Περιβάλλον: Πολλοί σχολίασαν την τελευταία συζήτησή μας. Ιδίως αυτό το «Saloon του far west», με το ερώτημα, τι κάνατε εσείς οι παλιοί για να μη συνεχιστεί η κατάσταση αυτή:
Αρχιτέκτονας: Αυτή
είναι μια ερώτηση, για μένα ………. αλλά θα σου απαντήσω. Εμείς περνούσαμε
και έλεγχο για την έκδοση οικοδομικής αδείας και αυτοψία της κατασκευής. Αυτό μας υποχρέωνε
και να μελετούμε τους Νόμους και να ενημερωνόμαστε για τις αλλαγές, και να μην
επιτρέπουμε υπερβάσεις κατά την ανέγερση. Και τότε στους διαδρόμους των
Πολεοδομιών, συζητούσαμε θέματα, απορίες και μεθόδους αντιμετώπισης των
προβλημάτων που είχε ο καθένας από εμάς. Και πολλές φορές στις συζητήσεις αυτές
συμμετείχαν και οι ελέγχοντες υπάλληλοι της Υπηρεσίας. Έτσι αποκτούσαμε
εμπειρία!!! Και το πιο σημαντικό
διαβάζαμε πέρα από το τεχνικό μέρος του Νόμου και την αιτιολογική έκθεση του
Νόμου που περιείχε το πολιτικό-κοινωνικό-οικονομικό περιεχόμενο του Νόμου. Γι’ αυτό από την αρχή διαπιστώναμε και μαθαίναμε
ότι, το Υπουργείο που συντάσσει τους Νόμους που μας αφορούν έχει μια κλίση στους
Αντισυνταγματικούς Νόμους, και έπρεπε να προσέχουμε!!! Και το πιο σημαντικό κατανοούσαμε τον πολιτικό-κοινωνικό προσανατολισμό του Νόμου!!! Και αυτά
είχαν κόπο!!! Είχαν όμως και άλλα
πράγματα. Είχαν συναδελφικότητα, αλληλεγγύη, σεβασμό στην συζήτηση, σεβασμό στη
γνώση του πιο έμπειρου. Υπήρχαν βέβαια και συνάδελφοι και ιδίως όσοι
εξυπηρετούσαν μεγαλοκατασκευαστικά ή μεγαλοϊδιοκτησιακά συμφέροντα που δεν
συμμετείχαν σε αυτά, αλλά όλοι οι
υπόλοιποι με μικρές εξαιρέσεις συμμετείχαμε. Και υπήρχε και αλληλοσεβασμός
ανάμεσα σε εμάς και τους υπαλλήλους των Πολεοδομιών. Με τον ερχομό όμως του 30%
ελεγχόμενων αδειών με αυτοψία και το 70%
μη ελεγχόμενων στο τέλος της δεκαετίας του ’80,
δημιουργήθηκε μια κατάσταση που ανέτρεψε τη «νομιμότητα». Οι άδειες
ελέγχονταν προκειμένου να εκδοθούν, αλλά ο έλεγχος μόνο του 30% των κατασκευών
που προέκυπταν δημιούργησε αυθαίρετη δόμηση. Υποβαθμίστηκε η «νομιμότητα» και
αναβαθμίστηκε η «αυθαιρεσία». Και όσοι μπήκαν τότε στο χώρο της δουλειάς,
βρήκαν μια πραγματικότητα που έλεγε: δεν χρειάζεται να μελετήσεις νόμους και
διαδικασίες, πλήρωσε έναν «αδειά» να σου βγάλει την άδεια, ή βρες τον κατάλληλο
υπάλληλο που με το αζημίωτο βέβαια θα σου την διορθώσει, και ξεφορτώσου κόπο
και χάσιμο χρόνου, έτσι κι αλλιώς στην κατασκευή
θα κάνεις ότι θέλεις!! Μη ξεχνάς ότι τότε καλλιεργήθηκε στις λαϊκές τάξεις ο ψευτοαριστοκρτισμός, ο μιμητισμός, ο εύκολος
πλουτισμός, η ανάδειξη χωρίς ηθικούς φραγμούς, κ.α Τότε εμείς οι ελεύθεροι επαγγελματίες του
κλάδου βγάλαμε τον χαρακτηρισμό «Saloon του far west» και οι συνάδελφοι των Πολεοδομιών τον
χαρακτηρισμό «Μηχανικοσαβούρα». Και ήταν λογικό πολλοί τότε νέοι συνάδελφοι να
ακολουθήσουν αυτό τον δρόμο, που τους εξασφάλιζε άμεσα δουλειά, γιατί ήταν άπειροι και στην μελέτη
της τεχνικής των Νόμων, και στη μελέτη της διαδικασίας έκδοσης οικοδομικών
αδειών. Και αυτό κράτησε σχεδόν 25 χρόνια. Όσο κι αν προσπαθήσαμε τότε να πούμε
στους νέους συναδέλφους, ότι αυτός ο δρόμος δεν είναι ο «σωστός», δεν
εισακουστήκαμε γιατί ο δρόμος ο δικός μας είχε «κόπο». Τα φερέφωνα των
εργολάβων στους διαδρόμους των Πολεοδομιών διηγούνταν ιστορίες εύκολης «επιτυχίας,
ανάδειξης και πλουτισμού» που εντυπωσίαζαν!!! Η περιφρόνηση στην Υπηρεσία της Πολεοδομίας
στολίστηκε με «ιστορίες για αγρίους» στους διαδρόμους, με κομπορρημοσύνη και αναίδεια.
