Το κέντρο της Αθήνας δεν «εξευγενίζεται με όρους τουριστικοποίησης, εξευγενίζεται με όρους container-οποίησης». Και ο «μεγάλος περίπατος» είναι η «πασαρέλα» διαφήμισης της νέας «container-οποιημένης» ζωής. Γι αυτό τους τον χαρίζουμε και προτιμάμε τον «μικρό περίπατο» στη περιοχή μας.

Περιβάλλον: Είδες βγήκε και η Κ.Υ.Α για το κλείσιμο του κέντρου της Αθήνας προκειμένου να πραγματοποιηθεί το σχέδιο ο «μεγάλος περίπατος της Αθήνας».

Αρχιτέκτονας: Βιάζονται. Έφτασε ο καιρός να πραγματοποιηθεί το σχέδιο που είχαν βάλει στα σκαριά από το τέλος της δεκαετίας του 80.

Περιβάλλον: Διάβασα ότι κάποιοι συνάδελφοί σου λένε ότι ο «εξευγενισμός της περιοχής θα πραγματοποιηθεί με όρους τουριστικοποίησης».

Αρχιτέκτονας: Δεν θα πραγματοποιηθεί με όρους «τουριστικοποίησης» θα πραγματοποιηθεί με όρους «container-οποίησης». Η περιοχή θα μετατραπεί σε ένα «container» όπου με όρους καταναλωτισμού  θα περάσουν τις μορφές ζωής που θέλουν να επιβάλλουν. Στη συζήτηση που κάναμε παλαιότερα για την «τουριστικοποίηση» σου το είχα εξηγήσει νομίζω αρκετά. Να τι σου είχα πει τότε:

« Η κυρίαρχη τάξη έχει λόγους, εξυπηρετικούς  στα προνόμια και τα συμφέροντά της, γι αυτό και χρησιμοποιεί γενικούς όρους όταν μιλάει για την «πόλη» και τα προβλήματά της. Π.χ. Μιλάει για την «κρίση της  πόλης» γιατί δεν την εξυπηρετεί να φανεί ότι:1. αυτή επέβαλλε την κρίση στις περιοχές των  «λαϊκών τάξεων» 2. αυτή θέλει τώρα να ξεριζώσει τις «λαϊκές τάξεις» από τις περιοχές της «κρίσης» γιατί αυτό εξυπηρετεί τα κερδοσκοπικά της συμφέροντα.

Σήμερα λοιπόν η κυρίαρχη τάξη μιλάει για «τουριστικοποίηση της πόλης». Αυτό την εξυπηρετεί στο σκοπό της. «Τουριστικοποιούνται» όμως σήμερα συγκεκριμένες περιοχές της πόλης. «Τουριστικοποιούνται» «υποβαθμσμένες» περιοχές της πόλης, τις οποίες η ίδια η κυρίαρχη τάξη υποβάθμισε, υποβαθμίζοντας το βιοτικό, κοινωνικό και πολιτιστικό επίπεδο των λαϊκών τάξεων που ζουν στις περιοχές αυτές.

«Τουριστικοποίηση συγκεκριμένων περιοχών των λαϊκών τάξεων της πόλης» σημαίνει «ξερίζωμα των συγκεκριμένων τάξεων από την συγκεκριμένη περιοχή της πόλης, και εγκατάσταση νέων τάξεων». Η τάξη που θα φύγει, θα φύγει σε ένα «container» ασφυκτικά γεμάτο και θα ξεφορτωθεί εκεί που η κυρίαρχη τάξη θα το στείλει, και η τάξη που θα έρθει θα ζει σε περιοχή  με προδιαγραφές «container», τις προδιαγραφές που η κυρίαρχη τάξη θα έχει καθορίσει για την περιοχή. Βασικός της στόχος λοιπόν είναι η  «container-οποίηση όλων των λαϊκών τάξεων». Η «container-οποίηση» αυτή θα έχει πάλι χαρακτηριστικά και περιεχόμενο ταξικό. Όλες όμως θα έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Από όλες τις τάξεις  θα λείπει  η αίσθηση του χώρου και του τόπου γιατί θα έχει χαθεί η ιστορική αφηγηματικότητα του χώρου και του τόπου. Και όταν λέμε ιστορική αφηγηματικότητα εννοούμε εκείνη που έχει  κοινωνικό, πολιτιστικό και πολιτικό περιεχόμενο. Και είναι αποδεδειγμένο ότι όταν μια περιοχή χάνει την ιστορική αφηγηματικότητά της τότε, χάνεται η αίσθηση του χώρου και του τόπου και μειώνονται οι μορφές αντίστασης και ανθεκτικότητας στην κερδοσκοπία. Η περιοχή της πόλης, που χάνει αυτό το χαρακτηριστικό, μετατρέπεται σε ένα «container ανθρώπινο» μία «μη αξία», και η μόνη «αξία» που συνεχίζει να  υπάρχει και να κυριαρχεί είναι αυτή της κερδοσκοπίας των ακινήτων. Η κυρίαρχη τάξη  φροντίζει εδώ και χρόνια  σε κάθε λεπτομέρεια και με σχέδιο  την «αποϊστορικοποίηση των λαϊκών τάξεων», γιατί ξέρει ότι αυτό είναι το μέσο για να πετύχει τον τελικό στόχο της, αυτόν της «container-οποίησης του λαού».[1]

