Οι ΥΔΟΜ και η παροιμία «100 ξυλιές σε ξένο κώλο λίγες είναι»

Περιβάλλον: Ήρθα να  συζητήσουμε σε βάθος το πρόβλημα των ΥΔΟΜ. Βέβαια σαν Πολεοδομίες αναφέρονται και σήμερα 15 χρόνια μετά την αλλαγή ονόματος από το δίδυμο Παπακωνσταντίνου –Σηφουνάκη, που ήθελαν να δώσουν νέα «Αίγλη» στην Υπηρεσία, την αναβάπτισαν, την στόλισαν με «υγεία», την απάλλαξαν από τα  «καρκινώματα» που είχαν γεμίσει οι Πολεοδομίες, και την έστειλαν να στολίσει τα γραφεία των Δήμων, με ηλεκτρονικά πρωτόκολλα, με ηλεκτρονικούς ελέγχους, με δικαίωμα παρατηρήσεων σε έλεγχο αδειών χωρίς αιτιολόγηση, με …..με ……με…. και το πιο σπουδαίο χωρίς την παρουσία, στον χώρο εργασίας τους, Μηχανικών και πολιτών να ενοχλούν το «υψηλό» τους έργο.   Αλλά η ΕΜΔΥΔΑΣ που τις εκπροσωπεί κάθε λίγο και λιγάκι διαμαρτύρεται για έλλειψη προσωπικού, για δαίδαλο Νομοθετικό, για…. για… για… Και έχουμε πρόσφατα και το θέμα της ΥΔΟΜ Ρόδου όπου η Εθνική Αρχή Διαφάνειας αποκάλυψε «μπαράζ παραβάσεων της Πολεοδομικής Νομοθεσίας». Και είχαμε και την δήλωση προϊσταμένης ΥΔΟΜ για «επιδημία καταγγελιών». Το συζητήσαμε πριν λίγες μέρες. 

Αρχιτέκτονας: Να σου θυμίσω ότι όταν ο Σηφουνάκης αποκάλεσε τις Πολεοδομίες «καρκίνωμα» το συζητήσαμε εδώ: Θυμίσου πως έκλεισα την συζήτηση: «Έτσι πάνω που το Υπουργείο νόμισε ότι έλυσε το πρόβλημα ήλθε ο Ν-3843/2010 η «τακτοποίηση των Η/Χ». Και τότε οι Πολεοδομίες δηλώσανε ότι για να κάνουν διεκπεραίωση της «τακτοποίησης» το Υπουργείο θα δώσει όλες τις διευκρινήσεις που θα ζητήσουν, την ευθύνη ποιοι  χώροι θα  ενταχθούν στην «ρύθμιση» και πως , θα την έχει το Υπουργείο. Το Υπουργείο έδωσε όλες τις διευκρινήσεις, δεν μπορούσε να κάνει και αλλιώς, λεφτά ήθελε να μαζέψει. Και  «ξεφτίλισε την Επιστήμη της Πολεοδομίας». Ήταν η πρώτη φορά που το Υπουργείο «ξεφτιλίστηκε εγγράφως στην Πολεοδομία». Τώρα όμως έχει να κάνει άλλα πιο σοβαρά πράγματα, «αυθαίρετα» π.χ. κ.α  Δεν μπορεί να έχει την Πολεοδομία να του δημιουργεί προβλήματα. Για τον λόγο αυτό αποφάσισαν στο Υπουργείο να επαναφέρουν τον «Νόμο της χούντας» για τον «τρόπο έκδοσης των οικοδομικών αδειών» και να καταργήσουν τις Πολεοδομίες. Το «αποφασίζουμε και διατάσουμε» επιστρέφει δια στόματος Υπουργού, και αυτό είναι επικίνδυνο.»  

Ξέρεις γιατί «ξεφτιλίστηκε εγγράφως»; Γιατί οι Πολεοδομίες τότε, κατάλαβαν, το γιατί χρησιμοποιήθηκε ο όρος «τακτοποίηση» τι επιπτώσεις έχει ο όρος, ζήτησαν διευκρινήσεις για το τι θα γίνει μετά το πέρας των 40χρόνων της «τακτοποίησης»[i], δήλωσαν ότι ο όρος «περιβαλλοντικό ισοζύγιο» έχει πλατύτερο περιεχόμενο από αυτό που αναφέρεται στο άρθρο 7 του  Ν3843/2010 και ότι η «αποκατάσταση» είναι εικονική και συνεπώς αντισυνταγματική, και ζήτησαν να φύγει η παρ. 2 του άρθρου 2 του Νόμου για την επέκταση της  υποχρέωσης της ταυτότητας κτιρίου  σε υφιστάμενα κτίρια προ 1-1-2011. Και αυτό γιατί οι Πολεοδομίες είχαν «ιστορική μνήμη». Γνωρίζανε ότι ο Νόμος Τρίτση ο 1337/1983 και ο 1512/1985 προέβλεπε ότι μετά την 31/12/1982 δεν θα γινόταν νέα μαζική νομιμοποίηση αυθαιρέτων. Γνωρίζανε ότι περιβαλλοντικό ισοζύγιο είναι : «Το περιβαλλοντικό ισοζύγιο δόμησης περιοχής ή πόλης ή οικισμού ορίζεται από το ρυμοτομικό σχέδιο της περιοχής της πόλης ή του οικισμού. Είναι το σχέδιο που  έχει εγκριθεί σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις και καθορίζει τους ειδικούς όρους δόμησης, τους κοινόχρηστους και δομήσιμους χώρους και τις επιτρεπόμενες χρήσεις σε κάθε τμήμα ή ζώνη του οικισμού. Είναι  σχέδιο με  ποσοτικά και ποιοτικά χαρακτηριστικά που ορίζει ποσοτικά και κατανέμει ποιοτικά στον χώρο της περιοχής της πόλης ή του οικισμού το ποσοστό οικοδομήσιμου χώρου τμ/κάτοικο, τμ ελεύθερου χώρου/κάτοικο, τμ πρασίνου/κάτοικο, τμ. κοινόχρηστων χώρων/κάτοικο κ.α.»[ii] Και αυτό δεν μπορεί να αποκατασταθεί. Εικονικό περιβαλλοντικό ισοζύγιο αποκαθιστά ο Νόμος και αυτό είναι αντισυνταγματικό!!! Και επίσης γνωρίζανε ότι η επέκταση της ταυτότητας κτιρίου σε κτίρια πριν από την 1/1/2011 θα προκαλούσε αδυναμία σύνταξης σε προϋφιστάμενα κτίρια γιατί γνώριζαν το ιστορικό των κατασκευών στη χώρα μας[iii].

 Θυμάμαι την ημέρα που κάλεσε ο Υπουργός τότε τους Διευθυντές των Πολεοδομιών στο Υπουργείο ήμουν στην Πολεοδομία Πειραιά, και έπρεπε να πάρω υπογραφή από την Διευθύντρια, περίμενα λοιπόν να επιστρέψει, για να τελειώσω την δουλειά μου. Γύρισε το μεσημέρι αργά, και όταν την ρώτησα τι έγινε μου είπε: Δεν ήρθε ο Υπουργός έστειλε τον Γραμματέα, ο οποίος …… άστο δεν θέλω να σου πω, αλλά από ότι φαίνεται  είναι αποφασισμένοι να προχωρήσουν, εμάς να ξέρεις δεν μας εκτιμούν, αντίθετα μας απεχθάνονται, γιατί φέρνουμε αντιρρήσεις!!!

Και είδαμε και βλέπουμε ότι ακόμη δεν ξέρουμε τι θα γίνει μετά την χρονική λήξη των «τακτοποιήσεων», είδαμε ότι το «περιβαλλοντικό ισοζύγιο» μετατράπηκε σε «περιβαλλοντικό διαζύγιο», και η υποχρέωση σύνταξης  «ταυτότητα κτιρίου» για όλα τα ακίνητα από το 1955 και μετά, ήταν το μέσον της ληστείας της μικρής ιδιοκτησίας στα κέντρα των Πόλεων.

 Οι Πολεοδομίες χαρακτηρίστηκαν «καρκίνωμα» και οι ΥΔΟΜ προέκυψαν με λοβοτομή της ιστορικής μνήμης. Γι αυτό και τα αιτήματά τους αφορούν την «διεκπεραίωση» των Νόμων, το περιεχόμενο των Νόμων τους είναι αδιάφορο. 

Και δεν μπορώ μα μην θυμηθώ την συζήτηση ανάμεσα στο παλιό συνάδελφο Ν.Τ. προϊστάμενο του τμήματος αδειών σε μεγάλη Πολεοδομία και ένα γκρουπ νεοδιορισμένων τότε υποστηρικτών της άποψης του Σηφουνάκη ότι για όλα φταίνε οι Πολεοδομίες.