Βάφτισαν την δικιά τους «άγνοια» γνώση, και την γνώση του υπαλλήλου «δυστροπία».
Και στην Υπηρεσία κυριαρχούσε καθημερινά μια ένταση. Αυτή η πραγματικότητα οδήγησε όσους
συναδέλφους βγήκαν στην δουλειά μετά το
’90 να μη μάθουν ποτέ, στην πλειοψηφία τους, γιατί υπήρχαν και εξαιρέσεις
αρκετές, ούτε την τεχνική μελέτης των
Νόμων, ούτε τις διαδικασίες έκδοσης αδειών. Για το πολιτικό-κοινωνικό
περιεχόμενο του Νόμου, βέβαια, δεν συζητάμε. Ούτε ακόμη και σήμερα γνωρίζουν τι
σημαίνει «αιτιολογική έκθεση» του Νόμου, και πιο είναι το περιεχόμενό της. Και
αυτό αποδείχθηκε περίτρανα με το 2010 με την διεκπεραίωση του Ν3843/2010, του
Νόμου για τους ημιυπαίθριους, όπως χαρακτηρίστηκε, που ήταν μια απλή, πολύ απλή
διεκπεραιωτική διαδικασία. Με την ανεργία που πλήττει τον κλάδο στο τέλος του 2000, πολλοί μένουν άνεργοι και στρέφονται
υποχρεωτικά σε εργασίες που μέχρι τότε τις περιφρονούσαν. Δεν μπορούν όμως να
τα βγάλουν εύκολα πέρα γιατί μεσολαβεί ο
«έλεγχος της Υπηρεσίας» και αυτό αντί να τους κάνει να αναλογιστούν το «γιατί»,
θυμώνουν, διαμαρτύρονται και ρίχνουν την ευθύνη στους υπαλλήλους της
Πολεοδομίας. Είναι τραγικά όσα συνέβησαν τότε. Ξενύχτια έξω από τις
Πολεοδομίες, για να πάρουν σειρά προτεραιότητας, καυγάδες για δήθεν
«απαράδεκτες» απαιτήσεις των υπαλλήλων, κ.α. Τον Νόμο, δεν τον διαβάζουν, γιατί
δεν μπορούν, προσπαθούν με σκόρπιες γνώσεις, που παίρνουν ή στους διαδρόμους
των Πολεοδομιών ή στα social να συντάξουν
δηλώσεις, αλλά ………. Γι αυτό και τότε
πέρασε απαρατήρητο το άρθρο 2 του Νόμου για την «ταυτότητα κτιρίου» όπως και το
άρθρο 7 για το «Περιβαλλοντικό ισοζύγιο». Το μόνο που κυριάρχησε από το 2010
και μετά ήταν: Για όλα φταίει η
Πολυνομία και ξεμπερδεύουν. Και το 2011 βγαίνει ο Ν. Σηφουνάκης και τους δικαιώνει
πανηγυρικά με το : "Με το σχέδιο νόμου τελειώνει το
καρκίνωμα των πολεοδομιών" επαναφέροντας
τον ΝΟΜΟ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ «ΈΚΔΟΣΗ ΑΔΕΙΑΣ ΜΕ ΕΥΘΥΝΗ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ!!!»
Εμείς τότε το είπαμε
και το διαλαλήσαμε τι σημαίνει!!! Αλλά, κανείς δεν μας άκουσε!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου