κ.Δ.ΣΩΤΗΡΙΟΥ:

"Ο γνήσιος ανθρωπισμός κηρύχνει, πως βασικό κίνητρο στην κοινωνική ζωή, πρέπει να είναι τα ανώτερα και ευγενικά ανθρωπιστικά συναιστήματα, που κλείνει μέσα της η αληθινή αγάπη στον άνθρωπο. Κι αυτά είναι ο αλληλοσεβασμός ανάμεσα σ όλα τα άτομα και σ όλους τους λαούς, μικρούς και μεγάλους, η αλληλεγγύη, η αλληλοβοήθεια, η αδελφοσύνη, η συνεργασία και η ευγενική άμιλλα αναμεταξύ τους για το γενικό καλό. Ο γνήσιος ανθρωπισμός προβάλλει την κοινωνική δικαιοσύνη, το υπέρτατο τούτο ανθρωπιστικό αγαθό, με ανώτατο κοινωνικό λειτούργημα τη δημιουργική παραγωγική εργασία για την ευτυχία της κοινωνίας, και διδάσκει, πως μόνο μέσα στην ευτυχία ολόκληρης της κοινωνίας μπορεί να ριζώσει και να ανθίσει και η ατομική ευτυχία."

 Ανθρωπισμός