 Είστε «καρκινώματα» του είπανε, έχει δίκιο ο Υπουργός. Με τις ΥΔΟΜ όλα αυτά θα λείψουν. Ο έλεγχος θα είναι ηλεκτρονικός, θα πάψουν να μας ζαλίζουν Μηχανικοί και πολίτες, θα γίνει κωδικοποίηση της Νομοθεσίας, με ένα κλικ θα απαντάμε, θα ….θα… θα

Και η απάντηση του παλιού: Κοιτάξτε, εμάς μας φάγανε γιατί δεν γίναμε ο «ξένος κώλος που τρώει τις 100 ξυλιές». Εσείς προσέξτε γιατί θα γίνεται «ο ξένος κώλος που τρώει τις 100 ξυλιές». Με τον σκοπό αυτό σας δημιουργούν!!! Να το ξέρετε!!!

Και όσο οι ΥΔΟΜ αυτό δεν θέλουν να το δουν, θα τρώνε τις «100 ξυλιές».

Περιβάλλον: Θυμάμαι ότι και εσύ το έχεις κάτι τέτοιο αλλά δεν χρησιμοποίησες την παροιμία αυτή. Μου είπες: « σκοπός τους δεν είναι να «λειτουργήσουν» ικανοποιητικά οι Υπηρεσίες Δόμησης, ούτε να «μη λειτουργήσουν», σκοπός τους είναι  να «κακολειτουργούν» για να μπορούν να ρίχνουν τις δικές τους ευθύνες στις Υπηρεσίες Δόμησης».

Αρχιτέκτονας: Ο συνάδελφος ήταν υπάλληλος της Πολεοδομίας, και είχε ζήσει στο πετσί του, την πραγματική  κατάσταση, εγώ ήμουν ελεύθερος επαγγελματίας, γνώριζα αλλά δεν ήταν μέρος της επαγγελματικής μου ζωής. Γι αυτό και το είπα πιο «ευγενικά»!!!

 

 

   

---

[i] Η «τακτοποίηση» έχει χρόνο λήξης. Αυτό σημαίνει ότι μετά τον χρόνο λήξης πρέπει να υπάρχει πρόβλεψη τι θα γίνει. Θα συνεχιστεί με νέα οικονομική επιβάρυνση, θα κατεδαφιστεί, θα πρέπει να νομιμοποιηθεί αν αυτό είναι δυνατό. Και αυτό πρέπει να το ορίζει ο Νόμος.

 

[ii] Όταν σε μια περιοχή έχουμε υπέρβαση των όρων δόμησης που ορίζει το ρυμοτομικό, σημαίνει ότι αυξάνονται τα  προβλεπόμενα  τ.μ οικοδομής/τ.μ οικοπέδου ,και μειώνονται  τμ ελεύθερου χώρου/κάτοικο, τμ πρασίνου/κάτοικο, τμ. κοινόχρηστων χώρων/κάτοικο. Αυτό σημαίνει ότι για να επανέλθει η περιοχή στο περιβαλλοντικό ισοζύγιο, πρέπει να βρεθεί γη. Να συμπληρωθεί η γη που λείπει σε κάθε  οικόπεδο που πραγματοποιήθηκε αυθαίρετη δόμηση, σε κάθε  κοινόχρηστο χώρο, κ.α .Και αυτό σε περιοχές ήδη δομημένες είναι αδύνατο. Η γη δεν είναι φόρεμα που μας κόντυνε και στένεψε να βάλουμε φάσες πάνω –κάτω, δεξιά –αριστερά να μας χωρέσει!!!

[iii] Το άρθρο 2 του Ν3843/2010 προέβλεπε στην παρ. 1 την σύνταξη ταυτότητας για τα κτίρια που θα ανεγειρόντουσαν μετά την 1/1/2011. Στην παρ. 2 όμως γράφει όμως ότι με Προεδρικό Διάταγμα μπορεί να επεκταθεί και για κτίρια που έχουν ανεγερθεί προ της 1/1/2011. Αν λάβουμε υπ΄οψιν ότι μέχρι το 1985, ούτε ο αρ. οικοδομικής αδείας αναγραφόταν  στα συμβόλαια, καταλαβαίνουμε ποια ήταν η αξία της οικοδομικής άδειας στις μεταβιβάσεις των ακινήτων

Για την «αστοχία» στην Κυψέλη.: Της είπαν της μελέτης να «στοχεύσει» κάτω στη γη να δει τι γίνεται αλλά αυτή ήταν αλλήθωρη και στόχευσε επάνω!!.

 

Περιβάλλον: Ήρθα να συζητήσουμε για το πρόβλημα που παρουσιάστηκε σε 200 κατοικίες στην Κυψέλη από τα έργα διάνοιξης για το μετρό. Όλοι οι ειδικοί δηλώνουν ότι δεν υπάρχει πρόβλημα στατικής επάρκειας για τα κτίρια, και ότι η ανάδοχη εταιρεία είναι υποχρεωμένη να αποκαταστήσει όλες τις υλικές ζημιές.

Αρχιτέκτονας: Αφού το δηλώνουν οι ειδικοί, τι θέλεις από μένα.

Περιβάλλον: Να μου πεις την άποψή σου σαν Αρχιτέκτονας. Πρόκειται, λένε, για «αστοχία» της γεωτεχνικής μελέτης.

Αρχιτέκτονας: Ναι της είπαν της μελέτης να «στοχεύσει» κάτω στη γη να δει τι γίνεται αλλά αυτή ήταν αλλήθωρη, σαν τον Βασίλη Αυλωνίτη στην ταινία «Η σωφερίνα», και στόχευσε επάνω!!.

Περιβάλλον: Αυτό τώρα είναι απάντηση;

Αρχιτέκτονας: Ναι απάντηση είναι. Και μάλιστα τεκμηριωμένη. Κάθε φορά που θίγονται με τρόπο  βάρβαρο και αγοραίο λαϊκά δικαιώματα  ακούω την λέξη «αστοχία». Και αυτό ξέρεις τι σημαίνει «στοχεύαμε σε αυτό τον βαθμό να θίξουμε τα λαϊκά σας δικαιώματα, αλλά στην πορεία αποφασίσαμε για κάτι παραπάνω, μια που η νομοθετημένη ανομία μάς δίνει το δικαίωμα να ξεπεράσουμε τα όρια, και αν αυτό βρει εμπόδια, έχουμε τον όρο «αστοχία» για να καλύψουμε την ευθύνη μας!!!».

Περιβάλλον: Τώρα όμως λένε ότι μπαίνουν «ανεξάρτητοι» πραγματογνώμονες από το ΤΕΕ, την Ελληνικό Μετρό, ……

  Αρχιτέκτονας: Θυμήσου την συζήτηση που κάναμε το 2019 για το «ανεξάρτητο» πόρισμα των σοφών για το Μάτι.  Για να μην ψάχνεις,  βάζω εδώ ένα μικρό απόσπασμα  να την θυμηθείς:

Αρχιτέκτονας: Το «Ανεξάρτητη» δεν ισχύει. Είναι «εξαρτημένη». Όλα τα υπόλοιπα είναι «κουραφέξαλα» όπως λέμε στη γλώσσα μας. Ξέρεις κάθε φορά που «θάβουμε  νεκρούς» το ίδιο γίνεται. Η Κυβέρνηση Συγκροτεί μια «Επιτροπή», προσεκτικά επιλεγμένη, της αναθέτει την «διερεύνηση των αιτιών»,  η «Επιτροπή» «μελετά σε βάθος το πρόβλημα» και βγάζει το «πόρισμα». που τυπώνεται σε χαρτί πολυτελείας σαν το σημερινό, με χρώματα επιλεγμένα με μεγάλη προσοχή –πράσινο και πορτοκαλί - στην περίπτωση μας, με περιθώρια μεγάλα για να πιάσει περισσότερες σελίδες, παραδίδεται στους αρμόδιους, οι οποίοι πάντα δηλώνουν ότι «θα λάβουν νομοθετικές πρωτοβουλίες». Όταν οι «νεκροί» είναι λίγοι «κάτω από 100», τα «πορίσματα» ανατίθενται στους «ντόπιους εξαρτημένους», αυτή τη φορά όμως που ξεπέρασαν τους 100 φέραμε και «ξένους εξαρτημένους».

Περιβάλλον: Τι εννοείς;

Αρχιτέκτονας: Τι εννοώ; Γεμίσανε τα νεκροταφεία μας με «διανομείς» που σκοτώνονται γιατί τρέχουν να προλάβουν την παράδοση, ανθρώπους που σκοτώνονται στους χώρους εργασίας γιατί δουλεύουν σε άθλιες συνθήκες ασφαλείας, ανθρώπους που σε κάθε νεροποντή πνίγεται το βιός του και πνίγονται και οι ίδιοι, σε κάθε πυρκαγιά καίγεται το βιός του και καίγονται και οι ίδιοι, ανθρώπους που πεθαίνουν από τα εξαντλητικά ωράρια εργασίας που επιβάλλει η εργοδοσία, νεκροί …..νεκροί ……νεκροί. Και συ μου μιλάς για το  «πόρισμα» μιας «Εξαρτημένης Επιτροπής», και μου ζητάς να το σχολιάσω. Τι να σχολιάσω. Τα «αίτια του προβλήματος» ή τις «προτάσεις για την διαχείριση των πυρκαγιών». Οι τεχνικές ελλείψεις που αναφέρονται, είναι γνωστές, όπως είναι γνωστό πως θα εκλείψουν. Ξέρεις πόσα τέτοια «πορίσματα» έχουμε στη χώρα μας; Έχουμε τον μεγαλύτερο χώρο σε εμβαδόν και όγκο φύλαξης «πορισμάτων». Έχουν όλα το ίδιο περιεχόμενο. Λείπουν απ’ όλα  τα «πολιτικά-κοινωνικά-οικονομικά αίτια» και η «πολιτική-κοινωνική-οικονομική πρόταση».

Περιβάλλον: Γι'  αυτό είπες ότι είναι «εξαρτημένη»

Αρχιτέκτονας: Ναι. Τα «πολιτικά-κοινωνικά-οικονομικά αίτια» θέλουν οι Κυβερνήσεις να λείπουν από τα «πορίσματα» που αναθέτουν και να λείπει η «πολιτική-κοινωνική-οικονομική πρόταση» και αυτή η «Επιτροπή» με το περιεχόμενο της «Έκθεσής» της νομίζω ότι την ικανοποίησε.
 Κοίταξε οι «πολιτικές-κοινωνικές-οικονομικές επιλογές» των Κυβερνήσεων, οι «πολιτικές επιλογές» που λέμε χάριν συντομίας,  καθορίζουν  την «ποιότητα των σχέσεων εργασίας» «την ποιότητα του περιβάλλοντος» την «ποιότητα της ζωής του Λαού». Τα «τεχνικά χαρακτηριστικά» των «σχέσεων εργασίας» της «ποιότητας του περιβάλλοντος» της «ποιότητας ζωής του Λαού» πηγάζουν από τις «πολιτικές επιλογές» που καθορίζουν οι Κυβερνήσεις, για να αλλάξουν λοιπόν, πρέπει να αλλάξουν οι «πολιτικές επιλογές».

 

 

 

Οι ΥΔΟΜ και η «βερικοκιά»

Περιβάλλον: Ήρθα για κάποιες ερωτήσεις.

Αρχιτέκτονας: Ακούω!!

Περιβάλλον: σχετικά με την πολυκατοικία που «κατέρρευσε» στα Πετράλωνα, λένε κάποιοι μεγαλόσχημοι Μηχανικοί, που φιλοξενήθηκαν στα ΜΜΕ,  απαιτούνται εργασίες αντιστήριξης όταν η εκσκαφή γίνεται κάτω από τα θεμέλια του γειτονικού κτίσματος, αλλά, συμπληρώνουν με στόμφο,  η γειτονική πολυκατοικία, αυτή που έπεσε εννοούν,  ήταν χτισμένη πριν την εφαρμογή των αντισεισμικών κανονισμών, κάπου λένε εκεί γύρω στο 72-74. Και η πολύχρονη φθορά και η γήρανση των υλικών ενδέχεται να είχαν μειώσει την αντοχή του φέροντος οργανισμού.

 Αρχιτέκτονας: Ωραίος συλλογισμός!!! Αν δηλαδή ένας Νέος 20 χρονών πέσει με δύναμη επάνω σε έναν ηλικιωμένο και «καταρρεύσει» ο ηλικιωμένος, φταίει ο Νέος που έπεσε επάνω του αλλά φταίει και ο ηλικιωμένος που «κατέρρευσε» γιατί δεν φρόντισε να έχει την αντοχή που είχε σαν Νέος. Είναι αυτό που λέγαμε όταν στο Γυμνάσιο κάναμε «λογική» . «Το μπουζούκι είναι όργανο. Ο χωροφύλακας είναι όργανο. Άρα ο Χωροφύλακας είναι μπουζούκι». Το κτίριο ήταν εκεί εδώ και χρόνια, πέρασε σεισμούς, πέρασε φυσική φθορά, αλλά παρέμενε όρθιο!!! Γερασμένο αλλά όρθιο!!! Και δεν ήταν ερωτευμένο με το διπλανό οικόπεδο, και αποφάσισε να πέσει επάνω του, επειδή το σκάβανε,  για να μείνουν  αγκαλιασμένοι  για πάντα  σαν τον Ρωμαίο και την Ιουλιέττα.

Περιβάλλον: Χθες, γράφουν τα ΜΜΕ, έπεσε τριώροφη πολυκατοικία στη Βαλένθια της Ισπανίας, μάλλον λένε λόγο εργασιών στο γειτονικό οικόπεδο. Και εκεί λένε οι κάτοικοι άκουγαν περίεργους θορύβους, και είδαν ρωγμές. Ευτυχώς εκκενώθηκε η πολυκατοικία και δεν υπήρξαν νεκροί.

Αρχιτέκτονας: Κάποιοι όμως στην Βαλένθια μας ξεπεράσανε. Έχουν και video με την «κατάρρευση». Εμείς έχουμε μόνο «φωτό»!!! Μείναμε πίσω σ’ αυτό!!! Στην επόμενη «κατάρρευση» να φροντίσουμε να έχουμε video.

Περιβάλλον: Δεν έχεις, νομίζω, διάθεση για συζήτηση σήμερα.

Αρχιτέκτονας: Διάθεση έχω, αλλά κάποια πράγματα ξεπερνούν την λογική μου. Άλλη ερώτηση.  

 Περιβάλλον: Επιδημία καταγγελιών στην Πολεοδομία από γείτονες με χρήση τεχνητής νοημοσύνης, δηλώνει Προϊσταμένη ΥΔΟΜ:  «Η Δημοτική Υπηρεσία, κυριολεκτικά, «σηκώνει τα χέρια ψηλά» από τη φρενίτιδα των καταγγελιών που δεν έχουν τέλος, με αποτέλεσμα να αναγκάζονται οι δημοτικοί υπάλληλοι να θυσιάζουν ζωτικό εργασιακό χρόνο με την επίλυση μικροδιαφορών που μπορεί να διχάζουν δύο ή και περισσότερους ιδιώτες, αφού είναι αναγκασμένοι από τον νόμο να απαντήσουν σε όλες, με αποτέλεσμα να μην έχουν τον χρόνο να ασχοληθούν με τα κρίσιμα ζητήματα τα οποία οφείλουν να διαχειριστούν.….. Από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία των καταγγελιών που καταφθάνουν στην Πολεοδομία είναι ότι πολλές από αυτές είναι φτιαγμένες με την Τεχνητή Νοημοσύνη, στην οποία καταφεύγουν πολίτες για να τεκμηριώσουν τις κατηγορίες, που αποδίδουν σε αυτούς που επιχειρούν να οικοδομήσουν. Αυτό, είναι μια εντελώς στρεβλή πρακτική, διότι η Τεχνητή Νοημοσύνη κάνει πάρα πολλά λάθη και δεν πρέπει να την κάνουν «Ευαγγέλιο» όσοι θέλουν να κάνουν μια καταγγελία»

Αρχιτέκτονας: «Επιδημία καταγγελιών» υπήρχε πάντα στις Πολεοδομίες. Και οι Πολεοδομίες το αντιμετώπιζαν άλλες φορές με χιούμορ, άλλες φορές με σοβαρότητα όταν έπρεπε, άλλες φορές…. Και αυτό γιατί μόνο η καταγγελία για επικίνδυνο απαιτούσε τεχνική έκθεση Μηχανικού. Όλες οι υπόλοιπες δεν απαιτούσαν. Και στο τμήμα έκδοσης οικοδομικών αδειών υπήρχε υπάλληλος που έδινε πληροφορίες ΓΟΚ και πληροφορίες στο πολίτη που ερχόταν για να υποβάλλει καταγγελία. Και κάθε μέρα υπήρχε και ένα περιστατικό  το οποίο μας έφτιαχνε το κέφι. Να σου πω ένα από αυτά. Η υπάλληλος είναι ένας άνθρωπος ήρεμος , καλοσυνάτος, με υπομονή, και χιούμορ. Το χιούμορ ήταν απαραίτητο γιατί διαφορετικά δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει τις ερωτήσεις που γινότανε. Έρχεται ένα πρωί μια κυρία, θυμωμένη, αγχωμένη, και  της λέει:

Κυρία: Θέλω να μου πείτε πως θα βγάλω άδεια για να κόψω το δέντρο του διπλανού οικοπέδου.

Υπάλληλος: Το δέντρο του διπλανού δεν μπορείτε να το κόψετε γιατί είναι του διπλανού, δεν είναι στο δικό σας οικόπεδο.

 Κυρία: Ναι αλλά εμένα με ενοχλεί. Είναι μια βερικοκιά που τα μισά κλαδιά της γέρνουν στο δικό μου οικόπεδο, πέφτουν τα βερίκοκα κάτω και μαζεύονται μύγες.

Υπάλληλος: Γιατί δεν τα μαζεύετε πριν πέσουν να τα φάτε. Δεν σας αρέσουν τα βερίκοκα;

Κυρία :Όχι είναι του διπλανού, και δεν τα θέλω.

Υπάλληλος: Μη τα φάτε. Μαζέψετε τα και κάντε τα μαρμελάδα. Είναι ωραία μαρμελάδα.

 Κυρία : Εγώ θα φέρω άνθρωπο να κόψει τα κλαδιά του δέντρου που γέρνουν στο δικό μου οικόπεδο.

 Υπάλληλος: Μη τον φέρετε, γιατί αν κόψετε τα κλαδιά και το δέντρο γύρει και πέσει, και κάνει ζημιά στην μάντρα,  θα έρθω με την αστυνομία και θα συλλάβω και εσάς και τον άνθρωπο, και μετά θα υποχρεωθείτε να πληρώσετε και την ζημιά. Και δεν θέλω να το κάνω αυτό, μου είστε τόσο συμπαθής!!!

 Κυρία : Δεν θα το κάνω. Αλλά τι να κάνω με το πρόβλημα που έχω.

Υπάλληλος: Μαζέψτε τα βερίκοκα και φέρτε τα σε μένα να τα κάνω μαρμελάδα. Μου αρέσει πολύ η μαρμελάδα βερίκοκο.

Κυρία : Όχι. Θα τα μαζέψω εγώ, θα τα κάνω μαρμελάδα και θα σου φέρω ένα βαζάκι. Σε ευχαριστώ. Έχεις δίκιο, θύμωσα και τα έβαλα με ένα δέντρο. Και να σου πω και την αλήθεια, είναι νόστιμα βερίκοκα.

Οι ΥΔΟΜ επέλεξαν η επαφή με τον πολίτη να μην είναι ανθρώπινη, αλλά να γίνεται ψηφιακά. Δεν κατάλαβαν ότι η ανθρώπινη επαφή λύνει προβλήματα, η ψηφιακή όχι.

 

  

Ας σταματήσουμε την υποκρισία!! Οι ΒΑΣΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ της ΑΣΚΗΣΗΣ του ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ του ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ ορίζουν την «προστασία και ασφάλεια» των όμορων οικοπέδων και κτιρίων κατά την εκσκαφή.

 

Περιβάλλον: Σταμάτησαν τα παράθυρα των ΜΜΕ να γεμίζουν με Μηχανικούς, για το θέμα της κατάρρευσης της πολυκατοικίας στα Πετράλωνα.

Αρχιτέκτονας: Και πολύ κράτησαν. Δεν πουλάει πιά. Τα είπαν όλα!!!! Οι ειδικοί ανέλυσαν το θέμα από τις πλευρές που έπρεπε να το αναλύσουν.

Περιβάλλον: Μας είπαν ότι δεν προβλέπονται γεωτεχνικές μελέτες για τα ιδιωτικά κτίρια, μας είπαν ότι δεν προβλέπεται ασφαλιστική κάλυψη, μας είπαν ότι καμιά φορά υποχωρεί ο Μηχανικός στις ορέξεις του εργολάβου γιατί η αντιστήριξη απαιτεί επί πλέον έξοδα, μας είπαν ότι το υφιστάμενο βέβαια κτίριο ήταν του ’70 και βέβαια πρέπει να ελεγχθεί η στατικότατα του, η καλή συντήρηση του γιατί έπεσε πολύ εύκολα, μας είπαν να μη σπέρνουμε τον πανικό γιατί είναι ένα περιστατικό που δεν συμβαίνει συχνά, μας είπαν ότι δεν υπάρχει Νόμος που να υποχρεώνει αντιστήριξη, μας είπαν………

Αρχιτέκτονας: Αυτές είναι οι πλευρές που αναλύονται διεξοδικά. Υπάρχει όμως και μια πλευρά φωτεινή, πολύ φωτεινή, που φωτίζει έντονα, αλλά όλοι φορούν μαύρα γυαλιά, όταν περνά από μπροστά τους, και προσποιούνται ότι είναι τόσο σκοτεινή που κανείς δεν μπορεί να την διαβάσει.  Είναι η πλευρά που γράφει όταν η οικοδομική άδεια προβλέπει εκσκαφές: «Κατά την εκσκαφή θα τηρηθούν όλοι οι ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΕΧΝΗΣ, ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ, για την ασφάλεια της εκσκαφής, και  την ασφάλεια και προστασία των όμορων οικοπέδων και κτιρίων». Το κείμενο αυτό το γράφει ο Μηχανικός που έχει την Γενική ευθύνη της έκδοσης της οικοδομικής αδείας στην ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ του, και είναι υποχρεωμένος να την εφαρμόσει ο έχων την ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΊΒΛΕΨΗ του έργου.  Η ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ σφραγίζεται και υπογράφεται από τον Μηχανικό, και φέρει την σφραγίδα της αρμόδιας Υπηρεσίας. Και είναι ένα από τα υποχρεωτικά έγγραφα που πρέπει να κατατεθούν προκειμένου να εκδοθεί η οικοδομική άδεια. Είναι ΒΑΣΙΚΟΣ  ΚΑΝΟΝΑΣ του ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ. Ένας/ Μία Μηχανικός που έχει δικαίωμα υπογραφής οικοδομικού έργου είναι υποχρεωμένος/η να γνωρίζει τους ΚΑΝΟΝΕΣ του ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ που ασκεί. Γι αυτό και έχει δικαίωμα υπογραφής και άσκησης του επαγγέλματος!!!

Περιβάλλον: Αυτό πράγματι δεν το άκουσα!!

Αρχιτέκτονας: …………..

Η «κατάρρευση» της πολυκατοικίας στα Πετράλωνα – Ο συνταξιούχος οικοδόμος Κυρ-Νίκος και ο «Νεαρός Μηχανικός με το κίτρινο κράνος»

 

Περιβάλλον: Τώρα τελευταία εσείς οι Μηχανικοί είστε κάθε μέρα στις ειδήσεις. Μια το θέμα των Πολεοδομιών όπου διαπιστώθηκαν ότι κάποιοι «λειτουργούσαν» μόνο με «φακελάκι», τώρα με την πολυκατοικία που «κατέρρευσε» στα Πετράλωνα είστε πάλι όλοι στην επικαιρότητα.

Αρχιτέκτονας: Εδώ, κάνεις λάθος. Δεν είμαστε όλοι οι Μηχανικοί στην επικαιρότητα. Κάποιοι Μηχανικοί είναι στην επικαιρότητα.

 Περιβάλλον: Τι θες να πεις; Εδώ σε κάθε δελτίο ειδήσεων εμφανίζονται Μηχανικοί που λένε την άποψή τους, για την «κατάρρευση»  Δεν σε ενδιαφέρει να τους ακούσεις;

Αρχιτέκτονας: Όχι!!! Γιατί όσοι εμφανίζονται παίζουν τον ρόλο του «Νεαρού με το κράνος». Εγώ είμαι με τον Κυρ-Νίκο!!! Και δεν είμαι η μόνη. Υπάρχουν πολλοί Μηχανικοί που είναι με τον Κυρ-Νίκο. Αλλά τα κανάλια «προτιμούν» την φιγούρα του «Νεαρού με το κράνος». «Εντυπωσιάζει» βλέπεις!!!   Να σου θυμίσω την ιστορία.

Όταν πριν από τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004, φτιάχνανε την θολωτή οροφή του σταθμού του Ηλεκτρικού στο Μοναστηράκι, είχανε βάλει σκαλωσιές μέσα στο Σταθμό, και όλοι εμείς περνούσαμε για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα κάτω από τις σκαλωσιές για να βγούμε στην πλατεία, και παρ’ όλο που είχαν τοποθετήσει και ένα χοντρό νάιλον  σε ύψος περίπου 2,50μ καμιά φορά έπεφτε και λίγος σοβάς, λίγη σκόνη, αλλά εμείς περνούσαμε από κάτω γιατί δεν γινόταν διαφορετικά. Τότε κατέβαινα καθημερινά στο σταθμό και μάλιστα είχα γνωριστεί  με τον Κυρ-Νίκο συνταξιούχο οικοδόμο που πήγαινε σε κατάστημα της περιοχής και βοηθούσε, και έβγαζε ένα χαρτζιλίκι να συμπληρώνει την σύνταξη.

Ένα πρωί, φτάνουμε στο σταθμό και βλέπουμε να  έχει τελειώσει το δεξί κομμάτι της οροφής, όπως βγαίνουμε, να  έχουν φύγει οι σκαλωσιές από αυτό , να έχει μπει αυτή η ασπροκόκκινη κορδέλα ανάμεσα στο τελειωμένο τμήμα και στο τμήμα που συνεχιζόταν οι εργασίες, να έχουν κρεμάσει από το ταβάνι  ένα καινούργιο «προστατευτικό πράσινο δίχτυ» για να μη φαίνεται από την καθαρή μεριά, τι γίνεται στην άλλη μεριά που συνεχίζονταν οι εργασίες ,  ο κόσμος που έβγαινε από τον σταθμό εξακολουθούσε να είναι υποχρεωμένος να περνά κάτω από την  σκαλωσιά, και στο τμήμα το καθαρό και αποπερατωμένο είδαμε καμιά δεκαπενταριά ανθρώπους με κίτρινα κράνη  να κοιτούν την αποπερατωμένη οροφή.

Ο Κυρ-Νίκος λοιπόν κοντοστάθηκε δίπλα στην κορδέλα, τράβηξε  το δίχτυ, και ένας νεαρός με  κίτρινο κράνος που τον είδε τον πλησίασε και τον ρώτησε αν θέλει κάτι. Να ο διάλογός τους:

Κυρ-Νίκος: Τι κάνετε παιδί μου εδώ;

Νεαρός με το κράνος: Είμαστε  η Τεχνική Ηγεσία  των Αρμόδιων Υπουργείων και της κατασκευάστριας  εταιρείας και ήρθαμε για να ελέγξουμε το έργο.

Κυρ-Νίκος: Και γιατί παιδί μου φοράτε τα κράνη;

Νεαρός με το κράνος: Γιατί είναι υποχρεωτικά για λόγους ασφαλείας στο εργοτάξιο.  

Κυρ-Νίκος: Και εμείς παιδί μου που περνάμε κάτω από τις σκαλωσιές τόσο καιρό γιατί δεν μας δώσατε κράνη; Εσείς είστε όλοι στο κομμάτι που τελείωσε, δεν υπάρχουν πια σκαλωσιές εκεί, από τι κινδυνεύετε εσείς;

Νεαρός με το κράνος: Είναι υποχρεωτικό πάντως από τον Νόμο, εργαζόμενοι και επισκέπτες σε εργοτάξια  έργα  να φοράνε κράνος.

Κυρ-Νίκος: Εγώ δεν είδα τόσο καιρό κανένα από τους εργαζόμενους πάνω στη σκαλωσιά να φοράει κράνος.

Νεαρός με το κράνος: Είναι πάντως υποχρεωτικό. όλα τα έργα σήμερα έχουν υποχρεωτικά  ΣΑΥ (Σχέδιο Ασφάλειας και Υγείας).

Κυρ-Νίκος: Κοίταξε παιδί μου, αυτό το ΣΑΥ που λες ισχύει για την δική σας μεριά, αν σηκώσεις το «δίχτυ» θα δεις ότι δεν ισχύει πίσω από το δίχτυ.

Νεαρός με το κράνος: Μα τι λέτε; Εμείς οι Μηχανικοί κάνουμε συνεχώς προτάσεις για να βελτιωθούν οι συνθήκες ασφάλειας στα εργοτάξια.

Κυρ- Νίκος: Κοίταξε εγώ από τη μεριά που είμαι βλέπω την πραγματικότητα της δικιάς μου μεριάς και όπως βλέπεις τράβηξα  το «δίχτυ» για να δω  την πραγματικότητα της δικιάς σου μεριάς.. Εσύ αν θέλεις   να δεις την πραγματικότητα της δικιάς μου μεριάς πρέπει να το κατεβάσεις το δίχτυ, γιατί η δικιά μου μεριά ξεκινάει από το πάτωμα και φτάνει μέχρι ψηλά το ταβάνι, ενώ η δική σου φτάνει μόνο μέχρι το μπόι μου.

Νεαρός με το κράνος: Με συγχωρείτε αλλά με καλούν οι ανώτεροί μου. Αφήστε σας παρακαλώ το δίχτυ να πέσει, μη το κρατάτε άλλο.

Και ο κυρ-Νίκος γυρνώντας σε μένα: Βλέπεις ποιο ρόλο παίζει το δίχτυ;

Περιβάλλον: Κατάλαβα. Το «δίχτυ θα το προστατέψω» είναι το «διαπιστευτήριο» που προσκομίζουν στα κανάλια για να τους καλέσουν.

 

Η ιστορική μνήμη της Γυάρου δεν διατηρείται με το να διδάσκεται το «κόστος της ελευθερίας» στη νέα γενιά, διατηρείται με το να διδάσκεται «Το κορυφαίο δικαίωμα της ελευθερίας».

 

Περιβάλλον: Πολλά ερωτήματα προέκυψαν μετά τις τρείς τελευταίες συζητήσεις  μας.

Αρχιτέκτονας: Την άποψή μου είπα. Όποιος δεν συμφωνεί μπορεί να την αντικρούσει. Με επιχειρήματα όμως.

 Περιβάλλον: Ας ξεκινήσουμε από την τελευταία για την Γυάρο. Είπες «ο ΣΦΕΑ να δώσει το θέμα στο φοιτηταριό να το λύσει». Ένα τόσο σοβαρό θέμα μπορεί να το λύσει το «φοιτηταριό»;

Αρχιτέκτονας: Σε κάθε περίπτωση δεν θα το λύσει ο Μητσοτάκης. Είναι μάταιο να  ζητάει ο ΣΦΕΑ από τον Μητσοτάκη να πραγματοποιήσει την «υπόσχεσή» του!!!  Εξήγησα τον λόγο για τον οποίο είπα το να το δώσει στο «φοιτηταριό» των Αρχιτεκτονικών Σχολών. Και Διευκρινίζω, για την προκειμένη περίπτωση, φοιτηταριό  4-5 έτους!!!.

Περιβάλλον: «Ο χώρος αυτός μπορεί να γίνει μόνο δημόσιος χώρος μνήμης, ιστορίας και πολιτισμού, όπου οι νέες γενιές μαθητών, φοιτητών, ερευνητών και παιδιά του λαού θα επισκέπτονται ελευθέρα για να διδάσκονται το κόστος της ελευθερίας …» ζητάει ο ΣΦΕΑ, σου επεσήμανε σχόλιο   

Αρχιτέκτονας: Τι σημαίνει «κόστος ελευθερίας». Ποιος το υπολόγισε; Πως το υπολόγισε;  Ποιο είναι το ιδεολογικό περιεχόμενο του μαθήματος «κόστος ελευθερίας» που θα διδάσκεται η νέα Γενιά; Η «ελευθερία» δεν είναι προϊόν να κοστολογείται, και να διδάσκεται η «κοστολόγηση», είναι ΚΟΡΥΦΑΙΟ  ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ!!! Ο αστικός ανθρωπισμός «κοστολογεί» την ελευθερία των κατώτερων τάξεων, γιατί  οι περιορισμοί της ελευθερίας που επιβάλλει η κυρίαρχη αστική τάξη στις κατώτερες,  καθορίζουν το ποσοστό τού κέρδους της από την εκμετάλλευση των τάξεων αυτών. Αυτό το «κοστολόγιο» θέλουμε να διδάξουμε; Μας το «χάρισε το κοστολόγιο της» η κυρίαρχη τάξη και θεωρούμε υποχρέωσή μας να το διαδώσουμε;  Τις αρχές του γνήσιου ανθρωπισμού τις ξεχάσαμε;

 Απόσπασμα από το αρχείο του Παιδαγωγού Κώστα Σωτηρίου 

Α ΒΑΣΙΚΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ

Για να καθορίσουμε το σημερινό περιεχόμενο του ανθρωπιστικού ιδανικού, για να κατανοήσουμε την ουσία του γνήσιου ανθρωπισμού είναι απαραίτητο να ανασκοπήσουμε τα χαρακτηριστικά του γνωρίσματα. Τέσσερα είναι τα βασικά.

ΠΡΩΤΟ ΓΝΩΡΙΣΜΑ: Η αναγνώριση, ο σεβασμός και η εχτίμηση στην αξία και αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Κορύφωμα: το δικαίωμα του κάθε ανθρώπου, μα και το χρέος του να καταχτήσει την ελευτερία του μέσα στη φύση και μέσα στην κοινωνία. Ο άνθρωπος βρίσκεται στο ανώτερο σκαλοπάτι, όπου έχει φτάσει η ζωή στην εξέλιξή της. Ο άνθρωπος αξίζει για την ανθρώπινη του υπόσταση. Είναι το «πιο πολύτιμο κεφάλαιο» είναι «καθολική αξία». Προικισμένος με πλούσιες πνευματικές ικανότητες, και με πανίσχυρο όργανό του την επιστήμη, που ο ίδιος με μόχθο και ιδρώτα δημιούργησε, υψώνεται ο άνθρωπος κυρίαρχος μέσα στη φύση, την υποτάσσει γνωρίζοντάς την ολοένα και βαθύτερα, και γίνεται δημιουργός. Αξίζει λοιπόν ο άνθρωπος όλη την εχτίμηση, και όλο το σεβασμό.

Μα καμιά αναγνώριση της αξίας και της αξιοπρέπειας του ανθρώπου δεν είναι νοητή, χωρίς το δικαίωμα και το χρέος του να καταχτήσει την ελευτερία του, χωρίς το λυτρωμό του από τον πολιτικό, οικονομικό και πνευματικό καταναγκασμό, χωρίς λοιπόν την απελευθέρωσή του από κάθε ζυγό, από κάθε καταπίεση, ταπείνωση και εκμετάλλευση. Ο λυτρωμός του από κάθε σκλαβιά, είναι η πρώτη προϋπόθεση, για να πραγματώνεται η ανθρώπινη υπόστασή του. Αλλιώς ο άνθρωπος είναι δούλος, δεν πολυδιαφέρει από τα ζώα, ξεπέφτει και χάνει το καθαυτό ανθρώπινο μέσα του.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ο γνήσιος ανθρωπισμός κηρύχνει, πως δεν επιτρέπεται η ελευτερία να είναι προνόμιο των λίγων. Και πολύ περισσότερο δεν επιτρέπεται να είναι προνόμιο εκείνων, που καρπώνονται την παραγωγική εργασία των άλλων. Το γνήσιο ανθρωπιστικό ιδανικό εμπνέει, φλογίζει και καθοδηγεί τους λαούς και τα άτομα στον αγώνα τους να λυτρωθούν από την πολύπλευρη σκλαβιά και  την εκμετάλλευση.

https://arxeiokdsotiriou.blogspot.com/2013/10/blog-post_20.html#more

 Είναι και μια ευκαιρία να δούμε, η σημερινή Νεολαία  με ποιο ιδεολογικό-πολιτικό - κοινωνικό  υπόβαθρο και  περιεχόμενο, Αρχιτεκτονικής και Πολεοδομικής ιστορικής μνήμης, προετοιμάζεται να αποφοιτήσει  από τις Αρχιτεκτονικές Σχολές. Και δυστυχώς το ιδεολογικό-πολιτικό-κοινωνικό υπόβαθρο και περιεχόμενο θα δούμε ότι λείπει σε μεγάλο ποσοστό.  Η ιστορική μνήμη που καλλιεργείται στις Αρχιτεκτονικές Σχολές είναι «κούφια», και είναι «κούφια» γιατί στηρίζεται σε τρεις «ετικέτες» που έχουν παραποιήσει, παραχαράξει και πλαστογραφήσει την ιστορία του τόπου μας. Η πρώτη είναι η «άναρχη πολεοδομική ανάπτυξη της Αθήνας από την ίδρυση του Νέου Ελληνικού Κράτους και μετά» η δεύτερη «η αντιπαροχή κατέστρεψε τις Πόλεις μας μεταπολεμικά» και η τρίτη η «Αυθαίρετη δόμηση των λαϊκών στρωμάτων  βασική αιτία των πολεοδομικών  προβλημάτων». Αυτές οι τρείς «ετικέτες» είναι το «χαϊμαλί» που οι Αρχιτεκτονικές Σχολές κρεμούν στο λαιμό των απόφοιτων Αρχιτεκτόνων με την εντολή να το φορούν για πάντα και να το χρησιμοποιούν σαν «πυξίδα». Και έχουν και οι τρείς ένα και μοναδικό σκοπό: Την παραπλάνηση του ΔΟΥΛΕΥΤΗ ΛΑΟΥ!!, που έλεγε και ο αείμνηστος Παιδαγωγός Κώστας Σωτηρίου!!  Και δίνεται σήμερα η ευκαιρία στον ΣΦΕΑ το «χαϊμαλί» αυτό να το ξεκρεμάσει από το λαιμό της Νεολαίας. Αλλά για να το ξεκρεμάσει πρέπει να την αφήσει «ελεύθερη» να κάνει την σύνδεση με το παρελθόν.

Αν διάβασες για τις παραπάνω «ετικέτες» έχω διατυπώσει  διαφορετική άποψη. Η άποψη όμως αυτή δεν ήρθε ουρανοκατέβατη, ήρθε μετά από μελέτη και έρευνα. Η μελέτη και η έρευνα μας βοήθησαν να εμπλουτίσουμε την ιστορική μας μνήμη. Και αυτό έγινε γιατί στο φοιτηταριό που ανήκα κάποτε και εγώ, είδαμε ότι για να καταλάβουμε τα Πολεοδομικά προβλήματα και την Αρχιτεκτονική που επικράτησε την δεκαετία του 70 στη χώρα μας έπρεπε  να εξετάσουμε το γιατί επικράτησαν αυτές οι τρείς απόψεις, ποιούς σκοπούς  εξυπηρέτησαν, και ποιες ήταν οι επιπτώσεις  στα κοινωνικά στρώματα. Όταν είπαμε στον καθηγητή μας ότι  «Το γιατί!!» θέλουμε να δούμε, μας είπε: Προχωρήστε ελεύθερα!!! Και είδαμε ξεκάθαρα ότι :

