Το στεγαστικό πρόβλημα

 

Περιβάλλον: Πολλές οι συζητήσεις για το στεγαστικό πρόβλημα. Πολλές οι προτάσεις για την επίλυσή του. Αλλά ……….

Αρχιτέκτονας: Για να βρούμε την λύση πρέπει πρώτα να δούμε ποιος και γιατί το δημιούργησε. Δεν γεννήθηκε ξαφνικά. Ξέρεις η Πόλη υπάρχει γιατί ζουν άνθρωποι σ αυτή, δεν ζουν οι άνθρωποι επειδή υπάρχει η Πόλη. Στο έχω πει πολλές φορές αυτό!!. Και η ΠΟΛΗ είναι ταξικά διαμορφωμένη. Υπάρχουν περιοχές όπου κατοικούν τα κυρίαρχα στρώματα της κοινωνίας της Πόλης, περιοχές όπου κατοικούν τα μεσαία, περιοχές όπου κατοικούν τα μικρομεσαία και περιοχές όπου κατοικούν τα  εργατικά. Όποιος δεν το βλέπει αυτό, δεν θέλει να το δει!!! Είναι ξεκάθαρο αυτό.

Δεν θα ξεκινήσω βέβαια ούτε από την των  «προγόνων εύκλεια», ούτε από το τέλος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Θα ξεκινήσω από το τέλος της δεκαετίας του 2000. Εκεί γύρω στο 2008 οι Πόλεις μας έχουν φτάσει σε κτιριακό κορεσμό, και στα κέντρα και στην επέκτασή τους στην περιφέρεια γύρω από αυτές. Το κτιριακό απόθεμα στα κέντρα των Πόλεων έχει υποβαθμιστεί σε μεγάλο βαθμό, στην δε περιφέρεια των Πόλεων  έχουν εξαντληθεί οι δυνατότητες επέκτασης. Η φυγή όμως των μεσαίων και των μικρομεσαίων στρωμάτων (1990-2010) από τα κέντρα των Πόλεων στην περιφέρεια των Πόλεων δεν ήταν μια αυθόρμητη κίνηση των στρωμάτων αυτών της κοινωνίας της Πόλης. Ήταν μια ισχυρά προπαγανδισμένη πολιτική των κυρίαρχων μεγάλων- ιδιοκτησιακών και μεγάλων-κατασκευαστικών συμφερόντων, που φρόντισαν η «εγκατάλειψη» των κέντρων να έχει σαν βασικό γνώρισμα την «φυγή από το φτωχό παρελθόν» και την εγκατάσταση στο «νέο αναβαθμισμένο μέλλον»!!!. Αυτό το βασικό γνώρισμα της «φυγής» διευκόλυνε και την  υποβάθμιση των κέντρων των Πόλεων. Τα κέντρα των Πόλεων έχασαν σιγά-σιγά  την ιστορική τους αφηγηματικότητα, έχασαν δηλαδή το κοινωνικό, πολιτιστικό και πολιτικό περιεχόμενό τους. Και είναι αποδεδειγμένο ότι όταν μια περιοχή χάνει την ιστορική αφηγηματικότητά της τότε, χάνεται η αίσθηση του χώρου και του τόπου και μειώνονται οι μορφές αντίστασης και ανθεκτικότητας στην κερδοσκοπία. Και η κερδοσκοπία βρήκε τον δρόμο ανοικτό και «καλοστρωμένο».

Σήμερα «αναβαθμίζει» με τα νέα δικά της πρότυπα τα κέντρα των Πόλεων, όπου φροντίζει η ιστορική αφηγηματικότητα να μην έχει δυνατότητες αναδημιουργίας ούτε στο σήμερα ούτε στο μέλλον. Και ένας τρόπος για να την πολεμήσει, είναι να αναγνωρίσει το «στεγαστικό πρόβλημα» που η ίδια δημιούργησε, και να προτείνει λύσεις που θα εξυπηρετούν την ίδια. Γι'  αυτό και η εφεύρεση του όρου «κοινωνική κατοικία»!!!

Η υποβάθμιση των κέντρων των Πόλεων στην Χώρα μας, διήρκησε 20 ολόκληρα χρόνια (1990-2010) και διήρκησε τόσο γιατί οι περιοχές είχαν ισχυρή ιστορική αφηγηματικότητα. Τώρα όμως η κυρίαρχη τάξη του τόπου μας «βιάζεται» γιατί έχει την μεγάλη ευκαιρία να δημιουργήσει την Πόλη με τις προδιαγραφές που η ίδια χρόνια τώρα έχει προγραμματίσει. Γι'  αυτό και στο forum των Δελφών ακούσαμε τα περί «μακροζωίας» , περί «κοινωνικής κατοικίας» κ.α Τα φερέφωνά της διαγωνίζονται να πάρουν το βραβείο του «Εμπνευσμένου εξυπηρετητή των συμφερόντων της!!!».