Αυτό λοιπόν που θέλουν να δημιουργήσουν, αυτό «οραματίζονται» στην πραγματικότητα, άσχετα αν το κρύβουν πίσω από τον «μεγάλο περίπατο», είναι μια περιοχή με νέες  «container-οποιημένες» μορφές εργασίας, κατοικίας, αναψυχής, τουρισμού, πολιτισμού, ηθικών και κοινωνικών αξιών κ.α. με κυρίαρχο στόχο  την δημιουργία μιας συγκεκριμένης  «container- οποιημένης τάξης» η οποία και θα χρησιμοποιηθεί σαν οδηγός για την επέκταση και σε άλλες περιοχές. Ο «μεγάλος περίπατος» δημιουργείται για να είναι ο «κράχτης» της περιοχής στις νέες μορφές «container-οποίησης» που «οραματίζονται». Είναι η «πασαρέλα» όπου θα διαφημίζεται ο νέος τρόπος «container-οποιημένης» ζωής.
Το κέντρο της Αθήνας λοιπόν,  δεν  «εξευγενίζεται  με όρους τουριστικοποίησης, εξευγενίζεται με όρους container-οποίησης». Και ο «μεγάλος περίπατος» είναι η  «πασαρέλα» διαφήμισης της νέας «container-οποιημένης» ζωής. Γι αυτό  τους τον χαρίζουμε και προτιμάμε τον «μικρό περίπατο» στη περιοχή μας.

---

[1] Η «τουριστικοποίηση της πόλης» που τόσο διαφημίζει η κυρίαρχη τάξη στόχο έχει την «container-οποίηση των λαού» - Ας αφήσουμε λοιπόν την «τουριστικοποίηση» και ας μιλήσουμε για την «container-οποίηση του λαού»

Τον « μεγάλο περίπατο της Αθήνας» σας τον χαρίζουμε, εμείς θα προτιμήσουμε τον «μικρό περίπατο» στην περιοχή μας, γιατί αυτός τουλάχιστον έχει την ζωντάνια της πραγματικής ζωής.

  

Περιβάλλον : Ο Δήμαρχος της Αθήνας παρουσίασε το σχέδιο «Ο μεγάλος περίπατος της Αθήνας», μίλησε για 6,8 χιλιόμετρα συνολικό μήκος διαδρομής, και ο καθηγητής του ΕΜΠ   Γιώργος Γιαννής, παρουσιάζοντας στους δημοτικούς συμβούλους το σχέδιο, είπε ότι «με την ολοκλήρωση του έργου θα έχουν αποδοθεί περίπου 50.000 τ.μ. ελεύθερου δημόσιου χώρου στους κατοίκους και τους επισκέπτες στην Αθήνα, αλλά κι ένας νέος ποδηλατόδρομος στην οδό Πανεπιστημίου. Επίσης οι ιστορικές περιοχές της Πλάκας και του Εμπορικού Τριγώνου, ενώ οι οδοί Ηρώδου Αττικού, Μητροπόλεως, Ερμού και Αθηνάς θα μετατραπούν σε περιοχές ελεύθερες από Ι.Χ..».

Αρχιτέκτονας: Ναι είναι μια προσφορά του Δήμου στους νέους «ιδιοκτήτες» της περιοχής. Ξεκινήσαμε με τον καθηγητή Τουρνικιώτη του ΕΜΠ  που παρουσίασε το «Ξανασκέψου την Αθήνα»[1], στη συνέχεια είχαμε τον καθηγητή Μπελαβίλα του ΕΜΠ κι αυτός,  με το «Ανάπλαση της Αθήνας»[2], και σήμερα έρχεται ο τρίτος καθηγητής του ΕΜΠ να μας παρουσιάσει το δικό του «όραμα» με τίτλο «Ο μεγάλος περίπατος της Αθήνας»[3].

Περιβάλλον: Τι λες το έργο θα πραγματοποιηθεί;

Αρχιτέκτονας:  Μπορεί, γιατί είναι αρκετά εξυπηρετικό  στα κυρίαρχα ιδιοκτησιακά συμφέροντα της περιοχής. Μη ξεχνάς ότι στην περιοχή έχει πραγματοποιηθεί μια τεράστια  αλλαγή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς των κτιρίων, και αυτή η αλλαγή απαιτεί επεμβάσεις στο χώρο, ανάλογες των απαιτήσεων των νέων κυρίαρχων ιδιοκτητών. Αν κάνουμε έναν χάρτη της περιοχής με το ιδιοκτησιακό καθεστώς που κυριαρχούσε στην περιοχή τις χρήσεις και τις δραστηριότητες που λειτουργούσαν πριν από την κρίση, και έναν χάρτη με το σημερινό ιδιοκτησιακό καθεστώς τις χρήσεις και  τις δραστηριότητες που λειτουργούν σήμερα και αυτές που ετοιμάζονται να λειτουργήσουν θα δούμε ξεκάθαρα την διαφορά, και θα φανούν σε όλο τους το μεγαλείο οι  πραγματικοί λόγοι της σημερινής «ανάπλασης». Η πόλη «αναπλάθεται» σήμερα για να εξυπηρετήσει τα νέα κυρίαρχα συμφέροντα, τα οποία ήδη έχουν στην ιδιοκτησία  τους ένα μεγάλο κομμάτι της συγκεκριμένης περιοχής. Και ήταν η «υποβάθμιση» της περιοχής που διευκόλυνε τα κυρίαρχα συμφέροντα να περάσει στην ιδιοκτησία τους η περιοχή. Και η «υποβάθμιση» δεν «έπεσε» ένα πρωί από τον ουρανό, έγινε με σχέδιο που απαιτούσε και βάθος χρόνου για να πραγματοποιηθεί. Και εκτελεστές του σχεδίου αυτού ήταν οι Κυβερνήσεις της χώρας μας  οι Δήμαρχοι και οι Περιφερειάρχες της περιοχής. Όλοι μιλούσαν για την «ανάπλαση» της περιοχής αλλά ποτέ κανείς δεν μας είπε γιατί καθημερινά επί 20 χρόνια «υποβαθμίζανε» την περιοχή.