1.   Καθόλου άναρχη δεν ήταν η Πολεοδομική ανάπτυξη της Αθήνας αντίθετα ήταν, όπως σου είχα πει στη συζήτηση που κάναμε τότε:  «Από την σύντομη τούτη ιστορική κριτική ανασκόπηση βλέπουμε ξεκάθαρα ότι η «πηγή» που δημιούργησε το πρόβλημα ήταν η «κατάτμηση μείζονος εκτάσεως» στην οποία το  Κράτος δεν επέβαλλε κανένα περιορισμό, αντίθετα στήριξε όλες τις κερδοσκοπικές επιλογές της «μεγαλοϊδιοκτησίας», και μετέφερε τις υποχρεώσεις της που προέκυπταν από την «Πολεοδόμηση» τής γης της στην «μικροϊδιοκτησία» επάνω στην οποία η «μεγαλοϊδιοκτησία» κερδοσκόπησε.Η άποψη λοιπόν ότι η Αθήνα αναπτύχθηκε «άναρχα Πολεοδομικά» δεν ανταποκρίνεται στην ιστορική πραγματικότητα. Η Αθήνα αναπτύχθηκε «Με ταξική ιεραρχία. Ικανοποιήθηκαν τα συμφέροντα της μεγαλοϊδιοκτησίας,  οι υποχρεώσεις της φορτώθηκαν στα λαϊκά στρώματα, τα λαϊκά στρώματα αντέδρασαν, και όταν τα λαϊκά στρώματα αντιδρούν, αντιδρούν «άναρχα», γι αυτό και η «έκπληξη» «περιμέναμε να υποβάλλουν ενστάσεις οι μορφωμένοι αλλά μας ήρθαν και οι αγράμματοι». Αναλυτικά:  https://angelmois.blogspot.com/2013/04/blog-post.html   και  https://angelmois.blogspot.com/2019/01/airbnb.html
2.  Ούτε ήταν το η «αντιπαροχή κατέστρεψε τις πόλεις μας»  και να γιατί: «Τις διαφορές αυτές στην δόμηση, τα ποσοτικά και ποιοτικά δηλαδή χαρακτηριστικά των περιοχών της πόλης,  δεν τις καθόριζε η «αντιπαροχή», είναι επιλογές της Πολιτικής ηγεσίας του Κράτους, και είναι αυτές που καθορίζουν την κατανομή των τάξεων στον χώρο της πόλης. «Αντιπαροχή» πραγματοποιήθηκε και στο Παλαιό Ψυχικό και στην Φιλοθέη  και στο κέντρο της Αθήνας. Τις ποσοτικές και ποιοτικές διαφορές της «αντιπαροχής» ανάμεσα στο Παλιό Ψυχικό και τους Αμπελόκηπους π.χ. τις καθόρισε το Κράτος, καθορίζοντας την Πολεοδομική ποιότητα των περιοχών, δεν τις καθόρισε η «αντιπαροχή», και τις καθόρισε με ταξικά κριτήρια. Την Πολεοδομική ποιότητα  των περιοχών με κάλυψη οικοπέδου 70% με κτίρια σε επαφή το ένα με το άλλο, με κουζίνες και λουτρά να φωτίζονται και να αερίζονται από φωταγωγούς 1,20μx1,20μ, με κοινόχρηστους εσωτερικούς διαδρόμους πλάτους 1,00μ,, δεν τις καθόρισε η «αντιπαροχή» τις καθόρισε το Κράτος, αυτό επέλεξε αυτή την ποιότητα  κατοικίας για τα κατώτερα οικονομικά στρώματα. Τα ανήλιαγα και υγρά υπόγεια που πουλιόταν τότε σαν «διαμερίσματα» από τους εργολάβους, το Κράτος μπορεί να μην τους έδωσε πολεοδομική νομιμότητα, τους έδωσε όμως συμβολαιογραφική νομιμότητα, αφού νόμιμα μεταβιβάζονταν,  και  οι δημόσιες Υπηρεσίες όπως τα υποθηκοφυλακεία  νόμιμα μετέγραφαν το συμβόλαια. Η ιστορική πραγματικότητα λοιπόν μας λέει ότι το Κράτος καθόρισε την Πολεοδομική ποιότητα των περιοχών της πόλης, και όχι η «αντιπαροχή». Η «αντιπαροχή» ανέλαβε απλώς «εργολαβία» να τηρήσει τις «ταξικές επιλογές» της Πολεοδομικής ποιότητας των διάφορων περιοχών της πόλης, που το Κράτος καθόρισε.». Αναλυτικά:   https://angelmois.blogspot.com/2019/01/airbnb.html
3.   Η δε αυθαίρετη δόμηση των λαϊκών στρωμάτων δεν ήταν μια φιλανθρωπική παραχώρηση της κυρίαρχης τάξης ήταν: «Στην πρώτη περίοδο, τέλος του 1950 αρχές της δεκαετίας του 1960, η εσωτερική μετανάστευση φέρνει στις μεγάλες Πόλεις, κυρίως Αθήνα και Θεσσαλονίκη, μεγάλα τμήματα αγροτικού πληθυσμού που από την γεωργία  δεν μπορούσε να ζήσει, και έρχεται στην Πόλη και γίνεται εργάτης, θυρωρός, κλητήρας, μικροπωλητής κ.α.   Στις εκλογές του 1958 η Ε.Δ.Α είναι αξιωματική αντιπολίτευση. Η αντιδραστική κυρίαρχη τάξη του τόπου μας, ανησυχεί. Εκμεταλλεύεται λοιπόν την ανάγκη για στέγη των στρωμάτων αυτών της κοινωνίας, και «παραχωρεί την αυθαίρετη δόμηση». Στην δεύτερη περίοδο, μετά την χούντα, τα λαϊκά στρώματα ζητούν εκδημοκρατισμό της χώρας, καλύτερες συνθήκες ζωής, τα αριστερά κόμματα είναι σε άνοδο, η κυρίαρχη τάξη δεν θέλει να προχωρήσει στον αστικοδημοκρατικό μετασχηματισμό της χώρας, και πως άλλωστε να θέλει αφού είναι σφοδρά αντιδραστική. «Παραχωρεί» λοιπόν την «αυθαίρετη δόμηση της εξοχικής κατοικίας στα λαϊκά στρώματα» και καλλιεργεί  την παραπλανητική πεποίθηση ότι η «αυθαίρετη εξοχική κατοικία» αναβαθμίζει την «ποιότητα της ζωής του λαού».  Η τρίτη  περίοδος ξεκινά στην δεύτερη τετραετία του ΠΑΣΟΚ, όταν αυτό έχει πια συμβιβαστεί με την βαθειά αντιδραστική κυρίαρχη τάξη του τόπου μας, ο λαός όμως ακόμη έντονα πολιτικοποιημένος αντιδρά. Η κυρίαρχη τάξη καταλαβαίνει ότι για να συνεχίσει να κυβερνά αυτόν τον τόπο, πρέπει η ψήφος του λαού να απολιτικοποιηθεί, και ξεκινά την προπαγάνδα «απολιτικοποίησης» του λαού, καλλιεργώντας την παραπλανητική  άποψη ότι η «ψήφος συναλλαγής» έχει αξία, η «πολιτική ψήφος» είναι ξεπερασμένη. Δίνει λοιπόν την «αυθαίρετη δόμηση στα λαϊκά στρώματα» εμπλουτισμένη με τόση «συναλλαγή» όσο ποτέ άλλοτε, και πετυχαίνει τον σκοπό της. Από την σύντομη τούτη ιστορική ανασκόπηση βλέπουμε ότι η «αυθαίρετη δόμηση των λαϊκών στρωμάτων» ήταν ένα από τα μέσα που χρησιμοποίησε η κυρίαρχη τάξη του τόπου μας, με στόχο  να αποπροσανατολίσει τμήματα των λαϊκών στρωμάτων από τα πραγματικά τους προβλήματα και να τα οδηγήσει σε εκλογικές συμπεριφορές εξυπηρετικές στα συμφέροντά της. Για το λόγο  αυτό και η «αυθαίρετη δόμηση των λαϊκών στρωμάτων» στη χώρα μας έχει διαφορετικά «πολεοδομικά χαρακτηριστικά» στις τρεις χρονικές περιόδους που πραγματοποιήθηκε. Και έχει διαφορετικά «χαρακτηριστικά» γιατί στην πρώτη περίοδο θέλει να εγκλωβίσει  τα πιο φτωχά στρώματα της κοινωνίας, να μην πολιτικοποιηθούν, και το κάνει καλλιεργώντας τον φόβο, την υποταγή, στην δεύτερη περίοδο ικανοποιεί την μικροαστική τάξη που θέλει να ανέβει κοινωνικά και οικονομικά, και αισθάνεται ότι την χάνει από το εκλογικό της σώμα, και στην τρίτη περίοδο απευθύνεται και στην μικροαστική με τους ημιυπαίθριους και στην μεσοαστική με τις μεζονέτες, τάξεις και οι δύο στήριγμά της στις οποίες καλλιεργεί μέσω της «αυθαίρετης δόμησης» τις νέες «κοινωνικές αξίες» που θέλει να επιβάλλει για να συνεχίζουν να την στηρίζουν" . Αναλυτικά:   https://angelmois.blogspot.com/2011/06/blog-post_2147.html  και  https://angelmois.blogspot.com/2018/08/1955-2011-airbnb.html

Η παραποίηση, η παραχάραξη, η πλαστογράφηση της πραγματικής ιστορίας του τόπου μας με σκοπό την ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ ΤΟΥ ΔΟΥΛΕΥΤΗ ΛΑΟΥ νομίζω ότι γίνεται φανερή τώρα!!!  

Και η Γυάρος, σχετίζεται, στην ουσία της,- είναι το αδιαχώριστο παρελθόν-,  με την σημερινή πραγματικότητα πολιτική-κοινωνική –οικονομική. Είναι συνδεδεμένη με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κοινότητα των  προσφυγικών της Αλεξάνδρας, με τα σημερινά προβλήματα στέγασης των λαϊκών στρωμάτων, με τα κόκκινα δάνεια, με το Ελληνικό, με την ληστρική κλοπή της λαϊκής κατοικίας, με την ραγδαία αύξηση των εργατικών ατυχημάτων, με την οικονομική-πνευματική και κοινωνική  φτώχεια, που επιβάλλεται η πρώτη με την  νέα εργατική νομοθεσία, η δεύτερη με το νέο περιεχόμενο της Παιδείας ,και η τρίτη  με την καλλιέργεια δήθεν νέων ανθρωπιστικών αξιών, αντιανθρωπιστικές στην ουσία, που  προπαγανδίζονται όμως σαν  αναγκαίες για την σημερινή ανθρώπινη επιβίωση- πρόσεξε όχι ζωή, επιβίωση-  ώστε να γίνονται απερίσκεπτα αποδεκτές,  με πολύμορφα  φαινόμενα βίας, με …. με…..  Και όλα αυτά είναι δημιουργήματα της κυρίαρχης τάξης. Τα δημιούργησε και τα επιβάλλει γιατί με τον τρόπο αυτό  μείωσε για πολλοστή φορά, με νέες μεθόδους,  το «κοστολόγιο της ελευθερίας»  των κατώτερων τάξεων και αύξησε τα κέρδη της. Η μορφή άλλαξε, η ουσία παρέμεινε ίδια! 

Η «αναστήλωση και συντήρηση» δεν φτάνει για να διατηρηθεί η ιστορική μνήμη της Γυάρου. Πρέπει η Νεολαία, να την συνδέσει, με τα πολιτικά-κοινωνικά-οικονομικά προβλήματα της σημερινής κατάστασης, που αντιμετωπίζει σήμερα η ίδια. Αυτό που λέγανε οι Καθηγητές μας στη Σχολή, «ΤΟ  ΦΟΙΤΗΤΑΡΙΟ ΝΑ ΒΓΕΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΣΧΟΛΗ,  να αφουγκραστεί την πραγματική κοινωνία,  να ακούσει προβλήματά της, να πάρει εμπειρίες για τη ζωή μέσα στη πραγματική κοινωνική ζωή. Γιατί μόνο έτσι μπορεί να κατανοήσει την σημερινή πραγματικότητα, μόνο έτσι μπορεί να διαπιστώσει την εξάρτησή της από τα περασμένα, να  δει την προοπτική που διαμορφώνεται για το αύριο, και να κάνει την δική του πρόταση για το αύριο», δεν ήταν ένα «σλόγκαν», ήταν απόρροια της ιστορικής τους εμπειρίας!!