Ας έρθουμε τώρα να σχολιάσουμε λίγο το σχέδιο. Μας λένε ότι το κέντρο θα μετατραπεί σήμερα από «πέρασμα» σε τόπο «προορισμού» για εργασία, αναψυχή και τουρισμό. Μας λένε ότι η περιοχή της Πλάκας και του εμπορικού τριγώνου καθώς επίσης ότι οι οδοί  Ηρώδου Αττικού, Μητροπόλεως, Ερμού και Αθηνάς θα μετατραπούν σε περιοχές ελεύθερες από Ι.Χ.

  Τα ξενοδοχεία όμως π.χ. της οδού Μητροπόλεως απαιτούν συνεχή ροή αυτοκινήτων είτε τροφοδοσίας είτε πελατών. Το «ελεύθερα λοιπόν από Ι.Χ». της οδού Μητροπόλεως δεν σημαίνει ότι αυτή αποδίδεται στους πεζούς. Και αυτό είναι ένα πολύ μικρό τεχνικό παράδειγμα. Το ίδιο ισχύει και για την οδό Αθηνάς. Βλέπεις λοιπόν ότι δημιουργείται ένας χώρος πόλης όπου θα κυκλοφορούν μόνο αυτοκίνητα  εξυπηρέτησης των δραστηριοτήτων του χώρου. Με τον τρόπο αυτό οι δραστηριότητες του χώρου εξυπηρετούνται με μεγαλύτερη ταχύτητα, όχι όμως οι μόνιμοι κάτοικοι του χώρου, όσοι και αν έχουν απομείνει βέβαια. Ο «μεγάλος περίπατος» είναι το περιμετρικό όριο του συγκεκριμένου χώρου της πόλης, με τον οποίο χωρίζεται η συγκεκριμένη περιοχή από την υπόλοιπη πόλη.

 Δημιουργείται λοιπόν ένας χώρος «προορισμού» ο οποίος μας λένε ότι θα λειτουργήσει σαν χώρος «εργασίας, αναψυχής, τουρισμού» που σημαίνει ότι θα λειτουργήσει σαν χώρος καταναλωτισμού πέρα και πάνω από τα όρια, αυτό δείχνουν οι νέες δραστηριότητες που είτε λειτουργούν είτε ετοιμάζονται να λειτουργήσουν στο χώρο, απ’ όσο ξέρω από μια μικρή έρευνα που έκανα στην περιοχή.

Ο «μεγάλος περίπατος» λοιπόν   δημιουργείται  για να ορίσει τις εισόδους και εξόδους στην και από την περιοχή, μια περιοχή υψηλής προστασίας καταναλωτισμού, όπου θέλουν, αυτό τουλάχιστον φαίνεται να «οραματίζονται» να πετύχουν,  το κοινό να περιμένει υπομονετικά, κάνοντας τον περίπατό του στην περίμετρο της περιοχής,  να του έρθει με μήνυμα στο κινητό η άδεια  μπει στον χώρο  μαζί με  τις «αυστηρές» οδηγίες συμπεριφοράς στο χώρο, αλλά και την «επιβεβαίωση» ότι στον χώρο αυτό η «ασφάλειά» του είναι εξασφαλισμένη,  γιατί η είσοδος στα ΜΑΤ θα είναι «αυστηρά» απαγορευμένη. Γιατί αυτό αποδείχθηκε  με τα εγκαίνια της πλατείας Ομονοίας.

Ας τους το πούμε δυνατά : Τον « μεγάλο περίπατο της Αθήνας» σας τον χαρίζουμε,  εμείς θα προτιμήσουμε τον «μικρό περίπατο» στην περιοχή μας, γιατί αυτός τουλάχιστον έχει την ζωντάνια της πραγματικής ζωής.  

.        

---

[1]"Ξανασκέψου την Αθήνα και ψήφισε για τον λαό της"

[2]Η νεοσύστατη εταιρεία «Ανάπλαση της Αθήνας» και η δήλωση του επικεφαλή της καθηγητή του Πολυτεχνείου της Αθήνας κ. Νίκου Μπελαβίλα

[3]Όλη η Αθήνα ένας «μεγάλος περίπατος»

Τα «αστικά ελαστικά συμπλέγματα» ή οι «ελαστικές πόλεις» που ετοιμάζει η κυρίαρχη τάξη για τους Λαούς με την ευκαιρία του κορονοϊού είναι «γκέτο» ας μην ξεγελαστούμε για άλλη μια φορά από την «φανταχτερή νέα ονομασία»

Περιβάλλον: Διάβασα ένα άρθρο[1] πρόσφατα με τίτλο : «Κορονοϊός. Οι Αρχιτέκτονες αναρωτιούνται για το  μέλλον. Και ίσως η απάντηση είναι η «ελαστική πόλη»

Αρχιτέκτονας: Το διάβασα. Και να σου πω τι ακριβώς λέει γιατί είναι και πονηρά διατυπωμένο. Θα σου πω για το κομμάτι που αναφέρεται στους αρχιτέκτονες που παρακολουθούν το «  "Master “Emergency & Resilience" του Πανεπιστημίου Iuav της Βενετίας που διευθύνει  ο καθηγητής Jorge Lobos , αρχιτέκτονας και επιστημονικός διευθυντής του master, ο οποίος μέσω αυτού του προγράμματος μεταπτυχιακών εξειδικεύσεων εκπαιδεύει επαγγελματίες που είναι σε θέση να αναπτύξουν στρατηγικές παρέμβασης σε περίπτωση ανθρωπιστικών καταστάσεων έκτακτης ανάγκης : φυσικές καταστροφές, κλιματική αλλαγή, πολεμικές συγκρούσεις».

Στους αρχιτέκτονες λοιπόν, που παρακολουθούν το master τέθηκαν τα παρακάτω  ερωτήματα. : «Πώς μπορούμε λοιπόν να οικοδομήσουμε στρατηγικές και πολιτικές επιδημιολογικής πρόληψης;   Η  αρχιτεκτονική μπορεί να είναι ένα από τα εργαλεία της συγκράτησης των πανδημιών; Μπορεί ένα κτίριο να βοηθήσει στην προστασία των κατοίκων του από επιδημίες και πανδημίες; Πώς θα ζήσουμε σε δημόσιους χώρους; Πώς μπορούμε να προστατεύσουμε τα πιο αδύναμα τμήματα της κοινωνίας από αυτό το είδος έκτακτης ανάγκης; Θα επιτρέψουμε στο κράτος να ελέγχει και να καθορίζει τις κινήσεις μας, να ρυθμίζει τις κοινωνικές μας σχέσεις, εάν αυτό σημαίνει να προστατευόμαστε από μελλοντικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης;»

Και ο καθηγητής Jorge Lobos, για να μην ξεφύγουν και οδηγηθούν σε λάθος δρόμο, κατευθύνει  ρωτώντας δήθεν  : « Μήπως πρέπει να φανταστούμε μια αστική κοινωνία ικανή να χωριστεί γρήγορα σε μικρές απομονωμένες ομάδες ή  «αστικά συμπλέγματα» (cluster urbani)  με υψηλή αυτάρκεια και υψηλό βαθμό εξάρτησης από τα παγκόσμια δίκτυα επικοινωνίας;»  

Και δεν ξεφεύγει ούτε η αρθρογράφος αφού στο τέλος λέει συμπεραίνοντας,  και με υπερηφάνεια γίνεται και   νονά βαφτίζοντας  την «ελαστική πόλη». Να τι λέει  : « Ίσως η απάντηση θα μπορούσε να είναι ένα είδος «ελαστικής πόλης» , με την ικανότητα να ανοίγει τα σύνορά της σε όλους, σε στιγμές ειρήνης και ευημερίας, και στη συνέχεια να τα κλείνει, κατακερματισμένα σε μικρές αυτόνομες και απομονωμένες ομάδες , σε μια περίοδο έκτακτης ανάγκης για την υγεία ή κλιματική κρίση.»

Αυτά λέει το άρθρο. Και ξέρεις τι σημαίνουν όλα τα παραπάνω; Σημαίνουν ότι η κυρίαρχη τάξη με την ευκαιρία του «κορονοϊού» προετοιμάζει την τάξη των Αρχιτεκτόνων που θα στηρίξει να νέα «γκέτο» που θέλει να δημιουργήσει για τους Λαούς.  Ας το ‘χουμε υπ’ όψιν μας. Θα  λέγονται «αστικά ελαστικά συμπλέγματα», θα λέγονται «cluster elastici urbani », θα λέγονται «ελαστικές αστικές περιοχές», θα λέγονται «ελαστικές αστικές συνοικίες», όπως και να τα πουν η ουσία είναι ότι θα έχουν όλα τα χαρακτηριστικά ενός «γκέτο» για τους Λαούς.    

  

---

[1] Coronavirus, gli architetti si fanno molte domande sul futuro. E forse la risposta si chiama ‘città elastica’

Περιβάλλον: Δεν φτάνει η απόφαση του ΚΑΣ να «κοπούν» 2 όροφοι από το κτίριο στην περιοχή Μακρυγιάννη , οι διατάξεις του ΝΟΚ/2012 που αυξάνουν την δόμηση σε ΟΛΗ ΤΗ ΧΩΡΑ πρέπει να καταργηθούν

Περιβάλλον: Οι εφημερίδες γράφουν με φανταχτερούς τίτλους  ότι το ΚΑΣ αποφάσισε να «κοπούν»  2 όροφοι από το 10όροφο κτίριο στην περιοχή του Μακρυγιάννη που κρύβει την Ακρόπολη. Αλλά πουθενά δεν είδα τι ακριβώς λέει η απόφαση, όσο κι αν έψαξα δεν την βρήκα πουθενά δημοσιευμένη.

Αρχιτέκτονας: Βλέπω ότι έγινες  καχύποπτος.

Περιβάλλον: Δεν είμαι «καχύποπτος», και παλαιότερα υπήρχαν αποφάσεις και του ΣΤΕ και άλλων Υπηρεσιών  του Υπουργείου Περιβάλλοντος (ΣΧΟΠ, ΕΠΑΕ, κλπ)  για τα κτίρια του Βωβού, αλλά κανένα δεν κατεδαφίστηκε. Και με την «Μεταφορά Συντελεστή δόμησης» υπήρχαν αποφάσεις του ΣΤΕ, αλλά το Υπουργείο πάντα τις τακτοποιούσε μέχρι που κτίστηκε όλη η Κηφισίας. Και δεν συνεχίζω γιατί τα έχουμε συζητήσει παλιότερα. Από την απόφαση να «κοπούν» μέχρι την «διαταγή κατεδάφισης» και μέχρι την «διαταγή εκτέλεσης της κατεδάφισης» υπάρχει ακόμη πολύς δρόμος. Το έχω ξαναδεί το έργο. Οι αποφάσεις «εκδίδονται» αλλά η «διαταγή κατεδάφισης» δεν εκδίδεται ποτέ, και αν κατά «λάθος» εκδοθεί, τότε βγαίνει μια απόφαση δικαστηρίου που λέει ότι η   «διαταγή εκτέλεσης της  κατεδάφισης»  δεν μπορεί να «εκτελεστεί» γιατί «προκαλεί ανεπανόρθωτη βλάβη στο κτίριο».