 

Περιβάλλον: Γράφει κάποιος, ότι,  ο ΣΑΔΑΣ Αττικής κάλεσε τα μέλη του να «απέχουν» από τον διαγωνισμό. Και ζήτησε: «Να δοθεί άμεσα γενναία κρατική χρηματοδότηση για να προχωρήσει η αποκατάσταση των ιστορικών κτιρίων και η δημιουργία υποδομών για να καταστεί το νησί επισκέψιμο. Σε αυτό το πλαίσιο καλούμε να αναλάβουν οι αρμόδιοι φορείς του δημοσίου με τη συμμετοχή του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ τη διεξαγωγή αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για την προώθηση συγκεκριμένης πρότασης – πλαίσιο για την απόλυτη προστασία και την ανάδειξη της ιστορικής μνήμης της Γυάρου και άλλων αντίστοιχων τόπων εξορίας που ρημάζουν».

Αρχιτέκτονας: Άποψη του ΣΑΔΑΣ Αττικής………….

 

Για την Γυάρο, με την ευκαιρία της απονομής των Βραβείων «αναμόρφωσης και αξιοποίησης», και την αντίδραση του ΣΦΕΑ

Περιβάλλον: «Στις 29 Απριλίου 2026 πραγματοποιήθηκε εκδήλωση στο Ευγενίδειο Ίδρυμα για τη βράβευση σχεδίων «αναμόρφωσης και αξιοποίησης» του χώρου ιστορικής μνήμης της Γυάρου. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε από την ιδιωτική εταιρεία ALUMIL και την Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Πολιτιστικού και Κοινωφελούς Έργου ΑΙΓΕΑΣ, με συνδιοργάνωση και εποπτεία από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας,» γράφει   η ιστοσελίδα «Ημεροδρόμος». «Τα σχέδια –γράφει – προκάλεσαν  οργή στα μέλη της αντιπροσωπείας του Συνδέσμου Φυλακισθέντων, Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974».

Αρχιτέκτονας: Το διάβασα το κείμενο!! Και είδα και τις προτάσεις που βραβεύθηκαν και αυτές που επαινέθηκαν!!

  Περιβάλλον: Το σχόλιό σου θέλω.

Αρχιτέκτονας: Οι «προτάσεις» ανταποκρίνονται στην «αναμόρφωση και αξιοποίηση» που ζήτησαν οι εντολείς. Ο ΣΦΕΑ μιλάει για «αναστήλωση και συντήρηση».

Περιβάλλον: Ο ΣΦΕΑ απαιτεί- γράφει το ρεπορτάζ-  «ο χώρος αυτός να μείνει αναλλοίωτος. Να μείνει διατηρητέος δεν θέλουμε καμία παρέμβαση, δεν θέλουμε καμία τουριστική αξιοποίηση, τι θέλουμε; Θέλουμε συντήρηση αυτών των φυλακών, του χώρου των νεκροταφείων, συντήρηση της προβλήτας, για να είναι επισκέψιμοι οι χώροι αυτοί.».

Αρχιτέκτονας: Μάλιστα. Και ζητάει ο ΣΦΕΑ γράφει το ρεπορτάζ « β) στην υλοποίηση, το ταχύτερο δυνατόν, των έργων που δρομολογήθηκαν  το 2001 με ταυτόσημες Αποφάσεις των υπουργών Αιγαίου και Πολιτισμού (ΦΕΚ 722/2001, ΦΕΚ 1680/Β/2001) – λαμβάνοντας υπόψη ότι τις μελέτες των έργων αυτών ενέκρινε το Κεντρικό Συμβούλιο Νεότερων Μνημείων και την Α’ φάση τους παρέλαβε και πλήρωσε το Κράτος, αλλά δεν υλοποιήθηκαν ποτέ μέχρι σήμερα». Μόνο που από το 2001 πέρασαν και 25 χρόνια, και αυτό σημαίνει ότι οι «μελέτες» θέλουν ενημέρωση.

Περιβάλλον: «Ο χώρος αυτός μπορεί να γίνει μόνο δημόσιος χώρος μνήμης, ιστορίας και πολιτισμού, όπου οι νέες γενιές μαθητών, φοιτητών, ερευνητών και παιδιά του λαού θα επισκέπτονται ελευθέρα για να διδάσκονται το κόστος της ελευθερίας και έχοντας την υποχρέωση να τη φτάσουν μέχρι το τέλος, μέχρι την πλήρη κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Όταν στη Γυάρο πέφτει το σκοτάδι, λυσσομανάν οι άνεμοι κι ακούμε συριγμούς… είναι οι ψυχές των κρατουμένων! Ποιος θα τα διαχειριστεί αυτά;» είπε ο Κος Στέργιος Βασιλείου, μέλος του ΣΦΕΑ, στο τέλος της ομιλίας του.

Αρχιτέκτονας: Δίκιο έχει!!!

Περιβάλλον: Σε βλέπω πολύ σκεφτική. Δεν θέλεις να το συζητήσουμε;

Αρχιτέκτονας: Στο έχω πει και σε παλαιότερη συζήτησή μας. Η Γυάρος δεν είναι κάτι «εύκολο». Ο ΣΦΕΑ ζητάει «συντήρηση των φυλακών, του χώρου των νεκροταφείων, της προβλήτας». «Συντήρηση» σημαίνει να γίνουν κάποιες επεμβάσεις για να αποφευχθούν περεταίρω φθορές.  Από ότι είδα όμως σε φωτογραφίες πρόσφατες του κτιρίου των φυλακών, έχουμε μεγάλες φθορές, και το κτίριο χρειάζεται «αναστήλωση» και όχι απλή  «συντήρηση». Και στην μία και στην άλλη περίπτωση όμως αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γίνει λεπτομερής φωτογράφιση της υφιστάμενης κατάστασης, λεπτομερής αποτύπωση του υφιστάμενου κτιρίου, καταγραφή των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν, καταγραφή των τεχνικών που χρησιμοποιήθηκαν, κ.α  Είναι μια διαδικασία που πρέπει να γίνει επί τόπου και απαιτεί χρόνο. Να μελετηθεί το κτίριο μετά την ολοκλήρωση των παραπάνω αναφερόμενων εργασιών, και όταν λέμε μελέτη εννοούμε, σύνταξη λεπτομερούς «Αιτιολογικής-Τεχνικής Έκθεσης» όπου αναλύεται και περιγράφεται ολόκληρη η  ιστορία της κατασκευής του κτιρίου, σε συνάρτηση, και με τις μαρτυρίες των ανθρώπων που βίωσαν την κατασκευή (1947-1950), και με αυτούς που φυλακίστηκαν στα χρόνια της χούντας (1967-1974).  Και να ξέρεις ότι η μελέτη αυτή κρύβει πολλές φορές «εκπλήξεις» μεγάλης ιστορικής σημασίας για την εποχή. Τα ίδια βέβαια πρέπει να γίνουν και για τους άλλους χώρους που ο ΣΦΕΑ ζητάει «συντήρηση». 

Και ερχόμαστε στην «πρόταση». Εδώ δεν θα συμφωνήσω με το «και έχοντας την υποχρέωση…..» του Κου Βασιλείου γιατί προτιμώ το «και να αισθανθούν  βαθιά μέσα τους την ανάγκη  να την φτάσουν…..». Και αυτό γιατί πιστεύω ότι οι «νέες γενιές διδάσκονται….» μόνο όταν, όπως λέγανε  οι Καθηγητές μου στη Σχολή Αρχιτεκτόνων της Φλωρεντίας την δεκαετία του '70: «ΤΟ  ΦΟΙΤΗΤΑΡΙΟ ΝΑ ΒΓΕΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΣΧΟΛΗ,  να αφουγκραστεί την πραγματική κοινωνία,  να ακούσει προβλήματά της, να πάρει εμπειρίες για τη ζωή μέσα στη πραγματική κοινωνική ζωή. Γιατί μόνο έτσι μπορεί να κατανοήσει την σημερινή πραγματικότητα, μόνο έτσι μπορεί να διαπιστώσει την εξάρτησή της από τα περασμένα, να  δει την προοπτική που διαμορφώνεται για το αύριο, και να κάνει την δική του πρόταση για το αύριο».

Και είναι μια ευκαιρία ο ΣΦΕΑ να δώσει το θέμα που τον απασχολεί χρόνια τώρα, στο ΦΟΙΤΗΤΑΡΙΟ να το λύσει!!! Να το εμπιστευθεί!!

Προσωπική εμπειρία για το -ΤΟ  ΦΟΙΤΗΤΑΡΙΟ ΝΑ ΒΓΕΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΣΧΟΛΗ-  διάβασε εδώ:  Για τη Γυάρο

Και η άποψή μου για την Γυάρο : Για τη Γυάρο (2). Απάντηση στα σχόλια.