Αποκλειστική ευθύνη στην κατάσταση τη σημερινή έχει το Υπουργείο Περιβάλλοντος με τον ΝΟΚ/2012 (Νέο Οικοδομικό Κανονισμό) που αύξησε άμεσα και έμμεσα την Δόμηση με τα άρθρα 10 και 11. Το έχουμε αναλύσει σε προηγούμενες συζητήσεις μας. Το κτίριο το συγκεκριμένο ποτέ δεν θα μπορούσε να φτάσει τους 10 ορόφους χωρίς τις ευεργετικές διατάξεις  του ΝΟΚ/2012 Είναι απλοί υπολογισμοί πρακτικής αριθμητικής, δεν χρειάζεται αλγόριθμος, για να το καταλάβει κανείς. Το κτίριο έφτασε τους 10 ορόφους γιατί οι διατάξεις του ΝΟΚ/2012 το επιτρέψανε .

 Και αυτές οι διατάξεις ισχύουν για όλη τη χώρα. Και αυτό το γνωρίζουν και στο ΣΤΕ και στο Υπουργείο Περιβάλλοντος. Γνωρίζουν επίσης πολύ καλά ότι η  «αύξηση της δόμησης των κτιρίων» που απορρέει από την εφαρμογή του ΝΟΚ/2012 είναι αντισυνταγματική γιατί προκαλεί επιβάρυνση του Περιβάλλοντος.  Προσποιούνται ότι δεν τα γνωρίζουν, γιατί αυτό απαιτούν τα επενδυτικά συμφέροντα.

Ας μη  κρύβονται λοιπόν πίσω από αποσπασματικές αποφάσεις, γιατί το θέμα δεν είναι μόνο η «οπτική επαφή» με την Ακρόπολη, είναι και ο αερισμός και  η θέα, των ήδη υφιστάμενων κτιρίων σε ΟΛΗ ΤΗ ΧΩΡΑ, η ισότητα των πολιτών απέναντι στο  νόμο.

 Οι παλαιότερες συζητήσεις μας για το θέμα :

 Τα «ψηλά κτίρια» στην περιοχή του Μακρυγιάννη και τα άρθρα 10 &11 του ΝΟΚ/2012

Το πρόβλημα των «ψηλών» κτιρίων δεν λύνεται με τον «τσακωμό» των Δημόσιων Υπηρεσιών. Λύνεται μόνο με την με την κατάργηση της αύξησης της δόμησης που νομοθετήθηκε με τα άρθρα 10 & 11 του ΝΟΚ/2012

Το ΥΠΕΝ να μην «υποκρίνεται» ότι «θα γίνουν παρεμβάσεις ….μετά τις μεταβολές του 2012» και να αναστείλει άμεσα την ισχύ των άρθρων 10 & 11 του ΝΟΚ/2012 γιατί η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ περιβαλλοντική υποβάθμιση της ποιότητας ζωής του Λαού που προκαλούν είναι μεγάλη, εγκληματικά μεγάλη.

Η δήλωση του Υπουργού ΠΕΝ Κωστή Χατζηδάκη : «Το Νέο Περιβαλλοντικό σ/ν είναι ένα μεγάλο βήμα μπροστά» και η Blackrock

Περιβάλλον: Τα έμαθες; Η Κυβέρνηση ετοιμάζεται να ψηφίσει στη Βουλή τον «Εκσυγχρονισμό  της Περιβαλλοντικής  Νομοθεσίας». Και ο Υπουργός ΠΕΝ Κωστής Χατζηδάκης  δήλωσε μετά την τηλεδιάσκεψη που είχε με τις περιβαλλοντικές οργανώσεις : «Δεν υπήρξα ποτέ εραστής της ακινησίας. Ούτε έχω ξεχάσει όσα έμαθα 13 χρόνια στις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο. Είμαι βέβαιος ότι τελικά κάθε καλόπιστος κριτής θα συμφωνήσει ότι ο νόμος, που θα ψηφιστεί θα είναι ένα μεγάλο βήμα μπροστά»[1].  Εγώ  όμως αυτό το « βήμα μπροστά» δεν το βλέπω,

Αρχιτέκτονας: Δεν το βλέπεις γιατί δεν διάβασες τα τελευταία νέα. Πριν από λίγες μέρες στην Ιταλική εφημερίδα « il Fatto Quotidiano»[2] δημοσιεύθηκε η παρακάτω είδηση: «Περιβάλλον, η Blackrock σύμβουλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις βιώσιμες επενδύσεις. Αλλά είναι συνεταίρος των  μεγαλύτερων εταιρειών του κόσμου που μολύνουν το περιβάλλον ».

Ο ρόλος της λέει στο άρθρο είναι  «Να επιτηρεί  για την σωστή ένταξη των κριτηρίων της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας στις στρατηγικές του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος». «Και όλα αυτά γίνανε», τονίζεται στην  εφημερίδα,  «στην διάρκεια της πιο σοβαρής υγειονομικής και οικονομικής κρίσης στην ιστορία. Η Επιτροπή της ΕΕ θυμήθηκε ότι υπάρχει ένας πλανήτης που πρέπει να σωθεί, αλλά μέσα στην «ίσως» δικαιολογημένη  βιασύνη της» -γιατί τόση βιασύνη  αναρωτιέμαι- « ανέθεσε το καθήκον αυτό στην Blackrock, την αμερικανική  εταιρεία διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων, η οποία έχει σημαντικές μετοχές σε όλες τις μεγάλες εταιρείες  του κόσμου που μολύνουν το περιβάλλον και σχεδόν πάντα καταψηφίζει τις αποφάσεις υπέρ του περιβάλλοντος» .

Τώρα κατάλαβες σε τι είναι «μπροστά» ο κ. Υπουργός; Κατάφερε, μέσα στη σημερινή υγειονομική και οικονομική κρίση, να είναι ο πρώτος Υπουργός Περιβάλλοντος Ευρωπαϊκής χώρας που  έχει έτοιμο για ψήφιση ένα Νόμο που  Εκσυγχρονίζει την Πολεοδομική μας Νομοθεσία σύμφωνα με τις απαιτήσεις του «Υψηλού Συμβούλου» της  ΕΕ που λέγεται Blackrock. Γι αυτό περηφανεύεται ότι είναι «μπροστά».

Περιβάλλον: Τώρα κατάλαβα.

Αρχιτέκτονας: Να  σε ρωτήσω, εσύ πήγες στη τηλεδιάσκεψη;

Περιβάλλον: Πήγα. Αλλά μου είπαν ότι δεν έχω δικαίωμα να πάρω μέρος σ’ αυτή γιατί δεν είμαι κατάλληλα «τηλεκαταρτισμένος».

---

[1]Χατζηδάκης: Το νέο περιβαλλοντικό ν/σ είναι ένα μεγάλο βήμα μπροστά

[2]Ambiente, Blackrock consulente della Commissione Ue sugli investimenti sostenibili.

Κορονοϊός: Δάσκαλοι και καθηγητές στο Δημόσιο Σχολείο του Παλέρμο «Giovanni Falcone» : «Το μάθημα εξ αποστάσεως –διαδικτυακό μάθημα- περνά σε δεύτερη μοίρα όταν στα σπίτια των μαθητών μας δεν υπάρχει φαγητό».

Κορονοϊός: Δάσκαλοι και καθηγητές στο Δημόσιο  Σχολείο του Παλέρμο[1] «Giovanni Falcone» της συνοικίας Zen 2:  «Το μάθημα εξ αποστάσεως –διαδικτυακό μάθημα- περνά σε δεύτερη μοίρα όταν στα σπίτια των μαθητών μας δεν υπάρχει φαγητό».

Αυτό δηλώνουν η Διευθύντρια, οι Δάσκαλοι και οι Καθηγητές  του  Σχολείου –Νηπιαγωγείο, Δημοτικό, Γυμνάσιο- «Giovanni Falcone»   στη συνοικία Zen 2 του Παλέρμο, και προχώρησαν σε μια κίνηση προσφέροντας πρώτα οι ίδιοι χρήματα για να αγοράσουν τα απαραίτητα για τις οικογένειες που αντιμετωπίζουν προβλήματα επιβίωσης.

«Σε μια πραγματικότητα»  λένε « όπως αυτή της συνοικίας Zen 2  όπου πολλοί γονείς τα βγάζουν με δυσκολία πέρα με μεροκάματα στην καθαριότητα, ή με την πώληση φρούτων και λαχανικών σε πάγκους στις γωνιές των δρόμων, ή με άλλες ευκαιριακές δουλειές, η κρίση του κορονοϊού δημιούργησε μια κατάσταση έντονα ανησυχητική. Κανείς δεν μπορεί να βγει από το σπίτι και στο σπίτι δεν υπάρχει ούτε ένα λεπτό του ευρώ εδώ και εβδομάδες».  

Στο Σχολείο  «Giovanni Falcone» δεν χτύπησαν μόνο ένα κουδούνι κινδύνου αλλά αποφάσισαν να μπουν οι ίδιοι στο πρόβλημα, να κάνουν κάτι.  Η Διευθύντρια Daniela Lo Volpe δήλωσε : «Δεν μπορούσαμε, να προτείνουμε μαθήματα, να διηγηθούμε παραμύθια, όταν τα τραπέζια στο σπίτι είναι άδεια από φαγητό. Το Σχολείο είναι μια κοινότητα. Αυτές τις μέρες άκουσα μάνες απελπισμένες. Ποτέ δεν ακούμπησα με το χέρι τόση φτώχεια. Κοιταχτήκαμε λοιπόν Δάσκαλοι και Καθηγητές στα μάτια και αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι. Το ονομάσαμε «Επιδράσεις του κορονοϊού»  και στη σελίδα Facebook του Σχολείου γράψαμε: «Το Σχολείο μας αποφάσισε να κατέβει στον αγώνα στήριξης των οικογενειών της συνοικίας μας που αντιμετωπίζουν προβλήματα επιβίωσης, καθώς τους λείπουν βασικά προϊόντα διατροφής, και προχωράει στην  συγκέντρωση χρημάτων για την αγορά βασικών ειδών διατροφής. Η διανομή θα γίνει μέσω των Δημόσιων υπηρεσιών της συνοικίας μας.  Ευτυχώς  το supermarket «Olimpo» της συνοικίας μας προσφέρθηκε να παραλάβει τα voucher των 50 ευρώ και να χαρίσει και  επί πλέον ψώνια ίσο με το 5% του voucher».

«Η αρχική ιδέα», λέει η Διευθύντρια, « ήταν να  παραδώσουμε εμείς  τα τρόφιμα στα σπίτια, αλλά η απαγόρευση της κυκλοφορίας μας σταμάτησε. Το πρώτα δέκα voucher έχουν ήδη παραδοθεί από εμάς στις οικογένειες και στη σελίδα Facebook του Σχολείου μας ήρθαν οι πρώτες φωτογραφίες από τα σπίτια με τα ψώνια. Βλέποντας τις φωτογραφίες που μας έστειλαν οι μαθητές μας, συνεχίζει η Διευθύντρια, συγκινηθήκαμε όλοι. Το Σχολείο μας  είναι ένα σπουδαίο σημείο αναφοράς,  όχι μόνο σαν τόπος διδασκαλίας , αλλά κάτι παραπάνω. Είμαστε οι πιο κοντινοί στις οικογένειες των μαθητών μας. Οι μανάδες με δάκρυα απευθύνθηκαν σε μας όταν δεν είχαν τίποτε να ταΐσουν τα παιδιά τους, γιατί μας αισθάνονται κοντινούς στα προβλήματά τους. Η συλλογή χρημάτων θα συνεχιστεί για όσο καιρό χρειαστεί και στο τραπεζικό λογαριασμό του Σχολείου μπορεί όποιος θέλει να καταθέσει χρήματα με την σημείωση « Για την στήριξη των οικογενειών»».

Σημείωση : Το κείμενο είναι μία σύνθεση από τα κείμενα που δημοσιεύθηκαν στις Ιταλικές εφημερίδες και αναγράφονται στην ιστοσελίδα του Σχολείου, και μεταφράστηκαν από εμένα.

Φωτογραφίες τη συνοικίας εδώ:Συνοικία Zen 2

Η ιστοσελίδα του Σχολείου εδώ: Scuola "Giovanni Falcone"

Φωτογραφίες του Σχολείου εδώ: Tο Σχολείο

---

[1] Η συνοικία Zen 2 (Ζώνη βόρειας επέκτασης) του Παλέρμο στη Σικελία (Ιταλία) είναι μια συνοικία υποβαθμισμένη όπου η νεολαία έχει δύο δρόμους να διαλέξει ή αυτόν του Σχολείου και της Ζωής  ή αυτόν του δρόμου της παρανομίας και της εγκληματικότητας. Το Σχολείο που φέρει το όνομα του «Giovanni Falcone»  Ιταλού δικαστή που πολέμησε την μαφία και δολοφονήθηκε από αυτή το 1992, κάνει μεγάλο αγώνα για να απομακρύνει τα παιδιά από την δεύτερη επιλογή, γι αυτό και έχει δεχτεί πολλές επιθέσεις, έχει υποστεί βανδαλισμούς, έχει γίνει στόχος εκφοβισμού κ.α.

«Κόκκινα δάνεια» η τελευταία πράξη ενός «προμελετημένου εγκλήματος» - Ας «ανοικοδομήσουμε την πραγματική ιστορική μας μνήμη»

Περιβάλλον: Διάβασες τα μέτρα της Κυβέρνησης για τα  «κόκκινα δάνεια της πρώτης κατοικίας»;

Αρχιτέκτονας: Τα διάβασα. Πραγματοποιείται η τελευταία πράξη ενός «προμελετημένου εγκλήματος».

Περιβάλλον: Τι εννοείς;

Αρχιτέκτονας: Κοίταξε σκοπός τους ήταν να βγάλουν τη «ζωή των λαών στο ενοίκιο» να την  «νοικιάζουν οι έχοντες»  σε τιμές «πιστοποιημένες» από τις «πιστοποιημένες από τους έχοντες» Κυβερνήσεις. Η «ζωή» της οικογένειας που θα χάσει το σπίτι της λόγω «κόκκινου δανείου» θα «νοικιάζεται» από ότι διάβασα 210,00ευρώ/μήνα. Και πρόσεξε η «ζωή» του θα νοικιάζεται, γιατί αν πρόσεξες  θα του «παίρνουν» «κινητή και ακίνητη περιουσία». Αυτή είναι η τιμή «πιστοποίησης ανθρώπων με κόκκινα δάνεια»  που καθόρισε η «φιλεύσπλαχνη» Κυβέρνηση.

Περιβάλλον: Τι θες να πεις με  τον όρο «πιστοποίηση»;

Αρχιτέκτονας: Κοίταξε, «πιστοποίηση» σημαίνει : « η επαλήθευση και γραπτή επικύρωση από έναν ανεξάρτητο φορέα με αναγνωρισμένη ικανότητα, σχετικά με το αν τα χαρακτηριστικά ενός προσώπου ή οργανισμού ή προϊόντος, βρίσκονται σε συμφωνία με τις σχετικές απαιτήσεις» [1] Αυτό μας λένε τα «σύγχρονα» λεξικά. Κάποτε δεν συμπεριελάμβαναν, ξεκάθαρα τουλάχιστον, τους ανθρώπους σ’ αυτά, σήμερα συμπεριλαμβάνονται γιατί ο «ανθρωπισμός» της  παγκόσμιας κυρίαρχης τάξης, ο «αστικός ανθρωπισμός» που λέγαμε, άλλαξε, «εκσυγχρονίστηκε» και  λέει ότι: ο «άνθρωπος έχει αξία γιατί είναι άνθρωπος, αλλά  στη σημερινή εποχή κάθε «αξία» πρέπει να έχει και «εμπορική τιμή». Είναι λοιπόν απαραίτητο να καθοριστεί η «εμπορική τιμή της ανθρώπινης αξίας», για να μπορεί να «συναλλάσσεται» - να πουλιέται και να αγοράζεται ήθελε να πει, αλλά προτίμησε μια πιο κομψή λέξη – στο παγκόσμιο χρηματιστήριο. Για τον «καθορισμό» αυτό απαιτείται η «πιστοποίηση των χαρακτηριστικών της από «ανεξάρτητους φορείς».

Περιβάλλον: Και γιατί μιλάς για τελευταία  πράξη ενός «προμελετημένου εγκλήματος»

Αρχιτέκτονας: Γιατί το έγκλημα αυτό μελετήθηκε από την κυρίαρχη τάξη στο τέλος της δεκαετίας του 70, μετά το 1989 άρχισε η εφαρμογή του,  αλλά η ολοκλήρωση  της πραγματοποίησής του απαιτούσε βάθος χρόνου. και απαιτούσε βάθος χρόνου γιατί άλλαζε το περιεχόμενο των μέχρι τότε κοινωνικών –ανθρωπιστικών- αξιών. Και ήξερε ότι οι νέες «κοινωνικές αξίες» που ήθελε να επιβάλλει στους λαούς, για να είναι εξυπηρετικές στα νέα της σχέδια θέλουν βάθος χρόνου γιατί αυτές πρέπει να αφομοιωθούν από τους λαούς και να γίνει και η αναπαραγωγή του απαραίτητου ανθρώπινου δυναμικού που θα λειτουργεί με αυτές.

Στη χώρα μας ένα από τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν για την «αφομοίωση των νέων κοινωνικών αξιών και την αναπαραγωγή του ανθρώπινου δυναμικού σύμφωνα με αυτές » ήταν η «αυθαίρετη δόμηση». Και ήταν η «αυθαίρετη δόμηση» γιατί, όπως σου είχα πει[2] παλαιότερα έχει «μεγάλη γκάμα επιρροής», και ήταν αυτό που «βοήθησε» να γίνει πράξη το σχέδιο  της μετατροπής της  «πολιτικής ψήφου» σε «ψήφο συναλλαγής». Για το λόγο αυτό και διήρκησε πάνω από  20 χρόνια. Και δεν συνεχίζω γιατί νομίζω ότι το θέμα αυτό το έχουμε εξαντλήσει σε παλαιότερες συζητήσεις μας. Μην ξεχνάς ότι τότε καλλιεργήθηκαν  στοιχεία «ψευτοαριστοκρατισμού» και περιφρονήθηκε η παραγωγική εργασία,  απαξιώθηκε η χειρονακτική,  επιβραβεύτηκε ο παρασιτισμός και η θεσιθηρία. Κυκλοφορούσαν προγράμματα με τρόπους κατάκτησης κοινωνικής θέσης που προωθούνταν από τα ΜΜΕ, με πρότυπα μιμητισμού, όπου κυριαρχούσε ο αθέμιτος ανταγωνισμός  και η περιφρόνηση του κατώτερου.

Και φτάσαμε σήμερα να μας λένε ότι  ο «άστεγος» είναι «πιστοποιημένος άστεγος» δεν  ενδιαφέρει το πώς και γιατί έγινε «άστεγος», αυτό που  ενδιαφέρει είναι να μπει σε ένα πρόγραμμα «πιστοποιημένης προστασίας αστέγων», αυτό «διαθέτει» σήμερα η «πιστοποιημένη εξουσία». Τα «κόκκινα δάνεια» είναι «πιστοποιημένα κόκκινα» δεν ενδιαφέρει το πώς και γιατί γίνανε «κόκκινα», αυτό που ενδιαφέρει είναι να πουληθεί το «ανθρώπινο εμπόρευμα κόκκινα δάνεια» στα funds να έχουν «ανθρώπους για χρόνια εκμετάλλευση». Η «αυθαίρετη δόμηση» των λαϊκών στρωμάτων είναι «πιστοποιημένη αυθαίρετη» δεν μας ενδιαφέρει  ούτε πως πραγματοποιήθηκε ούτε ποιους σκοπούς εξυπηρέτησε, σήμερα «πιστοποιείται αυθαίρετη» και πρέπει να πληρώσει «πρόστιμο τακτοποίησης», ενώ το «αυθαίρετο Mall»  του Λάτση στο Μαρούσι δεν είναι  «αυθαίρετο» γιατί καμιά Κυβέρνηση της Χώρας δεν «πιστοποίησε» την «αυθαιρεσία» του, αντίθετα όλες οι Κυβερνήσεις της χώρας μας «αγωνίστηκαν» και «πιστοποίησαν» τη «νομιμότητά» του.   Η «Υποβάθμιση» του κέντρου της Αθήνας είναι «πιστοποιημένη υποβάθμιση» δεν ενδιαφέρει πως και γιατί έγινε, αυτό που ενδιαφέρει σήμερα είναι η «αναβάθμιση», ο «εξευγενισμός» της περιοχής, όπως επινόησαν σήμερα κάποιοι να λέγεται,  αλλά για να γίνει αυτό πρέπει πρώτα να αδειάσουν τα κτίρια από τα «πιστοποιημένα ανθρώπινα μπάζα».  Στα «Εξάρχεια» είναι «πιστοποιημένο ότι είναι εγκαταστημένη η παραβατικότητα» γιατί φροντίζει  «πρόσφυγες» και το δικαίωμα αυτό δεν είναι «πιστοποιημένο», «πιστοποιημένη» είναι η Μόρια, άρα πρέπει να «κατασταλεί».